De toan fan fan 'e moarn

"Yn myn studintetiid wurke ik as kassiêre yn in supermerk. Ik fong faak fan alles op. Sa hearde ik ris twa froulju yn de rige by de kassa mei inoar praten. Ut harren gesprek makke ik op dat ien fan beiden koartlyn har man ferlern hie.

"Wete jim wer't ik 'n hekel an hew? Pasta. Ja, klopt. Maar der gaat 't in deuze kollum niet over. Ik hew namelik 'n hekel an mînsen die't altiten over hursels prate. Fral over hur kwaaltsys."

"Ik bin nyt su'n protestearder. Ut het ongetwifeld te maken met myn ferleden, dat met ut klimmen 'der jaren' hieltyd groater wurdt. Ik kan mij nòch un protest herinnere op de Oasterpoartsbrugge in Sneek."

Juster wie it de stjerdei fan 'e gelearde Ubbo Emmius út Greet-Siel in Eastfryslân. In 1614 wie hy de earste rektor magnifikus fan de Ryskuniversiteit yn Grins. No, mear as 400 jier letter, is der wer in Fryske rektor magnifikus in Grins. Soest konkludearre kinne dat der dus in lange tradysje is en dat in soad itselde bleaun is troch de ieuwen hinne. Soest ek sizze kinne dat der in soad feroare is, want de hjoeddeistige rektor is de earste froulike rektor magnifikus dy't de universiteit hat.

"Veurige weke he'k op NPO-Poletiek een schoffien et coronadebat van de Twiede Kaemer volgd. Now bin dat soorte debatten wel es wat vervelend deur alle interrupties die daon wodden. En toch levert et bi'jtieden ok nog wel es vermaekelike tillevisie op.

"Muoike Griet is de twa jier âldere sus fan ús mem en troud mei de neef fan ús heit. Omke Goffe en muoike Griet rekken fereale op it ferlovingsfeestje fan myn âlden. Stel dy ris foar: twa ekspressive flamboyante sussen mei prachtige pipekrollen, dy't troud binne mei twa stoere silende neven mei robúste burden. Yn myn jeugd wennen omke Goffe en muoike Griet in pear hûzen fierderop. Sy hienen trije dochters yn deselde leeftiid as de fiif fammen by ús thús."

"Ik skriif faak dat at een 't niet met mij eens is dat die dan niet naar 'n foorsitter ofsoa gaan mot, maar dut ok gewoan teugen mij sêge kin. Elk mâg ommers syn aigen mening hewwe. Maar ni, hoor, se gaan altiten drekt na de skoalmeester toe, om 't soa maar 's te sêgen. Die skoalmeester is dan de foorsitter, maar dat begripe jim wel."

Us moaie see is no in begraafplak wurden. Sa fette in dame út Calais it tryste berjocht oer migranten dy 't op it Kanaal ferdronken, poëtysk gear. It is net de earste kear dat de seestrjitte slachtoffers easket en krijt. It is wol de earste kear dat der in ynternasjonaal spoedoerlis op folget en maatregels ynsteld wurde.

"Kiender kun bi'tieden van die muuilike vraogen stellen. Zo was d'r iene die me es vreug: As d'r een God is, wie het die God dan maekt? Of een aandere: opa, waoromme bin ie eins kael? Zollen jim op zokke vraogen votdaolik klaore aantwoorden hebben? Now, ikke niet dus."