خدا واحد است، اما در این وحدانیت و یگانگی خود دارای سه شخصیت متمایز می‌باشد. خدای پدر، پسر خدا و روح‌القدس. روح‌القدس نگه‌دارنده و قوام بخشندۀ نظام هستی است.‏

شخصی که به عیسی مسیح ایمان می‌آورد و نجات می‌یابد از نظر خدا پاک و مقدس به‌حساب می‌آید. او باید در اعمال و رفتار خود نیز این پاکی و قدوسیت را به‌عمل آورد.‏

رابطۀ ما ایماندارانِ به مسيح با خدا تحت ضوابط و مقررات و شریعت نیست، بلکه رابطۀ ما بر مبنای محبت است. خلقت تازه یا تولد دوباره نخستین موهبتی است که در اثر نجات، نصیب شخص ایماندار می‌گردد.‏

انسان برای رهایی از هلاکت ابدی نیاز به نجاتی دارد که خدا برای انسان فراهم کرده است. او باید با توبه از گناه و ایمان به مسیح خداوند به سوی خدا بازگشت کند و این نجات را دریافت نماید.‏

کسی که می‌خواهد نجات و رستگاری را حاصل نمايد، بايد از گناه توبه کند و به عيسی مسيح که در راه گناه انسان بر روی صليب مرد و روز سوم زنده شد ايمان بياورد.‏

خدا بر‌اساس فیض خود ازطریق عیسی مسیح، نجات بشر را فراهم ساخته‌ است. سهم هر انسان برای بازگشت و دریافت نجات و حیات جاويدان، ایمان و اعتماد به مسیح و کار عظیم او بر صلیب می‌باشد.‏

همه، گناهکارند و برای رهایی از گناه و حاکمیت شیطان، به نجات‌دهنده احتیاج دارند. خدا به‌وسيلۀ مسیح نجات را برای انسان گناهکار مهیا ساخت، تا هرکس به مسیح ایمان بیاورد نجات و حیات جاويدان يابد.‏

در روز عید پنطیکاست، روح‌القدس بر شاگردان مسیح نازل گشت و آنها را پُر ساخت. شاگردان با قوّت و شهامتی که روح‌القدس به آنها بخشيد، خبر مرگ و قیام و صعود پيروزمندانۀ مسیح را اعلام کردند.‏

انسان با ارادۀ آزاد، حاکمیت شیطان را پذیرفت و این باعث مرگ روحانی او گردید. برای نجات انسان لازم بود که ابتدا خدا راهی مهیا سازد و سپس انسان با قبول نقشۀ خدا، این هديۀ نجات را دریافت کند.‏

مسیح، ازلحاظ روحانی پسر خداست و مانند خدای پدر، ازلی و ابدی می‌باشد. مسیح آفرینش را از جانب خدای پدر تحقق بخشید و وقتی طبق ارادۀ پدر به این جهان آمد، خدای کامل و انسان کامل بود.‏