•Czytane•

" - Oszustwo, człowieku, nic innego, jak zwykłe...
- Ale jakie tam ludzie, jak by to były ludzie, to czego tak się kota bały? Żeby psa, to jeszcze, ale kota...?"

" - Jeszcze nie atakują... - powiedział do architekta historyk, dławiąc się niemal z emocji.
- Nie będą atakować, wykluczone! - zawyrokował dziko przejęty architekt - Tak wysoko
rozwinięta cywilizacja nie zaczyna od ataku, tylko od porozumienia!
- To niech się pan z nimi porozumiewa, proszę bardzo. Ciekawe w jaki sposób..."

" - Krzysiu, co ty robisz? - spytała matka, zaniepokojona głównie tym czymś, co malowało się na jego obliczu.
Sekretarz redakcji spojrzał na nią, wyraźnie uszczęśliwiony i przejęty.
- Jakie to na tobie robi wrażenie mamo? - spytał wręcz zachłannie - Jakby co to było?
Matka poczuła w sobie jakąś nagłą słabość.
- Jakbyś, moje dziecko, już do reszty zmysły postradał..."

" - Schowaj się! Rany boskie, schowaj się! Zegnij się trochę do cholery!
- Sam się zegnij kretynie...!
- Niech stanie tyłem, nikt nie pozna, że to człowiek! - syczał spod drzwi sekretarz redakcji przenikliwym szeptem - Tylko ta głowa idiotyczna, z głową coś zrobić...!
- Uciąć...?!
- Hełmy...! - jęczał dramatycznie doradca do spraw technicznych - Schowajcie hełmy...!!!"

" - Nadlatuje takie coś, ląduje, wysiadają podobni do ludzi i co...?
Na tym jego przemówienie się skończyło. Urwał z wielkim znakiem zapytania wypisanym na obliczu i wzrokiem utkwionym we współpracownikach, ze szczególnym uwzględnieniem satyryka...Nikt nie umiał sobie tego porządnie wyobrazić."

"Wpatrywała sie w buty. Obracała je. Badała je z wierzchu i w środku, a to samo pytanie dudniło jej monotonnie w mózgu - dlaczego?
Ktoś usunął buty kapitana Trevelyana i ukrył je w kominku, ale dlaczego to zrobił?"

"- Sza, sza - powiedział - Słyszysz kroki na górze? W sypialni Joego?
- O mój Boże! Pan major ma rację.
Przez chwilę ogarnął ich obu zabobonny lęk. Wreszcie major otrząsnął się, gniewnie prostując ramiona podszedł do schodów i krzyknął stentorowym głosem."

"Wszystko jest takie trudne - myślała Emilia - tyle trzeba wymyślać różnych rzeczy. Wymyśliłam już przeczucie i dużą paczkę, ale jak widzę, trzeba coś jeszcze wymyślić, żeby nie wzbudzić podejrzeń."

" - Nie przejmuj się - powiedziała Emilia - to tylko cytat. Miałam taki napis na śliniaczku, kiedy byłam mała, na moim niedzielnym śliniaczku. Ten na co dzień miał napis - Nie bądź łakomczuszkiem."

Możesz wspomóc rozwój kanału na Patronite!