Bhagavad Gita'nın 2. bölümü yani 'Hakikat Üzerine' bölümünde; 14. ve 15. mısralar işte böyleydi:

2. Bölüm 14-15. Mısra:  "Kaunteya (Arjuna)! Duyu nesneleri duyusal dünya ile temasa geçtiğinde soğuk-sıcak, keyif-acı gibi deneyimlere girer, onların doğası ortaya çıkmak ve sonra kaybolmaktır, daimi değildir. Bunu (bu gerçeği) kabul et, ey Bhārata (Arjuna)! (14)

Arjuna, sen ki en doğru yetişmiş kişilerden birisin, bu iki karşıttan  (sukha ve duḥkha) etkilenmeyen, keyfe de acıya da eş yaklaşabilen zeka ile ayırt-eden, nihai-bilgiye erişen kişi, işte ancak o özgürleşmeye layıktır. (15)"

Bhagavad Gita'nın 2. bölümü yani 'Hakikat Üzerine' bölümünde; 11., 12. ve 13. mısralar işte böyleydi:

"Krişna şöyle dedi: "Kederlenmeyecek şeyler için kederlenmektesin. Ancak yine de bilgelik dolu sözler etmektesin. Ancak bilgeler ne gidenler için ne de gidecekler için kederlenmez. (2.11)

Ne benim ne de bu kralların var olmadığı bir an asla olmadı. Ne de gelecekte herhangi birimizin var oluşunun sona erdiği bir an gelecek.  (2.12)

Jīva , yani bu bedenin misafiri nasıl ki çocukluk, gençlik ve yaşlılıktan geçerse (zamanı gelince de) benzer şekilde başka bir bedene geçer. Bundan dolayı, bilgeler kedere düşmez. (2.13)

Bu 20 ilke yoga sādhanā’nın özünü oluşturur. Geleneksel yoganın dört yolu olan karma (hizmet), bhakti (adanma), rāja (disiplin) ve jñana (bilgelik) bu ilkeler ile kapsanmış olur. Bu talimatlar, fiziksel, zihinsel, ahlaki ve manevi gelişim için birer anahtardır. 

Bu talimatların takibi Mokşa’yı (özgürleşme) mümkün kılar. 

Zihni iyi gözlemlemek gerekir. 

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 47. ve son mısra işte böyleydi:

Śraddha’ya (inanç, güven, teslimiyet) sahip olan, tamamen Benim içimde zihni eriyenler, (zihni Ben’de emilenler, Benimle bir olanlar) işte onlar yogi’ler arasında en yüce makamlara erişenlerdir. İşte Benim Görüş’üm budur. (47)

omtatsat.

Brahman tek Hakikat’tir. Upaniṣadlar’ın özü olan Bhagavadgīta’da Śrī Kṛṣṇa ve Arjuna arasında bir diyalog halinde geçen, ana teması Brahman ve Yoga’nın bilgisi olan ‘Meditasyon Üzerine’, Dhyāna-Yoga, başlığındaki altıncı bölüm işte böylece sona erer.

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 46. mısra işte böyleydi:

Bir yogi, meditasyonla dolu bir ömür yaşayanlara göre daha üstündür, yazıtları hatmetmiş, ezberlemiş kişilere göre ve hatta eylem yolunda ömrünü geçirenlere göre de daha üstündür. İşte bu nedenle Arjuna, sen bir yogi ol. (46)

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 37 - 45. mısralar işte böyleydi:

Arjuna şöyle dedi:

Śāstra’lara (yazıtlar) inancı, güveni olan ancak yine de gösterdiği çaba yetersiz olan, zihni oradan oraya sarsılan ve yoga’ya erişemeyenlere ne demeli Kṛṣṇa? Peki, onlar nereye giderler (onların sonları ne olur)? (37)

Brahman’ın (bilgisinin) yolunda yanılgıya düşmüş, eğer ki her iki araçtan, yöntemden (abhyāsa & vairāgya) de yoksunsa, (söyle bana) hiç desteği olmayan bir kişi mahvolmaz mı? Rüzgarın karşısında küçük bir bulutçuğa dönmez mi ey Kṛṣṇa? (38)

Kṛṣṇa! Bendeki bu şüpheyi tamamen ortadan kaldırmalısın. Çünkü senden başka bu şüpheleri kimse silemez. (39)

Śrī Bhagavān şöyle dedi:

Gerçekten de Pārtha (Arjuna) öylesi biri için ne burada ne de öte dünyada kötü bir son var, çünkü iyi eylemde bulunan bir kimse asla kötü bir sona varamaz. (40)

Eğer bu nihai yoga haline ulaşamamışsa kişi, iyi eylemlerde bulunanların vardıkları alemlere hak kazanıp gider (ve) orada sayısız yıl geçirdikten sonra belli bir birikime (bilgi, zenginlik, kültür) sahip olanların, dharma’ya kendini adamışların evlerinde yeniden doğar, yeniden beden alır. (41)

Ya da bilge yogi’lerin olduğu ailelere doğarlar. İşte böylesi bir doğum alabilmek (bil ki) gerçekten çok zordur. (42)

Orada (bu yeni bedeninde) geçmiş fiziksel bedeninde taşıdığı bilgi ona zekası aracılığıyla yeniden aktarılır ve böylece o da (geçmiş yaşamında kazandığına kıyasla) (yoga adına) daha fazla bilgi için çaba göstermeye şevkle devam eder Arjuna, ey Kuru ailesinin iftiharı! (43)

(Dolayısıyla) Geçmiş çalışmaları, uygulamaları nedeniyle kaçınılmaz olarak o yine (yoga’ya) yönelecektir. Salt yoga’nın bilgisini elde etmek isteyen biri olarak Veda’ların (ritüel, ibadet vs. gibi karma-kanda olarak bilinen dünyevi arzularla ilgili manevi pratikler) bile ötesine geçecektir. (44) 

Öte yandan, bir yogi iradesi ile büyük bir çaba gösterirse (eğer) geçmiş yaşamlarından taşıyarak getirdiği tüm kirleri, saflığı bozan katışıklarını arındırır ve temizler. İşte o zaman, o nihai sona erişir. (45

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 33., 34., 35. ve 36. mısra işte böyleydi:

Arjuna şöyle dedi:

Madhusūdana 

(Kṛṣṇa)! Eş bakış olarak bahsettiğin bu yoga’yı ben sarsıntılı, dalgalı zihnim dolayısıyla göremiyorum, bu sabitlik, sarsılmazlık halinde kalamıyorum ve onu anlayamıyorum. (33)

Hatta Kṛṣṇa, zihnin “sarsıntısı, dalgası” öylesine yoğun ki, sanki köklü, güçlü bir despot, bir zalim gibi. (Zihni kontrol etmek) Sanki rüzgarı kontrol etmek gibi, öylesine imkansız öylesine zor. (34)

Śrī Bhagavān şöyle dedi: 

Hiç şüphesiz Arjuna, ey yiğitler yiğidi, zihni yönetmek, onun hakimi olmak çok zor ve neredeyse imkansız. Ancak Kaunteya (Arjuna) uygulama (abhyāsa) ve tutunmama, bağlanmama (vairāgya) ile bu başarılabilir. (35)

Zihni üzerinde hakimiyet sahibi olmayan kişi için Yoga’ya erişmek zordur. İşte benim fikrim, görüşüm budur. Ancak kim ki doğru araçlar, yöntemlerle (abhyāsa & vairāgya) gerekli çabayı gösterir, işte bil ki o kişi zihin üzerinde hakimiyet kazanabilir. (36)

Bhagavad Gita kitabının 18. bölümünde konuştuğumuz 70. mısra işte böyleydi:

Seninle aramızda geçen, dharma’ya uyumlu olan bu konuşmamızı her kim ki çalışır, ya da kendi kendine tekrarlar (söyler, okur) bil ki orada bana Bilgi suretinde aşk, adanma, teslimiyet vardır. İşte böyle söylüyorum, iyi duy. (70)

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 31. ve 32. mısra işte böyleydi:

Buna (bu bakışa, görüşe) sahip olabilen, tüm varlıkların ötesinde ve dahilinde tekliği, birliği idrak edebilen kişi işte o yogi her ne yaparsa yapsın ebediyen Bende mevcudiyet bulur. (31)

Kendini tüm deneyimlerin ortasındaki merkez, temel olarak bilen, acıyı da hazzı da aynı gözle görebilen kişi ey Arjuna, işte o yogi en yüce mertebelere erişmiş olandır. (32)

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 30. mısra işte böyleydi:

Ben’i her yerde ve her şeyde gören, her yer ve her şeyinde Bende olduğunu görür, işte onun için ne Ben uzaklardayım ne de o Benden uzaktadır. (30)