Sign up to save your podcasts
Or
Share BİRKAÇ SATIR ŞİİR
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
BİRKAÇ SATIR ŞİİR episodes
- Sitare (Dilâver Cebeci Şiiri)Çeşmek Be-zen SitareEzmen Mekon Kenâre”Nerden çıktın karşıma böyle SitareEfsaneler dökülüyor gülüşlerindeKirpiklerin yüreğime batıyorTelaşlı bir kalabalığın ortasındaAyaküstü konuşuyoruzNedimin nigehban nergisleri gibiÜstümüzde bütün nazarlarÇok utanıyorum SitareDün oturup hesap ettimSen doğduğun zamanBen bir askeri mektepte talebeymişimSen bilmezsin SitareBurada gündüzler çekip durduğumuz bir mercan tespihGeceler içinde uyuduğumuz birer siyah buluttuHer akşam dokuzda yat borusu çalardıYat borusu baştan aşağı hüzün çalardıBir derin uykuya atardım kendimiSiyah benli bir kız düşlerime kaçardıBende onu alır anamın düşlerine kaçardımBu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorumGözlerin mi daha sıcak gülüyorYoksa dudakların mı anlayamıyorumSeninle konuşurken SitareAklıma yıldızlar dökülüyorBir çaresiz Zühre oluyorsun Babil caddelerindeAteş gözlü kahinler koşuyorlar arkandanBinlerce meşalenin ışığı kımıldıyor saçlarındaGökyüzü salkım salkımZigguratlar tıklım tıklımDönüp dolaşıp dudaklarına takılıyor aklımAh benim bu akıldan sıyrılmış aklımKimi gün boşlukta konacak yer bulamayanKimi gün inatçı yosunlar gibi kepez diplerine yapışan aklımGözlerine baktığım zaman SitareBütün çöllere ay doğuyorYoldaş ediyorum kendime İmrül Kays’ı Antere’yi A’şa’yıEn kuytu vahaları dolaşıyorumHangi vahaya gitsem çadırlar sökülmüş SitareÇadırla su arasında bir cılga varO cılgada narin ayak izlerin varDurgun suya düşüp kalmış gözlerin varBu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorumGözlerin mi daha sıcak gülüyorYoksa dudakların mı anlayamıyorumBazan sapsarı bir benizle geliyorsunYorgun çizgileri alnında uykusuzluğunBiliyorum içinde bir sızı varBıçak ağzı gibi bir sızı varBu sızıdır işte seni verimsiz kılanZüheyr’in Suad’ı gibi keremsiz kılanKuzeyden güneyeGüneyden kuzeyeHeyy! Gidip geliyorum bu çöllerdeKureyş’in heybetli ve inatçı develeriHiç aldırmadan benim esmer sevdamaGeviş getiriyorlar ufka bakarakBen kaçıp Yesrib’e sığınıyorumYesrib bahane, bir kitaba sığınıyorumDağda, ovada, badiyede okuduğum hep elifElif diyorum Sitare, sineme elif çekiyorum“Ah minel aşk-ı ve halatihi..”Çok eski bir gerçektir bu biliyorumBu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorumGözlerin mi daha sıcak gülüyorYoksa dudakların mı anlayamıyorumSinsi bir yağmur altında beraber yürüyoruzVe ikimizde ıslanıyoruzBen ne yağmurlar gördüm SitareBen kaç kez iliklerime kadar ıslandımBilmiyorum sen kaç yaşındaydınBen göğü hep bir kurşun gibi ağırO şehirde sırılsıklam gezerdimBölük bölük insanlar boşanırdı tapınaklardanTapınaklar insanları safra gibi atardıSonra hepsi bir yere toplanıp bana bakarlardıBir gün bu şehrin kirli yağmurları alıp götürdü beniGidip bir Uygur çadırında göğü dinledimKara bulutlar kükrerken bir Kaşkar sabahındaOturup Aprın Çor Tigin ile seni konuştukBakışlarımı sunuyorum, tereddütsüz alıyorsunGizli bir tebessümle çağırıyorum, geliyorsunKaşı karam, gözü karam, saçı karamUmay gibi yumuşak huylumNerden çıktın karşıma böyleSesin ılık bir bahar güneşi gibi ığıl ığıl akıyor içimeAsya’nın bozkırlarında ordular düşüyor peşimeYığılıp kalmışım bu Anadolu toprağına SitareAdam akıllı yorulmuşumEllerin böyle olmamalıydıEllerine acıyorumVe kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorumDurup durup ıssız yerlerde“güçlü ol ey kalbim, güçlü olDaha çok işimiz var” diyorumBu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorumGözlerin mi daha sıcak gülüyorYoksa dudakların mı anlayamıyorum6 min
- Gitmek Üzerine (Şiir Benim :)Gitme, henüz en güzel saatleri gününVe en güzel tarihi, 30 ağustos bugünGitme, bir zafer daha yaşansınBu sefer yüreğimdeVe savaşla değil, sevgiyleBir kez de ben kazanmış olayım hep kaybettiğim bu aşk oyununuEllerimle teslim ettiğim gönül kalelerini, ben zapt edeyim bir kez deVe ardından bir bayram havası, bir şetaret.Ardından kutlayan çocuklar bu zaferiSevgi sokaklarındaGitme, en güzel saatleri AşkınGittiğinden beri bu hislere değilim alışkınVe gittiğinden beri yüzüm mutsuzluk taşkınGitme,Gidiyor zaten gençliğimiz kayarak ellerimizdenYitiriyoruz günbegün takvim yapraklarını ömrümüzdenHer düşen takvim yaprağında,bir gün daha ölüyoruz ayrı ayrı birbirimizdenGitme“Sezer Kıvrakdal”2 min
- Deli Gibi Uykum Var Nermin (Alper Gencer Şiiri)Deli gibi uykum var Nermingözlerimi yumsammayınlar patlayacak çobanlarımdakuzular geceyekırık bir kaval gibi dizileceklerelimden hiçbir şey gelmiyor inandünyasız kaldıkça böyleaklıma seni düşürüyorumkarnıma bir tank giriyorgibi seni düşünüyorumalnımda harpkaşlarıma basa basa yürürkençehreme çalınmış hilalkalbimden küllerle fışkıracak neredeysedönüp baksan ölümün elimden olacakbir terazi bozacak eski bir teraziyimorga mor çalacak pıhtılaşan kanterlemeyen bir at patlayacak koşarkendönüp baksan Şeddad’ı indirecek kıyamet!tülrüzgarla değil artıkgüneşbile battısavrulan balyoziçinden geçiyor buharıntutan elyarıyor suyukan zerk aleminde seninle dolanırken kuyumukıyıldı nikahölsem de durur nişanıben bir tek damarımı bilirim onun da adı Şah!deli gibi uykum var Nerminşuramda sengecenin üçünde çevirmeme girmişsino dakka telsizimeela gözlü türküler çalmışlarve devletin dinlenmeden dinleyen dinlileridillerimi işkenceye sağmışlaranlatamıyorum Nerminbu dudak öpemez deyince bana inanmıyorlarkimin içine değebilmiş bir dudak?mühür verilmiş ateşeve erimemişse mühürbülbül ne için ölsün ki güle?o çekiç gözlü, bahçıvan mı sanıyormuş kendini?bizi elindeki çivilerle mi döndürecekmiş çöle?deli gibi uykum var Nerminelimden hiçbir şey gelmiyor inanben her gün bir emevi asıyorum içimdeazalmıyorlar Nerminomzumda bir gülünç ağrısınereye gitsemvarır varmaz arıyorum seni kendimeyapacak bir şeyim yokçok sağanak yağdın zarlarımabeni içime kadar ıslattın Nerminzührevi bir felçsin arlarımaşuramda senşuramda…son sürat kan kaybediyorkendevrilen bir ambülansın içinde kadar şuramda…açıp gösteremiyorum Nerminyasal tedbir koymuşlar gözyaşlarımadeli gibi uykum var Nerminbir mengeneile şakaklarımıyeniden sipariş ettim kendimeurlarımı cellâdıma bahşiş bıraktımzaten nereye uzansam ölümiçime bir gardiyan kaçmış gibi benkoğuşlarımdan sana daraltılmışımipin koptuğu yerden boşanan bir çığlığınsıniki el sıksan havayaiki kuş düşer verir kalbiniama beni bir bahane bulup da…kurbağaları tartmaktan dönen bir yılgınlığınsındeli gibi uykum var Nermingözlerimi tankerler boşaltıyorgözlerini gözlerimden alberaber bir şeylere bakalımelimden hiçbir şey gelmiyor inanelimi çabuk tutman lazımben kiböbreklerimle hayata bağışlanmışımanlamak istemediğim bir şey var gülüşündeistimlak edilmiş gövdenne kadar da kanlı duruyor sermayenin dişindeböyle ru be ruböyle eli belinde müteyakkızsittin sene geçse anlaşamayızberaber bir şeylere bakalım Nerminbakmayalım hiç birbirimizedeli gibi uykum var Nermingövdemi söküyor şafakipliğim çözüldükçeiçimde ağırlaşan bir ittifakcebimde Marxboynumda dükkan kapatan esnafdünya elindeki aynaylaaçı kuruyor omuzlarımın ortasınauyumuyorum Nerminkustuğum kükürt soluduğum azotla akrababirbirini bulan iki açık penceregibi cereyan yapıyoruz seninle hayataartık kabullendim:beni karşılamıyorsun burada!ben senin uyuduğun yerlerde geziyorumsen benim sürülerimi sürüyorsun bozkırlarınadeli gibi uykum var Nerminelimden hiçbir şey gelmiyor inanben nasıl uyurum sen uyanmazsanAllah biliyor hiçbir şeyim yoksevilecek şeyler ağaçların arasından geçip gidiyorseni sevmek de öyle orman!yanınca bitiyor her şey yanınca bitiyorkalanlarla avunmuyorum Nerminsen yoksun her nasıl olmayacaksanbu imtihan bu debio terli atın külündense bu kalpçok sevinirim ya Rabbibeni her yerimden kapatırsan6 min
- Bekarlar İçin Pratik Ütü Teknikleri (Yavuz Erdem)Bekarlar İçin Pratik Ütü TeknikleriOmuzumdaki kırışık gömleğimin ütüsüzlüğüyle açıklanabilir bir durum değil.Kokusu duyumsanır bir evliyanın geçtiği vaki olmayan bu kuyuda, bekarlık olsa olsa boynu bükük bir sonuçtur.İnsan, insana değdikçe genişlerBu kuyu bir kişiye dar gelir.Omuzumdan esaslı bir bahis açılacaksa dişlerimin keskinliğine bir şerh düşmek lazım gelir.Saçlarını çözüpSaçlarını tarayıpSaçlarını toplayıpAma illa ki saçıylaYanıma uzanan her güzeli sabaha saçsız çıkartan dişlerimdir, bendendirOmzumdaki kırışık biraz da bundandırDuymaya açlığım sesi güzel kıldı.Ayaklarımın acemiliğine aldırmayıp yalpamala bir halaya koyuldumKalabalıklaştıkça kıyı, derinleşti kuyuSalındıkça yavaşlayan bir ritimle ağır çekim bir ölüm seremonisine dönüştü hayatDüğün bitmeye yakın çekilmiş bir fotoğraf karesi olarak gömüldü toprağa dikineBilmedim, sesin güzelliği duymaktan evveldirOmuzumdaki kırışık biraz da bundandırÖlüm zamanın kıyısıdırŞimdi şairin kuyusudurYaşayan bilirTüm sesler kesilip de sesin sahibi çağırınca kendi sesiniYaşamdan korkan yerlerimi ölümle teskin ediyorumÇağrıyı işittim koşmam gerekAyakta duruşum henüz bir kıyım değilOmuzum hala kırışık, alnım kayıpAlnımı bulmam gerekAlnımı bulmam gerekÇağrıyı işittim koşmam gerekEs-selam aleyküm ve rahmetullahu aleyk“Yavuz Erdem”2 min
- Monna Rosa -Sezai Karakoç (1. Bölüm)Monna Rosa, siyah güller, ak güller;Gülce'nin gülleri ve beyaz yatak.Kanadı kırık kuş merhamet ister;Ah, senin yüzünden kana batacak,Monna Rosa, siyah güller, ak güller!*Ulur aya karşı kirli çakallar,Bakar ürkek ürkek tavşanlar dağa.Monna Rosa, bugün bende bir hal var,Yağmur iğri iğri düşer toprağa,Ulur aya karşı kirli çakallar.Zeytin ağacının karanlığıdırElindeki elma ile başlayan...Bir yakut yüzükte aydınlanan sır,Sıcak ve minnacık yüzündeki kan,Zeytin ağacının karanlığıdır.Zambaklar en ıssız yerlerde açar,Ve vardır her vahşi çiçekte gurur.Bir mumun ardında bekleyen rüzgar,Işıksız ruhumu sallar da durur,Zambaklar en ıssız yerlerde açar.Ellerin, ellerin ve parmaklarınBir nar çiçeğini eziyor gibi..Ellerinden belli olur bir kadın.Denizin dibinde geziyor gibiEllerin, ellerin ve parmakların.Açma pencereni, perdeleri çek:Monna Rosa, seni görmemeliyim.Bir bakışın ölmem için yetecek;Anla Monna Rosa, ben öteliyim...Açma pencereni, perdeleri çek.Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna;Saat on ikidir, söndü lambalar.Uyu da turnalar gelsin rüyana,Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar;Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna.*Akşamları gelir incir kuşları,Konarlar bahçemin incirlerine;Kiminin rengi ak, kiminin sarı.Ah, beni vursalar bir kuş yerine!Akşamları gelir incir kuşları...Ki ben, Monna Rosa, bulurum seniİncir kuşlarının bakışlarında.Hayatla doldurur bu boş yelkeniO masum bakışlar... Su kenarındaKi ben, Monna Rosa, bulurum seni.Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa:Henüz dinlemedin benden türküler.Benim aşkım uymaz öyle her saza,En güzel şarkıyı bir kurşun söyler...Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,Meyvalar sabırla olgunlaşırmış.Bir gün gözlerimin ta içine bak:Anlarsın ölüler niçin yaşarmış,Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.Artık inan bana muhacir kızı,Dinle ve kabul et itirafımı.Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızıAlev alev sardı her tarafımı,Artık inan bana muhacir kızı.Altın bilezikler, o korkulu ten,Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne;Bir tüy ki, can verir bir gülümsesen,Bir tüy ki, kapalı geceye, güne;Altın bilezikler, o korkulu ten!*Monna Rosa, siyah güller, ak güller,Gülce'nin gülleri ve beyaz yatak.Kanadı kırık kuş merhamet ister;Ah, senin yüzünden kana batacak,Monna Rosa, siyah güller, ak güller!#şiir #edebiyat #sezaikarakoç5 min
- Mendilimde Kan Sesleri - Edip CanseverHer yere yetişilirHiçbir şeye geç kalınmaz amaÇocuğum beni bağışlaAhmet Abi sen de bağışlaBoynu bükük duruyorsam eğerİçimden öyle geldiği için değilAma hiç değilAh güzel Ahmet abim benimİnsan yaşadığı yere benzerO yerin suyuna, o yerin toprağına benzerSuyunda yüzen balığaToprağını iten çiçeğeDağlarının, tepelerinin dumanlı eğimineKonyanın beyazAntebin kırmızı düzlüğüne benzerGöğüne benzer ki gözyaşları mavidirDenize benzer ki dalgalıdır bakışlarıEvlerine, sokaklarına, köşebaşlarınaÖylesine benzer kiVe avlularına(Bir kuyu halkasıyla sıkıştırılmıştır kalbi)Ve sözlerine(Yani bir cep aynası alım-satımına belki)Ve bir gün birinin adres sormasına benzerSorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüneCamcının cam kesmesine, dülgerin rende tutmasınaÖyle bir cıgara yakımına, birinin gazoz açmasınaMinibüslerine, gecekondularınaHasretine, yalanına benzerAnısı ıssızlıktırAcısı bilincidirBıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olanGülemiyorsun ya, gülmekBir halk gülüyorsa gülmektirNe kadar benziyoruz Türkiye’ye Ahmet Abi.Bir güzel kadeh tutuşun vardı eskidenDirseğin iskemleye dayalı- Bir vakitler gökyüzüne dayalı, derdim ben -Cigara paketinde yazılar resimlerResimler: cezaevleriResimler: özlemResimler: eskidenleriVe bir kaşın yukarı kalkıkSevmen aceleDostluğun çabukBakıyorum da şimdiO kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.Ve zaman dediğimiz nedir ki Ahmet AbiBiz eskiden seninleistasyonları dolaşırdık bir birO zamanlar Malatya kokardı istasyonlarNazilli kokardıVe yağmurdan ıslandıkça Edirne postasıKıl gibi ince İstanbul yağmurunun altındaEsmer bir kadın sevmiş gibi olurdun senKadının ütülü patiskalardan bir teniUpuzun boynuKirpikleriVe sana Ahmet Abiuzaktan uzaktan domates peynir keserdi sankiSofranı kurardıElini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardıCezaevlerine düşsen cigaranı getirirdiÇocuklar doğururduVe o çocukların dünyayı düzeltecek ellerini işlerdi bir dantel gibiO çocuklar büyüyecekO çocuklar büyüyecekO çocuklar...Bilmezlikten gelme Ahmet AbiUmudu dürtUmutsuzluğu yatıştırDiyeceğim şu kiYok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenlerOysa o kadar kullanışlı ki şimdiHayalsiz yaşıyoruz nerdeyseÇocuklar, kadınlar, erkeklerTrenler tıklım tıklımTrenler cepheye giden trenler gibiİşçilerAlmanya yolcusu işçilerKadınlarKimi yolcu, kimi gurbet bekçisiEllerinde bavullar, filelerKolonyalar, su şişeleri, paketlerOnlar ki, hepsiBir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenlerAh güzel Ahmet Abim benimGördün mü bakDağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlarVe dağılmış pazar yerlerine memleketGelmiyor içimden hüzünlenmek bileGelse deÖyle sürekli değilBir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzünO kadar çabukO kadar kısaişte o kadar.Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanarDiş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanarMendilimde kan sesleri.5 min
- Sena (Seyyidhan Kömürcü şiiri)elim ayağımepeydir kimin kime ne anlattığını bilmiyorumadında hem ekmek, hem gül geçen kimseyi görmedimtanımıyorumben biraz yavaşgünde beş defa hiçbir şey yapmayan biriben biraz en üzgün baharatlara fena meyillimümkünse haşhaşyoksa benzeri sözcüklerle de kırabilirim kalbimidiyelim zencefildiyelim hatmielim ayağımbaşımdan geçenle aklımdan geçenin karıştığı bu masalaşk her şeyi daha yavaş yapmaktır diye diye yürüdüğüm bir sokakkalbinde tef ve delikkalbinde dünya lekesi taşıyan bir çocuk resmi demiştimadem günde beş vakit kalkıp sana baktımmadem dünyanın bu kadar sabahını ben uyandımben uyudum bu kadar uykusunudiledim dünyaya fena inanmış bir yüzüm olsunkendimi seninle öldüreceğim dediğim feci bir kalbimbir elimbir ayağımağzıma doldurduğum rüzgarla üfleyeceğim sözlerimdiyelim fenadiyelim fecielim ayağımartık nereye ne götürdüğümü bilmediğim bu sapaktasesini burada bırakıp giden şeylere baharat diyen o aktar deditamam olmak küfürtamam etmek hâşâbir ömür ağrıma gitse de dünyadan oluşmuş harfleryarım dalgın ve kusurlu geldim ben burayagünde beş defa hiçbir şey yapmamaktansakalıp sana baktımkalıp sana bakmak oldu dünyabaharatları tek tekzamanın bizi nasıl terlettiğini tane tanedünyaya inanmış bir yüzü üzgün üzgün anlattım sanadedim belki de bir yere üzgün üzgün bakmaktır dünyadağlarına yediçarşılarına bir kez kar yağan doğudurup beklemenin durup beklemekle devam ettiği günleruyanınca da süren rüyalardan geldim ben burayadiyelim fesleğen vardıdurup fesleğen çalıştım buralardadiyelim fesleğen çalışmış kadar yoruldum ben dünyadabil dedimilk kez ekmek ve gül geçecek yanımızdanilk kez ekmek ve gül geçecek adımızdayalvarırım beni dünyaya bulaştırmaelim ayağımilkin ruhunu ve duvarını duayla koruyan bir evde karıştı aklımkarıştı kalbimdoğu dağlarını yedi diyen ninemher baktığını görmesin diye su içirdi kız kardeşlerimerüzgar yedirdi her bildiğini demesin diyeişte ona hep bir çukurdan baktımhep yutkundum ninem ve dünya demeden öncedağlarını yiyen doğunun adıyla bakışsız bu yüzü seçtim kendimededim belki de bir yutkunma yeriydi hayato avluo damo çocuklukdedim belki de bir yutkunma yeriydi dünyaelim ayağımyani kalbi yutkunmakla dolu kız kardeşlerimbu nasıl mümkünsaçlarından başladılar konuşmayadedim değil mi ki simsiyah yaşımdayımdeğil mi ki ekmeğimi yüzümün teri içinde yedimben de gitmeliyim artık o en fena bitkilereçağırdığım haşhaşgittiğim hatmiolduğum zencefilaslında hep bir odun sarsınlar onu içeyim dedim kendi kendimeduvarımızda duadualarda büyülü o nineelim ayağımtaşıma düşman beğendirmekle geçirdiğim o günlerdeben iyiyim de kalbim delikben iyiyim de burası doğuben iyiyim de çevrem kötü diye tarif edildiğim her yerdebu farz dedimbu farzbu kesmediğim şeyleri uzatıyorum sanmanızdaki uzun kusurbu kalbinizin kenarındaki yavaşlıkcümlelerimi yarımbeni duman eden her neyse onun adınabu nasıl mümkün kiönce gözlerimden başladım ben konuşmayaakşamını gördüm dünyanınmerak kuşku ve bekleme yerlerinihayatın beni tahtaya çıkardığı bir sabahkırıldı dünya soğuktur diye yazdığım o kalemo aynagördümnereye gitsem ben dik gölgm kamburdu bu dünyadaelim ayağımsen gittin yağmurun sürdü sonradenediğim taş çarşıları oldu dünyanınsabır bitkilerikırk uykusunu uyuduğum doğukırk yolunu yürüdüğüm sokakhayat hep tuhaf bir yapışkanlıkla kaldı boynumdadedim kırk sesle yıkansam da gitmez kalbimden sesinben dik gölgem kamburbu leke başka6 min
- Karaköy - Eminönü (Benim Şiirim)Üzerimde yorgunluğu var yaşadığım şehirlerinEskiden kalma yapılar gibi bitkin ve dirençsizimPaslanmış demirleri kirişleriminDökülmüş boyaları tüm duvarlarımınYosun tutmuş kuzey'e dönük yüzümPerdelerim çekik, ışıklarım sönük. Ve sönük tüm umutlarım...Sönük lambaları gibi sokaklarınSokakları gibiyim Karaköy'ün, Eminönü'nün; onlarca insanın içinde tek başına, onlarca insanın içinde yalnız... hergün geçilen ama görülmeyen sokakları İstanbul'unDev yüreğim kırılmış tıpkı dar merdivenli sokaklarının eskiyen taşları gibiVe dar merdivenli sokakların eskiyen taşları gibi kimse görmüyor, kimse umursamıyor o kırıklarımıVe her geçen, her basan milim milim, tekrar tekrar oyuyor henüz onarılmayan diğer merdivenlerin tozları dahi dururken ayaklarında“Sezer Kıvrakdal”2 min
- Farklı Şehirlerden (Benim Şiirim)Biliyorum, önce benden gittin, sonra da bu şehirdenAma inatla, gözlerim seni arıyor bu sokaklarda, halaBiraz da her şey sana benziyor aslındaEkmek, su, ağaçlar, sokaklar, kadınlar sana benziyor bu şehideBak, az önce köşeyi döndün rüzğârda dalgalanan kıvırcık saçlarınlaPeşinden koşardım koşmasına da, yanımdan geçtin incecik bacaklarınla aynı andaDönüp arkama bakamadan daha, fırının camında göründün buğday teninle"Ekmeğin benimle alakası ne" deme.. Benzemiyor mu yani rengi tenineHafif sarıya çalan buğday teninle, uyuşmuyor mu yani şu ekmeğin rengiVücudunu anımsatmıyor mu peki; galatanın şu kıvrımlı sokakları, caddeleriBak, bak akbil basan sen değil misin yani; ince parmaklarınla, yenmiş ojeli tırnaklarınlaDeğilsin tabiiSen, bu şehirde bile değilsinSadece, ben, her şeyde bir şey buluyorum sendenİlla yanımda olmak zorunda değilsinBenim için artık her şey sen!“Sezer Kıvrakdal”3 min
- Düşümdeki Sevgili (Benim Şiirim)Tatlı bir heyecanla,Titrek ellerle dokunacağım sanaGözlerine takılı kalacak gözlerimGözlerimde parıldayacak dişlerinBir ihtimal, bir cesarette bulunursam; baş parmağımla dokunacağım dudaklarınaVe diğer dört parmağım yanaklarından süzülecek öpülesi boynunun kıvrımınaDaha derin bir nefer çekmek zorunda kalacağım hızlanan kalbimin atışıylaİnanması zor belki amaHenüz hayalini kurarken dahi şaşıyorritmi kalbiminHor görme, hoş gör heyecanını o anki halimin“Sezer Kıvrakdal”1 min
About BİRKAÇ SATIR ŞİİR
From the publisher's feed
Uzun zamandır yazdığım ve güzel olduklarına inandığım şiirlerimi kendi sesimle okuyarak podcast aracılığı ile insanlarla buluşturmak ve şiirlerim aracılığı ile kendimi ifade etmek istedim. Sizlerin de…
kendinize ait bir çok şey bulacağınıza inanıyorum. İnstagram: @sezerkivrakdal