Dag Dorien!

Een kwartiertje gezelschap bij een klusje of taak - in de hoop dat je het makkelijker vindt om eraan te beginnen als ik ondertussen tegen je praat.
De feestdagen. Tel je af of kijk je er stiekem heel erg tegenop? En waarom wil ik daar in mei over praten? Wel, nu is er nog tijd om na te denken (of vooraf te voelen) wat je echt wil. Cadeautjes, decoratie, menu’s, een speelgoedberg… Niet iedereen wordt blij bij dat vooruitzicht.

Een kwartiertje gezelschap bij iets of niets doen! We stellen allemaal dingen uit, dat hoort er gewoon bij. Soms helpt het om wat dingen te noteren en af en toe wat tijd vrij te maken voor dat lijstje met vervelende of saaie of steeds opnieuw vergeten dingetjes. Dat uitstelgedrag een beetje bijstellen, dus!

Een kwartiertje gezelschap bij iets dat je voor jezelf doet, of voor anderen. Deze keer heb ik het over opruimen, logische plekjes vinden voor spullen. En over hoe we soms overspoeld kunnen worden door onze spullen, tot we zelf niet meer zien hoe we de boel opnieuw eenvoudig en functioneel kunnen krijgen.
Ben je ook overspuld?

Iets meer dan 10 minuten gezelschap bij oneindig en soms ondankbaar huishoudelijk werk.
Een vriend stuurde me een filmpje van de eerste stapjes van zijn zoontje. Schattig! En een bron van inspiratie: we mogen even enthousiast en steunend zijn voor onszelf als voor een kindje dat leert stappen. En struikelen hoort er soms gewoon bij, niet?

Rust is een recht, niet iets dat je moet verdienen door flink en perfect al je taken, klusjes en karweitjes eerst af te werken. Je mag een kwartier rusten! Of je kan samen met mij een kwartiertje nadenken over wat jou zou kunnen opladen.
Op naar de pauzeknop!

Een kwartiertje gezelschap terwijl je rust of de was in de kast legt. Deze keer heb ik het over je zintuigen, over gevoeligheid en afkeer.

Een kwartiertje per keer! Omdat alle beetjes helpen en omdat groot beginnen niet hoeft en soms gewoonweg niet lukt. Een brood eet je sneetje per sneetje en hapje per hapje. Met kleine stapjes kom je er ook, dus je mag een klein klusje kiezen om enkele minuten te doen. Maak het behapbaar of zelfs hapklaar.

Een kwartiertje gezelschap, deze keer met gedachten over het inladen van een kast. Wat woont er bij jullie in de woonkamer? Wat verdient die ereplaats? Ik zie drie belangrijke afwegingen: beschikbare plek, frequentie en toegankelijkheid.
Volgens mij kan je te veel bierglazen hebben, of toch te veel om in 1 kast te proppen. De beschikbare ruimte is dus een beperking. Misschien kan een deel van de glazen een ander plekje krijgen?
Frequentie van gebruik speelt ook een rol: wat je dagelijks nodig hebt, hoort niet op zolder. Welke glazen (of boeken, borden, schoenen of schorten) hebben eigenlijk vooral sentimentele waarde?
En in een praktische kast is alles makkelijk toegankelijk: je hoeft geen 5 handelingen te doen om iets te pakken te krijgen. Als het niet handig en gebruiksvriendelijk is, is het niet functioneel voor je gezin. Dus dan staat er daar misschien te veel.