Bozar

Reconnue en Suisse, la reconnaissance à Paris est plus aride pour elle mais aussi pour d’autres artistes abstraits. Grâce à une archive de Michel Seuphor, nous comprenons que les surréalistes luttent pour se faire une place dans le monde des arts. Taeuber-Arp a aussi du mal à sortir de l’ombre de son mari et à s’imposer comme une artiste de l’art abstrait dans une société fermée et conservatrice.

’épisode 4 met en avant la maison atelier de Clamart où les idées voyagent d’un atelier à l’autre, mais évoque aussi la lutte de Sophie Taeuber-Arp pour ne pas être noyée par les tâches domestiques qui lui pèsent. Femme émancipée, elle reste cependant au service de son mari.

On a failli oublier que Sophie Taeuber-Arp était à l’origine de la création de ce que l’on nomme “la Chapelle Sixtine de l’art moderne”, l’Aubette de Strasbourg. Pourtant, elle est bien au cœur ce chantier monumental, qui s’est achevé en 1928. Le chantier de l’Aubette permet à Sophie Taeuber-Arp de se lancer dans sa première œuvre architecturale : une maison-atelier située à l’orée de la forêt de Meudon, pour elle et son mari.

Le deuxième épisode est consacré à la rencontre entre Sophie Taeuber et Hans/Jean Arp, qui a lieu à Zurich en 1915. Cette période du début du 20e nous démontre à quel point elle était indépendante et visionnaire. Professeure, danseuse, sculptrice, artiste, résolument émancipé, la décennie qui arrive s’annonce comme artistiquement débordante.

Quand et comment la légende de Sophie Taeuber-Arp a-t-elle commencé ? Et pourquoi ? Voici le récit de la fin tragique de sa vie.

In deze bonusaflevering belichten we de zeer nauwe band tussen het echtpaar Arp en de Belgische hoofdstad. We nodigen de luisteraars uit om een rijke periode op de grens van surrealisme en abstractie tussen 1928 en 1931 te ontdekken.

Tijdens deze auditieve reis hebben we Sophie Taeuber-Arp leren kennen als een moderne vrouw, zeer vastberaden in de manier waarop ze haar artistieke werk wilde uitvoeren. Kunst is haar antwoord op oorlog en conventies. In een van haar brieven benadrukt ze het belang van werk om cultuur levend te houden. Sophie Taeuber-Arp heeft haar hele leven vastberadenheid en zelfopoffering getoond. Ten opzichte van haar kunst, uiteraard, maar ook van haar man. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is ze geschokt door de ellende van de mensen en worstelt ze om eten te vinden voor zichzelf, maar vooral voor Hans/Jean Arp. We zullen dit benadrukken door haar brieven aan haar zus en aan de verzamelaars Müller-Widmann te lezen.

Sophie Taeuber-Arp slaagt erin om stereotypen de kop in te drukken, maar niet zonder moeite. Dankzij een archief van Michel Seuphor begrijpen we dat de surrealisten worstelen om in de kunstwereld een plek voor zichzelf te veroveren. Daarnaast heeft Taeuber-Arp moeite om uit de schaduw van haar man te treden en om zich als abstract kunstenares in een gesloten en conservatieve samenleving te vestigen.

De vierde aflevering focust op de atelierwoning in Clamart, waar ideeën tussen verschillende ateliers rondfladderen. De aflevering roept echter ook de strijd van Sophie Taeuber-Arp op om niet te worden overspoeld door de huishoudelijke taken die op haar wegen. Ook al is ze een geëmancipeerde vrouw, ze blijft toch in dienst staan van haar echtgenoot.

We zouden haast vergeten dat Sophie Taeuber-Arp achter de creatie zat van de zogenaamde ‘Sixtijnse Kapel van de moderne kunst’: L’Aubette in Straatsburg. Nochtans is ze de drijvende kracht van dit monumentale project, dat in 1928 werd voltooid. De werf van L’Aubette biedt Sophie Taeuber-Arp de kans om zich op haar eerste architectuurproject te storten: een atelierwoning voor haarzelf en haar man aan de rand van het bos van Meudon.