Celine Charlotte en Baby

Had ik maar een beetje meer doorgezet, en Romy echt meertalig opgevoed. Ik heb een soort van halfslachtige pogingen gedaan (engelstalige oppassers, engelse tv soms, en ze is haar eerste jaar in New York opgegroeid)...maar feit is dat ze nauwelijks engels verstaat en het absoluut niet spreekt.

Ze kan de kleuren en ze kan tellen in het engels. Maar daar gaan we als het goed is verandering in brengen, want ik ben echt begonnen het een enorme prioriteit te maken. In deze aflevering bespreek ik hoe ik dat doe en waarom ik dat zo belangrijk vind.

Ik ben GEK op boeken, lees zelf heel veel, ben ook hééél veel voorgelezen door mijn ouders...en die liefde voor lezen wil ik voor mijn kinderen liefst ook. Dus ik lees heel veel met ze. In deze aflevering hoe ik dat doe, mijn stokpaardjes over lezen (ik vind dat heel veel mensen kinderen niet 'goed' voorlezen, lol), welke boeken ik aanbeveel en hoe het lezen bij Romy uit de hand liep.

Aaah, zo'n klein age gap. Ik had er van te voren heel bewust voor gekozen (daar heb ik een aparte aflevering over, de 11 redenen dat ik snel opnieuw zwanger werd)...

...maar hoe bevalt het nu, een half jaar later? Pip en Romy schelen 21,5 maanden. Dus Romy was nog maar één jaar toen Pip er kwam.

Nou, ik ben blij dat ik het heb gedaan, maar ik zou het niet nog een keer snel zo doen. In de aflevering hoor je waarom.

Ik had een leuk idee: kamperen in Italië. Met baby en peuter. In een groepsreis.

In deze aflevering vertel ik wat er misging, waarom ik nooit meer met een baby naar Italië zou gaan tijdens een hittegolf, wat ik vond van eenoudervakantie-reisorganisatie Estivant, de camping en de groepsdynamiek.

Volgens chatgpt gaat grofweg 60–70% in deze podcast over wat er niet goed was en 30–40% over wat wel goed was, en "daardoor kan een luisteraar denken: "Ze vindt echt alles slecht." Ook al nuanceer je dat later."

Lol. Dus als je geen zin hebt in mij horen klagen over siësta en onvriendelijke Italianen...dan is dit niet de podcast voor jou.

Hoe ging het co-sleepen met 2 kinderen op één kamer? Nou, voor geen meter. Dat mislukte faliekant.

Het dwong me tot andere oplossingen (romy een eigen bed, Pip een eigen kamertje)...en dat werkt werkelijk fantastisch. Dus dat is hoe we het nu doen.

In deze podcast vertel ik erover, en wat wel werkte.

Romy is zindelijk! Hiephoi.

In deze aflevering:

• welke methode ik heb gebruikt & hoe dat ging

Het boek waar ik het over heb: O crap! Potty training door Janmie Glowacki. Ik heb het in het engels op mijn Kindle gelezen.

Ik heb twee eerdere afleveringen over borstvoeding gemaakt met Romy. Dat ging toen helemaal niet lekker, en ik hoopte stiekem dat het deze keer met Pip wél opeens heel goed ging. "En anders doe ik het echt niet hoor! Ik ga niet kolven en powerpumpen!"

Nou.

Dat heb ik dus allemaal WEL gedaan. Want hormonen en schuldgevoel. In deze aflevering bespreek ik hoe het borstvoeden ging met Pip, en waarom ik er na 8 weken mee ben gestopt.

Ik pak het probleem 'oppassers vinden' aan hoe ik ook met een team werk in mijn bedrijf: een superduidelijk, helder systeem, met interviewrondes en uitprobeerdagen en red flags etc.

In deze aflevering deel ik daar alles over. Ook hoeveel ik betaal, wanneer ik oppassers inhuur en waarom ik het prima vind als ze 16 jaar zijn.

Er zijn twee kampen in ouderland. Diegene die volhouden dat 0-1 de grootste shock was "en bij een tweede gaat het makkelijker" en het kamp wat de shock krijgt als ze een tweede kind toevoegen aan het gezin.

Ik ben van het tweede kamp: de overgang van 1-2 kinderen vind ik lastiger dan toen ik 'alleen' maar Romy had.

In deze episode pluis ik dat uit: waarom vind ik dit lastiger?

• Over controle willen houden
• Rouwen over de 1-1 tijd die je had
• Evenveel liefde geven
• De terrible two fase
• praktische implicaties
• En hoe je meer een manager wordt, en wat daar ook leuk aan is

Hierbij mijn bevalverhaal van Pip!

De andere podcast waar ik het over heb is de Celine Charlotte Podcast (met gele cover).