هم‌میهنان عزیز،
میهمانان و شخصیت‌های محترم،
اشرف ۳به همه شما خوش‌آمد می‌گوید.
۲۰ماه پیش این جا قطعه زمینی بود که در آن هیچ چیز وجود نداشت. اما با دست‌های مجاهدین،
با زحمت و کوشش بسیار، اشرف۳برپا و شکوفا شده است. مقصد ما اما تهران است، تهران آزاد شده از اشغال آخوندها.
.....

دوستان و حامیان گرامی مقاومت ایران در فرانسه، سوییس،‌ انگلیس، هلند، پرتغال
خواهران و برادران عزیزم،
به‌همه شما در اشرف۳ خوش‌آمد می‌گویم.
حضور شما در خانه مقاومت ایران قبل از هرچیز پیام همبستگی به ‌مردم به‌جان آمده‌یی است که برای به زیر کشیدن فاشیسم دینی لحظه شماری می‌کنند.
کشور ما ایران نه با یک حکومت قرون وسطایی در حال زوال، بلکه با مردم و قیام‌آفرینانی شناخته می‌شود که آزادی و دمکراسی و برابری را اراده کرده‌اند. از این نظر جای اشرف در قلب ایران است. ایران‌ به‌پاخاسته، گهواره قیام و انقلاب و سرزمین کانون‌های شورشی و شهرهای شورشی.
....

پیام مریم رجوی ـ به تظاهرات ایران آزاد در برلین

هموطنان،به‌پاخاستگان برای آزادی ایران

اشرف‌نشانها و یاران مقاومت که از سراسر آلمان در برلین گرد آمده‌اید!

به‌ همه شما درود که آمده‌اید تا به‌قول مسعود رجوی «در همه جا صدای رسای مردم ایران و ارتش آزادی‌ستان باشید».

هموطنان عزیز

حضور شما در این جا، در سومین تظاهرات بعد از اجتماعات بزرگ یاران و تظاهرات هم‌میهنان‌مان در بروکسل و واشنگتن حرف روشنی دارد.

امروز شما، رو به‌میهن، رو به‌ قیام‌کنندگان، رو به‌ کارگران و معلمان و سایر مردم به‌جان آمده می‌گویید بتازید و بتازید که آخوندها در تله و تنگنای سرنگونی به‌دام افتاده‌اند.

در این تظاهرات بزرگ حرف شما و مردم ایران رو به جامعه جهانی و مشخصاً اروپا این است: سیاست امتیاز دادن به‌ استبداد مذهبی باید متوقف شود.

سیاست حفاظت از آخوندها در برابر سرنگونی و سیاست غذا دادن به ‌مارهای عمامه‌دار دردی از این رژیم دوا نمی‌کند.

۳۰سال دیالوگ سازنده و دیالوگ انتقادی و دیالوگ در مورد انواع و اقسام مشوق‌ها به کجا رسید؟

آیا ندیدید که قیام‌ها و جنبش اعتراضی بعد از آن چطور رژیم را به‌ دوران پایانی‌اش رسانده است؟‌

آیا عملیات جاسوسی و تروریستی آخوندها در اروپا و در خاک آلمان ناقوس تغییر سیاست را به‌صدا در نیاورد؟‌

آیا جنگ‌افروزی‌ و موشک‌پرانی‌ها و حملات اخیر این رژیم به نفتکش‌ها و ساقط کردن هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی برای تجدید نظر در این سیاست کافی نیست؟

آیا نقطه امید اروپا به‌ میانه‌روی در درون رژیم یعنی آخوند روحانی که حالا دست‌بوس پاسداران به‌خاطر حملات موشکی شده است، مهم‌ترین بهانه و دستاویز کنار آمدن با فاشیسم دینی را از بین نبرده است؟......

- صورت مسأله واقعی در سیاست آمریکا و اروپا در برابر فاشیسم دینی حاکم بر ایران چیست؟ استمالت یا قاطعیت؟

هموطنان عزیز
ایرانیانی که برای آزادی ایران بی‌تاب هستید
اشرف نشانها و یاران مقاومت
به شما که در این لحظه صدای یک ملت ستمدیده، تحت سرکوب،
و غارت شده، اما بپا خاسته هستید، درود می‌فرستم.
همچنین به شخصیتها و دوستان و حامیان دیرین مقاومت مردم ایران، و مدافعان حقوق‌بشر که از کشورهای مختلف اروپایی و عربی در کنار شما حضور دارند، درود می‌فرستم.
در آستانه ۳۰خرداد: سرفصل مقاومت تاریخی برای آزادی و دستیابی به حاکمیت مردم در برابر حاکمیت و سلطنت مطلقه آخوندی، روز شهیدان و زندانیان سیاسی و سالروز تأسیس ارتش آزادیبخش ملی
اجتماع امروز شما شعله‌های فروزان امید است؛
تجسم شرف و وجدان ملی است
و پرچم زنده و پرافتخاری است که مظهر پایداری در برابر یک رژیم سفاک و ارتجاعی است و هم مظهر آینده پرشکوهی است که به‌سوی آن در حرکتیم.........

مسعود گنجینه عظیم، گوهر گرانبها، دریای ژرف، کوه سر به فلک کشیده، آسمان لایتناهی و آتشفشان خاموشی ناپذیریه که شما تا به حال فقط قسمت بسیار ناچیز و جزئی از اون رو که در حیطه نظرتون بوده دید. و قسمت اعظم اون ناپیداست.
راستی که اگر چاه باطل خمینی اونقدر عمیقه که از شقاوت، سیاهی و پلیدی اون هیچکس نتونسته تا الان یک تصویر و گزارش درست بده و کسی نتونسته تا الان عمق اون رو ببینه، عوضش در مقابلش قله رفیع و سترگ حق مسعود که مبشر رهایی، رحمت، یگانگی، آزادی، سفیدی و سرسبزیه اونقدر سر به فلک کشیده است که کسی نتونسته تا به حال اونو اندازه کنه.
راستی آیا بینه‌ای بالاتر از وجود مسعود در برابر خمینی برای عدالت خدا اون هم تو زمان ما یافت میشه؟
براستی که من این روزها خیلی به این فکر میکنم و راستش مومنتر شدم به خدا، اون رو بهتر به چشم می‌بینم و راستش این روزها اون رو بیش از پیش سجده می‌کنم و شکر نعم اون رو به‌جا می‌ذارم. چون فکر می‌کنم که اگه مسعود با همه عظمتش نبود، چگونه ننگ خمینی از دامن اسلام و حتی بشریت می‌تونست پاک بشه؟
راستی مردم ایران و هر ایرانی هر جا که باشه چجوری می‌تونست از ننگ خمینی نجات پیدا کنه؟ و بعد از خمینی چجوری می‌تونست سرش رو بلند کنه؟ راستی مسلمون‌ها بعد از ننگ خمینی چجوری می‌تونستن سرشون رو بلند کنن و دیگه اسم اسلام رو بیارن؟ الای با باطل السحر خمینی یعنی مسعود؟ الا اینکه مسعودی می‌بود و وارد صحنه می‌شد و هر آنچه رو که از سیاهی و بطالت، که خمینی بافته بود پنبه می‌کرد؟
من که فکر نمی‌کنم. امکان نداشت. اینجاست که راستش یکبار دیگه در برابر عدل خدا آدم زانو می‌زنه.
و خوشا به حال ما که در روزگاری هستیم که اگر خمینی و خمینی صفتان رو می‌بینیم، با همه شقاوت و درنده خویی‌شون، اقلا خوبه که مسعود رو هم می‌بینیم، با همه عظمتش و کارکردهای ایدئولوژیکش.
سی سال از قتل عام سی هزار زندانی سیاسی گذشت. اما نه آخوندها توانستند این حماسه بزرگ و سرخ‌فام رو پنهان کنند و نه مماشاتگران قادر شدند این واقعه رو به سود رژیم از اهمیت بیندازند.
من بارها از زندانیان از بند رسته شنیده‌ام که این مجاهدین دلیر، در شرایط بسیار سخت و طاقت فرسا، در همون لحظه‌ها که آرمان هر کس و انتخابهای اون به آزمایش کشیده می‌شه. بله درست در همون شرایط مسعود رو انتخاب می‌کردند و در برابر شکنجه‌گران و جلادان به مسعود درود می‌فرستادند و با نام او بر تیرک اعدام بوسه می‌زدند.
بی شک آنها در تکرار این سرخ‌ترین نام زمانه ما، پیامی داشته و دارند. پیامشان این است که: «ای نسلهایی که بعد از ما می‌آیید، ای جوانانی که داستان تمام ناشده ما را می‌شنوید، راه و آرمان مسعود را در پیش بگیرید. راه نبرد برای جامعه ای عاری از ستم و بهره کشی، عاری از اختناق و استبداد و عاری از جهل و فریب و راه و آرمانی که با کلمه مقدس آزادی معنی می‌شود.
امروز سی سال از اون قتل عام می‌گذرد اما باز هم دعوا بر سر موضع داشتن و مقاومت کردن است. حالا سر موضعی‌ها نامشان کانون‌های شورشی‌ست. نامشان نیروهای برانداز است. و چنان که مسعود گفته است پاسخ واقعی و ضروری و حقیقی در جنگ صد برابر و شورشگری حداکثر بوده، هست و خواهد بود تا آنجا که از طریق کانون‌های شورشی به ارتش آزادیبخش ملی اعتلا یابد و سپاه دشمن ضد بشر را در هم بکوبد.

ما از سه دهه پیش خواهان انتخابات آزاد تحت نظر ملل متحد بر اساس اصل حاکمیت مردم بودیم. بسیاری از شما بیاد می آورید که در مهر ماه ۱۳۸۲ یعنی نزدیک به ۶ سال پیش از طرف مقاومت ایران پیشنهاد رفراندم تحت نظر ملل متحد را اعلام کردم.
اما آنچه در این سالیان دیدیم این بود که آخوندها شمار نهادهای سرکوبگر را به ۵۵ ارگان افزایش دادند.
بنابراین دعوای اصلی همچنان که گفتم بر سر رژیم ولایت فقیه و انواع و اقسام نهادهای سرکوبگر آن می‌باشد.
در یک کلام حرف مردم ایران این است که تا رژیم ولایت فقیه کفن نشود. ایران، این زیباترین وطن، وطن نشود.
هم میهنان عزیز! شورای ملی مقاومت ایران در چهار چوب پروژه همبستگی ملی دست خود را به جانب همه افراد و جریانها و نیروهای جمهوری خواهی دراز می کند که با نفی تمامیت رژیم ولایت فقیه برای استقرار یک نظام دموکراتیک و مستقل و مبتنی بر جدایی دین از دولت مبارزه می کنند.
ما برآنیم که دست در دست مردممان، خواسته بر حق ملت ایران برای تغییر دموکراتیک را محقق کنیم. آری می توان و باید.
هدف ما برقراری یک جمهوری بر اساس کثرت‌گرایی، جامعه ای بر اساس احترام به حقوق بشر که در آن از شکنجه و اعدام خبری نباشد، جامعه‌ای که در آن جمیع آزادیهای فردی و اجتماعی به رسمیت شناخته می‌شود.
آزادی بیان، آزادی رسانه‌ها، آزادیهای اجتماعات و آزادی پوشش. جامعه‌ای که در آن زنان به حقوق سیاسی ـ اجتماعی و اقتصادی برابر با مردان دست پیدا کنند و حق رهبری آنها در رهبری سیاسی به رسمیت شناخته شود.
آری همه چیز باید از نو ساخته شود. یک جمهوری و قانون اساسی تازه بر پایه حاکمیت مردم، یک حکومت دموکراتیک که همه مقامهای آن مشروعیت خود را از رای مردم گرفته باشند و در آن
حق تغییر حکومت برای مردم محترم شمرده شود.
یک نظام اقتصادی جدید مبتنی بر فرصتهای برابر برای همه مردم که جایی برای غارتهای نجومی باقی نگذارد و یک دادگستری و دستگاه مستقل.
دستگاه مستقل عدالت بر اساس استاندارهای برسمیت شناخته شده‌ی بین المللی. مطمنا پایداری مردم ایران راه بندها را کنار خواهد زد و آزادی را بر سریر پیروزی خواهد نشاند.
آزادی و حیات زیبنده کسانی است که هر روز از نو برای آن و برای کسب آن می‌جنگنند. زیبنده خلق محبوبمان و شایسته یکایک شما، امیدهای فروزان در دل تاریکی‌های زمانه.
یقین کنید! یقین کنید!که از مبارزه شما سپیده آزادی بر خواهد دمید.

جوانان قیام آفرین و برانداز!
دختران و پسران شجاع ایران!
شما در قیام دی‌ماه! برچیدن بساط حکومت آخوند‌ها را آغاز کردید و این، یک آغاز فرخنده است. خامنه‌ای و سپاه پاسداران او، همة راه‌ها و روزنه‌ها را به روی شما بسته بودند اما ارادة شما بر آنها پیروز شد. بنابراین به استمرار قیام‌ها یقین داشته باشید. این جنبش از رنج‌های شما و خون‌های یاران شما ساخته شده است. این جنبش از خون دل ده‌ها میلیون ایرانی ساخته شده است. این جنبش توقف نخواهد کرد زیرا شرایط بوجود آورندة آن همچنان به قوت خود باقیست. کمااینکه همین حالا شما جوانان شجاع ایران آنرا ادامه می‌دهید و همچنان در صحنه حاضرید.

خطاب من به زنان دلیری‌ست که در قیام‌ها فعالانه حضور داشته‌اند. اوضاع کنونی جامعة ایران ظرفیت ادامة قیام‌ها را فراهم کرده‌است و پیام آن به شما زنان به‌پا خواسته این است که مسئولیت استمرار قیام را بر شانه‌های خود بگذارید. این مسئولیت از ۲بخش مهم تشکیل شده‌است. اول شکستن دیوار ترس و ناباوری؛ دوم، سازمان‌دادن قیام‌ها. نقش شما این است که امید و جرأت مردم را احیا کنید. توان مقابله با سرکوب را در جوانان شعله‌ور کنید.
قیام دی‌ماه نشان داد که لازمة پیشروی، سازمان‌یافتگی‌ست. پس برای سازمان دادن سایر خواهرانتان تلاش کنید. به زنان هم‌وطن در همة شهرها بیاموزید که کانون‌ها یعنی هزار اشرف را تشکیل بدهند. به آنها بیاموزید که شوراهای مقاومت را برپا کنند. به مادران بگویید اندوه ۳۹ ساله دیگر کافی‌ست؛ حالا زمان تشکیل شورای مقاومت مادران برای ادامة قیام است. به زنان سرپرست خانوار بگویید پنجره‌ای به‌سوی امیدهای واقعی وجود دارد که دستان شما می‌تواند آنرا باز کند. زنان بیکار یا اخراج شده با تشکیل شوراهای مقاومت می‌توانند به کار بزرگی دست بزنند. راه پایان دادن به حقوق پایمال شده تشکیل شوراهای مقاومت و کانون‌های شورشی برای ادامه قیام تا پیروزی است.
شورای مقاومت معلمان، بازنشستگان، شورای زنان کارمند، کارگر، دانشجو، دانش‌آموز، شورای مقاومت پزشکان، پرستاران، مادران اعدام شدگان و مادران زندانیان؛ آری بگذارید هزار چشمه بجوشد، بگذارید هزار گل بشکوفد، بگذارید کانون‌ها و شوراهای مقاومت در هر شهر و روستا تکثیر شود.

هموطنان!
هموطنان عزیز!
یک نسل پر اشتیاق و تشنة آزادی به‌پا خواسته است.
قیام‌آفرینان و کانون‌های شورشی راه تازه‌ای گشوده‌اند. برخیزید و در این راه قدم بگذارید. دست‌های خود را در دست‌های آنان قرار دهید و برای یک ایران آزاد به ندای آنان پاسخ دهید و حاضر بگویید.