Een kwartiertje gezelschap bij eindeloos terugkerend en daarom vreselijk saai huishoudelijk werk!
Dorien, ik dacht aan je kast. Alles uit de kast halen, is dat wel een goed idee? Wat als het leven je onderbreekt? Hoe moet dat dan met die berg spullen en die kinderhandjes? Ik zocht en vond enkele ideetjes om het anders aan te pakken.

Een aflevering voor mannen - of liever: voor partners (m/v/x) van personen (m/v/x) die het leeuwendeel (of leeuwinnendeel?) van het onbetaalde werk in huis doen. Want onbetaald betekent maar al te vaak ondergewaardeerd, onzichtbaar en vanzelfsprekend.
Heren, jullie hebben veel geluk. En je relatie kan nog gelukkiger worden als de taakverdeling evenwichtiger is. Minder frustraties bij de dames én bij jullie, dat is pas het grote geluk.

Voor vrouwen: wij hebben dus gelijk. Want wereldwijd doen we meer. Uren en uren meer onbetaald huishoudelijk werk, ondergewaardeerd werk, repetitief werk, werk dat nooit klaar is. Werk dat anderen niet eens zien omdat het deels denkwerk is of gewoon vanzelfsprekend is geworden. Frustrerend en ondankbaar werk. Ja, ik maak me een heel klein beetje boos.
Jij mag dat ook!

Het is toch niet eerlijk verdeeld, dat huishoudelijk werk! Mijn beide grootmoeders hebben hun hele leven gezorgd en stonden ten dienste van anderen. Twee generaties later is er veel veranderd en tegelijk ook helemaal niet. Ik heb geluk en wil dus niet zeuren. Tegelijk zie ik ook wel veel te veel vrouwen die zichzelf wegcijferen.
Misschien is dit geen inspiratie voor huishoudelijke taken maar eerder voor een goeie babbel met de andere mensen in je huis?

Over een avondroutine die de volgende ochtend makkelijker maakt - een vervolg op aflevering 11: kan een schema je redden?
Uiteindelijk (at the end of the day, zeggen ze dan in het Engels) moet je toch op zoek naar wat werkt voor jouw leven, jouw gezin, jouw huis, jouw omstandigheden. Volgens mij zit de knoop soms ook bij een andere verdeling van de taken, maar daar heb ik het een volgende keer over.

15 minuten gezelschap bij routineus huishoudelijk werk met enkele bedenkingen over routines. Waarom zou je kiezen voor een poetsschema? Is een vaste weekroutine voor het huishouden een goed plan? Wat wil je elke dag doen?

We hebben zo veel! En we worden er niet altijd blij van. Soms is het genoeg of te veel, soms is er niet genoeg plaats meer voor wat echt belangrijk is: jijzelf, je gezin, mensen die je graag ziet.

Ik heb nog een kwartiertje motivatie voor saai huishoudelijk werk of gezellig gezelschap bij steeds terugkerende taken die nooit helemaal klaar zijn. Vandaag heb ik het over een plan van aanpak voor wanneer het echt niet goed gaat: klein beginnen: een brood eet je ook niet in 1 hap op maar sneetje per sneetje. En soms zelfs kruimel per kruimel!

Niet gemakkelijk of evident, al die balletjes in de lucht houden… en waarom is dat meestal werk voor vrouwen? Zou een penis in de weg hangen bij stofzuigen of afwassen?
En toch is het zo belangrijk, je goed voelen in je eigen huis. Iedereen verdient een plek die comfortabel en gezellig is, zonder overspoeld te worden door bergen werk.

Een schouderklopje voor Dorien, omdat haar lief zijn schouder brak. En natuurlijk ook een schouderklopje voor het lief van Dorien.