Ακούστε στις Διαδράσεις εδώ τη συζήτηση με τους Κώστα Μ. Κωνσταντίνου (Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων, Παν. Κύπρου) και τον Αντρέα Πιπερίδη (νομικό κα υποψήφιο διδάκτορα Παν. Glasgow). Η καταβαράθρωση του διεθνούς δικαίου στη γειτονική μας Παλαιστίνη με τη συνεχιζόμενη μαζική βία από το κράτος του Ισραήλ που δηλώνει ότι θα «εξοντώσει τη Χαμάς» και απελευθερώσει τους ομήρους έχει ως αποτέλεσμα την ισοπέδωση της Γάζας, 20,000 Παλαιστινίους νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες τραυματίες που προφανώς είναι εκδίκηση για την επίθεση στις 7/10/2023 που σκότωσε 1500 Ισραηλινούς Εβραίους.
Ποιος είναι τελικά ο ρόλος του διεθνούς δικαίου σήμερα; Μετά το 2ον παγκόσμιο πόλεμο θεσπίστηκε ένα πλαίσιο που υποσχέθηκε ελευθερία και ισότητα μέσα τη διασφάλιση συλλογικών δικαιωμάτων για αυτοδιάθεση των λαών για ανεξαρτησία και ατομικών δικαιωμάτων. Ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ ρητά απαγορεύει τη χρήση βία (εκτός για περιορισμένους και εξαιρετικούς λόγους άμυνας, αντίστασης σε κατοχή ή για αποτροπή μορφών βίας ή γενοκτονίας), ενώ το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο (δίκαιο των ένοπλων συγκρούσεων ή το δίκαιο του πολέμου) έχει σκοπό να προστατεύσει τα πρόσωπα τα οποία δεν εμπλέκονται, ή δεν εμπλέκονται πλέον, άμεσα στις εχθροπραξίες. Έχει, επίσης, ως σκοπό να καθορίσει τους περιορισμούς των μέσων και μεθόδων διεξαγωγής του πολέμου καιδιακηρύττει την προστασία από την εισβολή, κατοχή και καταπίεση, βία και συλλογική τιμωρία.
Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεταβολή παραδείγματος στο ή μήπως αυτό που βλέπουμε είναι απλά συνέχεια ενός απαράδεκτου ηγεμονικού συστήματος ιμπεριαλισμού; Εξ ου και το Ισραήλ υπό την προστασία των ΗΠΑ μπορούν, χωρίς κυρώσεις, να παραβιάζουν σχεδόν κάθε πρόνοια του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ;
Από το 1945, πέραν από τη γενοκτονία στη Ρουάντα με 1 εκατομμύριο νεκρούς (1994) και τη λεγόμενη «εθνοκάθαρση» στη Γιουγκοσλαβία, δεν έχουν πάψει ποτέ οι μαζικές εξοντώσεις πληθυσμών: Μυανμάρ, 200,000, περιοχή Σαχέλ 60,000, Αιθιοπία 1777,000-600,000, Νιγηρία 95,000, Κόγκο 65,000, Ιράκ 1215,00, Πακιστάν 46,000-61,000, Κιβου (Κογκό, Ρουάντα Μπουρούντι) 25000, Σουδάν 387,000-400,000, Μπόκο Χαράμ (Νιγηρία, Καμερούν, Νίγηρας, Τσαντ) 368,000, Συρία 505,000 -613,000, Υεμένη 377,000, Ουκρανία 100,000. Αυτή τη στιγμή στο Σουδάν συμβαίνει μια άλλη γενοκτονία για την οποία κανείς δε μιλά – βλέπουμε αναλώσιμους πληθυσμούς.