Belirsizlik krizlerinde, en kötü senaryonun gerçekleşmesi krizlerinde, rutinlere sıkışmış olmak krizinde yardım çantanıza neler alırdınız?

Çalışmaya, çok çalışmaya toplum olarak yüksek bir değer ve anlam verdiğiniz bir çağda tembelliği kutsadığımız ve dinlenme hakkımızı geri alabildiğimiz günlerin gelmesi ihtimali ne kadardır?

Hayat sanki otuzlara kadar bir şeyler yapma, geri kalan hayatını o deneyimlerin üzerine inşa etmek gibiydi. Ama her an değişiyoruz ve her yeni kimlikle geleceğimiz için yeni ihtimaller oluşturuyoruz.

Bazen de ne kadar değişmek ve yeni bir düzen kurmak istesek de bunu yapamıyor olmanın sebebi gerçekten sadece biz oluyoruz. Kendine verdiği anlam ve kendin için belirlediğin sınırlar, bu sınırların ne kadar esnek olduğu senin yeni bir düzen için elinde gerçekten nelerin var olduğunu, neleri var edebileceğini görmene engel olabiliyor. Bir şeyi gerçekten arzularken aynı ölçüde arzunu gerçek kılmayı kendine hak görüyor musun? Yoksa bir yerlerde başkalarından önce sen kendini kendi arzuna hayaline mi layık görmüyorsun? Bazen kendimiz için en büyük engelleri sırf iyi yönlerimizi görmeye alışkın olmadığımız için herkesten önce biz koyuyoruz.

Aşk ne zaman bitiyor ne zaman birinin yoksunluğunu duymaya başlıyoruz? Kendimi tanımladığım yerken, birinin yanı nasıl kendimi kaybettiğim ve bu halimi hiç sevmediğim bir yere dönüyor?

Anksiyete reddedilen duyguya dair bir gösterendir. Duyguyu çok uzun süre kapalı kutuda saklayıp üzerine yükler yüklediğinizde size sesini duyurmak için yardım isteme yolu.

Yaratıcı olarak tanımladığınız insanları düşünün, onların ortak özellikleri neydi? Kitleler tarafından biliniyorlar mıydı, çok fazla ödüle mi sahiplerdi? Sanıyorum çoğumuz için yaratıcılık tanımlarının bir kesişim noktası var o da bu kişilerin yaratıcılıkları toplum için başarılı olanla örtüşmüş durumda.

Karpman Drama Üçgeni bize tartışılan konu her ne olursa olsun olanı kenara bırakıp ilişkide üstlendiğimiz role bakmamız gerektiğini söyler. Bu roller kurtarıcı, kurban ve suçlayıcıdır. Bu rollerin hepsini ya da birden fazlasını aynı ilişki içinde farklı zamanlarda ya da farklı ilişkilerde başka şekillerde deneyimleyebilirsiniz.

Bazen arzu ve cinsel çekim azalsa sonra yeniden yükselse, bazen arkadaşlık romantizmin önüne geçse, bazen tamamen kendi alanlarımızda kalmak istesek ve sonra arzu ve romantizim yeniden en önemli şey olsa yıllar sonra da birini yanında kalmak istemek mümkün mü?

Bazen bizim birine sevgi verdiğimizi düşündüğümüz yer diğerinin ihtiyacının tam tersi olabiliyor ve eğer bu uyumsuzluğu görmeyip ona kendi bildiğimiz yoldan sevgi vermekte ısrar ettikçe köklerine ve ona ait şeyleri çürütebiliyoruz.