De Onweerstaanbare Werkgever

“Ik heb met heel weinig mensen over knaken gesproken. Het gaat echt over iets anders. Waarbij ik moet zeggen: dat kan natuurlijk alleen als de knaken in orde zijn.”

Liefde, zingeving en groei. Dat zijn de ingrediënten voor onweerstaanbaar werkgeverschap volgens Sophie Looijestijn. Dat concludeert ze in de vijftigste en laatste aflevering van haar podcast De Onweerstaanbare Werkgever.

Wie is Sophie?

Sophie maakt momenten van betekenis. Als ceremoniemaker, als trainer, als spreker of zelfs als podcastmaker. Met haar bedrijf Moment van Betekenis helpt ze mensen stilstaan en bewuster werken en leven. Na 49 diepteinterviews afgenomen te hebben in deze podcast, is ze inmiddels ook expert onweerstaanbaar werkgeverschap.

Waarom deze podcast?

Sophie zag om zich heen teveel mensen die ongelukkig waren op hun werk of zelfs omvielen; zowel in haar professionele als in haar privénetwerk. Ze zag ook dat het altijd te maken heeft met slecht leiderschap of werkgeverschap.

In een poging het werkgeluk van werkend Nederland te verbeteren, startte ze deze podcast. Daarin ging ze aan de hand van 49 interviews op zoek naar "de ingrediënten die een werkgever tot een onweerstaanbare werkgever maken: eentje waar je graag voor werkt, en voor blijft werken, ook als er andere aanbiedingen zijn.” Tijdens die gesprekken verzamelde ze bovendien zoveel mogelijk concrete tips voor goed werkgeverschap, waar de luisteraar meteen mee aan de slag zou kunnen.

Antwoorden op de onderzoeksvraag

Sophie rekende al op liefde en zingeving, die ze beide opnam in haar voorlopige antwoord, voorafgaand aan haar onderzoek. Groei kwam daar gaandeweg de interviews bij. “Daarmee bedoel ik: de vrijheid en de mogelijkheid om te groeien als je dat wilt.” Sophie hoorde in gesprekken met verschillende blije werknemers de magie daarvan, “zeker wanneer de leidinggevende dat groeipotentieel zag terwijl de werknemer dat zelf nog niet zag.”

Zingeving in het werk mag ook zeker niet onderschat worden als voorwaarde voor werkgeluk. Mensen willen bijdragen, en ergens bij horen. Werk definieert ons. “Ik ken weinig mensen die zonder schuring zeggen ‘ik ben werkeloos.’ Werk heeft echt een zingevende functie.”

En mensen willen weten waar het héén gaat. Waartoe een bedrijf op aarde is. “Organisaties worden op een gegeven moment zelfstandig levende dingen. En net als ieder zelfstandig levend ding, krijg je dan als hoofddoel jezelf in leven houden. Maar dan is het zoek. Dan ben je als organisatie niet meer bezig bij te dragen aan een groter doel. Dan ben je alleen nog maar jezelf in stand aan het houden, en dan is de zingeving dus zoek.”

Tot slot komt liefde aan bod. Sophie verzet zich tegen het taboe daarop en tegen de schijntegenstelling tussen wie je op het werk bent en wie je thuis bent. “Alsof je op je werk niet lief zou mogen zijn. Alsof we daar alleen maar aan het werken zijn.” Terwijl liefde, aandacht en kwetsbaarheid zo broodnodig zijn, juist in deze harde, snelle tijd.

Tot slot

Dat alles, en waarom het zo’n mooi avontuur was om een podcast te maken, bespreek ik met Sophie in deze afsluiting van de reeks. Nadat ik als gast mocht aanschuiven in de eerste aflevering, mocht ik in deze vijftigste aflevering de zoektocht samen met Sophie afsluiten. Dat was een eer, en een feestje. Dank, lieve Sophie!

Jeroen van Rossum

“Ik zing elke dag hetzelfde liedje. Want als ik morgen ineens een ander liedje zing, hoe zit het dan met mijn betrouwbaarheid?”

De leider als voorbeeld; betrouwbaarheid; betrokkenheid; en duidelijkheid: dat zijn de vier ingrediënten voor goed werkgeverschap volgens John Mijnders.

John is dertig jaar ondernemer. Zestien jaar geleden begon hij met elf man personeel aan het schoonmaakbedrijf BB Dienstverlening in Katwijk. Inmiddels heeft hij vier bedrijven en stuurt hij 200 mensen aan. Hij leidt alles in zijn eentje, maar heeft geleerd niet meer alles op zijn eigen nek te nemen. Hij heeft betrouwbare mensen om zich heen verzameld, waar hij dingen “meteen wegzet.”

John is de allerlaatste onweerstaanbare werkgever die ik interview. Ik ben blij dat ik het deed, want op de valreep van het einde van mijn podcast kon ik ook van hem nog mooie dingen leren:

- Dat je blij mag zijn als mensen voor je werken. “Niets is vanzelfsprekend. Het is überhaupt frappant dat er íemand voor je wil werken.”

- Dat boos worden echt niet helpt. Dat je jezelf moet beheersen. Niet de irritatie ingaan maar vragen wat er aan de hand is en bliksemsnel schakelen naar “hoe kunnen we dit in de toekomst voorkomen?” Jij als leider hebt hierin een voorbeeldfunctie.

- En het blijkt maar weer hoe belangrijk communicatie is. “Met goede communicatie kun je veel gemopper ondervangen en verkeerde aannames voorkomen.”

- Ik leer ook van John over de waarde van een huishoudelijk reglement. Gewoon, twee kantjes waarin staat “Hier staan wij voor en zo zien wij de dingen graag”. Iedereen tekent hiervoor bij het contract, zo zijn de zaken meteen duidelijk.

- Dat er soms radicale actie nodig is als mensen onbetrouwbaar blijken. Én dat er altijd ruimte is voor vergeving.

- Dat je ook voor slecht nieuws de tijd moet nemen. Ook daar aandacht aan geven. “Niet te kort door de bocht gaan. Normaal uitleggen wat er aan de hand is.”

- “Alles draait om aandacht. Het gáát helemaal niet om schoonmaak. Aandacht is het belangrijkste, en aandacht gaat niet over geld.”

Ik vroeg John ook waarom hij dit doet: “Waaróm ben jij bereid iedere dag hetzelfde liedje te zingen? Dat wordt toch supersaai?” Zijn antwoord: “Ik vind het niet léuk want het is soms vreselijk irritant. Het is passie. Alle raders in je, je hele hebben en houden, gaan daar elke dag voor aan: iedere dag opnieuw proberen de mens in beweging te krijgen. Iedere dag opnieuw proberen samen kwaliteit neer te zetten.”

Luister een allerlaatste keer naar een succesverhaal uit de praktijk. Naar een man die het vak van werkgever verstaat. Een man die begrijpt dat hij (jij!) als werkgever en leidinggevende de toon zet en van onschatbaar grote invloed bent. Zorg in vredesnaam dat die invloed goed is! Dat is, tot slot, mijn oproep aan mijn luisteraars.

Dank John voor je tijd en je verhaal. Je hebt een mooie stem en ik houd van je stijl: een combinatie van down to earth / voeten in de klei / pragmatisch, en door de wol geverfde wijsheid. Dank John voor je goede voorbeeld!

Een hartelijke groet van Sophie

Een Great Place to Work word je niet zomaar! Britt Mars-Bodt weet hoe het moet, én heeft het voor elkaar gekregen bij de KNMP. Zij is nu zes jaar manager HR en organisatieontwikkeling bij de beroeps- en branchevereniging van de apothekers in Nederland. De KNMP heeft als missie de apothekers in Nederland te versterken in hun positie als medicatiespecialist.

Zo, dat is een mond vol 😊. Het is ook meteen de uitvoering van één van haar tips voor onweerstaanbaar werkgeverschap: "Zorg voor een uniforme elevatorpitch die elke werknemer kan gebruiken om te vertellen waar hij of zij werkt en waar dat aan bijdraagt."

Ik kreeg van Britt vijf ingrediënten voor aantrekkelijk werkgeverschap, iets waar zij en haar team zich structureel voor inzetten. “Maar, zegt ze, dit is geen HR-trucje. Dit krijg je alleen maar voor elkaar als iedereen daaraan meewerkt: niet alleen HR maar álle managers en álle medewerkers.”

De 5 ingrediënten voor onweerstaanbaar werkgeverschap volgens Britt, zijn:

1) Maak duidelijk waarvoor je er bent: Waar staan we voor en hoe willen we dat bereiken? Zorg dat iedereen dat helder voor ogen heeft: wat is de stip op de horizon?

2) Investeer in persoonlijke groei en ontwikkeling.

3) Stimuleer een sfeer van vertrouwen en autonomie.

4) Zorg voor transparantie en open communicatie.

5) Creëer een positieve en ondersteunende werkomgeving.

Britt geeft ons in deze aflevering veel tips. Een greep daaruit:

• Reserveer 2% van de loonsom voor opleiding en coaching.
• Zorg dat iedereen zich thuis voelt ongeacht achtergrond. Maak de werkomgeving veilig, oordeelsvrij en inclusief. Houd bijvoorbeeld rekening met mensen hun dieetwensen of geloofsovertuiging bij een gezamenlijk feest.
• Spreek je waardering uit.
• Vier successen. “Bij de KNMP hebben we vaak iets te vieren.”
• Vraag wat mensen nodig vinden om een betere werkgever te worden. Fietsplan, fruit en thuiswerkregeling is het minimale dat je kunt doen!
• Geef vertrouwen, vrijheid en autonomie.
• Zorg dat informatie altijd toegankelijk is, onafhankelijk van waar een medewerker is. Bied de informatie op verschillende manieren aan, en zorg dat ze terugvindbaar is.
• Wees eerlijk, ook over slecht nieuws. Vertel dat en waarom iets niet lukt. Verstop het niet, want het komt altijd weer naar boven.

“Het zit in kleine dingen die ertoe doen. Het is niet moeilijk maar áls je het kunt realiseren, heb je het verdomd goed voor mekaar.”

Veel luisterplezier!

Groet van Sophie

PS) Meer weten? Ga naar https://www.knmp.nl/

“Eigenlijk is het allemaal heel simpel. Vertrouwen is de basis van alles, en het begint met vertrouwen géven.”

Annemieke werkt nog maar een paar maanden bij de KNMP, de overkoepelende vereniging van apothekers. Maar ze kan al wel stellen dat ze een super blije werknemer is! “De leidinggevende die ik hier heb, vind ik zó ontzettend goed.” En dat terwijl ze hiervoor zélf twintig jaar leidinggevende is geweest.

Vanuit deze ervaring interview ik Annemieke met, natuurlijk, mijn onderzoeksvraag: wat zijn de ingrediënten die maken dat je graag voor deze werkgever werkt?

Volgens Annemieke zijn dat:

1) Vertrouwen: in elkaar en in het eigen kunnen

2) Respect: voor jezelf, de ander, en voor de opdracht

3) Bevlogenheid

4) En dan, het resultaat van bovenstaande: een leuk team en prettige afdeling

Annemieke geeft mij en jou als mijn luisteraar heel veel bruikbare tips, die ik ijverig noteerde:

- Geef je werknemer de vrijheid om dingen op de eigen manier te doen. Sta paraat voor steun, informatie en feedback.

- Geef je werknemer vertrouwen: “Dat kun je wel, ga maar doen, dat komt wel goed.”

- Ga uit van het goede. Mensen willen hun werk van nature graag goed doen en er trots op zijn.

- Vertrouwen groeit door vanaf het begin open en transparant te zijn, ook over wat je niet weet. Een groot ego helpt daarbij niet. Je weet niet alles, ook als leidinggevende niet.

- Blijf altijd in gesprek met je medewerkers. Heb veel contact, zowel over werkzaken als over de thuissituatie. Koffie drinken is een essentieel onderdeel van het werken met mensen. Zo creëer je een vertrouwensband. En als er dan iets speelt, vraag dan: wat heb je nodig? Wat kan ik doen om je te ondersteunen?

- Soms moet je wat geven. Dat verhoogt de loyaliteit. Maar dat moet niet het doel zijn 😉

- Zie de verschillen in je team. Benut alle talenten en de aanwezige kennis optimaal. Geef mensen het gevoel dat ze mogen bijdragen zoals ze zijn.

- Vraag iemand niet om te doen wat hij of zij niet kan.

- Zeg geen negatieve dingen over elkaar.

- Vertaal de organisatiedoelen naar afdelingsdoelen en persoonlijke doelen. Zorg voor een duidelijke agenda, duidelijke taken en prioriteiten. Dan wordt het uitvoerbaar, krijgt iedereen het gevoel bij te dragen, en dat geeft trots! Zorg voor die trots.

- Als je goed bent voor de mensen on je heen, zijn zij ook goed voor jou. Het gaat over de menselijke maat der dingen.

Het was een energiek gesprek met een bevlogen mens. Dank Annemieke voor je deelname! en voor het delen van je wijsheid en ervaring.

Groet van Sophie

“Het gaat allemaal over bewust wording in de business. Als jij je bewust bent waar je voor staat en daarvoor gaat, en je kunt dat doen in een omgeving waarin je gezien, gehoord en gewaardeerd wordt, dan ga je echt als een malle impact maken.”

Femke Kouwenhoven is mede-eigenaar van Het Ambitiehuis, een organisatie die MKB ondernemingen helpt onweerstaanbare werkgevers te worden😊door een mensgerichte cultuur te helpen ontwikkelen.

Als trouwe luisteraar van deze podcast zit ze al tientallen afleveringen knikkend achter het stuur; nu zit ze met mij achter de podcastmicrofoon en geeft ons tips uit haar praktijk.

De drie ingrediënten voor onweerstaanbaar werkgeverschap volgens Femke zijn hart, taak en techniek

1) Hart

Het gaat erom, jouw hart te verbinden aan de zaak. Dat vergt zelfkennis: Wie ben ik? Wat wil ik? Wat heb ik te brengen? Dit waarde-gedreven werken, en structureel tijd voor reflectie hierover, is op alle lagen van de organisatie nodig, zegt Femke. Als jouw hart aan boord is, kun je gaan knallen.

2) Taak

Maar welke richting ga je op, met dat hart dat in de fik staat? Daar moet je ook met zijn allen over nadenken: Wat zijn onze doelen? Welke taken zijn voor ons als team, voor mij als individu? Hier speelt vaak een commercieel belang. Als je de hart-energie koppelt aan duidelijke taken, ga je resultaten halen en 'vervuld succesvol' worden. Dit vraagt om het lef om krachtige keuzes te maken, tijd om structureel het goede gesprekte voeren over de vragen: Waar willen we naartoe? Wat zijn onze doen? “Vanuit passie, naar actie.”

3) Tech

Bij het Ambitiehuis hebben ze Ambeats ontwikkeld: een app als kloppend hart van de menselijke betrokkenheid van het bedrijf. Daarin staat niet alleen een HR-cyclus gepland, met herinneringen (“Het is weer tijd voor een gesprek over waarden / doelen / taken!”) maar ook ruimte om je eigen waarden naast die van de organisatie te leggen; te zien hoe jouw werk bijdraagt aan de doelen van de inspiratie, en inspirerende content om het passievolle hart te blijven voeden. Bewezen werkzaam, en fijn voor alle leiders die graag cijfermatig bewijs willen dat waarde gedreven werken werkt 😊

Verder hoor je in ons gesprek over “levensfase-uitdagingen” en hoe je daar als leidinggevende écht van doorslaggevend verschil kunt zijn in het leven van een heel gezin; over eigenaarschap en wat er gebeurt als je werknemers echt de regie geeft over het invullen van hun werk.

Verder leer je Femke- en Ambitiehuis-jargon kennen 😊: de kracht van aandacht, lef, moed, vervuld succes, liefde in bedrijf, betekenisvolle bedrijven, persoonlijk leiderschap, verbindend leiderschap, mensgericht leiderschap

Veel plezier en inspiratie gewenst!

Groet van Sophie

PS) Links: www.Ambitiehuis.nl en voor het artikel in “Trends in HR” , 5 tips voor meer werkplezier, betrokkenheid en minder verloop door verbinding: https://www.trendsinhr.nl/meer-betrokkenheid-door-verbinding/?_gl=1*awcdcu*_up*MQ..*_gs*MQ..&gclid=Cj0KCQjwoZbBBhDCARIsAOqMEZUNoVcB5hzFk00K5QXIJ_VwFUgsj7gWG9NGGcPqyH_AQI8yUzBqv1saAgAFEALw_wcB&gbraid=0AAAAAogcagwLy71B8Rmrpj5oE_URJDJxx

Geert-Jan van Nistelrooij is werktuigbouwkundige. Sinds 23 jaar coördineert hij als freelance projectmanager de bouw van beweegbare stalen bruggen. Geert-Jan is dus bruggenbouwer, en hij en zijn collega’s techneuten. “Er moet gewerkt worden, gas erop”, is het devies. Geen tijd om te filosoferen, want er is altijd druk. Tijdsdruk, gelddruk.

Geert-Jan heeft echter in de praktijk geleerd, dat “als er ergens iets misgaat, het altijd met het menselijke te maken heeft. Het zit altijd in de soft skills hoek.” Hij vindt de vraag “hoe werk je goed samen” dan ook fascinerend, en van daaruit is hij een trouwe luisteraar van mijn podcast.

Geert-Jan zet zich in voor meer aandacht voor soft skills in het technische werkveld; ook in die zin is hij een bruggenbouwer. Ik heb Geert-Jan uitgenodigd omdat wij altijd mooie gesprekken hebben over wat nou goed leiderschap en werkgeverschap is. Ik waardeer zijn oprechtheid in de zoektocht en zijn open geest.

Maar ik interview Geert-Jan niet alleen vanuit zijn rol als mede-zoeker. Samen met zijn Australische vrouw Kestrel heeft hij namelijk een voedselbos gebouwd op de oorspronkelijk agrarische grond van zijn voorouders. Binnen dat project geeft het echtpaar leiding aan vrijwilligers. Dat blijkt een vak apart! En Geert-Jan leert daar ook veel over hoe je mensen in beweging krijgt; hoe je een fijne plek maakt waar mensen graag komen en succesvol samenwerken aan het behalen van gemeenschappelijke doelen.

“Als we iets meer ingrediënten uit de voedselbos-samenwerking zouden overbrengen naar het economische systeem waar tijd en geld leidend zijn, zou de samenwerking beter gaan, en de resultaten ook. Daar ben ik van overtuigd.”

Ben je benieuwd wat de succeselementen volgens Geert-Jan zijn? Druk op play en je ontdekt het.

Veel weer inspiratie en luisterplezier gewenst!

Groeten van Sophie

PS) Wil je een beeld van het voedselbos? Bekijk de introductievideo (1min50) op https://www.greenheartnaturefarm.org/green-heart-nature-farm-intro/

“Ik geef je mijn vertrouwen, dat jij jouw verantwoordelijkheid pakt, in de vrijheid die ik je geef.” Met deze leus heeft Ernst Dijkman, eigenaar van Jumbo de Olm in Krimpen aan de IJssel, al 8 jaar veel succes als werkgever. “Ik hoef nooit een advertentie te plaatsen. Als ik een vacature heb, heb ik mensen in de wachtkamer zitten.”

Wat doet Ernst goed? Dat probeer ik te ontdekken. In aflevering #43 sprak ik een van zijn super blije werknemers. Nu spreek ik Ernst zelf.

Het geheim van zijn succes? Zit in de volgende ingrediënten:

• Alles begint met vertrouwen geven. Uitgaan van het goede. Bij je collega’s, én bij je klanten. Komt er bij Ernst in de winkel een klacht van een klant over een product, dan mag je als medewerker niet om het bonnetje vragen, dat is verboden. Vertrouwen, daar gaat het om.

• Iedereen is gelijkwaardig. Onafhankelijk van hoe lang je er werkt en hoe oud je bent. U zeggen is verboden, op straffe van appeltaart bakken voor je collega’s. “Het is nu april, we hebben dit jaar al vier appeltaarten gekregen.”

• Heel goed kijken naar je mensen. Ernst pikt het leiderschapstalent er zó uit, en geeft de mensen die dat aankunnen steeds meer verantwoordelijkheden. Aangezien 75% van zijn medewerkers tussen de 13 en 23 jaar oud is, kan het bij Ernst gebeuren dat je op je 18e de eindverantwoordelijkheid voor de winkel krijgt.

In dit gesprek hoor je hoe Ernst zijn winkel ziet als een leerschool van jong talent. Hij ziet voor zichzelf een opvoedtaak, waarbij hij hen vaardigeden wil leren waar ze de rest van hun leven wat aan hebben. Vaak met een voorsprong op leeftijdsgenoten als gevolg.

Ook hoor je zijn definitie van leiderschapstalent. “Sommige mensen beheersen het leidinggeven zonder dat ze ooit een managementboek hebben gelezen.” Hoe spot hij ze? Hoe herken je een leider in een puber? Dat hoor je in deze aflevering.

Ook hoor je wat volgens Ernst het allermoeilijkste is, het hele eieren eten van leiding geven: het zelfstandigheidsniveau van je collega goed inschatten. En hoe je het daarna heel ver schopt in leiderschap en betrokkenheid, bij medewerkers die op het hoogste zelfstandigheidsniveau functioneren: “Dan ga je dus helemaal niet meer sturen. In die fase ben je heel complimenteus en stel je af en toe een vraag. Dat is alles wat je moet doen.”

En, ben je al nieuwsgierig? Leer van de beste en druk op play!

Groet van Sophie

21 jaar oud en nu al jaren leidinggevende ervaring. Dat hebben niet veel mensen van die leeftijd, maar Ilona de Kluijver wel! Sinds ze zeven jaar geleden begon bij Jumbo de Olm in Krimpen aan de IJssel, kreeg zij van haar werkgever uitgebreid de kans om te groeien. Nu geeft deze afgestudeerde biomedisch laborant leiding aan 20-30 collega’s op de versafdeling.

Ilona is een super blije werknemer. Dit zijn de ingrediëntendie haar werkgever voor haar onweerstaanbaar maken:

1) Mijn werkgever is meedenkend en meelevend.

2) Ik ervaar plezier in mijn werk.

3) Ik krijg waardering.

4) Ik krijg de gelegenheid om te groeien.

5) Er is bij ons vertrouwen.

6) Er wordt rekening gehouden met de eigen behoefte van de werknemers.

Tips die Ilona geeft aan haar collega leidinggevenden:

• Blijf niet hangen in negatieve feedback. Kijk vooruit, ga samen op zoek naar oplossingen.
• Houd als werkgever een startgesprek met elke nieuwewerknemer waarin je behalve kennis maakt ook de kernwaarden van de organisatie uitleg. Ja, ook (of juist) als jij hiërarchisch enkele rangen boven de nieuwkomerstaat. Wat je in dat gesprek zegt, maakt indruk!
• Als je ziet dat iemand zijn of jaar best doet, bijvoorbeeld langer blijft of vaker werkt, benoem dat dan en spreek je waardering uit.
• Wees aanwezig op de werkvloer en observeer jemedewerkers. Bekijk ze goed! Geef in een gesprek aan waar je ziet dat iemand goed in is, en welke mogelijkheden tot groei je ziet.
• Zorg dat iedereen ieder halfjaar een “LGO” krijgt:een “leren – groeien – ontwikkelen” gesprek. Laat de medewerker dat voorbereiden met een enquête bij wijze van zelfreflectie van te voren. Daarin identificeertde medewerker de eigen kwaliteiten en leerpunten. Bespreek die vervolgens samen. Als iemand ergens moeite mee heeft, ga samen op zoek naar ‘hoe dan wel’ en help die persoon. Lever maatwerk als het gaat om de professionele ontwikkeling van je medewerker.
• Als een medewerker jou in vertrouwen neemt, schaad dat vertrouwen dan niet. Vertel niks door.
• Aan de start heeft een nieuwe medewerker altijd hulpnodig. Organiseer die, bijvoorbeeld met een buddy. Investeer in het begin in deze kostbare dubbele bezetting. Dat betaalt zich snel uit in een goed ingewerkte collega die op eigen benen kan en durft te staan.
• Bij het maken van het rooster: houd rekening metmensen hun hobby’s en voorkeuren.
• Loop af en toe een rondje en vraag mensen hoehet gaat, of ze het redden. Mensen vragen namelijk niet allemaal om hulp als ze die nodig hebben. Spring eventueel even bij en steek de handen uit de mouwen.Wees daar niet te beroerd voor.

Leer van de besten: druk op PLAY voor het hele verhaal. Veelinspiratie gewenst!

Beste groet van Sophie

Hier zitten, met mij in een podcastinterview: dat is voor Geerte Procee een voorbeeld van onweerstaanbaar werkgeverschap. Want het was de voorzitter van de raad van bestuur, haar werkgever bij Meander Medisch Centrum in Amersfoort, die haar stimuleerde. Die zei: “Dit kun jij. Ga maar doen.”

Het past binnen de steile leercurve van Geerte. Ze begon hier zeven jaar geleden als stagiaire. Inmiddels staat ze haar halve aanstelling aan het bed als verpleegkundige; een kwart van haar tijd is ze voorzitter van de VAR, de raad van verpleegkundigen die het bestuur van het ziekenhuis adviseert; en een kwart van haar tijd spendeert ze aan innovatie in de zorg, als adviseur digitalisering.

Een ambitieuze vrouw dus, heb ik hier tegenover mij zitten! En die ambitie krijgt bij Meander alle ruimte. Dat, en de goede sfeer onder collega’s, maken dat Geerte hier wil werken en nergens anders.

“Ik kan overal en nergens werken, maar ik kies hier.”

Een korte schets van haar werkplek:

• Collega’s die elkaar willen helpen en ‘samen de schouders eronder’ zetten, ook als het megadruk is.
• Collega’s die niet doen aan rangen en standen. Een sterke saamhorigheid onder de medewerkers, of je nou verpleegkundige bent, arts, schoonmaker, kantinemedewerker, ICT-er of bestuurslid.
• Een plek waar ruimte is voor het delen van lief en lied, en een manager die dat ondersteunt.
• Een meedenkcultuur, waar het potentieel van medewerkers van twee kanten aangeboord wordt: een manager die zegt “Ik zie…” , een medewerker die zegt “Ik wil”, en dan samen op zoek naar de volgende stap.
• Een laboratorium voor onderzoek naar zorginnovaties, “De zorgafdeling van de toekomst” waar je onder werktijd mag experimenteren, falen, en verder onderzoeken. Dat vraagt durf van de werkgever! Want deze investering betaalt zich uit! Maar wanneer…?

Dank Geerte voor je tijd en je verhaal. Je wordt duidelijk gezien en gewaardeerd bij Meander, en je krijgt duidelijk de ruimte om je te ontwikkelen. Zoals ik vaak zeg tegen de super blije werknemers die ik spreek: je bent een bofkont! Gefeliciteerd! En nog mooie stappen gewenst. Bij Meander heb je je plafond voorlopig nog niet bereikt, geloof ik.

En jij, luisteraar: veel inspiratie gewenst! Dit is weer een mooi staaltje onweerstaanbaar werkgeverschap in de praktijk.

Beste groet, van Sophie

PS) Wil jij na het luisteren ook werken bij Meander MedischCentrum? Dat snap ik! Hier staan de vacatures: https://werkenbij.meandermc.nl/

Ik praat altijd graag met Jeroen Busscher: hij is lekker eigenwijs, durft soms in mijn ogen super bot te zijn, maar ondertussen heeft hij verstand van zaken, én ik vind hem grappig 😊.

Hij is te gast in mijn podcast omdat hij 30+ jaar ervaring heeft in het vak: werkgevers en leidinggevenden zijn zijn klanten. Hij helpt ze zichzelf en hun organisaties te verbeteren.

Als ouwe rot in het vak vertelt hij ons dat de arbeidsmarktecht niet altijd zo ‘werknemersgericht’ is geweest als nu, en dat ook niet lang zal blijven in zijn ogen.

Hij vertelt ons hoe onze visie op werk is veranderd. Dat jevroeger jezelf ‘uitzettte’ tussen 9 en 5, en dat we nu onszelf ‘verwezenlijken’ in ons werk. Dat vraagt iets heel anders van werkgevers en leidinggevenden.

In ons gesprek passen een aantal beelden de revue:

• Jeroen zijn visie op onweerstaanbaar werkgeverschap valt samen te vatten als een huis met wijd uitstaande tuinhekjes en een lamp in het verschiet. Mensen moeten het leuk hebben en zich thuis voelen; eengedeeld doel hebben om naartoe te werken, én ervaren dat dat lukt; dit alles binnen kaders, mét voldoende ruimte voor autonomie.
• Wat je níet moet doen als manager is een sneeuwvlok-ster zijn of jezelf als dorpspomp zien: jezelf en je adviseursrol centraal stellen en zorgen dat iedereen van je afhangt. “Da’s lekker voor je ego, maar je wordtniet betaald om je zelf goed te voelen. Je wordt betaald om anderen tot bloei te laten komen.”
• Wat je wél moet doen is het spinnenweb versterken: zorgen dat je teamleden elkaar leren kennen, elkaars expertise kennen en inzetten. Dat kun je doen door kennissessies, gezamenlijke rituelen, excursies, spelletjes, etc.

Verdere smeuïge citaten en tips aan leidinggeven:

• “Dat het leuk is en dat mensen zin ervaren in hunwerk, daar kun je als leidinggevende niet veel voor dóen. Maar je kunt het wel verpesten: door er teveel bovenop te zitten, teveel controle te willen en te weinigvertrouwen te geven.”
• “We leven in een tragische tijd: het overgrote deelvan de leidinggevenden van vandaag hebben die rol gekregen omdat ze veel verstand hadden van de inhoud. Maar die kennis van de inhoud zit je meer in de weg dan dat je er iets aan de hebt. Als leidinggevende moet je namelijk werken en denken als een antropoloog, in culturen: “Hoe bouwen we hier een cultuur waardoor iedereen in deze gemeenschap tot haar recht komt?”
• “Ga niet zeggen wat mensen moeten doen. Het hóe isaan hén: de medewerkers, het liefst met elkaar.”
• Zeg niet als een medewerker jou om advies komtvragen: “Doe dit of dat’ maar vraag: “Wie in jouw omgeving zou jou hier mee kunnen helpen?”
• “Denk de hele tijd: Wat zou het team sterkermaken, nog beter?”

Tot slot geeft hij een voorbeeld van een super simpelmaar belangrijk verbindend ritueel, waar iedereen uit zijn bedrijf van destijds het na 25 jaar nog steeds over heeft.

Veel plezier en inspiratie gewenst weer!

Groet, van Sophie