Ένας άνθρωπος που η Εκκλησία αφόρισε κλείνει τα μάτια κι ονειρεύεται μια Βουλή όπου οι γυναίκες ψηφίζουν, ... και Πρόεδρος είναι η υπηρέτριά του. Με την πρώτη ματιά μοιάζει σάτιρα κατά των γυναικών. Είναι όμως;Στο «Περίεργο Όνειρο» ο Ανδρέας Λασκαράτος (1811–1901) — ο μεγάλος σατιρικός της Κεφαλονιάς, ο άνθρωπος που τον αφόρισαν για ένα βιβλίο, στήνει έναν καθρέφτη. Κι αυτό που δείχνει δεν είναι οι γυναίκες: είναι οι άντρες βουλευτές που ψηφίζουν με το βλέμμα, το Κοινοβούλιο που γίνεται θέαμα με εισιτήριο, ο εξαγορασμένος Τύπος, το βόλεμα στο Δημόσιο, η υποκρισία της «καλής κοινωνίας». Και μέσα σ' όλο αυτό, η πιο διαυγής και η πιο επικίνδυνη φωνή βγαίνει απ' το στόμα της τελευταίας. Της υπηρέτριας. Σάτιρα του 19ου αιώνα. Οι απόψεις των χαρακτήρων δεν εκφράζουν το κανάλι. Τις παρουσιάζουμε όπως γράφτηκαν , χωρίς να τις ωραιοποιήσουμε και χωρίς να τις κρύψουμε.📖 ΚΕΦΑΛΑΙΑ00:00 Εισαγωγικά σχόλια02:05 Περίεργο όνειρο | Ανδρέας Λαασκαράτος16:00 Τελικό Σχόλιο Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣΑνδρέας Λασκαράτος (Ληξούρι, 1811 - 1901). Σατιρικός, ποιητής και πεζογράφος της Επτανησιακής σχολής. Εξέδιδε σατιρικές εφημερίδες και χτυπούσε αδιακρίτως κλήρο, πολιτικούς και αστική υποκρισία. Το 1856 αφορίστηκε από την Εκκλησία για «Τα Μυστήρια της Κεφαλλονιάς». Έμεινε «μπροστά από την εποχή του», κι ίσως γι' αυτό διαβάζεται ακόμα.Η ΕΡΩΤΗΣΗ δική μου, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ δική σας .....Ο Λασκαράτος κοροϊδεύει το αίτημα της ψήφου - και ταυτόχρονα δίνει στη υπηρέτριά του τα πιο επαναστατικά λόγια του κειμένου. Και στην σπιτονοικοκυρά του, τα πιο βαρετά. Τι ήταν τελικά ο Λασκαράτος; Ανθρωπος της εποχής του ή κρυφός προφήτης; Γράψτε το στα σχόλια. 🔔 Αν πιστεύετε κι εσείς ότι η ελληνική λογοτεχνία ΔΕΝ είναι ανιαρή, κάντε εγγραφή και χτυπήστε το καμπανάκι.🌐 imaginelogotexnia.comΤο κείμενο ανήκει στον δημόσιο τομέα (ο συγγραφέας πέθανε το 1901). Αφήγηση & επιμέλεια: Τομάζο Παγώνης για το κανάλι "Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία"Εικαστικά: (εξ ανάγκης και μόνον) AI#Λασκαράτος #ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΠερίεργοΌνειρο

Φαντάσου ένα "ρευστόν" (υγρό) που σου κόβει την πείνα ... για πάντα. Όχι Ozempic. Αυτό το αφήνουμε σε εκείνους που πράγματι το έχουν ανάγκη.Το 1886, τρεις πεινασμένοι Αθηναίοι το συζητούσαν ήδη.Σε ένα φτηνό αθηναϊκό εστιατόριο, ονόματι «Αποκλεισμός», τρεις θαμώνες ξετυλίγουν την ιδέα: ένα ρευστό που σε αφήνει σαράντα μέρες χωρίς φαγητό. Στην αρχή φαντάζει με την κορυφαία εφεύρεση όλων των εποχών. Σύντομα όμως ανακαλύπτουν κάτι ανησυχητικό.Αν κανείς δεν χρειάζεται πια να φάει, τότε δεν χρειάζονται και τα εστιατόρια. Ούτε όμως οι εφημερίδες, ούτε τα αμάξια, ούτε οι δικηγόροι, ούτε οι βουλευτές (που ούτως ή άλλως πάσχισαν να γίνουν βουλευτές για να "τρώνε"), ούτε καν η γεωργία.Μια ξεκαρδιστική αλλά και βαθιά ανθρώπινη σάτιρα του Μπάμπη Άννινου για την πρόοδο, την τεχνολογία, τις ανθρώπινες ανάγκες και τις απρόβλεπτες συνέπειες κάθε «θαύματος», γραμμένη 140 χρόνια πριν τα φάρμακα αδυνατίσματος αλλάξουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων (χωρίς να καταφέρουν να τους αδυνατίσουν).Το κείμενο: «Να μην τρως καθόλου» (1886)Συγγραφέας: Μπάμπης Άννινος (1852–1934)Αφήγηση και σχόλια: Τομάζο Παγώνης🎬 Δες πρώτα το Α' μέρος της διατροφικής διλογίας του Άννινου:«Στόμαχος και Εφημερίδες» → https://www.youtube.com/watch?v=Y_WMVCTzNU0]⏱️ ΧΡΟΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ00:00 Πρόλογος - Εισαγωγικά02:20 «Να μην τρως καθόλου» — Μπάμπης Άννινος09:56 Επίλογος - Από τον Σούτση στο OzempicΕγγραφή στο κανάλι: https://www.youtube.com/@imaginelogotexniaΙστοσελίδα: https://www.imaginelogotexnia.com-ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕΤο κανάλι «Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι Ανιαρή» παρουσιάζειέργα Ελλήνων λογοτεχνών που έχουν περάσει στη δημόσια κυριότητα —χρονογραφήματα, διηγήματα, μικρές ιστορίες — με τρόπο που αποδεικνύειπως αυτά τα κείμενα δεν είναι ανιαρά. Απλώς κάποιοι μας έπεισαν ότι είναι.Συνήθως στο σχολείο.- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!#ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΜπάμπηςΆννινος #Ozempic

Το 1886, ένας φτωχός Αθηναίος ανακάλυψε δίαιτα πιο σκληρή από την κετονική: έτρωγε εφημερίδες. Πιο σωστά, ... διάβαζε εφημερίδες αντί να τρώει.Ο Μπάμπης Άννινος, ένας από τους πιο αιχμηρούς χρονογράφους που έγραψαν ποτέ στα ελληνικά, κατέγραψε την ιστορία του Ματθαίου Ψωμοτύρη — και έγινε ίσως ο πρώτος food blogger της ελληνικής λογοτεχνίας — με ένα σύντομο χρονογράφημα του 1886 που μοιάζει γραμμένο για την εποχή του Instagram.Μία σάτιρα για την πείνα, τις εφημερίδες, την ανοησία, και την αιώνια ανθρώπινη τάση να μπερδεύουμε την πληροφορία με την πραγματικότητα.«Στόμαχος και εφημερίδες» (1886)Συγγραφέας: Μπάμπης Άννινος (1852–1934)Επόμενο βίντεο: «Να μην τρως καθόλου» — η ριζοσπαστικότερη συνέχεια της φιλοσοφίας του Ψωμοτύρη00:00 Η δίαιτα του 1886 και άλλα εισαγωγικά03:23 «Στόμαχος και εφημερίδες» — Μπάμπης Άννινος12:13 Επίλογος: από τον Ψωμοτύρη στο Μάτσου ΠίκτσουΕγγραφή στο κανάλι:    / @imaginelogotexnia   Ιστοσελίδα: https://www.imaginelogotexnia.com#ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΜπάμπηςΆννινος #Χρονογράφημα

Πληρώνει για να ακούσει «σ' αγαπώ»… και το ονομάζει επιστήμη.Στο σατιρικό χρονογράφημα «Ο Σύλλογος των Κοντών Φουστανιών», ο Εμμανουήλ Ροΐδης παρουσιάζει έναν νεαρό Γάλλο δανδή - εταίρο της Γαλλικής Σχολής Αθηνών - που ταξιδεύει στην Ελλάδα του 1880 για να «μελετήσει» ήθη, έθιμα και… ψυχολογίες.Πίσω όμως από τη φαινομενική επιστήμη, ο Ροΐδης βλέπει κάτι πολύ παλαιότερο: την ανθρώπινη ανάγκη να αγοράσει κανείς αυτό που δεν μπορεί να εμπνεύσει - έρωτα, ποίηση, θαυμασμό.Ένα κείμενο ειρωνικό, διαχρονικό και επώδυνα επίκαιρο.Σε αυτό το επεισόδιο:Πώς ο Ροΐδης χτίζει τον Ερνέστο με ελάχιστες γραμμέςΓιατί ο «πληρωμένος έρωτας με επένδυση ποίησης» είναι από τις παλαιότερες συναλλαγές του πολιτισμού — από τις εταίρες της κλασικής Αθήνας και την Ασπασία ως τις γκέισες της ΙαπωνίαςΠώς η σάτιρα του 1880 μιλάει για το σήμερα⏱️ Κεφάλαια00:00 Εισαγωγή – Η Ελλάδα του 1880 και οι Ευρωπαίοι δανδήδες01:25 Ο Σύλλογος των Κοντών Φουστανιών – Εμμ. Ροΐδης04:40 Σχόλια – Οι «Ερνέστοι» κάθε εποχήςΑφήγηση και σχολιασμός: Τομάζο ΠαγώνηςΚανάλι: Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι Ανιαρή    / @imaginelogotexnia  https://www.passatempo.art#Ροΐδης #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Σάτιρα #ΝεοελληνικήΛογοτεχνία #Χρονογράφημα #19οςΑιώνας #Παρθεναγωγείο #ΕμμανουήλΡοΐδηςΕπειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι ανιαρή.

Το ποίημα «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ.» αποτελεί ένα από τα πιο διαχρονικά και ειρωνικά σχόλια για την πολιτική, τις μεταρρυθμίσεις και την ανθρώπινη φύση.Μέσα από την εικόνα μιας παρακμάζουσας ελληνικής αποικίας, ο Καβάφης σατιρίζει τους λεγόμενους «Αναμορφωτές» , δηλαδή εκείνους που υπόσχονται ριζικές αλλαγές, αλλά συχνά αποδομούν τα πάντα χωρίς μέτρο.--Εν μεγάλη Eλληνική αποικία 200 π.X.Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Aποικίαδεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρόςνα φέρουμε Πολιτικό Aναμορφωτή.Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολίαείναι που κάμνουνε μια ιστορίαμεγάλη κάθε πράγμα οι Aναμορφωταίαυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέδεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι,για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·η κατοχή σας είν’ επισφαλής:η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Aποικίες.Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,κι από την άλληνα την συναφή,κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τί να γίνει;σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,να δούμε τι απομένει πια, μετάτόση δεινότητα χειρουργική.—Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Aποικία.Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.--#Καβάφης #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Ποίηση #Ανάλυση #Cavafy #GreekLiterature #Φιλοσοφία #Σάτιρα #Λογοτεχνία -- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!

Τι συμβαίνει όταν κάποιος διαβάζει υπερβολικά πολλά μυθιστορήματα τρόμου;Το 1886, ο Μπάμπης Άννινος γράφει το μικρό μυθιστόρημα «Η Μέλαινα Νυξ», ένα ξεκαρδιστικό σατιρικό διήγημα που παρωδεί τα γοτθικά μυστήρια, τις υπερβολικές ιστορίες τρόμου και τους ανθρώπους που αρχίζουν να βλέπουν συνωμοσίες παντού.Ένας νεαρός “ρομαντικός ήρωας”, μια μυστηριώδης γυναίκα με μαύρα, μια σκοτεινή νύχτα στην Αθήνα… και ένα “φρικτό μυστήριο” που τελικά δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται.Στο βίντεο:• αφήγηση του διηγήματος• σχόλια και ανάλυση• σύνδεση με τον Δον Κιχώτη, τα pulp μυθιστορήματα και τις σύγχρονες θεωρίες συνωμοσίας-- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, ουδέποτε υπήρξε ανιαρή!Κείμενο:Μπάμπης ΆννινοςΑφήγηση και σχόλια:Τομάζο Παγώνης#ΕλληνικήΛογοτεχνία #Άννινος #ΗΜέλαιναΝυξ #Σάτιρα #Διήγημα #Γοτθικό #Λογοτεχνία #Χρονογράφημα #ΤομάζοΠαγώνης #GreekLiterature #HorrorParody #Μυθιστόρημα00:00 Εισαγωγή στην εποχή που γράφτηκε01:46 Η Μέλαινα Νυξ — Μπάμπης Άννινος14:55 Σχόλια τέλους

Ο Ουάιλντ εξηγεί τη διαφορά μονογαμίας και διγαμίας… και μάλλον δεν βοηθά.Σε με μία από τις πιο σαρκαστικές του ατάκες για τον γάμο, τη μονογαμία, τη διγαμία και την ανθρώπινη φύση, είπε: «Διγαμία είναι να έχεις μία γυναίκα παραπάνω. Μονογαμία είναι ακριβώς το ίδιο.»Ένα σύντομο σατιρικό Short με χιούμορ, ειρωνεία και λογοτεχνική κακία.#OscarWilde #ΟσκαρΟυαιλντ #γάμος #μονογαμία #διγαμία #χιούμορ #σατιρα #quotes #GreekShorts #shortstory

και στο youtube

Το ποίημα «Η Διορία του Νέρωνος» του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη βασίζεται σε ένα ιστορικό περιστατικό από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.Ο Νέρων ακούει τον χρησμό των Δελφών:«Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται.»Νομίζει, πως έχει άφθονο χρόνο μπροστά του.Όμως στην Ισπανία, ο γέροντας Σέρβιος Σουλπίκιος Γάλβας ετοιμάζει ήδη την ανατροπή του.-(ολόκληρο το ποίημα στα σχόλια)- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!#Καβάφης #Νέρων #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Ποίηση #Ανάλυση #Cavafy #GreekLiterature #Ρώμη #Ιστορία

https://imaginelogotexnia.com/

Μέσα από το αριστουργηματικό έργο «Τὸ μόνον τῆς ζωῆς του ταξείδιον», ο Γεώργιος Βιζυηνός μάς παρουσιάζει ένα παραμύθι γεμάτο βασιλιάδες, νεράιδες, χρυσά φορέματα, φόβο, όνειρα και παιδική φαντασία.Ένα φτωχό ραφτόπουλο ονειρεύεται την Κωνσταντινούπολη και τις βασιλοπούλες των παραμυθιών. Όταν όμως ο βασιλιάς το καλεί να αποδείξει την αξία του, η ιστορία μετατρέπεται σε μια ποιητική αλληγορία για την φαντασία, την τέχνη και την δύναμη του ονείρου.Στο απόσπασμα αυτό του Βιζυηνού συναντούμε:• το λαϊκό παραμύθι• την παιδική αθωότητα• τις νεράιδες της ελληνικής παράδοσης• την ειρωνεία απέναντι στην εξουσία• την νοσταλγία της χαμένης παιδικής ηλικίαςΟ Βιζυηνός δεν γράφει απλώς μια ιστορία. Δημιουργεί έναν κόσμο όπου η φαντασία γίνεται καταφύγιο απέναντι στον φόβο και στην σκληρότητα της πραγματικότητας. Ένα παραμύθι που μπορεί να το πει κανείς σε παιδιά για να τα διασκεδάσει, ... και να το διηγηθεί σε μεγάλους για να τους συγκινήσει.ΑφήγησηΤομάζο Παγώνης-- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!#Βιζυηνός #ΓεώργιοςΒιζυηνός #ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΤοΜόνονΤηςΖωήςΤουΤαξείδιον #Παραμύθι #Νεράιδες #Ραφτόπουλο #Λογοτεχνία #GreekLiterature #Βασιλοπούλα #Αφήγηση #Audiobook #ΕλληνικάΠαραμύθια

Υπάρχουν ποιήματα που αφηγούνται μια ιστορία, και άλλα που τραγουδούν για μιαν ιδέα.Υπάρχουν κι εκείνα… που αφήνουν τον αναγνώστη να χαθεί μέσα τους.Στην «Τελευταία», ο Κωστής Καρυωτάκης δεν δίνει απαντήσεις.Δίνει εικόνες. Μνήμες. Στιγμές.Ένα δάσος.Μια θάλασσα.Μια αυγή.Λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ.Είναι η τελευταία αγάπη που χάνεται;Ή μήπως η τελευταία μέρα μιας ζωής;Η ποίηση εδώ δεν εξηγεί. Θυμάται και αμφιβάλλει.Σε αυτό το βίντεο:✔ Θεατρική αφήγηση του κειμένου✔ Ερμηνεία και σχολιασμός✔ Ανάλυση της αμφισημίας και του συναισθήματος-- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!00:00 Η τελευταία | Κωστής Καρυωτάκης– Αφήγηση & Ερμηνεία01:30 Σχόλια – Ανάλυση Τομάζο Παγώνης#Καρυωτάκης #ΗΤελευταία #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Ποίηση #Karyotakis #GreekPoetry #PoetryAnalysis #Λογοτεχνία #Ανάλυση