Przedmioty są w centrum teatru Tadeusza Kantora. Na ogół są to przedmioty biedne, pozbawione prestiżu, obiekty “najniższej rangi”. Ale pośród nich znajdujemy też (często również stworzone z niepozornych przedmiotów) wyrafinowane konstrukcje, zaskakujące wynalazki: przedmioty-maszyny.

Tekst i głos: Marta Przywara

Jako absolwenta Wydziału Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, malarza i rysownika można zaliczyć Kantora do grona wybitnych artystów-plastyków, którzy w I połowie XX wieku mieli ogromny wpływ na kształtowanie nowych form w teatrze europejskim. Opracowując scenografię, Kantor często organizował ją w duchu awangardowych kierunków plastyki, a jego rozwiązania scenograficzne mocno wpływały na sensy i całość inscenizacji.

Tekst i głos: Marta Przywara

Pierwsze spektakle Teatru Śmierci Kantor budował na wspomnieniach dzieciństwa i szkoły. Zawrze tu wszystko, będą to wspomnienia miejsc, szczególnie bliskich, pamięć o najbliższych i rodzinie, pamięć o wydarzeniach, które go ukształtowały i zarazem wywarły na niego największy wpływ.

Tekst: Beata Kwiatkowska 

Głos: Justyna Droń

Zgodnie z osobistym przekonaniem, Kantor podkreślał, że jego artystyczne dokonania nierozerwalnie łączą się z losem i indywidualną biografią. Przeżywszy w swym młodym życiu aż trzy wojny Kantor dramatycznie doświadczał opresji strachu, niepokoju, samotności i leku przed unicestwieniem.

Tekst: Agnieszka Podyma 

Głos: Justyna Droń

W twórczości Tadeusza Kantora historia zajmowała ważne miejsce. Artysta nie korzystał z niej w formie linearnej narracji, posługiwał się motywami, skojarzeniami i symbolami, które w jego twórczości przyjmują formę tzw. klisz pamięci.

Tekst: Agnieszka Podyma

Głos: Justyna Droń

Czołg, kulomioty, armata, karabiny, krzyże, walizki… Pejzaż po katastrofie. A także zagęszczenie, kłębowisko i natłok - środki bardzo charakterystyczne dla teatru Kantora. Podobnie jak deformacja.

Opowieści na ucho. Motyw podróży stał się dla Tadeusza Kantora, już na początku jego twórczości, wiodącym kierunkowskazem w poszukiwaniach własnej drogi. Po latach Kantor motyw powracającej podróży w swych pracach dosadnie nazwał piętnem. 

Tekst: Agnieszka Podyma 

Czyta: Justyna Droń

Opowieści na ucho. Ambalaż to wzięty z życia proceder, który kryje w sobie działanie artystyczne w formie opakowywania, owijania, zasłaniania przedmiotów, ale też architektury czy natury. W Polsce ambalaże wykonywał Tadeusz Kantor.

Tekst: Beata Kwiatkowska 

Czyta: Justyna Droń

Ze względu na to, że obecna sytuacja nie pozwala na oprowadzania  realizowane w tradycyjnej formie w większym gronie wystawie towarzyszyć  będzie seria opowieści okołowystawowych w formie podcastów  wprowadzających w zagadnienia i konteksty wystawy Tadeusza Kantor.  Widma.

Na wystawie Tadeusz Kantor. Widma znajdziemy się w otoczeniu niemal  dwustu obiektów teatralnych. Każdy z nich posiada własne znaczenie,  jednak w przestrzennym zestawieniu tworzą wiele nowych połączeń  tematycznych i interpretacyjnych. 12 opowieści stanowić może  wprowadzanie do indywidualnego zwiedzania wystawy lub jego podsumowanie.  Każdy z podcastów poświęcony będzie na omówienie jednego zagadnienia  spośród  tematów takich jak dzieciństwo, motyw podróży, ambalaż,  symbole, wojna, opresja władzy, ruiny, przestrzeń, scenografia,  biografia artysty, maszyna, ruch, rodzina, ojciec i matka, władza,  deformacja, historia, pamięć, klisze pamięci, muzyka, dźwięk.

Zaczynamy już w sierpniu, a poniżej prezentujemy  szczegółowy harmonogram publikacji opowieści.

20 sierpnia 

27 sierpnia

Podcasty przygotują: Agnieszka Podyma / Beata Kwiatkowska / Marta Przywara.