سبک نگارش یکی از مسائل مهم کار ژورنالیستی است. روزنامهنگار یا باید چنان بنویسد که باب میل خوانندۀ عادی باشد و یا بر فردیت خود پافشاری کند و با پیراستن و استوارکردن سبک خود، بر ذوق و چشمداشت خواننده بیفزاید. ژورنالیسم نقاد میتواند پایههای حاکمیت دروغ و حقهبازی را فرو ریزد و از همهپذیر شدن اندیشه جلوگیری کند.
شنوندگان عزیز، سلام!
Chers auditeurs bonsoir
رمانِ تازۀ اومبرتو اِکو زیر عنوان «شمارۀ صفر»، شرح داستان سوداگرِ حقهبازی است که در سالهای دهۀ 1990 میلادی، صاحب امتیاز روزنامهای در میلان است. نویسندگان و گردانندگان این روزنامه آدمهایی بیکفایت و ناآزموده اند. رابطۀ قدرت سیاسی و مطبوعات یکی از موضوعهای اصلی این رمان است. به نظر میرسد نویسندۀ پرآوازۀ ایتالیایی، سالهای دهۀ 90 میلادی را بیسبب انتخاب نکرده است، زیرا در آن سالها در ایتالیا سیلویو برلوسکونی هم قدرت سیاسی را در دست داشت و هم بر رسانهها حکم میراند.
« Numéro zéro » est le titre du nouveau roman du célèbre sémiologue et philosophe italien, Umberto Eco. Le cynisme médiatique dans l’Italie des années 1990 est le thème principal de cet ouvrage. C’est un pamphlet sur une presse dévoyée et manipulatrice. Il semble que le personnage de Sylvio Berlusconi, dirigeant politique et patron de média dans les années 90, ait largement inspiré l’écrivain italien
اومبرتو اکو هدف ادبیات را تولید خوانندگانِ بدبین میداند. به عقیدۀ او وظیفۀ ادبیات واداشتن خواننده به اندیشیدن است. از همین رو، دنیای رسانهای را در رمان «شمارۀ صفر» به عمد دنیایی فاجعهبار تصویر کرده است تا خواننده را به فکر کردن وادارد. او فیلسوف و نشانهشناس است، اما دلبستگی ژرفی به فعالیت ژورنالیستی دارد و به طور منظم با یک مجلۀ معتبر و روزنامهای پرخواننده همکاری میکند. روزنامهخوان حرفهای است، چنان که هر روز صبح دستکم دو روزنامه میخواند و نظری به عنوانها و مقالههای بخش بزرگی از مطبوعات میافکند.
L’attachement de ce sémiologue à la presse est indéfectible. Erudit, il collabore régulièrement avec la presse, et il est également un grand lecteur de journaux. Il lit, selon ses aveux, au moins deux journaux chaque matin et jette un œil sur une grande partie de la presse. Il déplore que celle-ci se contente de reprendre sans grande valeur ajoutée des informations diffusées en boucle par les radios et les chaînes de télévision en continu
اومبرتو اکو معتقد است که بحران مطبوعات در کشورهای غربی از زمان ظهور تلویزیون آغاز شده است. از آن زمان بود که روزنامهها کوشیدند با تبدیل شدن به هفتهنامه به حیات خود ادامه دهند و بدینسان، هفتهنامهها را دچار بحران کردند. پُر کردن چهل- پنجاه صفحۀ روزنامه، هنگامی که رادیوها و تلویزیونها اساسیترین اخبار را در عصر روز پیش پی در پی پخش کردهاند، کار سادهای نیست.
Pour sortir la presse écrite de la crise, Umberto Eco propose quelques pistes : les principales informations pourraient se réduire à une seule colonne du journal pour faire plus de place aux idées et aux analyses. Une presse exigeante doit approfondir l’actualité. Elle doit aussi mener plus d’enquêtes. La plupart des quotidiens resservent la même soupe en reprenant les informations les uns des autres. Selon Umberto Eco, il faut réhabiliter le journalisme critique
به عقیدۀ نویسندۀ رمان «شمارۀ صفر»، نقادی مبارزهجویانه در مطبوعات رفته رفته پا پس میکشد. به همین سبب، او معتقد است که باید بر اعتبار ژورنالیسم نقاد افزود و آن را تقویت کرد. روزنامه باید یک یا دو صفحه به نقد سایتهای اینترنتی و وبلاگها اختصاص دهد و بدینسان، ذوق خوانندگانش را بالا ببرد و آنان را خوشسلیقه بار بیاورد. روزنامه میتواند نقش صافیِ نقاد و دموکراتیک بازی کند.
La concentration de la presse entre les mains de quelques grands groupes économiques est aussi un vrai danger auquel nous assistons aujourd’hui dans la plupart des pays occidentaux. Pour résister aux pressions, les journalistes doivent installer à la tête des journaux des directions fortes. Un autre problème que soulève le sémiologue italien, est le langage uniforme des journalistes d’aujourd’hui. D’après lui, il faut éviter l’uniformisation du style que la nouvelle industrie des médias nous impose
به عقیدۀ اومبرتو اکو، حاکم شدن چند گروه بزرگ اقتصادی بر مطبوعات ، که امروز آن را در بیشتر کشورهای غربی میبینیم، خطر بزرگی است که ژورنالیسم را تهدید میکند. از نظر او، روزنامهنگاران باید مدیریت روزنامههاشان را به دست مدیران باکفایت بسپارند تا در برابر زورگویی صاحبان قدرت ایستادگی کنند. سبک نگارش نیز یکی از مسائل مهم کار ژورنالیستی است. روزنامهنگار یا باید چنان بنویسد که باب میل خوانندۀ عادی باشد و یا بر فردیت خود پافشاری کند و با پیراستن و استوارکردن سبک نگارش خود، بر ذوق و چشمداشت خواننده بیفزاید.
On dit que la littérature sert à exercer au mieux le langage, mais la presse que souhaite Umberto Eco devrait avoir le même but. Le cliché paralyse aussi bien la langue que la pensée. Aujourd’hui, n’importe quel délirant affabulateur antimusulman, n’importe quel imbécile antisémite, peut diffuser sa théorie sur le Net. Le journalisme critique doit contribuer à démasquer le faux et la manipulation
اومبرتو اکو معتقد است که امروز با استفاده از اینترنت، دروغ و حقهبازی حد نمیشناسد. ژورنالیسم نقاد میتواند پایههای حاکمیت دروغ و حقهبازی را فرو ریزد و از همهپذیر شدن اندیشه جلوگیری کند.
L’un des combats du journalisme critique est d’empêcher le nivellement et la standardisation de la pensée. Quelle noble conception de ce métier que propose Umberto Eco
شاد و خرم باشید!
Je vous souhaite santé, bonheur et prospérité
Et j’espère vous retrouver dans la prochaine émission
