Vimos xoguetóns….

As cucañas de San Campio, un clásico cheo de xogos tradicionais.

A que xogan os cativos hoxe en día nos campamentos de verán e nas actividades extraescolares? De palique con rapaciñas da ludoteca e unha das monitoras sobre o espacio do río nos arredores do Centro Veciñal. Fan cabañas, pontes, carreiras de barcos feitos con corchos... e mollan os pés, moi a gusto!

Popoñervos plans de ocio os findes é habitual no programa dos venres: Son das Mámoas en Candeán, Arraianos en Tui e Festival da Poesía do Condado en Salvaterra... ademáis dos callos en Salceda, o mexilón en Castrelos e o pulpo na Illa de Arousa.

Amantes do baloncesto expectantes de triples e mates, pegados ás pantallas durante as próximas 2 semanas. Sábado comeza o Mundial de baloncesto en China

Repasamos os grupos, os favoritos, o team que leva España e o novo sistema de clasificación.

Tamén conversamos cun histórico do baloncesto en Pontevedra, Juan Manuel Mejuto Pérez. Xogador, árbito e adestrador. Creou un clube feminino no ámbito pontevedrés e con el viaxamos polos últimos 40 anos do baloncesto en Galicia.

Igual lle colledes o gusanillo e queredes ir botarlle unhas canastas!

"Antes un ía a escola porque quería aprender", din os mestres veteranos. "Hoxe veñen obligados e hai que motivalos".

A educación é unha tarefa compartida: da escola, da familia e da sociedade onde conviven os rapaces.

Conversamos:

-do peche das escolas do rural, onde a relación entre profes e pais é moi estreita. A de Zamáns pecha este ano.

-sobre importancia das cualificacións… as notas. Supón unha maior presión nos nenos e nas nenas e nas familias, non necesaria na etapa de primaria.

-de poñer mellor o foco na aprendizaxe.

Reclaman os profes que non se lles afogue tanto en burocracia… que hai outras actividades que teñen mais importancia:

atender ós rapaces nos espacios de lecer do centro; comprobar que o seu ritmo de traballo é bo; estar atentos a que no centro non se den relacións que afecten a nivel interpersoal… o bulling, por exemplo.

A educación emocional é mais interesante que nunca, polo pouco tempo que pasan cos pais, por problemas de conciliación da sociedade e porque o nivel de tolerancia á frustración do alumnado cada vez é menor, pola inmediatez á que están sometidos coas novas tecnoloxías. O erro forma parte da aprendizaxe.

"Todo neno e un artista, porque todo neno e nena acredita cegamente no seu propio talento. A razón e que non ten medo algún a trabucarse ... Ate que o sistema les vai ensinando pouco a pouco que o erro existe e que ten que avergoñase del" (Ken Robinson)

Asíque, dende os primeiros cursos están aprendendo a identificar as emocións e aprender da diversidade.

Que o alumnado poida chegar a reflexionar, que sexa crítico co profesor é outro pilar da educación.

Se a clase política se unira, inda mellor.

Hoxe xa forma parte da sociedade que podemos socializar sen fumo. A lei anti tabaco escandalizou á xente e os hosteleiros… As leis axudan. Por que non hai unha lei educativa pensada con visión de futuro, que non se cambie cada 4 anos?

Unha lei ten un periodo longo en que se asente, que se entenda no centro e a manexala. Levamos 6 leis educativas dende a democracia…

Quen está na tertulia: unha profe de primaria e un pedagogo, menores de 30 anos, viviron catro reformas educativas. E o estudiante de secundaria que ten 13 anos, xa pasou por dúas no seu periodo escolar.

A mellor herdanza para os adultos do futuro é unha boa formación. E a pedra angular é recuperar o prestixio dos mestres.

Martes de resaca e de descanso para moitos despois de San Campio. Hoxe, algunhas conversas que pillamos na sesión vermú despois da chegada das carrozas.

E outra historia, a de "Moraima". Unha muller acosada por un rapaz e os seus amigos cómplices. Non é real pero podía selo, verdade?

Ródase corto por Vigo adiante con localizacións en Valladares. Nos títulos de crédito: estes rapaces novos, encabecillados por Lara, veciña de Valladares que estuda Comunicación Audiovisual en Madrid.

Para visibilizar o traballo das mulleres no mundo audiovisual naceu no 2006 CIMA - Asociación de Mujeres Cineastas y de Medios Audiovisuales. 400 mulleres profesionais do medio audiovisual: directoras de cine e tv, guionistas, productoras, actrices, montadoras, compositoras e representantes dos distintos departamentos creativos ou técnicos.

"Así son las cosas. Y así se las hemos contado"

Pois iso, así vivimos esta mañá. Dende primeira hora ata a chegada das carrozas. Protagonistas hoxe... a xente de Valladares!!!

Bo luns de San Campio. Apertas á organización!

Imos retratando o ambiente do torreiro...

9.30 inda andaban os trailers da orquesta Tango recollendo os equipos de luces; os de limpeza do concello regando o torreiro e algún da comisión coa escoba deixando aquilo impecable; a panadeira que lle ven deixar pan ó pulpeiro... non sei cantas barras!!!

A festa remata hoxe e comezaba venres coa charanga polos barrios. Vai unha crónica.

Entra a banda de Salceda polo torreiro, sauda ó santo e veña a montar ó concerto. Escoitamos o concerto, con gaitas incluidas! Algún dos trombóns de vara pasan polos micros… como as apañan a tocar nun palco tan cheo?

12h A santa misa

13h De palique cos veciños á saida da procesión e durante o concerto banda: "San Campio é noso" teorías varias, onde sirven o mellor viño branco? ruta polas "capillas", nenos que queren saudar, outros que viñan po vermú e non son de Valladares, pero como se foran e saudan tamén, trucos para ligar dos vellos de antes...

E así foron pasando estas 4 horiñas ata que chegaron as carrozas... "carromatos", como lle chamou alguén.

Días especiais.

Comezan 4 días de festa non stop en Valladares. San campio é noso!!! Benvidos todos os queiran achegarse ata esta parroquia viguesa estas festas.

Esta mañá andan animando os barrios a Charanga Vaite Xa!, que naceu precisamente nun San Campio hai xa 13 anos.

Queredes ir de romería a outros lugares? Tamén vos damos ideas: a do pan de millo en Cabral, o Armadiña Rock en Combarro, a do viño do condado en Salvaterra, o carnaval de verán de Redondela...

Galicia é unha festa!!!

Día do neno hoxe en San Campio.

Deixádevos contaxiar da atmósfera festiva!

A ver, que temos xa: polas rúas as luces colgadas, as carrozas case listas, esta tarde de zumba e Cé Orquestra Pantasma "A voar" no torreiro, case como o globo "grande como un bicoi" que vai ser colgado en breves.

O Esperta de hoxe vai ser sobre os preparativos: coa presi da comisión de festas, Nieves, que andan de atareafados...mimá!!!

Preguntámoslle polo programa, claro que sí! Orquestas, bandas, carrozas, cucañas...

Andan atarefados tamén os que montan as quincallas: os coches de choque, os postos de azúcar de algodón... falamos cos cativos que estes días viven nas caravanas aparcadas arredor das pistas de tenis do Centro Veciñal.

A arbitraxe como xeito de vida, como un deporte, como un elemento de transmisión de valores positivos.

Milucho, árbitro de veteranos. Maceira, árbitro vocacional por mais de 25 anos. Pérez Pallas, árbitro profesional en 2ª e agora no VAR.

Tres veciños de Valladares que viñeron encher o Esperta de anécdotas:

-os nervios dos primeiros partidos pitados, as agresións por sacar tarxetas hai anos, a capacidade de saber ler o partido como unha "pitonisa" (que vai pasar en 15 segundos?)

-trucos para manexar a presión dentro do campo cos xogadores e fora do campo cos lobbies.

-anécdotas de arbitrar en Interbarrios e Torneo de San Campio...

Tan serios dentro do campo e logo, parrandeiros. Disfrutan das cuchipandas cos compañeiros, de ir miralos arbitrar. Son moi unidos. 180 árbitros en Vigo e 300 partidos cada semana.

Algún neno quere ser árbitro? As divertidas charlas de Pallas no Colexio de Árbitros de Vigo acaban de comezar.

Viaxamos ata a illa de Ons. Lendas, paisaxe, descanso... e pesadelo para os isleños que andan en loita polos cupos de visitantes impostos pola Xunta. Conversamos con María, portavoz de Onsenloita.

Mais historias. A de María Soliña. Que muller! Inspira poemas, cancións... Ródase peli. Escearios: Cangas, Redondela e Toralla. Queredes ir de figurantes? Quedada o 2 de setembro nos cines Gran Via. Rexistrádevos antes en: [email protected]

3ª historia de hoxe. A do pan de millo… a quen lle gusta? A xente nova parece que moito e a empanada, inda mais. Romaría nos montes de Cabral este domingo. 33 anos e cada vez ten mais tirón, incluso mais que as festas patronales. Conversamos con Eduardo, o presidente do Centro Cultural de Cabral.

Traballar en urxencias supón traballar cunha elevada carga: de estrés, física, emocional…

Quen entra como paciente, ás veces, ten a impresión de que ten que esperar horas de mais, de que é un número agardando que saia na pantalla onde dirixirse…

Ana Braña Rey vainos guiando para comprender como é o traballo da xente que nos recibe no Cunqueiro e das necesidades que eles teñen: como equipo, como profesionais e como persoas.

Comenta todas as cousas que están facendo para mellorar o Servicio de Urxencias do Hospital Álvaro Cunqueiro con tanta xente estupenda como o foro HURGE, humanizalauci, a medicina gráfica de Mónica Lalanda, a ambulancia do deseo e tantas outras organizacións: Bicos de Papel, Música en Vena...

Esta horiña do Esperta é para pensar tamén como nos relacionamos coa saúde e como tratamos ó persoal que nos acompaña cando ésta nos falla.