çok düşünmemek lazım

dalgalar, dalgalanmak, yeri geldiğinde kaya olmak ama bir parçamızı yeri geldiğinde bırakmayı bilmek ve aslında bunların hepsinin bir oyun olduğu hakkında konuşuyorum ≧◉◡◉≦ kendinize çoook iyi bakın ♥

ben bazen eksilirim biraz.

gecenin üçünde uyanık olan iki sinir hücrem ile düşüncelerimi sizinle paylaşmaya çalıştım, kaydın üzerinde hiç oynamadan olduğu haliyle saat üçü çeyrek geçe paylaşıyorum. anlatmaya çalıştıklarımı %100 net bir şekilde aktaramamış olabilirim ama asıl mesaj da bu, bazen her şey çooook karışık olabiliyor ve bunu kabul etmemiz için hiçbir açıklaması olmasına gerek yok.

son 3 haftada yaşadığım beklenmedik olaylar, iyileşmenin verdiği tatlı acı, savunmasız ve öbür gömülü yanlarım hakkında konuşuyorum. hayat aslında bize hep sürprizler yapar, önemli olan bu sürprizleri nasıl karşıladığımız. 

zorluklar da yolun bir parçası, hatta onlardan bir şeyler öğrenebildiğimizde yolun en önemli parçası. bu hafta bölüm çıkarmakla çok zorlansam da bu zorluğu kabul ettiğimde o an içinde bulunduğum düşünceleri paylaşıyorum.

**dakika 1.50de hissetmek değil hissettirmek diyecektim**

podcast'e başladığımdan beri kendim hakkında öğrendiğim şeyler, iyileşme ve kendim için çekinmeden yaşama yolunda kat ettiğim yol, kendimi 5 saniyeliğine "ünlü" hissettiğim an hakkında konuşuyorum. ve evet, hayat en büyük maraton.

bize dayatılan algıları kırmak ve kendimizle barışmak hakkında konuşuyorum.

ve unutmayın! vakit nakittir ( ▀ ͜͞ʖ▀)

21. yüzyılda (hızlı) yaşamak, stres, anksiyete ve basitliklerin önemini konuşuyorum

disiplin, iyileşmek ve gözlemlemekle başlayıp sörften çıktığım kısa gece düşünceleri

kimliğimiz, projeksiyonlarımız ve affetmek hakkında konuştuğum ve "hani" kelimesini rahatsız edici derecede kullandığım bölüm ♥