Þátturinn er helgaður strengjum, ám og tímanum en þó fyrst og fremst hinni almennu afstæðiskenningu Alberts Einstein sem fagnar um þessar mundir aldarafmæli. Í kenningunni sem umbylti hugmyndum vísindanna um tíma og rúm þegar hún kom fram á sjónarsviðið árið 1916 er ekki litið svo á að þyngdarkraftar verki milli hluta heldur er þyngdaráhrifum lýst út frá rúmfræðilegum eiginleikum tíma og rúms.
Rannsóknir Einsteins voru aðeins upphafið að æsispennandi ferðalagi vísindanna inn í kjarna efnisins og út í stærstu stjörnuþokur. Kenningar strengjafræðinnar gætu útskýrt tengsl þyngdaraflsins við annan frumkraft alheimsins, rafsegulmagnið og kollvarpað hugmyndum okkar um alheiminn enn á ný. Strengjafræðingar telja að frumeindir efnisins séu hvorki atóm, eindir né kvarkar heldur agnarsmáir orkustrengir sem titra í fjölmörgum víddum handan tíma og rúms.
Tónlistarmaðurinn Tómas R. Einarsson leggur til tónlistina í Strengjasvítuna um árnar og tímann og ræðir um strengi kontrabassans, ánna og lækjanna og strenginn á milli sín og fortíðarinnar. Fiðlusmiðurinn Hans Othar Jóhannsson tekur á móti hlustendum á fiðluverkstæði sínu á Ingólfsstræti í Reykjavík og fléttast raddir þeirra Tómasar við texta úr skáldsögu Alans Lightman, Drauma Einsteins um leið og Lárus Thorlacius eðlisfræðingur leiðir hlustendur um undraveröld eðlisfræðinnar.
Á fiðlunni sem Einstein lék á eru fjórir strengir, rétt eins og í kontrabassanum. Í þessum þætti eru líka nokkrir strengir sem fléttast allir í kring um tímann og inn í eilífðina.
Umsjón: Marteinn Sindri Jónsson.
(Frá 2016)