Film Hayvanları 20.bölümünde Özlem Güçlü ve konuğu Emine Ayhan, Rastgele Balthazar (1966) ve EO (2022) filmlerini konuşuyor. Akraba eşekler Balthazar ve Eo’nun temsil farkları üzerinden filmlerin mahlukatlığı, şiddeti, yaralanabilirliği ele alışına yakından bakıyor. Balthazar’ın sesinden Eo’nun nefesine doğru bir yolculuğa çıkıyor. 

Emine Ayhan, her yöne doğru dönüşen bedenlere, Onur Ayı vesilesiyle de Show Must Go On parçasını gönderiyor:

https://open.spotify.com/track/5WZDLZVCvY1rEyNir6k8Pg?si=b4629fc0edf14e30 

Emine Ayhan, Ankara Üniversitesi DTCF İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünden Macbeth ve Machiavelli konulu lisans teziyle 2004’te mezun oldu. Lewis Hyde, Wendy Brown, Svetlana Boym, Spinoza, Vandana Shiva, Alasdair Gray, Terry Eagleton gibi yazarlardan yaptığı kitap çevirilerinin yanısıra, William Shakespeare’in yedi oyununun eleştirel çeviri baskılarını yayına hazırladı. Dönüşüm edebiyatı üzerine çalışıyor, edebiyat seminerleri veriyor, yazıyor.

Film Hayvanlarının biriciği Kırpık ömürlük yuvasına kavuştu! Şimdi Sarı Fırtına’nın yuvasını arıyoruz. Sarı Fırtına 6 Şubat depremlerinden sonra Antakya’dan gönüllülerimizin kurtardığı bir tatlılık. Ağız ameliyatını atlattı, iyileşti ve yuvasına kavuşmayı bekliyor. 3,5 yaşında, kısır, aşıları tam bir oğlan. Ev ortamıyla son derece uyumlu.

Bilge Cihan Hayâtî Tınılar programının otuz dördüncü bölümünde Pyotr İlyiç Çaykovski’nin (1840-1893) yakın dostu, seçkin piyanist ve orkestra şefi Nikolay Rubinstein’a ithafen yazdığı “Büyük bir sanatçının anısına” alt başlığı taşıyan Op. 50 La minör Piyano Üçlüsü’ne yer veriyor.

https://open.spotify.com/track/4mCxndYG3YEGGZeUqRTKZ8?si=79-6W-YuQo2VMc9wCFFJzw&context=spotify%3Aalbum%3A7K45e5X25mkC99SKXahjl5

https://open.spotify.com/track/1fsfGKZBD8aVaTrulPCzSZ?si=2mxsI0GTTHiVgmLPk-MWYA&context=spotify%3Aalbum%3A7K45e5X25mkC99SKXahjl5

https://open.spotify.com/track/2CCUbygTnwGai3pZh823DQ?si=-5KF-4a8R7mvGYR_O1TObw&context=spotify%3Aalbum%3A7K45e5X25mkC99SKXahjl5 

Kaynakça:

• David Brown, Tchaikovsky: The Years of Wandering 1878–1885. London: Gollancz, 1992

• Roland John Wiley, Tchaikovsky. Oxford University Press, 2009

• Alexander Poznansky, Tchaikovsky: The Quest for the Inner Man. New York: Schirmer Books, 1991

• https://en.tchaikovskyresearch.net/pages/Base_Dog,_Shameless_Bishka

• https://en.tchaikovsky-research.net/pages/Piano_Trio

• https://www.earsense.org/chamber-music/Pyotr-Tchaikovsky-Piano-Trio-in-a-minor-Op-50/

• https://www.gramophone.co.uk/content/features/inside-tchaikovskys-piano-trio

• https://arkivmusic.com/products/legendary-treasures-piano-trios-gilels-kogan-et-78067 

Sesli Fragmanlar'ın bu bölümünde, geçen bölümde Blemie'yle açtığımız hatta kalıyoruz: hayvan öldükten sonra, onun adına ve onun yerine konuşan insan sesine. Bu kez İngiltere'ye, Lord Byron'ın Newstead Abbey'deki malikânesine gidiyoruz.

Byron, çağının en çok konuşulan, en skandallı şairlerindendi; şiiri kadar yaşamıyla, sürgünleriyle ve borçlarıyla da anılırdı. Hayvanlara olan derin sevgisi de yaşamının ayrılmaz bir parçasıydı. Cambridge'de Trinity College köpek beslemeyi yasakladığında, tüzükte ayıdan söz edilmediğini fark edip bir ayı edinmiş, onu tasmayla kolej bahçesinde gezdirmişti. Beslediği köpeklerin en sevdiği ise Newfoundland cinsi Boatswain'di. 1808'de kuduzdan ölen Boatswain için Byron, kendi mezarından büyük bir anıt diktirdi ve üzerine bir kitabe yazdırdı. Bugün İngilizcede en çok bilinen hayvan kitabelerinden biri budur — gelgelelim en çok hatırlanan açılış sözleri Byron'ın değil, dostu John Cam Hobhouse'un. Hayvanın anısı kimin sesiyle, kimin için kuruluyor: bu bölüm o soruyu taşa kazınmış bir kitabe üzerinden soruyor.

Can Yoldaşıma Mektup  onbeşinci bölümüyle yayında! Bu bölümde İrem Akçal’ın Şifu’ya yazdığı mektubu kendi sesinden dinliyoruz. 

İrem Akçal, herhangi bir insandır. Düşünmeyi, dinlemeyi, okumayı, yazmayı, izlemeyi, bir bankta oturup ağaçlardaki kuşları saymayı ve kalabalık sofralarda kahkaha dolu sohbetleri sever. Kendini bir şekilde tanımlamak zorunda bırakılırsa “Yalnızca bir gözlemci” der.

Sanat Havadisleri programı yirminci bölümünde, 9 Mayıs- 22 Kasım 2026 tarihleri arasında gerçekleşen 61.Venedik Bienali Uluslararası Sanat Sergisi kapsamında, Giardini’de kalıcı mekanı olan Polonya Pavyonu’nda yer alan Bogna Burska ve Daniel Kotowski’nin Akışkan Diller isimli sergilerine yer veriyor. 

Kaynakça:

https://www.designboom.com/art/polish-pavilion-beyond-human-liquid-tongues-venice-art-biennale-2026-interview/ 

https://www.artforum.com/features/bogna-burska-daniel-kotowski-1000words-ela-bittencourt-1234749724/ 

https://photography-now.com/exhibition/176733 

https://aaronwilliamson.org/about 

https://gallaudet.edu/deaf-studies/deaf-gain-authors-reflect-on-why-deaf-gain-is-more-important-than-ever/ 

https://www.whitechapelgallery.org/exhibitions/london-open-live-aaron-williamson-slangon/ 

https://www.theguardian.com/environment/2026/may/14/what-the-fate-of-timmy-the-whale-says-about-conservation 

https://www.youtube.com/watch?v=APtmz_BAWPg 

https://aestheticamagazine.com/10-pavilions-to-discover-at-the-61st-venice-biennale/ 

https://www.youtube.com/watch?v=_6cX2p5cBVg 

Gezegenimizden Haberler’in beşinci bölümünde, Ceyla Okdelen, 2000’lerin başında nesli tehlike altında olan İber Vaşaklarının koruma çalışmaları sayesinde sayılarının artmasının umut verici haberini paylaşıyor.

Kaynakça:

https://www.youtube.com/watch?v=YjPHR2uHbds  

https://tr.postposmo.com/İber-vaşağı   

https://wwf.panda.org/discover/our_focus/wildlife_practice/profiles/mammals/iberian_lynx/ 

Bugün Sesli Fragmanlar’ın ilk bölümünde izini sürdüğümüz bir hikâyeye geri dönüyoruz. Hayvanların ardından yazılmış ölüm ilanlarına, yas metinlerine ve geride bıraktıkları izlere yeniden kulak veriyoruz. İlk programda, 8 Şubat 1866’da ölen “İyi Yaşlı Köpek Ponto” için gazetelerde yayımlanan ölüm ilanını paylaşmıştık. Bu bölümde ise, Ponto’dan yaklaşık yetmiş yıl sonra hayata veda eden bir başka köpeğe, Blemie’ye uzanıyoruz.

Amerikalı oyun yazarı Eugene O’Neill’ın köpeği Blemie için, onun ağzından kaleme aldığı son mektup ve vasiyet, bugün hâlâ birlikte yaşadıkları evin bahçesinde ziyaretçileri karşılıyor. Blemie’nin mezarına çıkan yolun üzerinde duran bu metin; yasın, hatırlamanın ve insan-hayvan ilişkilerinin geride bıraktığı duygusal izlerin sessiz ama güçlü bir tanıklığı olarak yaşamaya devam ediyor. Son Derece Seçkin Bir Köpeğin Son Vasiyeti’ni Türkçeleştirerek paylaşıyoruz. 

Bilge Cihan Hayâtî Tınılar programının otuz üçüncü bölümünde 1955 yılında Bohuslav Martinů tarafından bestelenen Gılgamış Destanı başlıklı, H.351 katalog numaralı esere yer veriyor.

https://open.spotify.com/track/4dwjOgYsUeSnvFyyb98HGN?context=spotify:album:2EC8XoF8DjJ4QlKlFbg991&si=x282Xm_bTQ2tEr0RJEyz1Q 

Kaynakça:

• Jean Bottero, Gılgamış Destanı – Ölmek İstemeyen Büyük İnsan, YKY, 2005

• Muazzez İlmiye Çığ, Gilgameş (Bilgameş): Tarihte İlk Kral Kahraman. Kaynak Yayınları, 2021.

• Melih Cevdet Anday, Geleceği Yaşamak, Adam Yayınları, 1994

• Melih Cevdet Anday, Bütün Şiirleri, Everest Yayınları, 2016

• https://www.martinu.cz/en/martinu/work/already-published-volumes/the-epic-of-gilgamesh/

• https://www.martinu.cz/data/files/000000277_1_e.pdf

• https://www.operatoday.com/content/2018/01/the_epic_of_gil.php

• http://www.classical.net/music/recs/reviews/n/nxs55138a.php

Sanat Havadisleri programının ondokuzuncu bölümünde, 9 Mayıs- 22 Kasım 2026 tarihleri arasında gerçekleşen ve geçtiğimiz hafta düzenlenen basın ve profesyonel önizleme günleri öncesinde uluslararası sanat çevrelerinde yoğun tartışmalara yol açan 61.Venedik Bienali Uluslararası Sanat Sergisi’ne yer vermek istiyoruz.

Kaynakça:

https://www.labiennale.org/en/art/2026/introduction-koyo-kouoh-koyo’s-team 

https://zeitzmocaa.museum/with-grace-and-light/ 

https://www.surfacemag.com/articles/koyo-kouoh-foundation/# 

https://www.ft.com/content/bdecbc9c-471a-4d14-9fdf-20276d4f3a23 

https://www.nytimes.com/2026/04/29/arts/design/koyo-kouoh-venice-biennale.html

Herkese merhaba, ben Mine Yıldırım. Sesli Fragmanlar’ın yedinci bölümünde, Türkçe edebiyatta hayvanlarla kurulan dostluğu en derinden hissettiren yazarlardan Sait Faik Abasıyanık’ın, 1954 tarihli Havuz Başı kitabında yer alan “Serseri Çocukla Köpek” öyküsüne kulak veriyoruz. Bu bölümü, köpeklerin çocukların düşmanı değil, sevgiyi ve birlikte yaşamayı mümkün kılan dostları olduğunu yeniden hatırlamak dileğiyle paylaşıyoruz. 

Kaynakça:

Sait Faik Abasıyanık. (2001). Bütün eserleri 6: Havuz Başı, Son Kuşlar (ss. 92–94). Bilgi Yayınevi.