Bundan on belki de yüz binlerce yıl önce insanoğlu gelişimini henüz tamamlamadığı dönemlerde, diğer hayvanlar gibi topluluk halinde yaşıyordu. Onlardan tek farkı, kendi grubuyla uyumlu hareket ederek doğayı kendi amaçları doğrultusunda kullanabilmesiydi. Zekası ve hayal gücü sayesinde uğraştı, didindi ve diğer canlıların düşünemeyeceği buluşlarla yeni durumlara adapte olarak kendini devamlı geliştirdi. Kültür adı altında yarattığı ateş, silah ve para gibi somut ve de ahlak, tarih, millet gibi soyut değerler tamamen birilerinin önceden kurduğu hayaller sonucudur...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Leon Werth’e

Umarım çocuklar bu kitabı bir yetişkine ithaf ettiğimden dolayı beni hoş görürler. Ama önemli bir mazeretim var. Bu yetişkin benim bu dünyadaki en yakın arkadaşım. Başka bir nedenim daha var, bu yetişkin her şeyi anlayabiliyor, çocuklar için yazılan kitapları bile. Üçüncü bir nedenim de bu arkadaşım şu anda Fransa’da aç ve soğuktan donmuş bir halde yaşıyor. Gerçekten bir dost tesellisine ihtiyacı var. Eğer tüm bu mazeretlerim yeterli bulunmuyorsa bu kitabı bu yetişkinin bir zamanlardaki çocukluk haline ithaf ediyorum. Tüm büyükler bir zaman çocuktular. (Ama sadece çok azı bunu hatırlıyor.) Bu yüzden ithafımı düzeltiyorum,

Leon Werth’in Çocukluk Haline...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Yıllar geçmiyor ki geçmişe özlemimiz bir kat daha artmasın.  Çocukluk günlerimiz, baba ocağımız, ana kucağımız, memleketimiz, köyümüz aklımıza geldikçe derin bir ah çekiyoruz sessizce. Gidenleri ve geri dönmeyenleri hasretle anıyoruz.  Yaşım ilerledikçe ben de daha bir özler oldum çocukluğumu, hatıralarımı.

İşte orada tam karşınızdaki ağaçlar içindeki iki katlı ahşap ev bizim, yani daha doğrusu yazları, sömestir tatillerini geçirdiğimiz sobası tüten, içi sımsıcak sevgi ile dolu anneannem ve dedemin evi. Aklıma geldikçe hep içim ısınır, kalbim huzurla dolar.  Çocukluğumun o en masum günleri bu ahşap evin içinde geçti. Her şey o zaman güzel miydi, güzel olan şu an  yanımızda olmayan sevdiklerimiz miydi bilinmez. Sabahları anneannemin tıkır tıkır ayak sesleri ve taze çay kokusu ile uyanırdık. Biz uyandığımızda sofra çoktan hazır olurdu. Kahvaltı sofrasında  herkes tam tekmil hazır olurdu. Dedem, anneannem, babam, annem, ablam, kardeşim... Canımız istemez de biraz az yesek anneannem, “Hiç yemediniz, ama olmaz ki yiyiverin kızım” derdi şefkatle...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

“İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.”

Antoine de Saint Exupery fısıldar bize, yüreği kocaman bir Küçük Prens hâliyle. 1943 yılında da insanlar, gerçeğin mayasını gözleriyle görmeye mi çalışıyorlarmış tıpkı hâlâ bugün olduğu gibi. Aradan geçen neredeyse bir asra yakın zamana rağmen çok da değişmemiş sanki insanlık! Yine her gördüğünü gerçek saymaya, görünenin ardındakine, aslolan gerçeğe gözlerini kapatmaya devam etmiş. Oysa çok basit bir denklem sunuyor bize Küçük Prens, “İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman gerçeği görebilir.“ Peki neden bir kez olsun yüreğimizle bakmaya cesaret edemiyoruz, bu kadar mı zor, o yüreğin ardında görünen gerçeğe göz açmak?

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Mucizelere inanır mısınız?

Bu soruyu pek çok filmde duymuşuzdur. Senaryonun içinde büyülü gelir, romantik bir bakış atarız ekrana. Sonra bir iç geçirme, “Kim inanmaz ki!” Bazılarımız da “Oldu, işimizi gücümüz yok mucize peşinde koşalım...” Derdimiz hangisinin doğru olduğunu bilmekten öte mucizenin kendisidir. Sahi, hiç düşündünüz mü, nedir mucize? Kendinize sordunuz mu bu soruyu ya da bunu oturup araştırdınız mı? Olmaz canıııım, dediklerimiz olduğunda hemen dilimizden dökülür, “Mucize gibi. Yok yok resmen mucize.” Evet, olmaz dediklerimiz ya da olmasına ihtimal vermediklerimiz. Olma olasılığının imkânsız kapısında beklediği şeyler için ne güzel bir etiket mucize. Gerçekten de böyle midir?

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Ulu bir ağacın gölgesine sığınan yaşlı bir adam. Yorulmuş ve öylece oturmuş, maviliğiyle insanın içini ferahlatan denizin derinliklerine kaptırmıştı kendini. Uzaklara bakakalmış, etrafında olup bitenden habersizdi. Sanki kaybolmuştu ve dalgaların arasında kendini arıyordu. Zihni alabildiğine ağırlaşmıştı ve karmakarışık hissediyordu. Geçmiş ile geleceğin arasında sıkışıp kalmıştı. Bedeni ve tüm hücreleri çaresizliğin yaşattığı acıyı çekiyordu...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Güneşi selamlamışım. En güzel günün başladığına dair kanıtlar bulmuşum ceplerimde, balkon çiçeklerinde, ağaç dallarında, yaprak hışırtılarında...Azıcık yürümeye, okumaya,yazmaya niyet edip yeşile kaçmışım. Gün katman katman ağarırken katman katman derine dalmışım. Bakarsan şehrin ortasında bir park hepi topu. Canlılığı tefekkür edeceksen orada dur, bir nefes al bir nefes daha al ve bir nefes daha... Açsın kâinat sana kitabını...

Okumak için: https://fikirperestdergi.com/

İnstagram: @fikirperestdergi

YouTube kanalımızı ziyaret etmeyi unutmayın…

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Sadece kitap okumaya gelmiştim. Hastaydım, günlerdir çıkmamıştım evden. Sonra, artık biraz sahile ineyim dedim. Çünkü evden çıkmalıydım. Camgöbeği renkli motoruma atladım. Onca hastalığı ben çekmemişim gibi rüzgâra karşı efil efil indim sahile. Yeniden hasta mı olurum? Olsun. El ayak tutarken bu şehri yaşayamamak en büyük koma hâli zaten...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Serin sulara hasret kalırken tenim

Ağustos rüzgarları kavurur inadına

Karınca misali peşindeyim bir damla suyun

Ruhum gölgeni sayıklar karanlıkta

Aç, susuz ve çaresiz...

Nazım Hikmet şiirlerinde kaybolmak

-özgürlük müdür?

Susmak çare mi?

Yoksa susuzluktan yapışmış dudaklarda,

durmadan hırıldayan kurak boğazın

-neticesi mi?

Bir tutam hezeyan mıdır özgürlük?

Kapayınca gözleri önüme gelen parmaklık

Aydınlık arayan dolu dizgin gözbebeği

Mide kurtları ürpertiye gebe,

Baş döndüren paslı salıncak.

Açılır zamanın sisli kolları

Kucaklamak için yarının alacasında

Bileklerime sarılır dünün terazisi

Gönlüm taht kurma peşinde,

-bugünün serinliğine.

Dışa kapalı yorgunluğun

Hüzne bulanmış çamurunda.

Bir görüş günü, ölüm gördüm düşümde.

Safkanların çatlayan ar damarları

Kopardı alınları topraklardan

Ey özgürlüğüm!

Vurgunum yedi renkli ruhuna

Ne zaman ki kovalasam seni

İki el yapışır, biri boğazıma

Gözlerimi aralama derdinde diğeri

Düşlerim, çocukça bir telaşla

Her gün yeniden tırmanır

Çekilmiş gözlerle bakmak için ufka

Bir adımlık uçurumun kenarında

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Kurak bir iklimin arsız çiçeği

Üstelik çirkin, bolca dikenli

Söyle! Cahilliğinden mi böyle

Kokunu haybeye sarf etme cesareti?

Toprağın bereketsiz, göğün yağmursuz

Gövden bol dikenli, köklerin susuz

Sana mı kaldı açmak, böyle bir çölde

Neden bu ısrar, söyle be arsız!

Âleme gül oldun, kendine diken

Gövdeni yaraladın, belki bilmeden

Zamanı var ise sabırla bekle

Açma arsız çiçek, vakit gelmeden.

Yaprağın yel görse dalın incinir

Gövdene kul değse gülün incinir

Bir gün gelip de kuşlar, hâlini sorsa

Açma yüreğini sakın, gönlün incinir...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...