Günbatımı gibi gelir güz, doğanın yüzü solgunlaşır. Biraz hüzünle sararır örtü yavaş yavaş. O okşayan hafif rüzgârlarla döker ağaçlar üzerindeki giysileri.Mahallelerde son kışlık telaşları devam eder. Kimisi bulgur kaynatır kimisi salça yapar. Kurular, çalı çırpı kıyanlar, odun kesme makinasının o heybetli sesi… Yarış yapıyor sanki herkes, karıncanın yuvayı doldurma telaşı gibi...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Sonbahar hep hüzün mü verir insana? Hep mi yaprak dükümü, mevsim dönümü ve sonu hatırlatır? Hazan mevsimi, özlem ve hasret timsalidir. Gerçekten de böyle midir? Yoksa bizim ona yüklediğimiz bir anlam mıdır bu? Gökhan Okçu der ki: “Algılayabildiğimiz kadar gerçektir bu dünya.” Hâlihazırda oluşturulan bu sonbahar algısı genel geçer bir yasa olmasa gerek! Yeni başlangıçların vesilesi de olabilir....

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Ortanca kardeşimin sözlenme törenine gidebilmek için çalıştığım kurumdan izin alamamıştım. Gün doğumunda annemi, babamı ve iki kardeşimi on beş saatlik yola uğurladım ve işe gittim.

Birkaç saat sonra telefonda amirim aradı ve görevli bir arkadaşımla birlikte Ege Üniversitesi Hastanesi acil servisine gitmemi istedi. Başka bir açıklama yapmadı. Önce görev sandım. Görev olmadığını anlayınca da ailemin yokluğunda dedemin fenalaşıp hastaneye kaldırıldığını düşündüm ve endişelendim. Hastanenin acil binasının önünde babamı gördüğümde çok şaşırdım. Üstü başı toz toprak içinde ve yer yer kurumuş kan lekeleriyle kaplıydı. Boş gözlerle bana bakıyordu. Zor işitilen bir sesle, “Merak etme, ben iyiyim. Annenle Gökhan da iyi. İçerideler, bugün çıkarırlarmış” dedi.

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Tencerenin içinde dünden kalma bulaşık suyu.

Ve üstünde yüzen, suyun kaldırma kuvvetine hafif gelmiş cesetler.

Ne zaman öldürüldükleri belli değil.

Her gün yenileri eklenecekse cesetlere, gidenlerin hiçbiri geri gelmeyecek.

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

İlkokul dördüncü sınıfta İngilizce ile ilk tanıştığımda "Ben İngilizce öğretmeni olacağım." dedim. O andan on iki yıl sonra hayallerime kavuştum.

Çocukluğu ve gençliği Mersin merkezde geçen ve üniversiteyi Ankara’da okuyan biri olarak ilk atama yerim olan İslâhiye/Gaziantep benim için yeni bir kapıydı. Çünkü ilk defa bir ilçede yaşama başlamıştım. Hatta bir milyonluk şehirden sonra 60.000 nüfuslu küçük bir ilçe. İslâhiye bana sadece ilçede yaşamayı öğretmeyecekti, aynı zamanda devlet okulunda çalışmayı da anılarıma kazandıracaktı. Üç yıl özel sektör deneyimim olmasına rağmen, özel okul ve dershaneden çok farklıydı devlet okulu. İbni Sina Anadolu Lisesi böyle girdi hayatıma ve üç yılıma adını altın harflerle kazıdı...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

“Hoşça git,”  dedi tilki. Vereceğim sır çok basit. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir.

Gerçeğin mayası gözle görülmez.”

Küçük Prens unutmamak için tekrarladı.

“Gerçeğin mayası gözle görülmez.” (s.84)

Küçük Prens’i okuyanlar bu etkileyici cümleyi çok iyi anımsarlar. Gerçeğin görülmesinin ancak yüreğin işi olduğunu küçük prense anlatan tilkinin, dostuna vermeye çalıştığı en güzel hediyeyi böyle bir kılavuzlukla yaptığını anlarlar. Hem çocuklar hem de yetişkinlerin keyifle okudukları bu kitap, çocuk gözünden yetişkinlerin dünyasını şaşkınlıkla karşılama, anlama, mantığa oturtma ve kitapta da belirtildiği üzere gerçeği arama mücadelesini anlatır...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Canım Küçük Prens. “Hoş geldin” dedi Nayu.  Bu sefer ziyaret, Nayu’nun gezegenineydi. Yalındı burası, lamekândı sanki. Yoğun kahve kokusunun ardına sığınmış belirli belirsiz hanımeli, beyaz gül ve limon çiçeği kokuları kendilerini hissettiriyordu. Rayihası tüm gezegeni kucaklamış, ruhun akışkanlığına unutulagelen bir şeyleri hatırlatırlardı. Küçük Prens, pelerinini, atkısını ve kılıcını daha girişte bırakmıştı. Hafiflemişti. Yani hepi topu bir pelerindi. Hadi elindeki minik kılıç azıcık yormuş olabilirdi onu. Hele upuzun atkısı, gezegenler boyu illaki bir yerlere takılıp başını derde sokmuş olabilirdi ama hafifliği bunları geride bıraktığından değildi. Öylesine yorulmuştu ki hakikati gözleriyle arayanlardan. Onu görenler bakışlarında, suskunluğunda ve derinliğinde değil, birlikte çekilmiş bir fotoğraf karesinin, instagram vitrinini sözleriyle süslemenin ve beğenilmenin derdindeydi. Dünyalılar pek sahiplenmişti doğrusu pelerinli sarışın dostumuzu, tüketim nesnesi yapıvermişlerdi. Onu anlayan, gözlerine derin derin bakan, onun aynasında kendi özüne inmeyi düşünen yoktu da yıldızlar adedince fotoğraf kareleri, sözleri ve maskotuyla epey şöhret olmuştu canım prens.

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Eylüle yazılan şiirler tamam da eylülün ömrümüze yazdığı acıklı hikâyelere ne demeli?

Herkes tutturmuş bir eylül sevdası, eylül şiiri, eylül türküsü…

Ben pek haz etmem eylülden. Kararsızdır bir kere, riyakâr bir tavır içinde,  bir bakarsın buz kesilir bir bakarsın sıcacıktır.  Tuhaf ve olmazsa olmaz bir telaşa sürükler, insanın iki ayağını bir pabuca sokar. Mecburiyetlerin çoğu, eylül dedi mi başlar…

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Her yıl 23 Nisan haftasında, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda, Atatürk Bulvarı üzerinde bulunan Akün Sahnesi’nin önünden geçerken, “Küçük Hanımlar, Küçük Beyler” Uluslararası Çocuk Tiyatroları Festivali’nin afişini görürüm. Bana bu ”Küçük Hanımlar, Küçük Beyler” sözü hep çok anlamlı gelmiştir. Küçük çocukları da hep öyle severim. Küçük hanım, küçük bey veya küçük adam diye...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

En son ne zaman elinize güzel bir kitap alıp sessizliğe ve kağıdın o mis kokusuna bıraktınız kendinizi?

Hani şu klişe soru ve sorunun da klişe cevabı vardır ya! Boş zamanlarında ne yaparsın? Boş zamanlarımda kitap okurum. İşte bu soruya cevabımızın değiştiği gün, kitap okumayı boş zaman aktivitesi değil de kitap okumak için boş zaman yaratmaya başladığımız gün, dünya daha yaşanabilir bir yer olacak hepimiz için...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...