Het thema van Poetry International (http://www.poetryinternationalweb.net/pi/site/festival/index/nl), het festival dat deze week van start gaat in Rotterdam, is Het onvoltooide. Jeroen van Kan bezoekt elke dag een dichter om te praten over onvoltooid werk. Wat is af? Wanneer weet je dat een gedicht de vorm heeft gevonden die het moet hebben? Vandaag: Miek Zwamborn.

In het kleine Groningse Leens staat een prachtig landhuis genaamd Oosterhouw, (http://www.oosterhouw.nl/) gebouwd in 1868 door de zoon van dichter Hajo Albert Spandaw als notaris-woning. Vanaf 1989 kwamen tuinontwerper Klaas T. Noordhuis en dichter C.O. Jellema op Oosterhouw te wonen. Ze legden een grote parktuin aan en hielden het huis in negentiende-eeuwse sferen. Na het overlijden van Jellema in 2003 kwam theatermaker Hans Christiaan Klasema in het leven van Noordhuis. Samen maakten ze van Oosterhouw een plek waar zo nu en dan groepen kunnen komen kijken, wijnproeven en dineren. Laura Stek was benieuwd naar het landhuis en kreeg van Hans Christiaan Klasema een rondleiding.

(http://avonden.radio6.nl/files/2012/06/dodelijke-zomer-200x112.jpg)

Na jaren vertalen van succesvolle schrijvers als Safran Foer en David Sedaris nam de Catalaanse vertaler Antonio Hill (http://www.megustaleer.com/autor/0000013812/toni-hill) eindelijk zelf de stap naar het schrijversschap. Het resultaat El verano de los juguetes muertos bleek een overweldigende hit in Spanje. De nationale krant El Pais beschreef het als de terugkeer van “la novela negra mediterránea”. Mediteraanse noir, vrij vertaald. Wat dat precies betekent, waar het boek überhaupt over gaat en hoe een vertaler een schrijver wordt komt Maarten Westerveen allemaal te weten in een gesprek met Antonio Hill.

Audio (http://audio.omroep.nl/radio6/vpro/avondenuur1/20120614-21.mp3)