คุณสมบัติ ๕

คุณสมบัติ ๕ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ เป็นที่ปรารถนาของมหาชนหมดทั่วสากลโลก เพราะใครๆ ก็ปรารถนาอยากจะให้มีอายุยืนอยู่ชั่วกาลนาน

วรรณผิวพรรณผ่องใสสดชื่น ก็เป็นที่ดึงดูดนัยนาของหมู่สัตว์โลกให้มารวมอยู่ที่ผิวพรรณเหมือนกัน ใครๆ ก็ปรารถนาอยากได้เช่นกัน

ความสุขกายสบายใจในอริยบททั้ง ๔ คือ ยืน เดิน นั่ง นอน ทุกทิวาราตรี ก็เป็นที่ปรารถนาอยากได้ของชนทุกถ้วนหน้า

ความเจริญด้วยกำลังกาย กำลังวาจา และกำลังใจ สามารถในกิจการงานทุกสิ่งทุกอย่างตามหน้าที่ของตนก็เป็นที่ปรารถนาของคนทุกๆ คน

ปฏิภาณความเฉลียวฉลาดในกิจการทั้งปวง ใครๆ ก็ต้องการปรารถนา แต่ถ้าไม่ได้ทำไว้แล้วต้องไม่ได้คุณสมบัติทั้ง ๕ ประการนี้ ทุกคนต้องทำด้วยตนของตนเอง จึงจะประสบและได้สมบัติเหล่านี้

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "ภัตตานุโมทนากถา" ๙ พฤษภาคม ๒๔๙๗

คนมีนัยน์ตา

ถ้าได้เขาถึงพุทธรัตนะแล้วอย่าปล่อยเป็นเด็ดขาด ใจขาดขาดไป ตายก็ตายไป ใจติดอยู่กับพุทธรัตนะนั่นแหละ เอาตัวรอดได้ละ สิ่งอื่นไม่มี ยิ่งกว่านั้นไม่มีหนา

เมื่อรู้หลักพระพุทธศาสนาเช่นนี้ละก็ ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนาเรียกว่า คนมีนัยน์ตา ไม่ใช่คนตาบอด แล้วก็ดูรัตนะไปเป็นด้วย รัตนะเป็นรัตนะสูงสุด สวิญญาณกรัตนะ อวิญญากรัตนะที่มีในไตรภพ คือกามภพ รูปภพ อรูปภพ ไม่มีสูงสุดเท่า

พุทธรัตนะนี้แหละเป็นรัตนะอันสูงสุดแท้ๆ แน่ในใจเช่นนี้แล้วละก็ อย่าให้ฟั่นเฟือนไปหนา อย่าให้ยักเยื้องแปรผัน

ถึงแม้ว่ากิเลสจะมายั่วปั่นสักเท่าใด ก็อย่าให้เป็นไป ต้องอยู่ในพุทธรัตนะให้ได้ ให้มั่นอยู่ในพุทธรัตนะให้ใสอยู่ร่ำไปให้ได้ นั่นแหละเอาตัวรอดได้ที่ได้มา ประสบพระพุทธศาสนา

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "รัตนสูตร" ๒๖ เมษายน ๒๔๙๗

Case Study วันที่ : 6 กรกฎาคม 2548

รับชมทาง Youtube  : https://www.youtube.com/watch?v=hQCTkCd2DY4

อ่านเนื้อหาต้นฉบับ : https://www.dmc.tv/pages/casestudy/2548-07-06.html

อย่ายอมแพ้ 

ยอมแพ้อะไรก็ยอมเถิด แต่อย่ายอมแพ้เรื่องบุญก็แล้วกัน

อย่าประมาทในวัย 

เราแก่แล้วนะ อย่านึกว่ายังเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่ ให้คิดถึงความแก่ตลอดเวลา ถ้ายังทะนงว่าเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่ ก็จะทำให้หลงตกนรกได้ง่าย ๆ เอาบุญละเอียดให้มากกว่าบุญหยาบ เพราะบุญละเอียดทำให้หลุดจากกิเลส

ท้อชั่วคราว

บุญไม่ถึงไปไม่ถึงเป้า

บวชเณรฝรั่ง

เณรฝรั่ง ชั่วบวชเณรเท่านั้นแหละ เป็นฝรั่งแท้ๆ ตั้งแต่ใจหยุดใจใสจนกระทั่งพระอรหัตนี้ หน้าตัก ๒๐ วานี้ ทำให้ได้ตลอด ทำให้คล่องแคล่ว พอบวชเป็นเณรสำเร็จแล้ว

ผู้เทศน์เป็นอุปัชฌาย์ บอกว่าให้ไปตามโยมผู้ชายมา ที่ตายไปแล้วจำได้ไม่ใช่หรือ ตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ตอบว่าจำได้ อุตส่าห์พยายามไปตาม ไปทูลพระพุทธเจ้าพระสมณโคดมก็ไปทูล

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "มงคลคาถา"

ความไม่ประมาท

ความประมาทนะ  คือเผลอไป  ความไม่ประมาทน่ะ  คือความไม่เผลอ  ไม่เผลอละ ใจจดใจจ่อทีเดียว นั่นอธิศีล  อธิจิต  อธิปัญญา  นี่เรียกว่าผู้ไม่ประมาท

ท่านจึงได้อุปมาไว้ไม่ประมาท ไม่เผลอด้วยอะไร ?

ไม่ประมาทไม่หรือในความเสื่อมไปในข้างต้น ในปัจฉิมวาจา  ไม่ประมาทไม่เผลอในความเสื่อมไป นึกถึงความเสื่อมอยู่เสมอ  ให้เจอความเสื่อมไว้ในเสมอ

นึกหนักเข้าๆ แล้วใจหาย เอ๊ะ...เรามาคนเดียวหรือ เอ๊ะ...นี่เราก็ตายคนเดียวซิบุรพชนต้นตระกูลของเราไปไหนหมดล่ะ อ้าว...ตายหมด เราล่ะ ก็ตายแบบเดียวกัน ตกใจละคราวนี้ ทำชั่วก็เลิกละทันที รีบทำความดีโดยกระทันหันทีเดียว เพราะไปเห็นความเสื่อมเข้า ถ้าไม่เห็นความเสื่อมและก็ กล้าหาญนัก ทำชั่วก็ได้ ด่าว่าผู้หลักผู้ใหญ่ได้ตามชอบใจ

ถ้าเห็นความเสื่อมแล้ว กราบผู้ใหญ่ปลกๆๆ ทีเดียว เพราะเหตุอะไรล่ะ เพราะเห็นความเสื่อมเข้า มันไม่ประมาทถ้าว่าประมาทเข้า ก็ไปอีกเรื่องหนึ่ง

Case Study วันที่ : 17 เมษายน 2549

รับชมทาง Youtube   : https://www.youtube.com/watch?v=PTCXItnNsSU

อ่านเนื้อหาต้นฉบับ : https://www.dmc.tv/pages/casestudy/2548-03-15.html