جدا از واژه‌ها و اصطلاحات علمی یا روزمره که سرراست از زبان فرانسه وارد زبان فارسی شدند، ترکیب‌ها و شیوه‌های گفتاری فرانسه نیز از راه ترجمۀ آثار ادبی به زبان فارسی راه یافتند. این ترکیب‌ها و شیوه‌های گفتاری اگرچه در آغاز عجیب می‌نمودند و واکنش ادیبان و شاعران را برانگیختند، اما رفته رفته در زبان فارسی جایگیر شدند.

گروه‌هایی از ایرانیان دوباره به زبان فرانسه روی آورده‌اند و تقاضا برای آموزش این زبان در ده سال گذشته بیشتر شده است. افزایش روزافزون آموزشگاه‌های خصوصی برای تدریس زبان فرانسه در شهرهای بزرگ نشان‌دهندۀ اهمیت یافتن دوبارۀ این زبان در جامعۀ ایران است.

فرانکوفونی یا فرانسه زبانی در ایران امروز اگر نگوییم ناشناخته، دست‌کم پدیده‌ای حاشیه‌ای است. به رغم حضور بعضی نهادهای فرهنگی فرانسه در این کشور، باید گفت که ایرانیان روی هم رفته به زبان انگلیسی گراییده‌اند. این گرایش نیرومند پس از جنگ جهانی دوم پدید آمد و به نظر برگشت ناپذیر می‌‌آید.

همزمانی نوروز و روز اول بهار را ایرانیان مدیون عمر خیام هستند که در سال 1074 میلادی تقویم جدید جلالی را بنیان گذاشت و نوروز را در روز اول بهار ثابت نگاه داشت. از آن زمان تاکنون این جشن در اول فصل بهار برگزار می‌شود.

بر اثر گرایش چند تن از اعضای فرهنگستان دوم به سره نویسی و عربی زدایی، واژه‌هایی به تصویب رسید که پذیرش عام نیافت. مانند «همیستاد» به جای سیستم؛ «بخشیزه» به جای بخش بخش کردن؛ «برنگاشت» به جای فرضیه؛ «خودزاوَری» به جای سلف سرویس. این فرهنگستان در واژه سازی و واژه یابی از گویش‌های عامیانۀ محلی و زبان‌ها و گویش‌های دیگر ایرانی یاری می‌جست و از همین رو، بسیاری از ساخته‌هایش با طبع زبان فارسی سازگار نبود.

امروز زبان فارسی در درجۀ نخست نیازمند روشنی هرچه بیشتر و جمله‌های بقاعده است و کسانی که خود را دلسوز این زبان می‌دانند، بهتر است در این راه بکوشند. زبان عرصۀ تاخت و تاز قومی نیست و به آن باید با دیدی یکسره زبان‌شناختی نگریست. باید پذیرفت که بسیاری از واژه‌های عربی در زبان فارسی که از گذشته‌های دور در این زبان جا خوش کرده‌اند، معادل‌های آشنا و خوش ساخت فارسی دارند.

ضیا باری بهاری، شاعر و نویسندۀ افغانی: هر قلم به دستی نمی‌تواند در هر گوشه‌ای به زعم خود واژه‌هایی برای زبان بسازد. واژه سازی و سره سازی واژه‌ها در یک زبان، وظیفۀ فرهنگستان زبان، آکادمی علوم و دانشگاه زبان و ادبیات یک کشور است که هزینۀ آن را دولت باید بپردازد، به شرطی که رهبران دولت به بهانۀ «واژه سازی» اهداف غرض آلود در سر نداشته باشند.

بعضی از واژه‌های عربی مانند بَلَد، مهبول یا طبیب در دورۀ استعمار وارد زبان فرانسه شده‌اند. اما بسیاری از واژه‌های عربی مانند الکل، صفر یا مخزن از راه اسپانیا، ونیز و شمال ایتالیا، به ویژه از بندرهای مدیترانه که محل فرود آمدن کالاهای شرقی بودند، به این زبان راه یافته‌اند.

زبان‌های موسوم به هند-و-اروپایی، نتیجۀ شاخه شاخه شدن یک زبان واحد فرضی در یک زمان نامعلوم نیستند. مردمانی هم که به این زبان‌ها سخن می‌گویند، به هیچ وجه از یک قوم واحد فرضی در گذشته‌های دور جدا نشده‌اند.

روس‌ها معتقدند که شیعیان بیش از مسلمانان دیگر به اقلیت‌ها به ویژه اقلیت مسیحی احترام می‌گذارند. از همین رو، قدرت‌های شیعی منطقه را متحدان طبیعی خود می‌دانند و از ایران شیعی، علویان سوریه و حزب الله لبنان پشتیبانی می‌کنند.