شورای امنیت، دبیرکل ملل متحد، شورای حقوق‌بشر و کمیسر عالی حقوق‌بشر ملل ‌متحد باید رژیم آخوندی را به‌خاطر پنهان‌کاری مجرمانه و ادامه‌دار در مورد شیوع کرونا و به‌خطر انداختن جان مردم ایران و دیگر کشورها محکوم کنند.

هموطنان عزیز،
پزشکان و پرستاران فداکار!
در این روزهای تلخ که بر اثر پنهان‌کاری و تعلل مجرمانه آخوندها، شیوع ویروس کرونا، زندگی عموم مردم را ‌به‌خطر انداخته،‌ همه شما را به‌همبستگی ملی برای جلوگیری از گسترش بیماری و حفاظت از جان هموطنان و اعتراض و مقابله با رژیم ضدمردمی حاکم فرا می‌خوانم.
به خانواده‌های داغدار تسلیت می‌گویم و برای بهبودی سریع تمام هموطنانی که به این بیماری مبتلا شده‌اند، دعا می‌کنم.
خاطره پزشکان و پرستاران فداکاری را گرامی می‌دارم که در مراقبت از بیماران جان باختند. این پرستاران در حالی خطر مرگ را به‌جان می‌خرند که سال‌هاست ابتدایی‌ترین حقوق‌شان پایمال سرکوب و غارتگری آخوندها شده‌ است، همه ما خود را مدیون و مرهون این زنان و مردان از جان گذشته می‌دانیم.
هم‌چنین درودها و تقدیرهای خود را نثار هواداران مجاهدین و اعضای کانون‌های شورشی می‌کنیم که به‌خاطر کمک به مبتلایان، خود به بیماری گرفتار شده و جان باختند.
بی‌اطلاع نگه‌داشتن جامعه ایران از شیوع ویروس کرونا، و خودداری از هر گونه اقدامی برای مهار به‌موقع آن، بر‌اساس دستور خامنه‌ای صورت گرفت تا بتواند انتخابات نمایشی و خیمه‌شب‌بازی ۲۲بهمن را از سر بگذراند.
دژخیمی که از اول با تکیه بر شکنجه و اعدام و جنگ‌افروزی و دزدی حکومت کرده، حالا جان ۸۳میلیون ایرانی را به‌بازی گرفته است. او با وقاحت و بیرحمی گفت این بیماری را بهانه کردند که انتخابات را خراب کنند و مدعی شد این ویروس بلای آن‌چنان بزرگی نیست و رژیم از روز اول با شفافیت خبررسانی کرده است.


امروز، بعد از جان باختن دست کم ۱۸۰۰تن از هموطنان،‌ هنوز هم آخوندها نمی‌گویند این بیماری از کجا و چگونه به‌قم سرایت کرد، هنوز نمی‌گویند که چرا پرواز‌های هواپیمایی سپاه پاسداران یعنی ماهان‌ایر به‌ چین را متوقف نکرده‌اند و تا همین امروز هم به‌آن ادامه می‌دهند.

خامنه‌ای، سپاه پاسداران، وزارت اطلاعات و دیگر ارگانهای سرکوب را مأمور کرده تا به هر وسیله ممکن از افشای آمار واقعی مبتلایان و قربانیان جلوگیری کنند.
این بیماری بیش از همه نهال عمر تهیدستان و کارگران و زحمتکشان را می‌شکند. همانها که در روستاها در فقر و گرسنگی می‌سوزند. همان جمعیت حاشیه‌نشین که دست‌کم ۲۰میلیون نفرند و در محیط‌های آلوده هدف‌های بیماری محسوب می‌شوند.
ابعاد قساوت و جنایت نظام ولایت فقیه را در بی‌دفاع گذاشتن صدها هزار زندانی در مقابل این ویروس می‌توان دید.
از سوی دیگر آخوندها با پنهان‌کاری نه تنها جان مردم ایران را در ۳۱استان کشور به‌خطر انداختند، بلکه به کانون صدور ویروس به بخش‌های وسیعی از جهان مبدل شدند. این، آن روی سکه جنگ‌افروزی و صدور تروریسم آخوندها به‌منظور حفظ سلطه ننگین خودشان می‌باشد.



هموطنان عزیز،
آنچه کشور ما را در برابر بیماریها و بلاهای طبیعی به‌شدت آسیب‌پذیر کرده، یک دیکتاتوری وحشی و غارتگر است که برای حفظ حاکمیت ننگین خود، از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کند. رژیمی که زیربناهای اقتصادی و اجتماعی و درمانی و بهداشتی و زیست‌محیطی را نابود کرده است.
راستی کشوری که دست کم ۱۲میلیون‌ نفر آن گرسنگی می‌کشند، کشوری که نزدیک به ۶۰میلیون‌ نفر آن زیر خط فقر مطلق‌اند، چطور می‌تواند در مقابل شیوع این بیماری پایداری کند؟ آن‌هم در شرایطی که بخش زیادی از ثروت کشور خرج سپاه پاسداران جرار خامنه‌ای می‌شود یا برای جنگ و خون‌ریزی در سوریه و عراق و یمن صرف می‌شود.

جنایت آخوندها در ماجرای ویروس کرونا آن روی سکه قتل‌عام بزرگی است که در قیام آبان مرتکب شدند. وقتی حاکمیتشان به خطر می‌افتد به هیچ صغیر و کبیری رحم نمی‌کنند، تصاویر کودکانی که در آبان‌ماه به‌دست پاسداران به‌شهادت رسیدند، وجدان بشریت معاصر را جریحه‌دار می‌کند.

در گزارش اخیر عفو بین‌الملل در مورد قیام آبان۹۸ آمده است: حداقل ۲۳کودک با گلوله‌های جنگی نیروهای امنیتی در اعتراضات آبان کشته شدند و اجساد پیچیده‌شده در کفن آنها تنها دقایقی قبل از تدفین به خانواده‌هایشان تحویل داده شد. البته با این شرط که خانواده‌ها سکوت کنند.

فاشیسم دینی حاکم بر ایران با تمام قوا تلاش می‌کند از روشن شدن شمار شهیدان قیام جلوگیری کند. سازمان مجاهدین اسامی ۷۵۵تن از شهیدان، از جمله کودکان شهید را در هفته‌ها و ماه‌های پس از قیام اعلام کرد تا توطئه پنهان‌کاری و فریبکاری آخوندها را خنثی کند. در همین جا از همه هموطنان، همه مادران داغدار همه بستگان و دوستان و همرزمان شهیدان قیام آبان می‌خواهم به هر طریقی که می‌توانند اسامی این شهیدان را اعلام کنند و به اطلاع مجامع بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر برسانند.



هموطنان عزیز، جوانان غیرتمند، دانشجویان آگاه و مبارز!
هم‌چنان‌که مسعود رجوی گفت: جنگ مردم ایران با کرونا بخشی از جنگ سرنوشت با خامنه‌ای و رژیم دجال و ضدبشری ولایت فقیه است.
آخوندهای حاکم هیچ بویی از انسانیت، ایرانیت و اسلام نبرده‌اند، آنها نه می‌خواهند و نه می‌توانند از منافع ملی ایران حفاظت کنند.
امروز نه فقط آزادی مردم ایران، بلکه سلامتی و زندگی آنها و نجات اقتصاد و حفظ موجودیت ایران، در گرو ‌سرنگونی این رژیم است. هم‌چنان‌که لازمه صلح و امنیت در منطقه و جهان و مقابله با بلایای طبیعی، مشروط به تغییر این رژیم است. لذا در این موقعیت حساس تاریخ میهن‌مان چند نکته را یادآوری می‌کنم:
۱- خشم فرو خورده را به جانب رژیم نشانه بروید. ابتکارها و خلاقیت جوانان به‌ویژه دانشجویان راهگشا و بن‌بست‌شکن است. این خود ما هستیم که باید برای حفاظت از کشور و جامعه و سلامت و امنیت و آینده‌اش به‌پا خیزیم. باید‌ ابراز انزجار از رژیم و اعتراض و اعتصاب را تا هرکجا که امکان‌پذیر است دامن بزنیم.
۲- امکانات بهداشتی و درمانی باید از انحصار پاسداران و دستگاههای وابسته به بیت‌العنکبوت خامنه‌ای خارج و در اختیار عموم مردم و تحت‌نظر پزشکان و پرستاران شرافتمند و آزاده قرار گیرد.
۳- هواداران مجاهدین و مقاومت، کانون‌های شورشی، شوراهای مقاومت و شوراهای مردمی باید در عین توجه کامل به ضوابط ایمنی و با تجهیزات کامل بهداشتی برای کمک و رسیدگی به مبتلایان و نجات جان هموطنان اقدام کنند. این همدلی و همبستگی ملی جزیی از مبارزه با نظام منحوس ولایت فقیه است.
۴- از عموم هموطنان می‌خواهم به هر طریقی که می‌توانند اخبار فاجعه کرونا و به‌خصوص تعداد و اسامی جان‌ باختگان را به اطلاع عموم برسانند و توطئه سکوت رژیم را در هم بشکنند.
۵- شورای امنیت، دبیرکل ملل متحد، شورای حقوق‌بشر، کمیسر عالی حقوق‌بشر ملل ‌متحد و دیگر ارگانهای ذیربط بین‌المللی باید رژیم آخوندی را به‌خاطر پنهان‌کاری مجرمانه و ادامه‌دار در مورد شیوع ویروس کرونا و به‌خطر انداختن جان مردم ایران و دیگر کشورها، محکوم نمایند. هم‌چنین می‌خواهیم که برای نجات جان و سلامت زندانیان، مخصوصاً زندانیان سیاسی که تحت شکنجه و محرومیت و فشار مضاعف به سرمی‌برند، بلادرنگ دست به‌کار شوند و از یک فاجعه بزرگ انسانی ممانعت کنند.


بار خدایا، مردم ایران را از بیماری و از ویروس ولایت شفا ببخش و در امان و سلامت نگه‌دار.
سلام و سلامت بر مردم ایران

خواهران و برادران!
اعضای کانون‌های شورشی!
هموطنان عزیز!
به‌مناسبت سالروز انقلاب ضدسلطنتی و به‌مناسبت سالروز عاشورای مجاهدین؛ روز شهادت اشرف و موسی درود می‌فرستیم و سر تعظیم فرود می‌آوریم در برابر اراده جبرشکن خلق قهرمان ایران که در ۲۲بهمن یک دیکتاتوری با برخورداری از ۷۰۰هزار نیروی مسلح را واژگون کرد و در ۱۹بهمن ۱۳۶۰ با تقدیم رشید‌ترین فرزندانش نشان داد که هرگز به‌ غاصبان آزادی و حاکمیت مردم تسلیم نشده و نخواهد شد.


از قیام ۲۲بهمن تا ۳۰خرداد ۶۰ و بامداد سرخ‌فام ۱۹بهمن، در رویارویی با ایلغار خمینی، که حاصل خون و رنج هفتاد ساله‌ را به‌یغما برد، گوهر عصیان و ناآرامی سرشته شد.
و از آن پس تا قیامهای امسال، ‌ایران، هم‌چنان در تب و تاب و خروش و شورش برای آزادی است.
بله ما ـ‌ مردم ایران ـ هزار بار سرکوب و قتل‌عام شدیم، اما هزار بار از خاکستر خود برخاستیم. هزار بار شکست خوردیم اما هزار بار قیام کردیم. و آخرین قیام ما که در راه است؛ آخرین روز عمر ننگین رژیم آخوندی را رقم خواهد زد.
ملتی که هیچ‌گاه از قیام و انقلاب بازنایستاده، بی‌تردید آزادی و حاکمیت به‌سرقت رفته را به‌دست خواهد آورد.


سلام بر راهگشایان و پیشوایان حقیقی انقلاب ضدسلطنتی از حنیف‌نژاد و محسن و بدیع‌زادگان تا احمدزاده و پویان و جزنی و حمیداشرف. راستی که به‌قول پدر طالقانی آنها بودند که راه جهاد و راه سرنگونی شاه را گشودند و از خون آنها بود که سیلاب‌ها برخاست.


چنان که مسعود رجوی گفته است: «روح پلید شیطان، همان خمینی دجال ضدبشر، دزد بزرگ قرن، بر فضای انقلاب استیلا یافت و "کلمه" ذبح شد. کلمه اصلی انقلاب که همان جان کلام بود، کلمه آزادی است. آزادی، خجسته آزادی...کلمه‌یی که شاه و شیخ آن را خوش نمی‌دارند و از آن مانند جن از بسم‌الله گریزانند».


خمینی و خامنه‌ای برای جعل و تحریف تاریخ معاصر و آغشته کردن آن به‌لوث آخوندها تلاش بسیار کرده‌اند، اما یاد پیشتازان آزادی و انقلاب هم‌چنان بر‌می‌انگیزد و راه‌ نشان می‌دهد. از سردار جنگل تا مدرس و عارف و دکتر ارانی و بسیاری از فرزندان آگاه و آزاده و رزمنده ایران که رضاخان و ایادی و دژخیمانش با شقاوت و توحش خونهای پاکشان را بر زمین ریختند تا کریم‌پور شیرازی که پیکرش را مزدوران شاه به ‌آتش کشیدند یا دکتر حسین فاطمی وزیر خارجه دولت ملی دکتر مصدق که دژخیمان شاه او را با تن تب دار تیرباران کردند و هم‌چنین صفی از روشنفکران و نخبگان انقلابی؛ هم‌چون کتیرایی، مفتاحی، فراهانی، رضایی، باکری، میهن‌دوست، ذوالانوار، جوان خوشدل، گلسرخی،
فاطمه امینی، اعظم روحی‌ آهنگران و مرضیه اسکویی.


تا انقلابی بزرگ و مبارز نبرد با دو دیکتاتوری مجاهد خلق محمدعلی جابرزاده (قاسم) که در ۲۳بهمن۹۵ به عهدش با خداو خلق وفا کرد.
و سرانجام انقلابی و مبارز بزرگ، شهید شکرالله پاک نژاد که به‌شدت مغضوب شاه و شیخ بود و خمینی با تیرباران او انتقام شاه را هم از او گرفت.
راستی که این مبارزان بذر آگاهی و بیداری افشاندند، ایده‌ انقلاب را با جانهای خود کاشتند و آبیاری کردند و فکر تغییر و دگرگونی را در وجدان و خرد جامعه ایران رسوخ دادند.

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی



خمینی چگونه انقلاب را سرقت کرد؟
خمینی سارق انقلاب ضدسلطنتی و سارق شور و آرزوی مردمی بود. اما سؤال این است که او با استفاده از چه شرایط و زمینه‌هایی توانست به‌ آن دست پیدا کند؟
حقیقت این است که آن خیزش عظیم و همگانی امتداد تکاملی جنبشی بود که از انقلاب مشروطه آغاز شده بود. حاصل خون و رنج مردم ایران بود. نتیجه جنبش‌های فداکارانه پی‌درپی ایرانیان بود؛ مثل جنبش جنگل، قیامهای خیابانی، پسیان، تنگستانی‌ها و چاکوتاهی‌ها، نهضت ملی به‌ رهبری دکتر مصدق بزرگ و جنبش‌های دهه پنجاه و فداکاری مجاهدین و فدایی‌ها؛ و ثمره همه خون‌ها و خون دل‌های بیشمار مجاهدان و مبارزانی بود که در میدانهای نبرد یا در سیاهچال‌های دیکتاتوری شاه و رضاشاه به‌ شهادت رسیده بودند.


خمینی دجال از شجره‌ ناپاکی بود که با امثال شیخ فضل‌الله و آخوند کاشانی شناخته می‌شوند که پیوسته متحد و امداد‌رسان استبداد حاکم بود. او و آخوندهای همراه او که بر سرنوشت مردم ایران حاکم شدند، با این مبارزه و این خون جگرها بیگانه بودند، نه رنجی برای آزادی مردم ایران کشیده بودند، نه در اساس به‌ آزادی و دمکراسی اعتقادی داشتند.


استبداد شاه و سرکوب احزاب ملی و جنبش‌های انقلابی، راه را برای خمینی گشود. در ‌سیاست بین‌المللی هم، امدادرسانی آشکار دولتهای غرب به‌ سارق بزرگ قرن کمک کرد تا قدرت را به چنگ بیاورد.
اگر او سرسوزنی با گوهر انقلاب و خواست‌های دموکراتیک برپادارندگان قیام همراهی داشت، از همان روزهای شروع حاکمیت، انقلاب را بر سر انقلابیون خراب نمی‌کرد.
اگر او می‌گذاشت که انقلاب مسیر طبیعی خود را برود، به مردم امکان می‌داد که انتخاب طبیعی خودشان را بکنند.
و اگر مجاهدین را با اعدام‌های جمعی، شکنجه‌های وحشیانه و سیستم مخوف جاسوسی و ترور، سرکوب نمی‌کرد، ایران با همه فراز و نشیب‌ها به‌یک آزادی و دمکراسی پایدار دست می‌یافت.


می‌دانید که بسیاری از اعدام‌شدگان دهه ۶۰ و قتل‌عام‌شدگان سال ۶۷، همان جوانان پرشوری بودند که در سال‌های ۵۶و ۵۷ قیام‌ها را برمی‌انگیختند و سازمان می‌دادند.
بر این واقعیت هم باید تأکید کرد که به سرقت رفتن رهبری انقلاب، برآیند تمایلات ارتجاعی و طبقاتی در بطن جامعه ایران هم بود. خمینی و دجالیتی که آن را نمایندگی می‌کرد، از آسمان نازل نشد. بلکه او «زنگارها و رسوبات اعماق جامعه را منعکس می‌کرد».


مسعود رجوی گفته است:‌ تا آنجا که به مبانی اجتماعی حکومت مربوط می‌شود، (خمینی) همه ضعفها، بی‌سازمانی‌ها، ناآگاهی‌ها و عقب‌ماندگی‌های تاریخی جامعه ما را نمایندگی می‌کرد».
و «بسا بیشتر از این، کلمه انقلاب را لوث و لجن‌مال کرد».

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی



همدستی شاه و شیخ
این هم از طنز‌های تاریخ است که وقتی شاه حاکم بود، آخوندها با او و ساواک جهنمی‌اش همدستی می‌کردند. و حالا که شیخ حاکم است، بقایای شاه جانب سپاه جهنمی شیخ را گرفته‌اند و علناً می‌گویند قصد دارند پاسداران و بسیجی‌ها را جذب کنند.
متقابلاً آخوندها هم تا می‌توانند به تبلیغات مجازی سلطنت‌طلبی و رویای بقایای شاه برای بازگرداندن ایران به‌گذشته دامن می‌زنند تا چشم‌انداز آینده آزاد و دموکراتیک را انکار کنند.
والا همه می‌دانند که بازگشت فاشیسم سلطنتی که با یک انقلاب فراگیر و شعارهای مرگ بر شاه توسط میلیون‌ها ایرانی سرنگون شد، امکان‌پذیر نیست. حتی در افغانستان و عراق که سلطنت نه با انقلاب، بلکه با کودتا سرنگون شده بود به‌رغم تمایل قدرتهای خارجی کمترین شانسی برای بازگشت نیافت.


اما به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی بگذارید بر این واقعیت اساسی تأکید کنم که آن انقلاب بزرگ و همه رنج و شکنج‌هایی که مردم ایران به‌خاطرش برخود هموار کردند، از میان نرفته و خاکستر نشده است. هر قطره خونی که برای آن به زمین ریخته شد، بیهوده نبوده و هدر نشده است. بلکه به‌قول مسعود رجوی «به‌آسمان رفت، متراکم شد و به‌صورت شبنم آگاهی بر مردم ایران مجدداً بارید تا بتوانند چاه را از راه بشناسند».



اما آیا این آگاهی خود به‌خود در قلب و ضمیر جامعه ایران جاری شد؟ آیا تصادفی بود که واکنش مردم ایران به‌ارتجاع و استبداد دینی، مقاومت برای آزادی شد؟
راستی چه شد که پس از استقرار خمینی با این همه سرکوب و فریب، ایران به‌جای شوره‌زار یأس، گلستان نبرد و قیام شد؟ چه شد که فضای سیاسی و اجتماعی ایران مثل دوران پس از کودتای ۲۸مرداد نشد؟


یک بار مسعود رجوی درباره آزمایش بود و نبود مردم ایران پس از حاکمیت خمینی گفت:‌ «می‌توان ساده‌اندیشانه و با خیال‌پروری چنین پنداشت که می‌باید بدون آزمایش و پرداخت قیمت، همه چیز رو‌به‌راه می‌بود و ما فقط باید در بهشت رؤیایی، زحمت میوه‌چینی و برخورداری از درخت آزادی را به‌خود می‌دادیم! در این صورت معلوم نیست که آیا اصولاًً ما‌ـ‌ تک‌تک ما و ملت ما‌ـ‌ نقش و مسئولیت و وظیفه‌یی برعهده داریم یا نداریم؟ اما اگر از تفاسیر رمانتیک و انتظارات کودکانه دست‌برداریم، آن‌وقت روشن می‌شود که … به‌دلایل تاریخی و اجتماعی و طبقاتی مشخص، بلیّه بزرگی وجود دارد و هرکس و هر‌ گروه و هر‌ جریانی بسته به‌نحوه مقابله و برخورد با آن، تعین پیدا می‌کند و ارزشیابی می‌شود. یکی تسلیم می‌شود، یکی سازش می‌کند، یکی کوتاه می‌آید، یکی طلبکاری می‌کند، یکی آه و ناله و شکوه و شکایت می‌کند‌ و یکی هم بر‌می‌خیزد و مقاومت می‌کند و می‌رزمد…».

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی



مجاهدین، روح معترض جامعه ایران علیه خمینی
مرور وقایع گواهی می‌کند که از روز شروع حاکمیت خمینی، مجاهدین و مقاومت ایران با نقش هدایت‌گرانه اخص مسعود اعتراض و مخالفت جامعه ایران علیه او را برانگیختند و سازمان دادند.
در آن دوره ۲۸ماهه قبل از ۳۰خرداد که حکومت خمینی در حال شکل‌گیری بود، روح معترض جامعه ایران را مجاهدین نمایندگی می‌کردند.
آن‌ها، نه قاطع و جوشان و خروشان مردم ایران، علیه یک استبداد وحشی بودند که از قعر تاریخ آمده بود.
مجاهدین حاضر نشدند به‌ ارتجاع خمینی بگویند، انقلاب و انقلاب اسلامی،
حاضر نشدند به‌ قانون اساسی ولایت فقیه رأی بدهند و حاضر نشدند زن‌ستیزی، قوانین شرع آخوندی، آزادی‌کشی به بهانه مبارزه با غرب و امپریالیسم را تأیید کنند.


سپس در سی خرداد مرزبندی قاطعی میان جبهه مردم ایران و رژیم ولایت فقیه استوار کردند، بنیاد سرنگونی رژیم را پی‌ریزی کردند و مسیر تاریخ ایران به‌سوی آزادی را ترسیم کردند.
راستی تبلور آگاهی جامعه ایران در این کشاکش خونین و پس از حاکمیت آخوندها را در کجا می‌توان دید؟
در مجاهدین، در ارتش آزادیبخش ملی و کانون‌های شورشی،‌جوانان شورشی و در بی‌شمار قیام‌ها در سراسر ایران.
این آگاهی در رواج برابری طلبی به‌خصوص در میان جوانان دیده می‌شود و این مهم‌ترین دستاورد جامعه ایران در مقاومت علیه یک رژیم زن‌ستیز است.
آینده ایران در هر حال، بر پایه برابری زنان و مردان خواهد بود.
آگاهی جامعه ایران را در اقبال عمومی از اصل جدایی دین و دولت می‌توان دید.
آینده ایران قطعاً در نفی دیکتاتوری دینی و دین اجباری خواهد بود.
بله، آگاهی عمیق جامعه، در شکست ارتجاع و بنیادگرایی دیده می‌شود. در شعار قیام‌های ایران که مرگ بر اصل ولایت فقیه است.


هم‌چنین نمود آگاهی و بلوغ جامعه ایران را در ایستادگی یک جایگزین دمکراتیک، یعنی شورای ملی مقاومت، می‌توان دید که پرچمدار سرنگونی رژیم و مدافع مستمر مهم‌ترین اصول و ارزش‌ها در مرزبندی با این رژیم و برپایی ایران دموکراتیک فرداست.
جایگزینی که مسعود در برابر هیولای ارتجاع و استبداد دینی بنا گذاشت و به‌همت خود او، خطوط و مواضع محکم این شورا، در مورد مبارزه و مقاومت به هر قیمت و پایداری‌اش بر سر آزادی و دمکراسی، جبهه ولایت فقیه و حامیان‌اش را از نظر سیاسی بارها درهم کوبیده است.

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی

سخنرانی مریم رجوی به‌مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی



دو قیام ماه‌های اخیر نشان‌دهنده آمادگی آتشین مردم برای سرنگونی رژیم
دو قیام بزرگی که در ماه‌های اخیر برپا شده، نشان‌دهنده آمادگی آتشین مردم برای سرنگونی رژیم است؛‌ آمادگی برای خاکستر کردن تمامیت رژیم و همه پلیدی‌های یک استبداد دینی و آمادگی برای یک جهش‌ بزرگ سیاسی و اجتماعی که مناسبات تازه‌یی بر اساس آزادی و دمکراسی بنا کند.
خامنه‌ای و سپاه جرار او بیش از ۱۵۰۰جوان شورشگر را به ‌شهادت رساندند.
شهیدان در خون تپیده‌یی که سرودآوران سپیده و مژده‌رسان روز آزادی و سرکوبی استبداد هستند؛
همانها که خونهای پاکشان آتش قیام‌ها در دیماه را مشتعل کرد.

در سالگرد عاشورای مجاهدین، سالروز شهادت اشرف رجوی و سردار موسی خیابانی در ۱۹ بهمن سال ۱۳۶۰، مراسمی در موزه مقاومت ایران در اشرف۳ برگزار شد. در این مراسم، مریم رجوی، با نثار شاخه‌های گل خاطره شهدای عاشورای مجاهدین را گرامی داشت.


مریم رجوی سپس طی سخنانی خطاب به مجاهدان حاضر در این مراسم گفت:

امروز برای بزرگداشت ۱۹ بهمن سال ۶۰ یعنی عاشورای مجاهدین در این‌جا هستیم. عجب صحنه‌یی! شهدای والامقام ۱۹ بهمن با تصاویر بسیار گویا و زنده، پرصلابت و سرفراز.
اما عجیب‌تر جوشش آن خون‌ها در این سالیان بوده که همواره یک رود خروشان از خون بهترین فرزندان مردم ایران خلق کرده و گواه روشنی است بر عزم مردم ایران و مجاهدین خلق ایران که تا ستم و استبداد وجود دارد و تا دیکتاتور و دیکتاتورها هستند، هرگز سکوت نمی‌کنند و از پا نمی‌نشینند. به مقاومت و مبارزه برمی‌خیزند و حماسه‌های تاریخی را یکی بعد از دیگری خلق می‌کنند.
حماسه‌هایی هم‌چون۳۰هزار شهید قتل‌عام سال۶۷ در آن طرف موزه
بیش از ۱۳۰۰شهید فروغ جاویدان در این طرف
و شهدایی هم چون اشرف و موسی و یاران آنها در روبهروی ما
و شهدای اشرف و لیبرتی
و بیش از ۱۵۰۰شهید در قیام آبان ۹۸.
راستی که عاشورای مجاهدین و فدیه بالای مسعود رجوی در آن روز یعنی اشرف شهیدان و سردار خیابانی، سرچشمه‌ رود خروشانی شد که تا امروز ادامه دارد.
مسعود رجوی در ۱۹ بهمن سال ۶۴ گفت، سلام بر تو ای اشرف و سلام بر تو ای موسی و سلام بر هر مجاهدی که امروز با شما و در رکاب شما خنده به لب به خاک و خون بیجان شد.
سلام بر تو ای سمبل و اشرف زنان ما،
سلام بر تو ای سردار ما، در حق شما باید گفت آنچه را در روز عاشورا و در زیارت عاشورا گفته شده.


بله داستان، داستان نسلی آغشته به خون است که دائما باید بپردازد. دائما بایستی فدا کند، پیوسته از عزیزانش دل بکند و پیوسته درس صبر و مقاومت بیاموزد، پیوسته پای حرف‌هایش بخوابد و تا انتهای مسیر پیش برود.


در شب حادثه، هنگام پخش فیلم پیکرهای پاک سردار شهید خلق موسی خیابانی و اشرف شهیدان و سایر همرزمان آن‌ها، چگونه سراسر ایران در شوک فرو رفت و سوگوار شد.
دشمن برای درهم کوبیدن روحیه زندانیان مجاهد، پیکرهای مطهر آن شهیدان را به زندان برد. و زندانیان مقاوم به قیمت شکنجه و حتی نثار جانشان در برابر پیکر اشرف و موسی ادای احترام کردند. هزاران درود بر آن افتخارآفرینان.


حالا این‌جا به تصاویر این شهدا در استانهای مختلف ایران نگاه کنید. سراسر استانهای ایران از خون این شهیدان، سرخ‌فام و عاصی و شورشی است.

من تا به‌حال هیچ‌گاه، این همه حماسه، این همه شهید و این همه فداکاری را یک جا در کنار هم ندیده بودم. در مورد خیلی از آنها شنیده و دیده بودم. چنین کار عظیم و شگفت‌انگیزی که شما انجام دادید و برپایی این موزه، خود یکی از آثار خون این شهدا و وظیفه‌یی است که بر دوش مجاهدین و جمع مجاهدین است.
به‌خصوص گردآوری اسناد، تصاویر، چهره‌ها، وصیت‌نامه‌ها و این صحنه‌های تاریخی، بازسازی صحنه‌هایی از زندان و شکنجه‌گاه و سلول‌های انفرادی و قفس‌ها. راستی که هر بیننده‌یی را به تحسین و شگفتی وامی‌دارد.


به تصاویری که اطراف ماست نگاه کنید. حتماً که خیلی از آنها برای بسیاری از شما آشناست.
از پیکر پاک سردار خیابانی که چگونه آرام و با صلابت آرمیده. همان تصویری که در ۱۹ بهمن سال ۶۰، عواطف مردم در سراسر ایران را برانگیخت.
از پیکر طاهره طلوع با خنجری در قلبش که از درختی در چارزبر آویزان است.
از پیکر حیدر و سعید و رشید و سایر مجاهدین که در درمانگاه اشرف با تیرخلاص مزدوران مالکی و خامنه‌ای به‌شهادت رسیدند.
تا چهره خونین زهره قائمی در حالی‌که ژیلا طلوع به قصد حفاظت، او را در آغوش گرفته، اما دشمن پلید، سر آنها را هدف گلوله قرار داد و متلاشی کرد.
تا صحنه‌های قیام آبان ۹۸، با بیش از ۱۵۰۰شهید؛ دختران و پسران عزیزم در سنین ۱۵ و ۱۶سالگی که شهادت آنها شهادت فاطمه مصباح ۱۳ساله و سایر نوجوانان شهید در سال ۶۰ را تداعی می‌کند.


بله، این‌جا جلوه‌ها و صحنه‌های عاشورای مجاهدین و یا خلق‌شده از عاشورای اشرف و موسی است؛ از ۱۹ بهمن ۶۰، از ۱۲۰هزار شهید راه آزادی تا همین امروز.
هر بار دیدن این صحنه‌ها، یک دنیا تعهد برای هر ناظر و بیننده‌یی ایجاد می‌کند و به‌قول اشرف شهیدان، جهان خبردار نشد که بر مردم ما چه گذشت!
با بازسازی این صحنه‌ها شما هر بیننده‌یی را منقلب می‌کنید. هر کس که به این‌جا پا گذاشته، تبدیل به انسان دیگری شده با عزمی صدچندان متفاوت برای پیمودن راه و مسیر آزادی و‌ آرمان ارزش‌های انسانی.
واقعا چه سرفرازانی، چه مبارزانی و چه پیام گویایی.


به‌رغم درد و اندوه بسیار، پیام آنها برای ما و کانون‌های شورشی و جوانان شورشگر این است: نبرد و مبارزه و مقاومت به هر قیمت با پرچم هیهات.
تعهد به آزادی و وفای به سوگند، تا آخرین نفس با الگوی سوگند ابوالفضل العباس و برافراشتن پرچم ارزش‌های توحید ناب محمدی تا آخرین قطره خون.
این تعهد ماست در پیمودن راه و آرمان مسعود یعنی راه و آرمان آزادی ایران و ایرانی.


آری خوشا به این شهدا از اشرف و موسی تا تک‌تک شهدای ۱۹ بهمن تا تمامی شهدایی که ما این‌جا آنها را یکی یکی می‌بینیم.
همه آنها در اوج سرفرازی، در اوج رشادت و جنگاوری، به تعهدشان با خدا و خلق و مسعود رجوی وفا کردند.
این آرزوی هر مجاهد خلقی است که به سوگند و تعهد خود وفا کند.


برای تجدید عهد با راه و آرمانی که آن شهیدان، با نثار جان و خون سرخشان، پیروزی آن را تضمین کردند، نام آنها را یکایک می‌خوانیم و بر تعهد مان برای آزادی پامی‌فشاریم.
شهید اشرف، اشرف شهیدان - موسی خیابانی- آذر رضایی- محمد مقدم- مهشید فرزانه سا- مهناز کلانتری- ثریا سنماری- طه میرصادقی- خسرو رحیمی- محمد معینی- کاظم مرتضوی- فاطمه نجاریان- تهمینه رحیمی نژاد- حسن پورقاضی- شاهرخ شمیم- حسن بخشافر- سعید سعیدپور- عباسعلی جابرزاده- ناهید رافتی- حسن مهدوی.
درود بر شهدای عاشورای مجاهدین.


در این‌جا هم‌چنین تصاویر شهدای هر کدام از استانهای ایران گاه با قطعاتی از وصیت‌نامه‌هایشان دیده می‌شود. دلم می‌خواست که یکایک آنها را نام ببرم و حاضرهای شما را برای پاسخ به این خونهای پاک بشنوم. زیرا این خون‌ها در این ۳۸سال، زمینی بارور برای اعتراض، برای شورش و برای قیام و مقاومت به هر قیمت در برابر استبداد مذهبی ایجاد کرده است.


پس به همه آنها به‌طور دستجمعی درود می‌فرستیم و عهد می‌کنیم که اجازه ندهیم حتی قطره‌یی از این خون‌ها بی‌جواب بماند. باید که این خون‌ها در رنج و درد مردم ایران و اعتراض و خروش برآمده از دردها و رنج‌های آنها خود را شکوفا کند و بی‌تردید در قیام‌ها و اعتراضات مردم ما با جلوداری کانون‌های شورشی و با پشتیبانی و پیشتازی مجاهدین خلق ایران به نتیجه خواهد رسید.

خامنه‌ای که پس از قیامهای آبان و دی با کابوس سرنگونی دست به‌گریبان است و هلاکت قاسم سلیمانی، سرکرده نیروی تروریستی قدس، یک ضربه جبران‌ناپذیر بر او وارد کرده، با سلاخی کاندیداهای باند رقیب توسط شورای نگهبان برای یک‌پایه کردن رژیم خیز برداشته است. او با تشکیل مجلس یکدست درصدد تحکیم هژمونی ولی‌فقیه برای به‌تأخیر انداختن سقوط محتوم رژیم است.



خامنه‌ای امروز پس از پایان تصفیه بی‌سابقه به خط‌ و نشان کشیدن برای باند رقیب پرداخت و خطاب به کسانی که «به‌وسیله انتخابات به جایی رسیده‌اند اما انتخابات را زیر سؤال می‌برند» گفت: «چگونه است که انتخابات وقتی به‌نفع شماست صحیح و متقن است اما وقتی به‌نفع شما نیست خراب است». وی خطاب به روحانی که در ۷بهمن یکدست‌سازی در انتخابات مجلس رژیم را انتصابات توصیف کرده بود گفت: «وقتی شما به‌دروغ می‌گویید این انتخابات مهندسی شده و یا این‌که انتخابات نیست انتصابات است، مردم دلسرد می‌شوند».



خامنه‌ای افزود: «شورای نگهبان در قانون اساسی شأنی دارد و مجموعه‌ای قابل اعتماد است چگونه انسان می‌تواند به‌راحتی این مجموعه را به غرض‌ورزی درباره برخی افراد متهم کند».



خامنه‌ای که از کسادی این نمایش به‌غایت بیمناک است خاطرنشان کرد: «ممکن است کسی از بنده خوشش نیاید اما اگر ایران را دوست دارد، باید به پای صندوق رأی بیاید، بنابراین هرکس به ایران علاقه‌مند است و امنیت کشور، حل شدن مشکلات و گردش صحیح نخبگانی را دوست دارد، در انتخابات شرکت کند».



رسانه‌های حکومتی گزارش کرده‌اند ۹۰تن از نمایندگان کنونی که بسیاری از آنها ۳دوره عضو همین مجلس بوده‌اند رد صلاحیت شده‌اند. در ۱۷۰حوزه همه کاندیداها از باند خامنه‌ای هستند و در بقیه حوزه‌ها هم نفرات اصلی باند رقیب حذف شده‌اند به‌نحوی که نهایتاً ۲۶۰کرسی به باند خامنه‌ای و ۳۰کرسی به باندهای اعتدالی و اصلاح‌طلب رژیم می‌رسد.

در چنین وضعیتی باند رقیب نسبت به بایکوت گسترده انتخابات و «فروپاشی» رژیم هشدار می‌دهد و تصفیه‌های شورای نگهبان را ”خطری تهدیدکننده برای کیان جمهوری اسلامی” توصیف می‌کند و دست به‌دامان خامنه‌ای شده تا برای بازارگرمی هم که شده اجازه ورود به انتخابات را به این باند بدهد.



روحانی در ۲۵دی گفت: «مردم را ناراحت نکنید، به مردم نگوییم در برابر یک صندلی مجلس ۱۷نفر، ۱۷۰ و یا ۱۷۰۰نفر کاندیدا هستند... از چند جناح، از یک جناح؟ این‌که انتخابات نمی‌شود... با یک جناح نمی‌شود، کشور را اداره کرد».

پاسدار شکنجه‌گر علی ربیعی، سخنگوی روحانی، در ۱۴بهمن گفت: «نشان مقاومت در برابر اقدام برای فروپاشی (رژیم) ایران حضور همه ما در پای صندوق های رأی است.... همه باید در پای صندوق حضور داشته باشیم. چه منتقدان و چه آنهایی که نگران هستند».



همزمان رژیم برای تقلبهای کلان برنامه‌ریزی می‌کند. میرسلیم از باند خامنه‌ای پیشاپیش از مشارکت «حداقل ۷۰درصدی» خبر داد. روحانی نیز در تعارض با باند مقابل در ۷بهمن به تقلبات سیستماتیک در انتخابات اشاره کرد و گفت: «به‌هرحال نشد که این انتخابات را الکترونیکی کنیم... آخر این چیست دومرتبه روی ورقه بنویسد دومرتبه در صندوق بیاندازد یکی می‌خواند، یکی علامت می‌زند و معلوم نیست آن چه چیزی را می‌خواند و این کجا را علامت می‌زند. بعد همه که علامت زدیم... آخر که می‌خواهند تجمیع کنند چه بساطی پیش می‌آید... خیلی از انتخابات در تجمیع مشکل پیدا می‌کند».



رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت خانم مریم رجوی، بالا‌گرفتن بحران و شقه در رأس نظام بر سر نمایش انتخابات را نمود بارز دیگری از بن‌بست مرگبار رژیم آخوندی دانست و گفت: «قلع و قمع کامل کاندیداهای باند مغلوب نظام ولایت فقیه نشانه روشنی از انقباض ناگزیر دیکتاتوری دینی در برابر قیامهای توفنده مردمی و بحران سرنگونی است».



خانم رجوی تأکید کرد: «مردم ایران که رأی واقعی خود را در قیامهای آبان و دی با شعارهای مرگ بر اصل ولایت فقیه و مرگ بر خامنه‌ای ابراز کرده‌اند، انتخابات نامشروع مجلس آخوندها را بسا بیشتر از گذشته تحریم می‌کنند. بایکوت این انتخابات یک فریضه ملی و پیمان ملت ایران با کهکشان شهیدان مردم ایران به‌ویژه ۱۵۰۰شهید قیام آبان و اقتضای خواستهای مردم و دانشجویان به‌پاخاسته در قیام دیماه ۹۸ برای سرنگونی تمامیت رژیم نامشروع ولایت فقیه است. مردم و دانشجویانی که با فریادهای مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر اصل ولایت فقیه و مرگ بر ستمگر چه شاه و چه رهبر، نشان دادند که خواستار آینده‌ای بدون شیخ و شاه و مبتنی بر دموکراسی و حاکمیت جمهور مردم هستند.



دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۱۶بهمن ۱۳۹۸(۵فوریه ۲۰۲۰)

مریم رجوی افزود: رفتار آلبانی باید سرمشقی برای همه کشورها به‌ویژه در اروپا باشد. سیاست مماشات با رژیم آخوندی که زمینه را برای تروریسم هموار می‌کرد باید به‌دور افکنده شود. اکنون زمان اتخاذ یک سیاست قاطع در قبال پدرخوانده تروریسم و بنیادگرایی است. سرمایه‌گذاری بر روی این رژیم رو به‌سقوط محتوم به‌شکست است.

چهارشنبه نهم بهمن (۲۹ژانویه ۲۰۲۰) خانم مونیکا کرو مازی، همسر رئیس‌جمهور آلبانی و ر‌ئیس جنبش سوسیالیست از اشرف۳ دیدار و با مریم رجوی، دیدار و گفتگو کرد.



مریم رجوی ضمن خیرمقدم به‌ خانم کروئه مازی و هیات همراه ایشان و با قدردانی از میهمان‌نوازی مردم آلبانی گفت: برای مجاهدین و مقاومت ایران مایه خوشوقتی است که از حمایت فراحزبی در آلبانی برخوردارند. امروز مردم ایران در یک نقطه‌عطف تاریخ خود قرار دارند. قیامهای آبان و دی یک بار دیگر نشان داد که مردم ایران به‌ویژه جوانان و کانون‌های شورشی مصمم هستند به‌دیکتاتوری دینی با همه جناح‌های آن پایان دهند. آنها برای دستیابی به‌آزادی حاضر به‌پرداخت هر بهایی هستند و تردیدی نیست که ایران آزاد خواهد شد.

مریم رجوی برای ایران فردا
سوال ۱: بعد از گذشت این سالها و در جریان عمل این انتخاب چه نتایجی داشته است؟‌
صلاحیت، ظرفیت و شایستگی مریم رجوی در سخت‌ترین شرایط مقاومت محک زده شده است.
او بیش از هر کسی دیگر در این مقاومت به سنگینی مسئولیتی که بر دوش گرفته بود، آگاهی داشت و می دانست که چه راهی را باید طی کند. خواهر مریم بارها و در سخنرانی های مختلف به سنگینی این مسولیت اشاره کرده و هر بار آمادگی خود را برای عبور از همه آزمایشها در این مسیر اعلام کرده و در عمل به راهگشاییهای بزرگی در مقاومت ایران دست زده است.
از جمله در قسمتی از سخنرانی شان در گردهمایی بزرگ ایرانیان در ویلپنت پاریس در ششم تیر سال ۱۳۹۲ گفت:‌
«نقشه‌مسیر ما این است که اگر برای رسیدن به آزادی، باید از هفت‌خوان سرکوب و زندان و شکنجه و تیرباران گذشت،
اگر برای رسیدن به آزادی باید از هفت‌خوان اتهام و شیطان‌سازی و خنجر و خیانت عبور کرد،
اگر برای رسیدن به آزادی باید از هفت‌خوان ۷۰ابتلا و آزمایش گذشت،
آری، آری، ما در نبرد آزادی، برای صدها هفت‌خوان دیگر حاضر و آماده‌ایم».
سوال ۲: اشاره کردید به راهگشاییهای بزرگ در مبارزه با رژیم، می توانید مواردی از آن را اسم ببرید؟
انتخاب مریم رجوی به‌عنوان رئیس‌جمهور دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران، یک جهش جدی در فعالیت‌های مقاومت ایران ایجاد کرد. اگر به آن سالیان برگردیم خواهیم دید که بعد از مرگ خمینی، رفسنجانی درصدد بود با مدره‌نمایی خود را به غرب عرضه کند و تعادل را به‌نفع خود بچرخاند.
در این اثنا اشغال کویت از سوی عراق توجه جهانی را از روی دیکتاتوری آخوندی و نقش توسعه‌ طلبانه و تروریستی آن در منطقه برداشت و جنگ‌طلبی این رژیم به بوته فراموشی سپرده شد. این یک فرصت طلایی برای نظام ولایت‌ فقیه بود تا از یک‌طرف عراق را ببلعد و از طرف دیگر مجاهدین را از سر راه خود بردارد. تعرض او با شکست مواجه شد و این‌بار نوبت مجاهدین بود که تعرض تمام‌عیار سیاسی خود را آغاز کنند.
در یک‌کلام مجاهدین با مریم رجوی وارد دوران نوینی از شکوفایی و بن‌بست‌ شکنی شدند. مقاومت ایران با داشتن چنین منتخبی در داخل و خارج ایران دست‌آوردها و پیروزیهای زیادی را به‌دست آورد.
روزنامه اکسپرسن در ۱بهمن ۷۲ نوشت: «در سراسر ایران به این زن(مریم رجوی) امید بسته‌اند».
دیکتاتوری آخوندی این پیروزیها را برنمی‌تافت. ارسال یک خمپاره غول‌پیکر ۳۰۰میلیمتری برای هدف قرار دادن مقر مریم رجوی در پاریس یکی از اقدامات تروریستی آخوندها برای محدود کردن دامنه فعالیت‌های رئیس‌جمهور برگزیده‌ مقاومت بود.
طی سال‌های ۷۳ تا ۷۵ به‌یمن حضور مریم رجوی در پاریس حمایت ایرانیان خارج از کشور از مجاهدین گسترش پیدا کرد. این گسترش خود را در گردهمایی‌های بزرگ نشان داد. در سال ۷۵ مریم رجوی در سالن ارلزکورت لندن سخنرانی کرد. ۲۵هزار نفر در این گردهمایی شرکت کردند. این بزرگترین اجتماع ایرانیان تا آن تاریخ بود. تشکیل این جنبش همبستگی در خارج از ایران، یک موج قوی برای حمایت از مقاومت به‌وجود آورد؛ موجی که هنوز از حرکت و پویش بازنایستاده و به شکل آکسیون‌ها، تحصن‌ها، گردهمایی‌ها و تظاهرات ادامه دارد جنبش همبستگی ایرانیان با پاکباختگی و از جان گذشتگی قهرمانان و اعضای مقاومت، توانست کودتای ارتجاعی ـ استعماری ۱۷ژوئن را به شکست بکشاند.
یکی دیگر از آثار حضور مریم رجوی در خارج از کشور به‌وجود آمدن جبهه‌ای بزرگ متشکل از شخصیت‌های سیاسی،‌ حقوقی، هنری،‌ فرهنگی و مذهبی و پارلمانترها در حمایت از مقاومت ایران بود. مریم رجوی با شخصیت استثنایی و تأثیرگذار خود توانست لشگری از وجدانهای حساس بین‌المللی را در یک جا گردآورد. گردآوری این گنجینه نفیس از حمایت‌های ارزشمند بی‌گمان مدیون اعتقاد عمیق و قلبی مریم رجوی به عنصر ناب انسانی و ارزش‌های اصیل در هر انسان است؛ ارزش‌هایی که چون بارز شود قادر خواهد بود تغییرات شگرف ایجاد کند.
مریم رجوی در جریان یک مبارزه نفس‌گیر نشان داد که قادر است نه تنها ایرانیان مشتاق آزادی، بلکه جهانیان را صرف‌نظر از هر اعتقاد، مذهب، نژاد، زبان، ملیت و جنس و رنگ پوست گردهم آورد و حول ارزش‌های انسانی بسیج کند. او در پروسهٔ انطباق تئوری و عمل به‌خوبی اثبات کرد می‌تواند نقطهٔ ‌ وحدت و هم‌قلبی اجتماع عظیمی از انسان‌ها باشد. چه کسی جز مریم رجوی می‌توانست این مهم را محقق کند. ایران با همهٔ تنوعات فرهنگی، قومی و مذهبی خود به چنین رئیس‌جمهوری نیازمند است تا بتواند پاره‌های از هم جدا شده را به هم پیوند بزند و به جدایی‌ها و بیگانگی‌های به‌وجود آمده در نظام آخوندی پایان دهد و ایران را به شکوه و جلال دیرینهٔ‌ خود بازگرداند.
با کارزارهای پی‌درپی و فشرده‌ای که مریم رجوی در ۵قاره جهان به‌وجود آورد، مقاومت ایران قادر شد محاصره اشرف و لیبرتی را درهم‌بشکند و از تنگه‌ها و تنگناهایی که نظام ولایت‌ فقیه و حامیان سیاست مماشات بر سر راه او ایجاد کرده بودند،‌ به سلامت عبور کند.
سوال: این کار یعنی هجرت بزرگ مجاهدین از عراق و از میان آتش و خون به واقع بیشتر شبیه یک معجزه بود.
بله واقعا همین طور بود و هیچکس تصورش را نمی کرد که مجاهدین بتوانند در این کارزار بر رژیم پیشی بگیرند چون تا جایی که به رژیم برمی گشت در صدد بود تا همه مجاهدین را در عراق قتل عام کند. ولی واقعیت این است که مریم رجوی قهرمان تبدیل کردن ناممکن‌ها به ممکن هاست و این هم یکی از آن موارد بود. البته که تمام این کارها با یک کار ریزبافت شبانه روزی و طراحی درست و استفاده از همه امکانات صورت گرفت.
مورد دیگر کارزار خارج کردن مجاهدین از لیست سیاه تروریستی بود که تنها و تنها با بن‌بست‌شکنی و هدایت مستقیم مریم رجوی امکان‌پذیر شد. مریم رجوی با لشگری از نیروی حقانیت و وجدان توانست طی ۷سال کار طاقت‌فرسا بر تصمیم دیکته‌شدهٔ ۲۷کشور اتحادیهٔ اروپا پیروز شود و یک ناممکن ۱۵ساله یعنی خروج از لیست تروریستی آمریکا را نیز به ممکن تبدیل نماید.
چه کسی جز مریم رجوی می‌توانست با هدایت افشاگریها و فعالیت‌های مقاومت ایران، به رؤیاهای اتمی آخوندها پایان دهد و برای ایران و جهان صلح پایدار به ارمغان بیاورد؟
مریم رجوی در جریان یک مبارزه نفس‌گیر نشان داد که قادر است نه تنها ایرانیان مشتاق آزادی، بلکه جهانیان را صرف‌نظر از هر اعتقاد، مذهب، نژاد، زبان، ملیت و جنس و رنگ پوست گردهم آورد و حول ارزش‌های انسانی بسیج کند. او در پروسهٔ انطباق تئوری و عمل به‌خوبی اثبات کرد می‌تواند نقطهٔ ‌ وحدت و هم‌قلبی اجتماع عظیمی از انسان‌ها باشد. چه کسی جز مریم رجوی می‌توانست این مهم را محقق کند؟ ایران با همهٔ تنوعات فرهنگی، قومی و مذهبی خود به چنین رئیس‌جمهوری نیازمند است تا بتواند پاره‌های از هم جدا شده را به هم پیوند بزند و به جدایی‌ها و بیگانگی‌های به‌وجود آمده در نظام آخوندی پایان دهد و ایران را به شکوه و جلال دیرینهٔ‌ خود بازگرداند.
انتقال معجزه‌آمیز اعضا و مسئولان سازمان مجاهدین خلق ایران از زندان لیبرتی در عراق به خاک آلبانی‌(هجرت بزرگ) یکی دیگر از دست‌آوردهای زرین مریم رجوی است. این انتقال مقاومت ایران را قادر ساخت تا وارد فاز تهاجمی‌ شود و با پی‌افکندن اشرف ۳ در خاک اروپا به فعالیت‌های داخل ایران امید و سمت‌وسو ببخشد. اوج‌گیری و گسترش کانون‌های شورشی در داخل کشور و تأثیر آن بر شکل‌گیری قیام دی ۹۶ و سلسله اعتراضات اقشار و شهرهای شورشی، یکی دیگر از دست‌آوردهای مریم رجوی است. رونمایی از اشرف ۳ با برگزاری گردهمایی سالیانهٔ مقاومت در این شهر آرمانی، بار دیگر جایگاه بی‌بدیل تنها آلترناتیو مشروع حاکمیت آخوندی را به بام جهان برد و در دل‌های منتظر ایرانیان به‌ستوه آمده نور امید و اعتماد کاشت.
رئیس‌جمهوری برای رهایی خلق
آنچه گفته شد تنها خردلی از خروار بود. بررسی کارنامهٔ درخشان رئیس‌جمهور برگزیدهٔ مقاومت مجالی جداگانه می‌طلبد. به‌راستی چه رازی در مخالفت مریم رجوی با انتخابش به ریاست‌جمهوری دوران انتقال نهفته بود؟ در اینجا لازم است بار دیگر به آن صحنهٔ تاریخی در اجلاسیهٔ شورای ملی مقاومت برگردیم؛ به سخنانی که او با چشمانی اشک‌آلود و قلبی متأثر در مورد مسعود رجوی به زبان راند:
...اجازه بدهید در یک جمله احساسم را بگویم. فکر می‌کنم که آن‌چه را که مسعود برای مجاهدین و برای شورای ملی مقاومت تا به الآن کرده، کمتر کسی متوجه است؛ حتی خودم... نمی‌دانم آیا یک روز مردم ایران، یعنی خلق قهرمانمان، به آن اشراف و آگاهی پیدا خواهد کرد یا نه؟ ولی امیدوارم که حتماً چنین روزی برسد. فکر می‌کنم که این گنجینه اساسی، این گنجینه تاریخی که دقیقاً ادامه راه مصدق کبیر است، برای ما ایرانیها در مسعود سمبلیزه شده و زنده و حاضر است. این، آن چیزی است که وظیفه ماست تا آن را برای مردم به‌ارمغان ببریم. فکر می‌کنم، هیچ چیزی بیش از این نه آنها را شاد می‌کند، نه به غمهایشان پایان می‌دهد و نه دردهایشان را درمان می‌بخشد. من هم اگر ذره‌ای توان، جسارت، و جرأت در آن‌چه که شما به عهده‌ام گذاشتید داشته باشم، این است که همین را ببرم برای مردم‌مان... و پیام‌آور ولو هر قدر کوچک و ساده‌ای، برای مردم ایران از طرف مسعود باشم. الآن هیچ حرفی بیش از این ندارم، آن‌چه را که همه شما در مورد من گفتید ـ نمی‌توانم بگویم «من» بلکه می‌گویم «مریم رجوی» ـ آنها همه گوشه‌هایی بود از اندیشه، کارکرد و محصولات خود مسعود. پیشاپیش به شما بگویم، برای من خیلی روشن است که هیچ‌یک از آنها به من برنمی‌گردد. از همه شما یک بار دیگر قدردانی و تشکر می‌کنم.
آنچه به مریم رجوی برمی‌گشت او هیچگاه خواهان کسب عناوینی هم‌چون «رئیس‌جمهور» نبوده و نیست. این نقطه افتراق او با تمام نام‌جویان و شیفتگان پست و مقام و قدرت است. او هرگز جویای این پست نبود،‌ مسئول شورا و اعضای آن، در وی شایستگی آن را دیده و به مثابه یک تکلیف تاریخی از او خواستند تا آن را به‌عهده بگیرد ولی وقتی مریم رجوی فروتنانه مسئولیت پذیرفت، آن‌ را جانانه و نیازمندانه اثبات کرد.
او با برنامه ۱۰ماده‌ای‌اش منادی آزادی است، مبشر ایرانی آزاد،‌ آباد، با مناسبات پیشرفتهٔ انسانی است. او خواهان یک جمهوری بر اساس جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد، لغو حکم اعدام و یک ایران غیراتمی است. او آمده است میهنی بسازد «که در آن وسعت خورشید به‌اندازه چشمان سحرخیزان است.

مریم رجوی برای ایران فردا
سوال ۱: این انتخاب چگونه انجام شد و کی؟
این انتخاب در جلسه رسمی شورا در شهریور سال ۱۳۷۲ انجام شد و قرار شد که اعلام آن به مردم ایران توسط مسول شورا انجام شود و مسول شورا در ۳۰مهر همان سال طی پیامی این انتخاب را به مردم ایران اعلام کرد.
ماده ۷اصلاحی، منضم، به فصل اول برنامه دولت موقت جمهوری دموکراتیک اسلامی ایران.
مصوبه به اتفاق آراء اعضاء حاضر در اجلاسیه شورا، تصویب شد.
مقام ریاست‌جمهوری دموکراتیک اسلامی ایران برعهده خانم مریم رجوی خواهد بود.
۱ـ تعیین زمان مناسب اعلام این مصوبه برعهده مسئول شوراست،
۲ـ به‌محض تصدی ریاست‌جمهوری در ایران خانم مریم رجوی از کلیه مسئولیتهای سازمانی خود، استعفا خواهد کرد.
۳ـ دوره ریاست‌جمهوری ایشان، پس از تصویب ریاست‌جمهوری جدید، در مجلس مؤسسان، و قانونگذاری ملی و انتخاب رئیس‌جمهوری جدید ایران پایان می‌یابد.
مسعود رجوی رهبر مقاومت در رابطه با این انتخاب فرخنده خطاب به رزمندگان ارتش آزادی گفت:.
به این ترتیب، تمام رزم و رنجها، و آتش و خون، و مجاهدت نسلی که از آغاز به حق نسل انقلاب، نسل وفا، و نسل حقیقت و ایمان نام گرفت و از ۳۰خرداد ۱۳۶۰، صد صد و هزار هزار، در راه آزادی، بر تیرکهای اعدام و بر طنابهای دار و بر تختهای شکنجه بوسه زد، امروز بر عالی‌ترین شاخسار تکاملی‌اش به بار می‌نشیند. مبارک باشد.
و شما، رزم آوران آزادی و مجاهدان آزادی‌ستان، از امروز وظیفه بزرگ، خطیر و تاریخی خود را تک به تک درک می‌کنید. بایستی امانت بزرگ ملت ایران، رئیس‌جمهور دموکراتیک اسلامی ایران را ولو با چنگ و ناخن و دندان به تهران برسانید.
سوال دوم: پاسخ خانم رجوی نسبت به این انتخاب و واکنش ایشان در این جلسه چه بود؟
امروز که ۲۷سال از آن واقعه تاریخی گذشته، خوب است نگاهی به گفتگوهای انجام گرفته در آن روز بیاندازیم. برخلاف رسم معمول و عرف شناخته شده احزاب و شخصیتها و تلاش آنان برای احراز پستی مانند ریاست جمهوری، مریم رجوی هیچگاه خواهان چنین پست و مقامی نبوده است. او نارضایتی خود را در اجلاس شورا و در جریان تصمیم‌گیری برای این موضوع پنهان نمی‌دارد و خواهان آن است که به مسئولیتها و وظایف خود در سازمان مجاهدین و ارتش آزادیبخش ادامه دهد. اینجاست که باید یک‌بار دیگر در این جمله مسعود رجوی که آن را در سخنرانی دانشگاه تهران در سال۵۷ایراد کرد دقت کنیم: «ما سر نداده بودیم که زَر بگیریم... جانمان را مگر برای این داده بودیم که به جایش جاه بگیریم»
گفتگوی مسئول شورا با مریم رجوی برای قبول مسئولیت، یک سند زرین تاریخی است و یادآوری آن تکان‌دهنده است.
مریم رجوی: «شما (مسعود) تا به‌حال هر چه از من خواسته بودید، هیچ‌وقت «نه» نگفته‌ام. نمی‌دانم، شاید اولین بار است که می‌خواهم «نه» بگویم. می‌فهمم خیلی بد است، اما متأسفانه نمی‌توانم این جا جواب مثبت بدهم. اگر‌ چه برای دلایلی که شما در رابطه با ضرورت این کار می‌آورید، منطقاً جوابی ندارم. از طرف دیگر، راستش، بدون رودربایستی، خودم را شایسته آن چه که همه دوستان گفتند، نمی‌بینم. ولی در ورای همه اینها یک واقعیت وجود دارد. من از آن وقتی که در متن مبارزه، با مجاهدین و مشخصاً خود مسعود آشنا شدم، نهایت آرزویم این بود که به‌عنوان یک سرباز، یک سرباز پاکباز و از خود گذشته، برای آرمان و در راهی که او باز کرده بود، جان بدهم. از وقتی هم که در پرتو راهگشاییهای خودش برای کل مجاهدین، من در موضع مسئولتری قرار گرفتم، باز نهایت آرزویم این بود که بتوانم همواره کمک‌کار او باشم، برای پیشبرد هر کاری که تشخیص بدهد. اما در این نقطه چه در برابر خود مسعود که من فقط فکر می‌کنم یک گوشه یا یک قسمت بسیار کوچکی از محصولات و ثمرات کار خودش باشم، و چه در برابر شورای ملی مقاومت، به‌عنوان بالاترین ثمره کار مبارزاتی مسعود در بیست و چند ساله مسئولیتش در مجاهدین، در برابر هر دو اینها متأسفانه از پذیرش این مسئولیت خجلم.... بنابراین از آنجا که نمی‌خواهم بحث ادامه پیدا کند، فقط یک خواهش دارم. آن هم این است که از من نخواهید که این جا جواب مثبت بدهم. من می‌فهمم که همان‌طور که الآن اعضای شورا و طبعاً خود شما دارید می‌گویید، منافع عالی شورا و مصالح عالی سیاسی‌مان ایجاب می‌کند، اما اجازه بدهید که من سلب مسئولیت کنم و بگذارم به عهده شورای ملی مقاومت و خود شما هر‌ آنچه را تصمیم گرفتید...
مسئول شورا: «بسیار خوب، یک سؤال دارم، آیا مصوبه‌ای را که شورا بگذراند، صرف‌نظر از نظریه فردی و شخصی خودتان، آیا این مصوبه را هر چه که باشد، خواهید پذیرفت؟ این از نظر من قابل فهم است که شما در چه محذوری قرار دارید. فکر هم نمی‌کنم که موضوع برایتان لااقل از جهات تاریخی، سیاسی و اجتماعی مبهم باشد… ما در این مورد به اتفاق‌نظر رسیده‌ایم. خوب، این اتفّاق یک دلیل بسیار گویایی است...
بنابراین، ما می‌خواهیم خطوط ملی و میهنیمان را در جهت استقرار آزادی و استقلال و حاکمیت ملی و مردمی پیش ببریم. واضح است که اگر امکان انتخاب فردی به خیلی از ما بدهند، ای بسا که خواهان تغییر در نقشها و مسئولیتهایمان باشیم، از خود من گرفته تا سایر رفقا و برادران و اعضای شورا..... مقاومت ایران، رودرروی دیکتاتوری آخوندی، رودرروی دوهزار‌و‌پانصد و اندی سال دیکتاتوری و سرکوب و مرزبندی جنسی، یا به‌قول خودتان ایدئولوژی جنسیت، احتیاج داریم که به جلو خیز برداریم...
نیاز جدی ماست. این نقشها که دست ما نیست. شاید اگر انتخاب فردی می‌بود، خیلی از اعضای شورا هم مسئولیتهای کنونی‌شان را نمی‌پذیرفتند. چون لااقل در این روزگار، روزگاری که هیچ چیز نقد نیست، روزگاری که از مبارزه‌ کردن، از عضویت در شورا، از عضویت در مقاومت، ارتش آزادیبخش ـ تمام ارگانهای مقاومت ـ تا به‌حال که جز رنج، ناراحتی، فشار، ملامت، نکوهش، دشنام و ناسزا چیزی درنیامده است. خوب، این جا (اشاره به صندلی خالی شهیدان) جای خالی نمایندگان شهیدمان و اعضای شهید شوراست. بنابراین سؤال ما از بابت دلبخواه شخصی و فردی شما نیست...
بنابراین، سؤال ما از شما (مریم) روشن است. حتی اجازه بدهید به این صورت بگویم: شورا مصوبه‌ای دارد، صرفنظر از دلبخواه شخصی شما یا من. به شما ابلاغ می‌کند، این را می‌پذیرید؟...… آیا شما به‌لحاظ ایدئولوژیک از دید خودتان، و به‌لحاظ سیاسی ـ تاریخی از دید همه ما، دید مشترک همه ما، مجاز هستید که بگویید نه؟
مریم رجوی: «جواب این سؤالهای شما کمی مشکل است... من آن قدر ناتوان نبودم که نتوانم ضرورتهای سیاسی و اجتماعی و تاریخی این موضوع را برای مقاومت بفهمم. ولی فکر می‌کنم آن چه که الآن مانعم شده که نمی‌توانم بیایم توی میدان و دستگاهی که شما دارید درباره‌اش بحث می‌کنید و بعد پا به پای شما بتوانم جواب بدهم، این است که فکر می‌کنم سقف مسئولیت‌پذیریم در حد سازمان مجاهدین است. یعنی وقتی که بالاتر از این می‌رود، دیگر متوقف می‌شوم.
مسئول شورا: «بسیار خوب ما این جا با شما حرفی نداریم. این نقطه‌نظرهای ایدئولوژیکی خودتان است.‌در مورد ابلاغ الزام‌آور مصوبه ما (شورا) جوابتان چیست؟
مریم رجوی: «شما می‌گویید که ابلاغ می‌کنید و الزام‌آور است، من تنها جوابی که می‌توانم بدهم این است که چون چیز بیشتری نمی‌توانم بفهمم، به اعتبار حضور خودتان و شورای ملی مقاومت و در رأسش خود شما، به‌عنوان بالاترین تضمین و پشتوانه در بالای سرم، اگر بتوانم قدم برمی‌دارم والاّ که خارج از این اصلاً امکان ندارد. بنابراین بگذارید باز هم تقاضا کنم مرا از این مسئولیت معاف کنید و چنین ابلاغ الزام‌آوری صادر نکنید.
مسئول شورا: «پس این طور که من فهمیدم، شما به خواسته ما، حالا هر عنوانی خودتان می‌خواهید رویش بگذارید «نه» نمی‌گویید.
مریم رجوی: «فهمیدم که یک ابلاغ الزام‌آور از طرف خود شماست».
مسئول شورا:‌ «و خوشبختانه شما آن را می‌پذیرید».
دقیقا و از آن عجیب تر این که مریم رجوی که هرگز خواهان این موضع و مقام نبود از آن جا که به عنوان مسولیتی سنگین به آن نگاه می کرد، با تمام وجود این کار را پیش برد در صحنه و داخلی و بین المللی تمام عیار این مسولیت را به دوش کشید. شناخته شدگی بین المللی مقاومت و خانم مریم رجوی محصول کارزارهای متعددی است که ولی در طول این سالها به پیش برده خارج کردن نام مجاهدین از لیستهای تروریستی متعدد و انتقال امن مجاهدان اشرفی به خارج از عراق، از جمله این فعالیتها هستند. مریم رجوی به حق نماینده این مقاومت و رئیس جمهور برگزیده آن است.

مریم رجوی: ۳۰دی، روزی است که سنگ‌بنای بی‌ثباتی و انقراض رژیم خمینی گذاشته شد

پیام مریم رجوی به دانشجویان به‌پاخاسته ایران

خانم مریم رجوی: دانشجویان به‌پاخاسته خواست عموم مردم برای سرنگونی دیکتاتوری دینی را به نمایش گذاشتند.

خانم مریم رجوی در پیامی به دانشجویان شهرهای میهن گفت:

درود به دانشجویان به‌پاخاسته تهران، اصفهان، دامغان و دیگر شهرها که برای دومین روز با شعارهای: فرمانده کل قوا استعفا استعفا، سپاه جنایت می‌کند رهبر حمایت می‌کند، دانشجو بیدار است از سیدعلی بیزار است، بسیجی بی‌غیرت عامل قتل ملت، مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر و حکومت سپاهی نمی‌خواهیم به خیابانها آمدند.

دانشجویان به‌پاخاسته خواست عموم مردم برای سرنگونی دیکتاتوری دینی و استقرار دمکراسی و حاکمیت مردم را به نمایش گذاشتند.
زمان آن فرار سیده است که جامعه جهانی به این حقیقت اذعان کند که فاشیزم دینی حاکم مردم ایران را نمایندگی نمی‌کند و خواست ملی برای سرنگونی این رژیم را به‌رسمیت بشناسد.