ما خواهان یک نظام کثرت‌گرا و آزادی احزاب و اجتماعات هستیم. در ایران فردا ما به‌کلیة آزادی‌های فردی احترام می‌گذاریم و بر آزادی بیان و آزادی کامل رسانه‌ها و دسترسی بی‌قید و شرط همگان به فضای مجازی تأکید داریم.
هدف این جنبش، به‌دست گرفتن قدرت به هر قیمت نبوده و نیست. هدف ما تضمین آزادی و دموکراسی به هر قیمت است. هدف ما یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین و دولت است که در آن همة ادیان و مذاهب از حق مساوی برخوردار باشند و برنامة ما در این ۳کلمه خلاصه می‌شود : «آزادی»، «دموکراسی» و «برابری».

گزیده ای از سخنرانی مریم رجوی در كنفرانس بین المللی روز جهانی زن در سال 1391
تجربة ما (در درون جنبش مقاومت) این است كه شكستن طلسم نابرابری، بدون یك جهش، ممكن نیست و باید مواضع مسئول رهبری كننده را بدون هیچ نگرانی به ذیصلاحترین زنان سپرد.
هژمونی زنان در این مقاومت، به‌مثابه یك تحول ساختارشكن برای زنان، راه مسئولیت‌پذیری را در همة زمینه‌ها باز كرد.
بر اثر این كارزار، آنها موفق به كسب ارزش‌های نوین شدند و بر فرهنگ كهنه و ارتجاعی غلبه كردند. در اولین قدم، آنها به خود و توانمندی‌های خود باور كردند و هنگامی كه دریافتند كه نقش مسئولانه آنان چقدر در پیشبرد مبارزه با استبداد مذهبی ضروری ‌است، از دنیای غیرمسئول و كنش‌پذیر و از دنیای زنی كه تنها به اتكاء دیگری اعتبار می‌یابد، به دنیای زنان مسئول كه هدایت یك مبارزه را با همة پیامدهای آن به‌دست می‌گیرند، قدم گذاشتند.
آنها ضدارزش‌هایی مانند، حسادت، قیاس، اصالت دادن به‌ویژگی‌های فیزیكی، مثل شكل و قیافه، و جوانی و پیری را كه همه شما خوب می‌دانید كه خوره انرژی‌های زنان است، از خود دور كردند. آنها هم‌چنین توانستند تزلزل و شكنندگی را تبدیل به صلابت و استحكام كنند. آنها ترس از شكست، و ضعف نشان دادن در مقابل هجوم سختی‌ها را از خود دور كرده‌اند و به‌جای فروریختن، آموختند كه قدرت غلبه بر شكست را در خود بپرورانند. آنها یاد گرفتند كه به‌جای ناامیدی، همواره امیدوار و سخت كوش، به‌سمت پیروزی راه باز كنند.
درجنبش ما رابطه زنان به گونه‌یی تغییر كرده كه مانند خواهران تنی در كنار یكدیگر كار می‌كنند، همدیگر را می‌شنوند و پشتیبان یكدیگرند و سخت ترین مسئولیت‌ها را این چنین با‌هم پیش می‌برند.
آنها رقابت منفی بین زنان را كنار زده‌اند؛ به نحوی كه ارتقای هر زن، عامل تشویق و انگیزش سایر زنان است، تلاش جمعی برای ارتقای مسئولیت سایر زنان، یك ارزش است و همة زنان می‌توانند این ارزش‌ها را كسب كنند.
آنها به این باور رسیده‌اند كه با پشتیبانی و همكاری با سایر زنان، خودشان توانمندتر می‌شوند و در این مسیر قدرت بالایی برای ایثار كردن نسبت به سایر خواهران‌شان كسب كرده‌اند.
برای بنای ایران آزاد فردا نیز باید به‌همین دیدگاه، مجهز بود؛ تا با آن بتوان نهادهای دموكراسی را در جامعة فردا تأسیس كرد. یعنی مقاومت ما این رسالت را نیز بر دوش دارد كه سازنده و تأسیس‌كننده باشد.
اگر دموكراسی بر برابری زن و مرد، مشاركت برابر همگان، انتخاب آزادانه آحاد جامعه و بیان آزاد و بی‌قید و شرط بنا نشود، به‌سرعت به انحراف و ارتجاع كشیده می‌شود.
امر برابری در درون جنبش ما، نوید الهام‌بخشی برای جامعة ایران، به‌خصوص برای زنان و جوانان است.
وقتی كه جنسیت‌گرایی را هدف قرار می‌دهید، دارید سنگ بنای ولایت‌فقیه را درهم می‌شكنید و ‌وقتی كه زن‌ستیزی آخوندها را نشانه می‌روید، قلب ایدئولوژی آنها را نشانه رفته‌اید. در این صورت، دیگر نه فقه و شریعت آخوندی، و نه قوانین و فرهنگ ارتجاعی آنها، تكیه گاهی پیدا نمی‌كند.
این توضیح، روشن كننده این امر است كه چرا آخوندها بی‌وقفه، گسترده و با دجالیت تمام،‌ مجاهدین را هدف قرار می‌دهند.
نخستین جرم مجاهدین از نظر آنها، تعهد به آرمانشان برای تغییر رژیم در ایران است. اما علاوه بر این، در شریعت آخوندها، مجاهدین و مقاومت ایران، گناه كبیره مرتكب شده‌اند. زیرا این مقاومت معتقد است كه زن ایرانی شایستگی آنرا دارد و باید سكان رهبری را در ایران دموكراتیك فردا به‌دست بگیرد. ...
زیرا این جنبشی است كه به كلی با ایدئولوژی و رفتار رژیم دیكتاتوری مذهبی، سر ستیز دارد و به‌پاخاسته تا كاخ ستم و نابرابری را از اساس واژگون سازد.

در ورشکستگی بی‌وقفه کارخانه‌ها ... قبل از هر کس این کارگرانند که کار و زندگی خود را از دست می‌دهند، بدون اینکه حتی قادر به پس گرفتن مطالبات‌ خود شوند. در واگذاری کارخانه‌ها و مزایده‌های متقلبانه مربوط به‌آن، در فساد اقتصادی و گسترش بازار قاچاق، هم‌چنین در ورشکستگی بانک‌ها و افزایش واردات کالاهای خارجی، نخستین و مهم‌ترین قربانی، کارگران ایرانند.
سال‌هاست که حداقل دستمزد کارگران حول و حوش فقط یک دلار برای هر ساعت ثابت مانده. ... در حالی که دستمزد ساعتی یک دلار کارگر ایرانی حتی به اندازه یک چهارم دستمزد کارگران در بحران‌زده‌ترین اقتصادهای جهان نظیر یونان نیست....
سونامی اخراج‌ها که در دولت آخوند روحانی شدت یافته، روزانه گروه گروه از کارگران را به ارتش میلیونی بیکاران اضافه می‌کند. ...
کارگرانی هم که هنوز کار خود را از دست نداده‌اند، زیر فشار حقوق‌های پرداخت‌نشدة خود هستند و به‌خاطر قراردادهای موقت یا سفید امضا که به‌آنها تحمیل شده، امنیت شغلی ندارند.
کارگران ایران از کم‌مزدترین کارگران و از آسیب‌پذیرترین نیروهای کار در برابر اخراج‌‌ها در تمام جهانند و از ناامن‌ترین موقعیت‌های شغلی برخوردارند.
عامل درجه‌یک فلاکت زندگی کارگران بی‌اعتنایی آخوندهای حاکم به سرنوشت کارگران است که آنها را قربانی سیاست‌های تبهکارانه خود می‌کنند.
به‌دست آوردن حداقل حقوق کارگران و زحمتکشان ایران، بدون تغییر رژیم ولایت فقیه امکان‌پذیر نیست. آزادی تشکل‌های مستقل، برپایی اعتصاب‌ها و اجتماعات‌ اعتراضی، پرداخت به‌موقع دستمزدها و دادن تمام مطالبات معوقه، برخورداری از بیمه‌ درمانی موجودیت رژیم ولایت فقیه را تهدید می‌کند و از این‌رو به‌دست آوردن هر یک از آنها در گرو مبارزه علیه تمامیت این رژیم است.

ما همیشه گفته‌ایم و تکرار می‌کنیم که نه دین اجباری، نه اجبار دینی؛ نه حجاب اجباری و نه حکومت اجباری و حالا زمان پایان دادن به همة این اجبارهاست.
مردم و قیام کنندگان ایران تصمیم گرفته‌اند یک جمهوری بر اساس آزادی و دموکراسی برپا کنند؛ تصمیم گرفته‌اند ولایت فقیه را سرنگون کنند؛ تصمیم گرفته‌اند قانون اساسی ولایت فیقیه را دور بیندازند و یک قانون اساسی بر اساس آزادی، برابری و دموکراسی جایگزین آن کنند؛ تصمیم گرفته‌اند سپاه پاسداران و بسیج ضد مردمی را واژگون کنند؛ می‌خواهند بجای برنامه‌های اتمی و سایر برنامه‌های کشتار جمعی، آموزش، درمان، ورزش، تأمین اجتماعی، رفاه و معیشت و اقتصاد کشور را شکوفا کنند. این، نقشه مسیر ماست و قدم اول آن سرنگونی تام و تمام رژیم ولایت فقیه است. آری، این، نقشه مسیر ما، به نام آزادی، برای آزادی و به‌سوی آزادی‌ست و صبح آزادی ایران و ایرانی فرا می‌رسد.

با درود به شهیدان قیام مردم ایران، عموم هموطنانم را به قیام علیه رژیم ولایت فقیه فرا می‌خوانم. فراخوان برای رهایی ایران اسیر و فراخوان برای ساختن یک میهن آزاد. آری یک جمهوری براساس جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد، لغو حکم اعدام و یک ایران غیر اتمی.
آری! میهنی می‌سازیم که در آن قانونی، برتر از خواستة مردم نیست.
میهنی می‌سازیم که در آن چوبةدار، نیست جز خاطره‌ای تلخ و فراموش شده.
هیبت جرثقال، می‌دهد باز ز سازندگی شهر پیام.
میهنی می‌سازیم که در آن لغو شده حکم شوم اعدام.
مشق هر روز به فرداها با خط درشت، در همه کوچه و برزن این است:
«نه به شلاق و شکنجه! نه به جراحی گلخند و تبسم!
نه به سرکوبی مردم! نه به ویرانگری هسته‌ای و بمب اتم!»
قلب این خاک فقط کانون انفجار شادیست.
حق مفروض و مسلم تنها، همه جا آزادیست.
میهنی می‌سازیم که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحر خیزان است.
نام این میهن آزاد شده ایران است.
نام این میهن آزاد شده ایران است.