عید فطر بشارت رهایی از کرونای ولایت مصادف با سالگرد شهادت بنیانگذاران مجاهدین بشارت دهندگان فطر آزادی و عدالت- چهارم خرداد ۱۳۹۹

سلام و درود بر هموطنان عزیز،
ماه رمضان است؛ ماه تقوای رهایی‌بخش؛ برای صیقل‌زدن اراده‌ها و برای آمادگی هر چه افزون‌تر مجاهدین و مجاهدت آن‌ها، در نبرد با دشمنان حیات و آزادی و حقوق مردم ایران.
ماه پرسش از گرسنگی و محرومیت فرودستان است؛ تا در پرتو عبادت روزه‌داری وجدان جامعه بشری از این رنج طولانی برانگیخته شود که بی‌عدالتی تا کی؟ گرسنگی تا کی؟ قربانی شدن مردم در بیماری و ناداری تا کی؟
بله، ماه پرسش از تیره‌روزی بی‌پناهان است، از سرنوشت بیماران؛ از آنها که حذف و طرد گشته، به‌ حاشیه‌ها‌ و بیغوله‌ها رانده شده‌اند.


از مردمی که حق داشتن سلامتی از آنها سلب شده است و از مردمی که حق‌شان برای زندگی آزاد و برابر، لگدمال عمامه‌داران وحشی و چپاولگر شده است.
در عین‌حال، رمضان ماه علی است؛ ماه پیشوای محرومان و ستم‌زدگان. ماه پیشوای عدالت و عدل‌گستری.
خود او درباره مفهوم عدالت گفته است: «وَالْعَدْلُ سَائِس عام»
یعنی عدل نگاهدارنده و نگهبان همگان یعنی کل جامعه و مردم و آیین همگانی است. اما آیین و عملکرد آخوندها درست در نقطه مقابل حضرت علی، بر ظلم و جنایت و چپاول است.
ماه رمضان، ماهی است که در آن آخوندهای حاکم هر چه بیشتر رسوا می‌شوند که چه بلایی بر سر توده‌های مردم آورده‌اند.


در آئینه رمضان، تصویر صاحبان و سرنشینان اتومبیل‌های صدها هزار دلاری در برابر اکثریت عظیم و در حال گسترشی که در بیماری، فقر، گرسنگی و اختناق می‌سوزند، برجسته‌تر می‌شود.
تصویر سفره‌های رنگارنگ یک اقلیت ناچیز در برابر سفره‌های تهی‌شده دهها میلیون ایرانی غارت شده.
تصویر کاخ‌ها، ویلاها و زندگی‌های شاهانه آخوند- میلیاردرهای منفور در مقابل حلبی‌نشین‌هایی که آه در بساط ندارند.


مردمی که شغلی برای امرار معاش، مسکن مناسبی برای زیستن و دارو و درمانی برای خلاصی از بیماری ندارند. مردمی که با وجود شیوع کرونا، هر روزی که برای قوت لایموت و امرار معاش از خانه بیرون نروند، چیزی در سفره ندارند. گو این‌که خانه‌های تنگ و نمور و پر‌ازدحام‌شان هم، جایی برای درامان ماندن از کرونا نیست.


چرا دچار این وضعیت شده‌اند؟ چون آخوندهای حاکم، دارایی‌ها و حقوقی را که متعلق به‌ مردم است، از آنها ربوده‌اند.
هم‌چنان‌که قرآن می‌گوید:

أَ رَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ
فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ
وَ لا یَحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ
فَوَیْل لِلْمُصَلِّینَ
الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ
الَّذِینَ هُمْ یُراؤُنَ
وَ یَمْنَعُونَ الْماعُونَ


آیا دیده‌یی آن را که به دین پیرایه و دروغ می‌بندد؟
او همانست که یتیم را می‌راند.
و بر غذا دادن به بینوا رغبت و ترغیب نمی‌کند
پس وای بر نمازگزاران،
آنان که در نمازشان در غفلتند و ریا می‌کنند.
و مانع و انحصارکننده منابع تولید و ثروتهای عموم مردمند.


پدر طالقانی در پرتوی از قرآن درباره مفهوم ماعون نوشت: «اگر نماز نمازگزاران، دور از ریا و مقرب به‌ خدا باشد، باید بکوشند تا منابع زندگی و وسائل عمومی آن در دسترس همه واقع شود. باید حقوق مشروعه خلق را ادا کنند و باید چشم‌شان به‌سوی خدا و دست‌شان برای دست‌گیری بینوایان و ستمزدگان باز باشد. اگر چنین بودند و خود را مسئول خلق می‌دانستند، نماز را در معنا و صورت به‌پا داشته‌اند، و گرنه، تنها ریاکارند؛ نه بپا دارنده نماز... ماعون به وضع و اقتضای طبیعی، برای انتفاع عموم است و آنچه آن را محدود و عموم را از بهره‌برداری محروم می‌دارد، همین مردمان مانع و متجاوزند.


پس برای برگشت به وضع اصلی و طبیعی که تعمیم منابع ثروت است، باید این مانع‌ها برکنار شوند و دستشان کوتاه گردد»
بله باید دست غارتگران و ستمکاران حاکم را از حقوق مردم ایران کوتاه کرد. و باید حاکمیت بیداد و چپاول و استبداد را به‌زیر کشید.
در حاکمیت آخوندی، رمضان هر سال، رمضان گرسنگی و محرومیت و اجبار برای اکثریت مردم بود. و حالا دردناک‌تر این‌که به‌خاطر گسترش کرونا توسط آخوندها و دهها هزار قربانی آن، بیماری و داغ و درد هم بر آن افزوده شده است.
کرونا البته یک بیماری عالمگیر است. اما در ایران به‌دلیل ولایت فقیه، به‌دلیل یک رژیم ضدانسانی، ضداسلامی و ضدایرانی، موضوع متفاوت است.


هم‌چنان‌که مسعود گفت، نباید وضعیت و شرایط ایران و خطی را که رژیم در فاجعه کرونا در پیش گرفته با سایر کشورها مقایسه کرد. این‌جا صحبت از مدل چینی یا اروپایی و آمریکایی، بیراهه رفتن است.
این‌جا خط خامنه‌ای و روحانی یک چیز بیشتر نیست: حفظ رژیم از خطر قیام. از این‌رو عیناً مثل جنگ ضدمیهنی و مثل قتل‌عام زندانیان سیاسی، استراتژی کلان تلفات انسانی و فرستادن مردم به میدانهای مین کرونا را در پیش گرفته‌اند. وزارت بهداشت همین رژیم پیش‌بینی کرده که تا پایان اردیبهشت تعداد مبتلایان می‌تواند تا یک میلیون و ۱۶۰هزار نفر افزایش پیدا کند.


با بیماران دردمندی که کف پیاده‌روها یا در اطراف بیمارستانها به‌حال خود رها شده‌اند، گورهای بی‌شمار، آمارهای هولناک کشتگان کرونا و تهدید گرسنگی و قحطی فراگیر، ارتش گرسنگان و حتی زنده‌ به‌گور کردن جوجه‌های گرسنه...
این وضعیت جامعه مضطرب ایران تحت حاکمیت یک رژیم ضد‌بشری است.



یک رژیم ضدبشری، با کارنامه‌ی از اعمال ضدبشری
یک رژیم ضدبشری، با کارنامه‌ی از اعمال ضدبشری در ۴۰سال گذشته و یک سیاست ضدبشری در حال حاضر.
در سال ۱۳۶۱، در جمع‌بندی نخستین سال مقاومت مسلحانه سراسری مسعود رجوی گفت: «ما رژیم خمینی را یک دیکتاتوری ضدبشری و دجال می‌شناسیم....چرا می‌گوییم خصلت ضدبشری؟ به‌خاطر این‌که کلمات ضدخلقی و ضدانقلابی رسا نیستند. کلمه ضدخلقی و ضدانقلابی مال شاه بود. اما از موضع مادون سرمایه‌داری، یعنی از موضعی که خمینی حرکت می‌کند، با توجه به ابعاد جنایاتش، با توجه به این‌که واقعاً علی‌الدوام و از اساس کمر به ‌هلاک حرث و نسل بسته، کلمه ”ضدبشری“ گویاتر است».


با این توصیف، حالا نگاه کنیم به آنچه که این رژیم از شروع حاکمیت‌اش تا امروز انجام داده است؛ حقیقتاً این فاجعه‌آفرینی‌ها فقط با کلمه ضدبشری قابل توضیح است. این رژیم فقط سرکوب و غارت نکرده‌؛‌ بلکه منهدم کرده، سوزانده، خشکانده و ریشه‌کن کرده. این را در همه جا می‌شود دید: در محیط‌زیست، در اقتصاد، در اخلاق و فرهنگ جامعه، در آموزش، در زیربناها، در روستاها و شهرها، در منابع آب، در صنعت و کشاورزی و در بهداشت و درمان و بیمه‌های اجتماعی. بله همه جا را ویرانه و ویران‌سرا کرده است.
۴۰سال حکومت آخوندها، بنیان‌ بهداشت و سلامت و رفاه جامعه را به‌میزان زیادی از بین برده و جامعه و کشور ما را در دفاع از خود در برابر بیماریهای فراگیر ناتوان کرده است.



پنهان‌کاری و بی‌عملی رژیم، علت گسترش شتابان کرونا در ایران
وقتی ویروس کرونا به ‌ایران سرایت کرد و اولین موارد درگذشت مبتلایان به ‌بیماری مشاهده شد، آخوندها به‌خاطر نمایش ۲۲بهمن و شعبده انتخابات، آن را پنهان کردند. دیدید که وزیر کشور آخوندها صریحاً اعتراف کرد که حتی توصیه‌ها و درخواستها برای عقب انداختن انتخابات را نپذیرفته. یعنی کرونا در حال گسترش بود و آخوندها در حال برگزاری آن خیمه‌شب بازی.


کمیسیون امنیت و ضدتروریسم شورای ملی مقاومت دهها سند از سازمان اورژانس و از نیروی انتظامی رژیم در این باره منتشر کرد و جای هیچ تردیدی باقی نگذاشت که آخوند روحانی دروغ می‌گوید که از ۳۰بهمن از شیوع کرونا خبردار شده. اسناد نشان می‌دهد که از اوایل بهمن آمبولانس‌ها به‌نقل و انتقال بیماران مبتلا به کرونا مشغول بودند.


بالاخره، بعد از ۳ماه تکذیب و انکار، مهره‌ها و مقامات رژیم، در اواخر فروردین شروع به اقرار کردند.
وزیر بهداشت همین آخوند روحانی گفت که از اواخر دی یعنی دست کم یک‌ماه قبل از ۳۰بهمن بود که آخوند روحانی ادعا می‌کند که خبردار شده، او تقاضای تشکیل جلسه اورژانس برای قطع پروازها به چین را داشته و خواهان تعطیلی مدارس و اجتماعات و اماکن مذهبی بوده است. همین‌طور، جلالی سرکرده پدافند غیرعامل رژیم در تلویزیون رژیم گفت که وقتی کرونا در چین شیوع پیدا کرد ما در دیماه جلسات داخلی داشتیم، جمع‌بندی کردیم اوضاع را رصد کردیم که چه اتفاقی می‌افتد.... و در پنجم بهمن اولین جلسه رسمی را گذاشتیم همه دستگاههای ذیربط را دعوت کردیم...


پس خیلی روشن است که بی‌عملی هدفمند سران رژیم از دیماه برای درز نکردن خبر شیوع کرونا، درها را برای گسترش شتابان بیماری در سراسر ایران باز کرد.
وقتی هم افزایش هولناک جان باختگان، دیگر جایی برای کتمان و انکار باقی نگذاشت، خامنه‌ای و روحانی به‌ سیاست‌ها و اعمال ضدبشری رو آوردند.



کوچک‌نمایی و عادی‌سازی بحران کرونا
این سیاست در چند مؤلفه صورت گرفته و ادامه دارد:
اول در کوچک‌نمایی و عادی‌سازی بحران کرونا. خامنه‌ای پی‌درپی تکرار می‌کند:‌ «این بلا آن‌چنان بزرگ نیست و بزرگ‌تر از آن هم وجود داشته است» و آخوند روحانی مدعی است که اوضاع رو به ‌بهبود است.
آنها تعداد جان‌ باختگان را کم جلوه می‌دهند تا اقدامی برای مقابله با بیماری نکنند.



تعطیل حداقل وظایف دولت
دومین مؤلفه سیاست ضدبشری آخوندها این است که آنچه را وظایف هر دولتی در شرایط اضطراری است، تعطیل کرده‌اند.
یعنی شهرهای بحران‌زده را قرنطینه نمی‌کنند، بودجه و تجهیزات بیمارستانها و حقوق پرستاران و پزشکان را تأمین نمی‌کنند، از احداث ضربتی بیمارستانهای جدید سرباز می‌زنند، حاضر به‌ پرداخت حقوق به‌ کارگران و کارمندان و صاحبان مشاغل که نباید در محل‌ کار خود حاضر شوند، نیستند و از به‌کار گیری امکانات دولتی و به‌خصوص منابع مالی و فنی انباشته در هلدینگ‌ها و شرکت‌های سپاه پاسداران و ستاد اجرایی خامنه‌ای سرباز می‌زنند.



استراتژی کلان تلفات انسانی و فرستادن مردم به میدانهای مین کرونا
سومین مؤلفه این سیاست، سوق دادن اوضاع فعلی به ‌طرف یک مرگ و میر کلان است. زحمتکشان و مردم بی‌دفاع و بی‌پناه را در ابعاد وسیع اجتماعی به ‌سرکارهای خود برمی‌گردانند. آن‌هم بدون تجهیزات، بدون تیم‌های آماده و اورژانس پزشکی، بدون ایجاد وضعیت و شرایطی که مانع سرایت بیماری و انتشار و گسترش آن بشود. آخر انبوه کارگر و کارمند و مراجعین به دوایر دولتی در ازدحام جمعیت به هم چسبیده در متروها و اتوبوس‌ها و محل‌های کار راستی چه باید بکنند؟ آیا غیر از این است که رژیم عمد دارد آنها را به سمت مرگ سوق بدهد؟ راستی چرا؟
چون خامنه‌ای و روحانی با همان الگوی جنگ ضدمیهنی و قتل‌عام زندانیان سیاسی برای حفظ رژیم از خطر قیام و سرنگونی، استراتژی کلان تلفات انسانی و فرستادن مردم به میدانهای مین کرونا را در پیش گرفته‌اند.
خمینی در کتاب حکومت اسلامی خود که پیش از به ‌قدرت رسیدنش منتشر کرد، مرگ انبوه «یک طایفه» را به‌خاطر مصالح حکومت روا می‌داند.
وقتی هم که به‌قدرت رسید، جنگ شوم خود با عراق را برای رسیدن به قدس از طریق کربلا با یک میلیون کشته در طرف ایران، نعمت الهی نامید. وقتی در جنگ شکست خورد برای حفظ رژیم ۳۰هزار زندانی سیاسی را قتل‌عام کرد که در حال گذراندن دوره محکومیت خود بودند.
حالا جانشین او خامنه‌ای با خونسردی جنایت‌بار می‌گوید «این مشکل در قیاس با بسیاری از مشکلات چیز کوچکی به حساب می‌آید».


از یاد نمی‌بریم که همین خامنه‌ای بود که دستور قتل‌های زنجیره‌یی را در دهه هفتاد داد و در اولین روز پس از شروع قیام‌ آبان او بود که دستور کشتار و آتش به اختیار داد.
خامنه‌ای بود که دستور اخراج پزشکان بدون مرز را از ایران صادر کرد. در حالی که آنها با توافق قبلی با وزارت‌خارجه همین رژیم به اصفهان آمده بودند تا فوراً یک بیمارستان دایر کنند.
بله همین خامنه‌ای است که فتوای دیوانه‌وار و ضداسلامی غسل دادن و کفن و دفن معمول درگذشتگان کرونا را صادر کرد که چیزی جز گسترش عمدی ویروس کرونا نیست.
به‌همین دلیل از روز اول شروع این بحران، مسعود رجوی کرونای ولایت را نشانه گرفت.
راستی که بیت‌العنکبوت خامنه‌ای کانون صدور مرگ و بیماری و تروریسم و شکنجه و غارت‌ و فساد است. به‌همین دلیل جوانان شورشگر و خیزش‌ها و قیامهای مردم برای ب

هموطنان عزیز،
در آغاز سال ۱۳۹۹، قبل از هر چیز دعا می‌کنیم که خدا درد و بلای کرونا را که عامل اصلی گسترش آن آخوندها هستند، از سر مردم ایران دور کند.
دعا می‌کنیم برای مغفرت مظلومان جانباخته.
دعا می‌کنیم برای شفای عاجل بیماران‌مان در سراسر کشور مخصوصاً برای اقشار کم‌درآمد و آن‌هایی که جیب و سفره‌شان را آخوندها و پاسداران به غارت برده‌اند.
دعا می‌کنیم که ویروس کرونا و کرونای ولایت فقیه از ایران‌زمین ریشه‌کن شود و بگذرد این روزگار تلخ‌تر از زهر ... راستی که خون است به دل‌هامان.
هر کوی گذر کردم، هر سوی نظر کردم
خاکستر و خون دیدم، ویرانه به ویرانه
صمیمانه از طرف مقاومت ایران و همه اعضای آن و همه مجاهدین در اشرف ۳، همدردی می‌کنم و تسلیت می‌گویم به‌‌خانواده‌هایی که درآستانه سال نو، عزیزان خودی را از دست داده‌اند.
اما ....
اما در انتظار روزی که بهار آزادی و سلامتی، ایران و شهرها و روستاها و مردم‌اش را فرا بگیرد و برای تحقق هر چه سریع‌تر آن روز، به‌رغم همه دردها و غم‌ها و جان‌ باختن‌ها، به کوری چشم آخوندها که برای مردم فقط عزا و ماتم و مصیبت آوردند، به‌نوروز سلام می‌کنیم.
به زنان و مردان مقاوم و شکست‌ناپذیر این میهن، باید گفت:
رو در روی هیولای اختناق و فقر و بیماری که در ولایت فقیه تجسم یافته، با روحیه و عزمی صدچندان، برخیزید، دل قوی دارید و سرفراز باشید.
یاس و ناامیدی خواست آخوندهاست و اهرمی برای منفعل کردن جامعه. باید بر آن شورید.

ایران و ایرانی، از پا نمی‌افتند، مغلوب نمی‌شوند، شکست نمی‌خورند و تسلیم نمی‌شوند. ما مقاومت می‌کنیم و با کرونا و هیولای ولایت می‌جنگیم، پس هستیم ...
از آن ماست پیروزی،
از آن ماست فردا.
بنابراین آغاز سال ۱۳۹۹، نوروز شهیدان قیام، بهار کانون‌های شورشی و عید زنان و مردان از خودگذشته‌یی که به ‌نبرد با بیماری فراگیر برخاسته‌‌اند، در جنگ سرنوشت مردم ایران در برابر کرونای ولایت، پیروز و مبارک!


پیام سه لحظه ضروری سال ۹۸: آخوندها بايد بروند

هموطنان عزیز،
سالی که گذشت، مضمون و جهت خود را در بسیاری وقایع و بسیاری لحظات و ساعات و روزها آشکار کرد. من می‌خواهم به سه لحظه ویژه اشاره کنم؛ سه لحظه ضروری که از خاطره‌ها محو نمی‌شود:
وقتی در ابتدای سال سیلاب‌های ویرانگر ایران را غرق اندوه کرد،
وقتی که قیام خونین و آتشین آبان، آن لحظه خیره‌کننده را در تاریخ ایران آفرید،
و وقتی بحران شوم بیماری کرونا همه استان‌های ایران را فرا گرفت و بسا جان‌ها و زندگی‌ها را از هم گسست.
معنای این سه لحظه به‌خصوص چیست؟ معنی‌اش این است که:
آخوندها ایران را نمی‌خواهند و ایران و ایرانی آخوندها را نمی‌خواهد.
معنی‌اش این است که آخوندها نمی‌توانند ایران را اداره کنند و بیشتر از این نمی‌توانند و نباید حکومت کنند و مردم ایران هم بیش از این، این حکومت را تحمل نمی‌کنند.
پس زمان برخاستن است. زمان شورش و قیام و در‌هم‌شکستن زنجیرها و زندان‌هاست.
آخوندها باید بروند. مردم ایران مثل همیشه قیمت سنگینی می‌دهند. اما این بار کرونا، عبای ملا را خواهد گرفت.



ضربات بنیان‌کن قیام آبان بر پیکر پوسیده رژیم
هموطنان،
آمدن بهار طبیعت، هر سال و هربار، اشتیاق به ‌بهار آرزو و بهار آزادی را در قلب و ضمیر ستم‌زدگان شعله‌ور می‌کند. به‌ویژه در زنان و مردان پیشتاز و شورشگر.
مردم ایران به دنبال بهار آزادی، در اواسط پاییز، در آبان گذشته طلایه‌‌داران سرخ‌‌فام و گلگون خود را به‌میدان فرستادند. در آبان آتشین، مردم ما به‌پیشواز بهار آمدند؛‌ با نثار بیش از ۱۵۰۰ گل سرخ.
در شهرهای شورشی، از ماهشهر و صدرای شیراز تا بهبهان و مریوان و کرمانشاه و اسلام‌شهر و شهریار و قلعه حسن‌خان، طراوت و جوشش بهار آزادی بود که با قیام‌ها به‌حرکت درآمد.
هرچند خامنه‌ای به‌جنایت علیه بشریت رو آورد، هرچند از کشتن کودکان ۱۴ ـ‌ ۱۳ ساله هم ابا نکرد و با تانک و هلی‌کوپتر و سلاح‌های سنگین و نیمه‌سنگین بسیاری شهرها را به‌خاک و خون کشید، با این‌همه آبان آتشین؛ نشان داد که فصل قیام و خیزش برای سرنگونی رژیم استمرار دارد و طرح‌های گسترده آخوندها برای مهار آن شکست خورده است.
قیام آبان بر پیکر پوسیده رژیم ضربات بنیان‌کن وارد کرد. آخوند ذوالنور، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس رژیم به یک فقره آن اعتراف کرد و گفت: رژیم فقط در روز یکشنبه ۲۶ آبان، در تهران ۱۴۷درگیری داشته و در کل کشور فقط در یک روز در ۸۰۰ نقطه، درگیر بوده است. شامل پایگاه‌های سپاه و بسیج و کلانتری‌ها و فرمانداری‌ها و حوزه‌های آخوندی که مردم و جوانان شورشی آن‌ها را تسخیر کرده بودند.
به این ترتیب در قیام آبان، طبق اعتراف‌های صریح رژیم و مهره‌هایش اثبات شد که آن‌ها با یک نیروی جنگنده ضد رژیم در مقیاس سراسری درگیرند و از آن خلاصی نخواهند داشت.
هیبت پوشالی سپاه فرو ریخت و مردم به‌قدرت خود ایمان آوردند. صحت و حقانیت استراتژی کانون‌های شورشی و شهرهای شورشی، آشکار شد و همه به چشم دیدند که کانون‌های شورشی ایده راهگشا و راهنمای قیام و آزادی و نسل شورش و عصیان است.

بالاترین آمار مرگ و میر ناشی از کرونا در ایران
در شروع سال نو، چقدر و جانگداز است که ناچاریم به‌جای صحبت از شادکامی‌های مردم‌مان، تباهی‌ها و بلاهایی را بشماریم که آخوندها بر زندگی‌ آن‌ها نازل کرده‌اند. از بیماری کرونا تا فقر و بیکاری.
اگر به‌ آینده و به‌ پیروزی مقاومت و قیام مردم ایران تا بن استخوان امیدوار نبودیم، همان‌طور که در اول اشاره کردم، باید از این مصیبت‌ها خون می‌گریستیم. اما می‌خواهیم برای مردم‌مان از همین شر کثیر، خیری عظیم بیرون بکشیم، و می‌خواهیم از زمستان بیماری و مرگ به‌سوی بهار سلامت و آزادی راه بگشاییم.
ابتدا ببینیم این بیماری در حال گسترش، تا امروز چه تأثیری در زندگی مردم ما داشته است؟
آمار و ارقام و فجایع و قربانیانی که هر روز مردم در سراسر ایران به چشم می‌بینند، به روشنی نشان می‌دهد که هیچ کشوری در جهان، حتی چین با جمعیت میلیاردی‌اش، به نسبت ایران و به‌اندازه ایران از این بیماری ابتلا و آسیب و مرگ و میر نداشته است.



تا امروز شمار قربانیان در سراسر ایران به‌بیش از هشت هزار نفر رسیده است. ننگ و نفرین بر ولایت فقیه

کثرت فقیران و فرودستان در جامعه، به ابعاد بحران شدت بخشیده است. روستاییان، جمعیت عظیم حلبی‌نشین‌ها، حاشیه‌نشین‌ها، دستفروش‌ها، کودکان کار، زباله‌گردها، و کارگران و زحمتکشان، همه به دلیل محیط غیربهداشتی و متراکم کار و زندگی خود در معرض خطرند.
از یک ماه پیش، عده‌ زیادی از آن‌ها یا بیکار شده‌اند یا آن‌ها را بدون پرداخت دستمزد مرخص کرده‌اند.
عده زیادی هم که به‌خاطر نیاز روزانه به پول و درآمد مجبورند در محل کارشان حاضر بشوند، هدف‌های آسیب‌پذیر کرونا هستند. آن‌ها نه مشمول تدابیر پیشگیرانه می‌شوند، نه به‌ امکانات درمانی دسترسی دارند و نه زیست و معیشت‌شان به‌‌آن‌ها قدرت پایداری در برابر بیماری می‌دهد.
بیماری در آستانه سال نو، موج جدیدی از بیکاری ایجاد کرد. چه بسیار کارگران و دستفروشان و معلمان مراکز خصوصی و کارکنان مغازه‌ها و فروشگاه‌ها که شغل و تنها محل درآمد خود را از دست داده‌اند.
در این‌جا اختلاف عمیق طبقاتی، به‌نحو دردناکی اثرگذار است. محرومان و بی‌صداها و طردشده‌ها از پیشگیری و درمان، کم‌ترین سهم را دارند و از بیماری و مرگ و میر، بیشترین سهم.
در زندان‌ها شیوع این بیماری و رفتار ضدانسانی رژیم، سایه مرگ را بر سر انبوه زندانیان و به‌خصوص زندانیان سیاسی انداخته است. محیط زندان‌ها که از قبل به‌شدت آلوده بود، حالا کانون انتشار سریع این بیماری شده است. در اکثر زندان‌ها از جمله اوین، قزلحصار، گوهر‌دشت، اردبیل، ارومیه، قوچان، زاهدان، کرمانشاه و سنندج ابتلا به ویروس کرونا رو به‌افزایش است، اما از اقدام‌های درمانی خبری نیست. همه در خطر هستند.
حالا حتی بیمارستان‌ها هم بی‌دفاع‌اند. پرستاران و پزشکان با این که جان و زندگی خود را برای سلامت دیگران به‌خطر می‌اندازند، اغلب از وسائل مکفی برای در امان‌ماندن از بیماری محروم‌اند. مقام‌های رژیم برای حفاظت از آن‌ها در برابر بیماری کاری نمی‌کنند. به‌همین دلیل از شروع بحران تا امروز، شمار قابل توجهی از پرستاران و پزشکان به‌خصوص در گیلان و مازندران جان باخته‌اند. جامعه ما هرگز چنین انسان‌های فداکاری را از یاد نخواهد برد. پرستاران و پزشکانی که در همین لحظه‌ها در خط مقدم این نبرد ایستاده‌اند و با سخت‌کوشی و احساس مسئولیت بسیار برای نجات بیماران تلاش می‌کنند، مایه افتخار همه ما هستند.

بحران کرونا در ایران، یک مسأله عمیقاً سیاسی است
تا آن‌جا که به مبانی مادی برمی‌گردد، آخوندها زیربناهای بهداشتی، درمانی و زیست محیطی را از بین برده یا معیوب کرده‌اند و بخش عظیمی از جمعیت کشور را به‌سوء تغذیه یا گرسنگی کشانده‌اند. آمارها وحشتناک است‌: ۶۰میلیون نفر زیر خط فقر مطلق، شامل ۲۰میلیون حاشیه‌نشین،‌ ۱۲میلیون گرسنه، و ۶میلیون معتاد. این همان جمعیتی است که حفاظت و دفاعی از خود ندارد. نه در برابر کرونا، نه در برابر سیل و زلزله و آلودگی هوا و سایر مصیبت‌ها.
در همین بحران کرونا، نظام درمانی یک‌باره زمین‌گیر شد. معضل بیمارستان‌ها که با کمبود ۱۰۵هزار تخت مواجهند، کمبود مراکز اورژانس، کمبود آزمایشگاه و تکنولوژی پزشکی و کمبود دارو. آخوندهای شیاد سال‌هاست درباره برنامه اتمی یا ساختن ماهواره و شهرهای موشکی خود گزافه‌گویی می‌کنند، اما از عهده تأمین دست‌کش‌ و ماسک برای بیماران و پرستاران برنمی‌‌آیند. یادتان هست که خامنه‌ای با دجالیت و وقاحت بی‌مانند، رژیمش را از پیشتازان علم و پیشرفت‌های علمی در جهان معرفی می‌کرد؟
یادتان هست که تا کجا بر طبل‌های توخالی دانش‌بنیانی و دانش‌محوری در ایران آخوندی می‌کوبید؟ اما همین که سیل و زلزله و بیماری پیدایش می‌شود، از آن ادعاهای پوچ، هیچ خبر و اثری در عمل نیست.
وقتی که قیام‌کنندگان در شهرهای مختلف فریاد می‌کشیدند که سوریه را رها کن و فکری به حال ما کن،‌ خوب می‌دانستند که چطور آخوندها با سرازیر کردن ثروت‌ها و درآمد کشور به ‌تنور جنگ و تروریسم در سوریه و عراق یا صرف این همه هزینه برای سپاه جرار خامنه‌ای، کشور را به ویرانی کشانده‌اند.
سهم بودجه بهداشت و درمان در ‌بودجه عمومی سال به‌سال کم‌تر می‌شود. تازه هر سال بخشی از همین بودجه تصویب شده را هم به‌بهداشت و درمان نمی‌دهند. دعوا حتی در داخل رژیم در این باره آن‌قدر بالا گرفت که در سال ۹۷ وزیر بهداشت همین رژیم که بودجه مصوب دارو و درمان را به او ندادند، استعفا داد.
برای سال ۹۹ ده‌ها میلیون دلار فقط برای خریداری سلاح‌های نیروی سرکوبگر انتظامی در نظر گرفته‌اند. پولی که می‌شد با آن گیلان یا قم یا مازندران را از کرونا نجات داد.
مرکز موسوم به‌ جامعه‌‌ المصطفی در قم، محل تربیت طلبه‌های وارداتی است. همان جایی است که به‌دلیل رفت و آمد طلبه‌های چینی کانون اولیه انتشار کروناست. بودجه کلانی که هر سال به این مرکز تعلق می‌گیرد، بخشی از همان بودجه‌یی است که از بهداشت و درمان یا آموزش فرزندان ایران سرقت می‌شود.
این است کارنامه مشتی آخوند مرتجع جنایتکار؛ اکثریت جامعه را از دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی محروم کرده‌اند، امنیت غذایی پایدار را از بین برده‌اند، مردم را از دسترسی دائمی به آب سالم دور کرده‌اند، حاضر به ایجاد سیستم کارآمد برای جمع‌آوری زباله‌ هم نشدند و حتی هوای سالم را از مردم گرفته‌اند.
بله، قتل عام زندانیان ما، سرانجام به قتل عام طبیعت و آن‌همه فجایع و آفات رسید.
حالا وقتی رویکرد رژیم از نقطه ورود ویروس کرونا به ‌قم تا امروز را مرور می‌کنیم روشن می‌شود که بحران کنونی، در اصل نه یک مسأله درمانی و بهداشتی، بلکه یک مسأله عمیقاً سیاسی است.
این اپیدمی می‌توانست در نقطه شروع مهار شود، می توانست به‌طور کیفی پیشگیری شود، و می‌توانست این همه قربانی نداشته باشد، به ‌شرط این که رژیم به‌جای حفظ قدرت خود، به‌حفظ سلامت مردم رو می‌آورد. بله این بحران، ماهیتا سیاسی است. زیرا آخوندها برای حفظ ...

پیام رئیس جمهور برگزیده مقاومت در گرامیداشت پیشوای فقید نهضت ملی ایران
هموطنان عزیز، سالروز ملی شدن صنعت نفت، بار دیگر نام و یاد مصدق بزرگ، پیشوای نهضت ملی ایران را زنده می کند.
هم دیکتاتوری شاه و هم دیکتاتوری شیخ تا توانستند، برای به محاق بردن مصدق تلاش کردند در ۲۸ مرداد، استعمار با همدستی دربار و مرتجعان مذهبی، به سردمداری کاشانی که خمینی مرید و شیفته او بود، دولت مصدق را با کودتا ساقط کردند.
بله این افتخاری برای مقاومت مردم ایران است که طی ۵۰ سال، نبرد با دو دیکتاتوری نگذاشتند که دشمنان مردم ایران مصدق را از نظرها پنهان کنند، و پرچم او را بعنوان نماد آزادیخواهی و ایستادگی در برابر دیکتاتوری برافراشته نگه داشتند.
در سال ۱۳۲۹ دکتر مصدق در طرح ملی شدن صنعت نفت نوشت: بنام سعادت ملت ایران و بمنظور کمک به تامین صلح جهانی، ما پیشنهاد می کنیم که، صنعت نفت در سراسر کشور بدون استثنا ملی اعلام شود.
و حالا در ادامه تکاملی راه او، مردم و مقاومت ایران برآنند که بنام سعادت ملت ایران و بمنظور کمک به تامین صلح جهانی فاشیزم دینی را به زیر بکشند تا مردم ایران مقدرات مملکت را بدست بگیرند و آنروز به یقین فرا خواهد رسید.
سلام بر پیشوای نهضت ملی ایران دکتر محمد مصدق