Dorane Shokhoofayi | پادکست دوران شکوفایی

نگار : رادان یه کارخوب پیدا کرده بود و می خواست دیگه مدرسه نره:

رادان : خوب دیگه، میخوام برم پیش عموم. تو کار ساخت و سازه. عین این برادران اسکات هست؟ خیلی باحاله. خونه ها درب و داغون رو می گیره همچین درست می کنه که آدم کیف می کنه. منم خیلی خوشم می یاد از این شغل. دیگه آخرش که باید بریم سر کار».

نگار: وقتی مدرسه ها دوباره شروع شد یکی از بچه ها از من پرسید مسافرت بودی؟ وقتی گفتم «نه، چطور مگه؟»، گفت «نمی دونم، اما یه جورایی عوض شدی!» خودم هم احساس می کردم! دیگه اون دختر خجالتی که تا می خواست یه حرف مهمی بزنه به تته پته می افتاد نبودم.

چیزهایی یاد گرفته بودم که فکر می کردم خیلی مهم تر از اونایی هستن که معمولا تو مدرسه به ما یاد می دن.

رکسانا: درسته که درباره مضرات سیگار و مشروب و مواد مخدر صحبت می شه، اما درعوض خیلی از رسانه ها هم تبلیغات سیگار و مشروب دارن و یه جوری هم نشون می دن که انگارآدم هر آرزویی داره با اینا برآورده می شه.

مریم : همون سرابی که می گفتیم، چیزایی که خیلی خوب جلوه شون می دن، اما در واقع هیچی نیستن یا چیزای خیلی بدی هستن!

مریم: ای طبیعت، من با تو آشتی می کنم و قول می دهم که از این به بعد خاک و آب و هوای تو را که خاک و آب و هوای خانه همه ماست گرامی بدارم و به سهم خود در پاک نگه داشتن آن‌ها بکوشم.

ندا: یعنی از سوار شدن در خودروهای دود زا و آلاینده ی محیط زیست شدیداً خودداری کنم.

سمانه : یعنی از وسایل نقلیه عمومی بدون آلودگی و یا با آلودگی کمتر مانند مترو و اتوبوس ها، مینی بوس ها و تاکسی های گاز سوز استفاده کنم.

نگار: هنرپیشه ها خودمون هم برای دریاچه ارومیه و حفاظت بعضی از حیوانات رو به انقراض خیلی تلاش کردن.

سمانه: اینا از اونان که از شهرت و محبوبیتشون تو راه ها خوبی استفاده می کنن، دمشون گرم.

ندا: مردم عادی هم هستن که یه گروههایی تشکیل می دن و می رن آشغال هایی رو که آدمای بیفکر تو جنگل و کوه و این جور جاها می ریزن جمع می کنن.

سمانه : می دونی پیاده روی توی هوا آلوده چقدر خطرناکه و چقدرمرض و بیماری برای آدم درست می کنه؟

مریم : آره، یعنی بیشتر بیماری هایی که هست می گن مال آلودگی یه. از انواع و اقسام سرطان و سکته قلبی و آسم و ناراحتی ها ریه و تنگی نفس و آلرژی و خلاصه همه چی.

نگار: اگه همه خونواده ها حالا نه این طوری، ولی همه کاراشون رو مثلا «با ۱۰۰ لیتر آب در روز انجام می دادن، آب محله ها هر روز قطع نمی شد.

رادان : اما هدر رفتن آب بیشترش مربوط به کشاورزیه. اینو توی یه برنامه ی تلویزیونی شنیدم. روش قدیمی کشاورزی باعث شد ه که آب خیلی بیشتر از حد تو کشاورزی مصرف بشه و در واقع هدر بره.

مریم : آره می گن کشاورزی به روش غرقابی.

نگار: غیبت و بدگوئی و حرفای زشت و چاپلوسی و دروغ و لاف و گزاف که از حرفای صد تا یه غاز بدتره! کاش می شد گوش آدم در داشت هر وقت نمی خواست درش رو می بست!

سمانه : راستی من اون روز یه چیزی به نظرم اومد که نشد بگم. گفتیم نباید به پیام ها و حالا حرفای کسائی که می خوان ما رو فریب بدن گوش بدیم، اما چشما مون هم گاهی ما رو فریب می دن.

ندا: حالا تازه می فهمیم در روز چقدر صدا وارد این گوش ما می شه. بعضی هاش رو فقط می شنویم، بعضی هاش رو گوش می کنیم، درباره بعضی هاش فکر می کنیم، بعضی هاشون یه احساساتی در ما به وجود می یارن، بعضی هاشون باعث یه تصمیم ها و کارهایی در ما می شن… می دونین صدا ها خیلی زیاد و خیلی مهمن.

نگار: وقتی ندا گفت یه بار باید درباره ی شنیدن هم حرف بزنیم، من خیلی دربارش فکر کردم که چه چیز جالبی می تونه تو شنیدن باشه. گوش کردن یه کاری یه که همش انجام می دیم.

مریم : یعنی تو می گی شنیدن و گوش کردن یکیه؟

نگار: شنیدن و گوش کردن … خوب آره. به نظر تو فرق داره؟