Kendimi ortaya koydukça bu sefer de korkularımın direği, yetersizlik hissi aldı götürdü beni. Tüm varlığımla otantikliğimin farkına varırsam ve aynı otantikliğin dünyadaki her insanda olduğunun da bilincine varırsam kıyaslama halim bitebilir. Gayet de yeterli hissettiğim bir hayat yaşayabilirim. Mi acaba?

Sıkı sıkı tutunduğum havalı kimliklerim bir bir gidince, benden geriye kalanlar... İçi beni, dışı seni yakanlar.

Sokakta, işte, okulda, sosyal medyada birilerini taklit ederek ya da olmadığımız biri gibi görünmeye çalışarak, hayat enerjimizi boşa harcamayalım. Çıkar maskeni de gül yüzünü görem. 

tanıtım :]

Dünya için küçük Yaso için büyük bir adım bu. Beni aşağıya çeken ’sana mı kaldı yasemin?’ başlıklı iç sesime sesleniyorum… 

''Bu adımı atmak birçok korkunu aynı anda tetiklese de, evet sana kaldı. Çünkü kırılganlığa alan tanımadan, rahatını bozmadan kısaca sınırlarını aşmadan mutlu olamıyorsun.'' 

Zamanı, yaşlanmak için değil, gelişmek için kullanmak isteyenler kaleye mum diksin.