✨Bazen hayatın bize neler getireceğini hiç kestiremiyoruz. Masamızda pırıl pırıl planlar, bambaşka başlıklar varken; hayat takvimimize hiç hazır olmadığımız bir gün koyuveriyor ve kelimelerin azizliğine uğruyoruz. Duygu Notları’nın bu bölümünde, anketlerin ve kitaplardaki o keskin ilişki formüllerinin dışına çıkıyoruz.

Ne kadar empatik olursak olalım ya da sınırlarımızı ne kadar iyi çizersek çizelim; neden günün sonunda hep kendi penceremizden bakıyoruz? Kendi doğrularımız uğruna net olmanın ya da kendi alanımızı korumak adına sınırlar çekmenin bedeli nedir? Bu bölümde ne bir haklı var ne de bir suçlu... Sadece iki tarafın da kendi yaraları, kendi içsel sınavları ve kendi pencereleri var.

'Benim hayatım hep %90 böyle geçiyor, hep aynı şeyleri yaşıyorum' yanılgısının arkasındaki bilimsel gerçeğe, zihnimizin algıda seçicilik oyunlarına ve hayatın aslında %50-%50’lik o büyük esnekliğine değiniyoruz.

🎵Mor ve Ötesi’nin 'Ayıp Olmaz Mı?' şarkısının dizelerinde buluşup, duygularımızı kalbimize sıkıştırmadan, kimseyi yargılamadan sadece insanı tüm kusurlarıyla görebilmenin şifasını konuşuyoruz.

❓🌠Siz bu aralar hayatınızda birilerine yetişmeye mi çalışıyorsunuz, yoksa bahçenizde açmayan o güle de, yoldaki o gizli taşlara da yargısızca sarılabiliyor musunuz?

Kulaklığınızı takın, arkanıza yaslanın ve omuzlarınızdaki yükleri bir nebze de olsa bırakmayı birlikte deneyimleyelim. Kendinize ve duygularınıza çok iyi bakın.🙏🏻🤍

Gizem Yeliz D.

İnstagram: @zihinsiparkur

Işıkları kapattığınızda, o çok sevdiği odası çocuğunuz için birdenbire bilinmezlerle dolu, ürkütücü bir ormana dönüşüyor mu? Bizim için askıdaki sıradan bir hırka olan o gölge, onun dünyasında neden nefes alan bir canavara evriliyor?

Duygu Notları’nın bu bölümünde, 4-6 yaş arasındaki çocukların o rengarenk ama bir o kadar da karmaşık hayal dünyasına, yani 'büyüsel düşünce' evresine yakından bakıyoruz. Onların korkularını küçümsemeden, 'Korkacak ne var?' demeden, o canavarlarla nasıl güvenli bir bağ kurabileceğimizi ve ebeveyn olarak nelere dikkat etmemiz gerektiğini konuşuyoruz.

Bu bölümün kalbine, ruhumuza derin bir güven hissi üfleyen çok özel bir şarkıyı, sözü ve bestesi tamamen Fettah Can'a ait olan "Yonca Bahçesi"ni bıraktım.

Bu güzel eseri birlikte içselleştirirken, aslında çocukların karanlıkta aradığı o 'büyütüldüğü, sarıp sarmalandığı güvenli bahçeyi' derinden hissedeceğiz. Çünkü biliyoruz ki, bir çocuğun korkusunu şefkatle kucaklamak, ona hayatı boyunca sığınabileceği bir yonca bahçesi hediye etmektir. 🍀

Gelin, ışıkları biraz loşlaştırıp bu derin duygusal yolculuğa birlikte çıkalım. 🤍

Keyifli dinlemeler!

Gizem Yeliz D.

İnstagram : @zihinsiparkur

Evin içinde artık rengi solmuş, kenarı aşınmış, yıkanınca evde kriz çıkaran o meşhur battaniyeyi arkasından sürükleyen minik bir ufaklık var mı? Ya da başparmağını dünyanın en lezzetli şeyiymiş gibi iştahla emen bir çocuk?

Ebeveynler olarak çoğumuz o battaniyeyi çocuk uyurken gizlice yıkayıp kurutma makinesinde saniyelerle yarışıyor, parmak emme davranışını gördükçe "Acaba bağımlı mı oluyor?" diye endişeleniyoruz. Peki, uzmanların "geçiş nesnesi" dediği bu durum aslında ne anlama geliyor? Bir köprü mü, yoksa önüne çekilen bir duvar mı? Bu davranışlar ne zaman ve neden tehlikeli olmaya başlar?

Yolculuğumuz sadece çocuklarla sınırlı kalmıyor; mikrofonu biraz da kendimize, yani yetişkinlere çeviriyoruz!

Biz yetişkinler stres anında neden hemen telefona sarılıyoruz?

Sırf tanıdık ve güvenli hissettiriyor diye bitmesi gereken ilişkileri veya alışkanlıkları neden bırakamıyoruz?

Aslında bizim de kendi "yetişkin battaniyelerimiz" yok mu?

Çocuklarımızın ve kendimizin hayatındaki bu geçişleri, onları hırpalamadan ve zorla koparmadan, "güvenle esneterek" nasıl sağlıklı kılacağımızın formülünü bu bölümde bulacaksınız. Keyifli dinlemeler!

🎵 Bölümde Eşlik Eden Eser:

Şarkı Adı: Yalnızlığım

Söz: Mehmet Teoman

Beste: Vedat Sakman

Görüş, düşünce ve kendi "yetişkin battaniyenize" dair yorumlarınızı benimle paylaşmayı unutmayın! Kalbinizin bir köşesinde buluşmak üzere. 💛

Gizem Yeliz D.

İnstagram : @zihinsiparkur

Hiç ,bir çocuğun yüzündeki tebessümün arkasına gizlenmiş bir çaresizliğe şahit oldunuz mu?

Duygu Notları’nın bu bölümünde, 11-12 yaşlarında bir çocuğun sırasının altında sessizce yırttığı o 'korkunç' resmin izini sürüyoruz. Evde kurallarla örülü bir düzen varken, dış dünyanın sert ve yargılayıcı duvarlarına çarpan bir çocuğun, sırf uyum sağlayabilmek adına ilk maskesini nasıl taktığını konuşuyoruz. Çocukları nerede sınırlamalı, nerede içlerindeki o cesareti desteklemeliyiz?

Ardından bu yırtılan kağıtların ve takılan maskelerin yetişkin hayatımızdaki izdüşümüne bakıyoruz. Toplumun, ilişkilerin ve iş hayatının daraltan beklentilerine uyum sağlamak adına bizler kendi içimizdeki hangi renkleri yırtıp atıyoruz? Başkalarının onayı için kendimiz olmaktan ne ara vazgeçtik?

Bölümün en özel anında ise içimizdeki o kırık parçalara dokunan, çok özel bir şarkıyı mırıldanarak duygularımızı temize çekiyoruz.

Hazırsanız, maskeleri bir kenara bırakıp kalbimizin sesini dinlemeye davetlisiniz.

Keyifli dinlemeler!🎧

🎵 Bölümde Yer Alan Şarkı:

Şarkı Adı: Sadece

Söz & Beste: Ersin Güler Akan

Bu bölümde kendi sesimden yorumumu bırakıyorum size.

✨✨✨✨

Unutmayın; kendiniz olabildiğiniz, maskesiz ve cesur kalabildiğiniz anlarda hayat daha güzel. Hoşça kalın, ama en çok da... maskesiz kalın.👋🏻🌸

Gizem Yeliz D.

Instagram: @zihinsiparkur

"Duygu Notları"nın bu bölümünde, bir çocuğun içindeki o muazzam gücü, yani "potansiyeli" konuşuyoruz. Ama bu sefer kelimelerimize rehberlik eden çok özel bir şarkı var: Sözü ve müziği Can Ozan’a ait olan "Toprak Yağmura".🌧️🌱

🎶 Bölümde Nelerden Bahsettik?

🌧️İçteki Güç: Her çocuğun dünyaya kendine has bir potansiyelle geldiğini, bizim görevimizin ona yeni bir şekil vermek değil, var olan o potansiyeli fark etmek olduğunu konuştuk.

🌧️Baskı mı, Destek mi?: Ebeveynler ve eğitimciler olarak çocuğun sınırlarına ne kadar saygı duyuyoruz? Kendi beklentilerimizle çocuğun potansiyelini büküyor muyuz, yoksa ona can suyu mu oluyoruz?

🌧️Doğru Çevre: Kurak bir toprakta çiçek açmayacağı gibi, potansiyeli baskılayan bir çevrede de çocuğun kendini gerçekleştiremeyeceğini örneklerle aktardık.

💡 Asıl Farkındalığımız Neydi?

Bu bölümün cebimize koyduğu asıl büyük farkındalık şuydu: "Çocuğun potansiyeli zorlayarak, iterek ya da sürekli müdahale ederek açığa çıkmaz. Doğru zamanda, doğru miktarda ve şefkatle verilen destekle tıpkı yağmur sonrasındaki toprak gibi kendiliğinden filizlenir."

Biz yetişkinlerin görevi, çocukların kendi hızında büyümesine izin vermek ve o toprağı kurutmamaktır.

Keyifli dinlemeler 🎧🌧️🌱⚡️

Gizem Yeliz D.

Instagram: @zihinsiparkur

Yüzünde çikolata lekeleriyle dururken, boş tabağa bakıp "Ben yemedim, odadaki görünmez dev yedi" diyen bir çocuğun gözlerinin içine baktınız mı hiç?

Ya da o an içinizden yükselen "Eyvah, çocuğum dürüstlüğü kaybediyor mu?" korkusuyla nasıl baş edeceğinizi bilemediğiniz oldu mu?

✨Duygu Notları’nın bu bölümünde,

ebeveynlik yolculuğunda bizi en çok sarsan, kelime anlamı en ağır olan o limana yanaşıyoruz: Çocukların dünyasındaki o ilk gerçeği bükme anlarına... Çocukların neden bilinçsizce gerçeği eğip büktüğünü, o tatlı deneme-yanılmaların zamanla nasıl bizi koruyan birer maskeye dönüştüğünü konuşuyoruz. Korkularımızın, yetersizlik hislerimizin ve en çok da "olduğumuz halimizle sevilmeme" kaygımızın çocukluktan yetişkinliğe uzanan o derin, o pürüzsüz bağını masaya yatırıyoruz.

🦋Üstelik bu yolculukta yalnız değiliz. İçimizdeki o hata yapmaktan korkan çocuksu kırılganlığın üstünü örtmeye çalışırken, kelimelerin bittiği ve hislerin başladığı o yerde bize Sezen Aksu ve o eşsiz eseri "Küçüğüm" eşlik ediyor. O kadar derin, o kadar insanı kalbinden vuran bir yer ki burası; ne kadar o duyguları hissedebilmişsem, elimden geldiğince size de aktarmak, sesime sığdırmak istedim.

🎧Gelin, o yalandan, kocaman oyuncak zaferleri yavaşça yere bırakalım ve gerçeğin o hafifleten, şefkatli sinesine beraber sığınalım.

Gizem Yeliz D.

İnstagram: @zihinsiparkur

Bazen hayatın koşturmacası, rollerimiz ve sorumluluklarımız arasında öyle bir an gelir ki, içimizden tek bir cümle yükselir: 'Pilim bitti.'

Bu bölümde davranışları, yapılması gerekenleri ya da ebeveynlik rollerini bir kenara bırakıyoruz.

✨Maskeleri indiriyor, sadece ve sadece insan olmanın getirdiği o derin duyguları, o tanıdık çaresizlik hissini konuşuyoruz. Gerçekçi, samimi ve içimizden bir sohbetle Sabiha Gökçen Havaalanı'ndan sizlere sesleniyorum.

Yayında bahsettiğim, ruhumuza dokunan o özel geçiş köprüsü için; sözleri ve büyüleyici sesiyle Melike Şahin’e, bestesi ve düzenlemesiyle hikayemize derinlik katan Cihan Mürtezaoğlu’na teşekkürlerimle...

'İçime bir muğlak bırakmak olmaz, avuca oturur, kabına sığmaz...' diyerek söylediğim bu duygusal yolculuğa siz de ortak olun.

Keyifli dinlemeler!🎧🎵

Gizem Yeliz D.

Instagram: @zihinsiparkur

✨✨✨✨✨

Çocuğumuz parkta birini ittiğinde "Eyvah, zorba mı yetiştiriyorum?" utancı; birinden darbe alıp sustuğunda ise "Pısırık mı olacak?" korkusu sarıyor içimizi. Peki o kriz anında, o iki küçük ruhun içeride aslında ne yaşadığını hiç düşündük mü?🤦🏻‍♀️

Bu bölümde, didaktik kurallardan ve toz pembe anlatımlardan uzaklaşarak doğrudan çocukların o ham duygularıyla yüzleşiyoruz. Parktaki o iki saniyelik kavganın, yetişkin hayatımızdaki plazalara, trafikteki öfke patlamalarına ve evlilik içi sessiz savaşlara nasıl ayna tuttuğunu masaya yatırıyoruz.

📌 Bu Bölümde Neler Konuştuk?

⚠️Vuran ve İten Tarafın Dünyası:"İfade fazlalığının" altında yatan duygu regülasyonu eksikliği nedir? Çocuk bu davranışı neden normalleştirir?

⚠️Maruz Kalan Tarafın Dünyası:Tepki vermeyen ya da donup kalan çocuğun "eksikliğinin" altındaki derin çaresizlik ve sarsılan güven duygusu.

⚠️Ebeveyn ve Öğretmen Dürtüleri:O senaryoyu başıboş bırakıp izlememeyi, kriz anında çocuk dünyasına uygun o kısa, net ve şefkatli sınırları nasıl koyacağımızı konuşuyoruz.

⚠️Yetişkinlik Aynası ve Kurtuluş:İçimizdeki o büyümeyen çocukların yaralarını fark edip, yetişkin hayatımızda bu iki yönlü kıskaçtan (öfkeden ve çaresiz donakalmalardan) nasıl kurtulacağımızın iki temel şifresi.

🎼 Bölümün Şarkısı ve Özel Analiz

Bölümün finalinde, yaşanan bu derin çaresizliği ve regüle olamamış duyguları, Türk müziğinin en derin yaralarını taşıyan Nihavend makamından bir şaheserle ve kendi yorumumla mühürlüyorum.

✨Eser:Kimseye Etmem Şikâyet

✨Besteci:Klasik Türk müziğinin değerli bestekârı Kemanî Serkis Efendi (Serkis Suciyan)

✨Şair:Sözleri kalbinden döken Şair İhsan Raif Hanım

Hepimiz hâlâ o kum havuzundayız, sadece oyuncaklarımız büyüdü...

Kahveniz veya çayınız hazırsa, kulaklıklar takıldıysa yolculuk başlasın. Keyifli dinlemeler!

🙋🏻‍♀️Bölüm hakkındaki düşüncelerinizi ve kendi çocukluk hikayelerinizi benimle paylaşmayı unutmayın!* ✨

Gizem Yeliz D.

İnstagram: @zihinsiparkur

“Eski bir şarkı gibi hep kulaklarımda..." 🎶

✨Mavi Işıklar'ın o kendine has yorumuyla hafızalarımıza kazınan "Ankara Rüzgarı" şarkısının tınıları eşliğinde, bu hafta çocukların hayatın getirdiği rüzgarlara karşı nasıl direnç geliştirebileceğini konuşuyoruz.

🫂Biz ebeveynler çoğu zaman çocuklarımızı her fırtınadan sakınmak istiyoruz.

Ancak asıl mesele rüzgarı durdurmak değil; onlara bu rüzgarın içinde savrulmadan nasıl ayakta kalabileceklerini, kendi ritimlerini nasıl bulacaklarını öğretmek. Sert esen hayal kırıklıkları ve beklenmedik duygusal fırtınalar karşısında çocuklarımıza nasıl bir "güvenli liman" olabiliriz?

✨✨✨

Bu bölümde neler bulacaksınız?

• Duygusal Dayanıklılık: Zorluklar karşısında esneklik nasıl inşa edilir?

• Hayal Kırıklıklarıyla Tanışmak: Çocuklar olumsuz duygularla nasıl arkadaş olur?

• Ebeveynin Ritmi: Fırtınalı anlarda çocuğumuza nasıl rehberlik ederiz?

İyi dinlemeler 🤍🌸

Gizem Yeliz D.

@zihinsiparkur

🫂Sevgi mi, yoksa kopamama hali mi? Birine güvenle tutunmakla, ona duygusal olarak mahkum olmak arasındaki o ince çizgi nerede başlıyor?

Bu bölümde, Türkçedeki kelime kullanımlarının duygularımızı nasıl şekillendirdiğinden yola çıkarak 'Bağlanma' ve 'Bağımlılık' kavramlarını masaya yatırıyoruz.

Güvenli bağlanmanın çocukluktan yetişkinliğe uzanan yolculuğunu, duygusal senkronizasyonu ve sağlıklı bir ilişkinin temel taşlarını konuşuyoruz.

✨Bu bölümde neler bulacaksınız?

• Güvenli bağlanma ve bağımlılık arasındaki temel farklar.

• Duygusal 'hapşırma' ve senkronizasyon metaforuyla bağ kurma biçimlerimiz.

• Bağlılığın özgürleştirici, bağımlılığın ise kısıtlayıcı doğası.

• İlişkilerimizde daha sağlıklı bağlar kurmak için farkındalık adımları.

.Bu bölümün içsel duygularına eşlik eden sanatçımız Sezen Aksu ve “Aldatıldık” parçası.❤️‍🩹

Kendi bağlarınızı gözden geçirmeye hazırsanız, kulaklığınızı takın ve başlayalım 💫

Gizem Yeliz D.

@zihinsiparkur