Case Study วันที่ :  20 มกราคม 2548

รับชมทาง Youtube   :  https://www.youtube.com/watch?v=u0I3oSLLIaE

อ่านเนื้อหาต้นฉบับ : https://www.dmc.tv/pages/casestudy/2548-01-20.html

มีบุญสำเร็จทุกอย่าง 

ชาตินี้ยายกลัวอยู่อย่างเดียว กลัวว่าจะได้บุญน้อย บุญจะแพ้คนอื่นเขา เพราะว่าถ้าเรามีบุญมากแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรารถนาก็สำเร็จ ที่จะทำก็สำเร็จทุก ๆ อย่าง ใครมาขวางไม่ได้ ด้วยอำนาจบุญ เพราะฉะนั้น การมีบุญมากเป็นสิ่งที่ดีที่สุด จะทำสิ่งใดก็ทำได้ทุก ๆ อย่าง แล้วก็สำเร็จทุกอย่างด้วย

มาเอาบุญ 

ให้ตามน้อง ๆ มาเอาบุญกันนะ สงสาร กลัวว่าเขาจะตกนรก ตามเขามาเอาบุญกันเถอะ จะได้มีโอกาสไปสวรรค์ ไปนิพพานได้

ชีวิตปัจจุบันภาพสะท้อนอดีต 

วันพระ 

กิจ ๑๖

ถ้าหลักฐานเรียกว่า โสฬสกิจ เรียกว่าแค่นี้สำเร็จโสฬสกิจแล้ว โสฬสกิจแปลว่ากระไร กิจ ๑๖ ในเพลงที่เขาวางไว้เป็นหลักว่า "เสร็จกิจ ๑๖ ไม่ตกกันดาร เรียกว่านิพพานก็ได้" นี่แหละเสร็จกิจ ๑๖ ละ

ทุกสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ  มรรคสัจ  ในกายมนุษย์ ๔

ทุกสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ  มรรคสัจ  ในกายทิพย์ ๔ เป็น ๘

ทุกสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ  มรรคสัจ  ในกายรูปพรหม ๔ เป็น ๑๒

ทุกสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ  มรรคสัจ   ในกายอรูปพรหมอีก ๔ มันก็เป็น ๑๖

นี้เสร็จกิจทางพุทธศาสนา ทางพระอรหันต์แค่นี้ นี้ทางปฏิบัติ

เทศนาดังนี้เป็นทางปฏิบัติไม่ใช่ทางปริยัติ นี่ทางปฏิบัติอันนี้แหละ พระพุทธศาสนาในทางปฏิบัติดังแสดงแล้วในตอนต้นพุทธศาสนา ดังแสดงแล้วในบัดนี้ แต่ปริยัติปฏิบัติที่เรียกว่าเข้าถึง  ปฏิบัติ

ความสุขในฌาน

สุขในฌานอะไรจะไปสู้ ในภพนี้ไม่มีสุขเท่าถึงดอก สุขในฌานนะสุขลืมสมบัตินั่นแหละ สมบัติกษัตริย์ก็ไม่อยากได้ สุขในฌานนะ สุขนักหนาทีเดียว เต็มส่วนของความสุขก็นิ่งเฉย วิเวกวังเวงเปลี่ยวเปล่า

เรามาคนเดียว ไปคนเดียวหมดทั้งสากลโลก คนทั้งหลายไปคนเดียวทั้งนั้น ไม่มีคู่สองเลย จะเห็นว่าลูกสักคนหนึ่งก็ไม่มี ภรรยาสักคนหนึ่งก็ไม่มี

ต่างคนต่างมา ต่างคนต่างไป ต่างคนต่างตาย ต่างคนต่างเกิดเป็นจริงอย่างนี้ ปล่อยหมดไม่ว่าอะไรไม่ยึดถือทีเดียว เรือกสวนไร่นา ตึกร้านบ้านเรือน ก่อนเราเกิดเขาก็มีอยู่ เขาก็มีอยู่อย่างนี้ ชายหญิงเขาก็มีกันอยู่อย่างนี้ เราเกิดแล้วก็มีอยู่อย่างนี้ เราตายไปแล้วมันก็มีอยู่อย่างนี้ เห็นดิ่งลงไปทีเดียว เข้าปฐมฌานเข้าแล้วเห็นหญิงลงไปเช่นนี้เมื่อเข้าปฐมฌานก็แน่นิ่งอยู่ ฌานที่ละเอียดกว่านี้มี พอนึกขึ้นมาเช่นนั้นก็ ที่ละเอียดขึ้นมากกว่านี้ มีอยู่ ก็นิ่งอยู่กลางปฐมฌานนั่น กลางดวงปฐมฌานนั่นนิ่ง

 "เขมาเขมสรณาคมน์" ๓ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๗

Case Study วันที่ : 21 มกราคม 2548

อ่านเนื้อหาต้นฉบับ : https://www.dmc.tv/pages/casestudy/2548-01-21.html

บุพกรรมที่ทำให้เป็นโรคเอดส์

พิจารณาตนเอง 

ก่อนนอน ให้พิจารณาธรรมะให้ละเอียดก่อนแล้วค่อยนอน เริ่มต้นจากดูการกระทำของตัวเราเองทุกอย่าง ตั้งแต่เช้าจรดเย็น เริ่มตั้งแต่ตื่นนอน กินข้าว ทำงาน นั่งธรรมะ รักษาศีล ทำทาน ดูว่าเราทำบุญมากน้อยแค่ไหน ทำกรรมอะไรไว้ บ้าง แล้วตั้งใจให้ดี เวรกรรมต่าง ๆ พยายามละเสีย อย่าให้ติดตัว เราไป แม้ชั่วคืนเดียวก็ตาม พิจารณาละไปเรื่อย ๆ ละเวร ละกรรม ละความ ชั่วทุกชนิด ละความบกพร่องในการประพฤติปฏิบัติธรรม ให้พิจารณาแก้ไขปรับปรุงให้ดีขึ้น ละความชั่วให้ หมด แล้วคิดปรับปรุง ทำแต่ความดีตลอดไป ทำอย่างนี้ ทุก ๆ วัน เพราะชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายของเรา ต้องเอาแต่ บุญล้วน ๆ

บุกธรรมะอย่างเดียว

เรื่องธรรมะ ยายทำจนรู้หมดทุกสิ่งทุกอย่างว่า อะไรเป็นอะไร อะไรอยู่ที่ไหน อย่างกับว่า สมมติของหยาบนะ เข็มอยู่ตรงไหน จานอยู่ตรงไหน ต้องไปค้นหามาให้หลวงพ่อวัดปากน้ำจน ได้ ธรรมะก็เหมือนกัน ต้องค้นได้ขนาดนี้ เรื่องนั่งธรรมะยายเก่งมาก นั่งเก่งจริง ๆ เวลาเข้าที่แล้ว ทิ้งทุกอย่างหมด เอาแต่ธรรมะอย่างเดียว บุกธรรมะอย่างเดียว ที่เห็นออกมารบกับหยาบ เวลายายออกมารบ กับหยาบ ต้องถอยออกจากธรรมะละเอียดทีละชั้น ถอย ออกมาทีละกาย ตั้งแต่กายพระอรหัตจนถึงกายมนุษย์ หยาบ พอถึงกายมนุษย์หยาบ ก็จวกเขาได้ พอเรื่องข้างนอกเรียบร้อยแล้วก็ทิ้งเอาธรรมะคืน บุกธรรมะ ลืมเรื่องข้างนอกหมด เพราะยายยังอาศัยโลกอยู่ จึงต้องถอยออกมา หยาบ เรายังต้องกินข้าวนี่ หยาบก็ต้องรบ ละเอียดก็ต้องรบ ที่เห็นยายออกมารบหยาบข้างนอก ก็เพื่อให้งาน เรียบร้อย รบไปงั้นแหละ แต่พอเข้ากุฏินั่งธรรมะ เรื่องทุกอย่างก็วางทิ้งหมด มีแต่ธรรมะอย่างเดียว เรื่องนี้ยายแบ่งเวลาเป็น พอนั่งธรรมะก็เอาใจหยุดไปเรื่อย ๆ ที่ศูนย์กลาง กาย หยุดที่กายมนุษย์ ตกศูนย์ก็ถึงกายมนุษย์ละเอียด จนถึงกายธรรมอรหัต มี ๑๘ กาย เป็นทางผ่าน พอถึงกายธรรมอรหัตก็รู้เห็นหมด อย่างนี้เรียกว่า “รู้รอบตัว เห็นรอบตัว” เวลาดิ่งธรรมะของยาย พอดิ่งธรรมะก็เหมือนออกทะเล เวลาออกทะเลก็ไม่เห็นฝั่งเลย ยายก็ตั้งเข็มทิศให้ตรง ไม่สนใจอย่างอื่น ตั้งเข็มทิศให้ตรงอย่างเดียว ดิ่งธรรมะตรงตามเข็มทิศของตัวเอง ว่าชั่วโมงนี้จะเอาอะไร เหมือนทางโลก เวลาเขาออกทะเล เขาก็ยังมี เข็มทิศเลย เราทางธรรมก็ต้องมีเหมือนกัน ต้องแบ่งเวลาของเราให้เป็น วางเรื่องอื่นไว้ชั่วขณะ นั่งธรรมะ จึงจะก้าวหน้าได้ ถ้าเราไม่แบ่งเวลาอย่างที่ยายบอก นั่งธรรมะ เดี๋ยวคิดถึงบ้าน คิดถึงที่ทำงาน คิดอย่างนั้น คิดอย่างนี้ คิดไป ใจก็เลยไม่หยุด นั่งธรรมะต้องนั่งเพื่อให้ใจหยุด