حالا که سالی جديد در پيشِ رو داريم، با تمام دل خود بر خداوند توکل و اعتماد کنيم و از او حکمت دريافت نماييم. اگر خداوند را محترم بداريم و او را در رأس زندگی‌مان قرار دهيم، او ما را کاميابی می‌بخشد.‏

در روميان فصل ۱۲، آيات ۱ و ۲ می‌بينيم که خدا از ايماندارانِ به مسيح می‌خواهد که با توجه به رحمت‌های الهی، همۀ وجود خود را وقف مسيح نمايند تا بتوانند زندگی سالم و پيروزمند مسيحی داشته باشند. پس نه با تلاش و تقلاهای انسانی خود، بلکه با تقديم نمودن تمام زندگی‌مان به مسيح، می‌توانيم خداپسندانه زندگی کنيم.‏

در ماه نيسان و فصل بهار، نحميا از اردشير پادشاه درخواست نمود که به اورشليم باز گردد و خواست خدا را در آنجا به انجام برساند. خوب است در شروع اين سال نو، مصمم شويم که آنچه برای خدا مهم است انجام دهيم.‏

انسان با رعایت شریعت و از‌طریق اعمال نمی‌تواند نجات يابد و از چنگ طبیعت نفسانی و سقوط‌کردۀ خود آزاد شود. نجات و آزادی ایمانداران، تنها نتیجۀ فیضی‌ست که خدا در مسیح به ما بخشیده است.‏

هیچ انسانی نمی‌تواند شریعت را به‌طور کامل اجرا کند. همچنین شریعت نمی‌تواند به انسان گناهکار و ازلحاظ روحانی مرده، حیات ببخشد. نجات و حیات ابدی، تنها از‌طریق ایمان به مسیح به‌دست می‌آید.‏

شریعت خدا نیکو و مقدس است. مقصود خدا از دادن شریعت این بود که، انسان به گناهکار بودن خود پی‌ببرد و بفهمد که نمی‌تواند احکام شریعت را به‌طور کامل انجام دهد و به نجات‌دهنده احتیاج دارد.‏

انسان ازلحاظ روحانی به شباهت خدا آفریده شد و وظیفۀ او اطاعت از خدا بود. انسان زمانی سقوط کرد که برخلاف میل و ارادۀ خدا عمل نمود. گناه آدم باعث مرگ روحانی خودش و همۀ نژاد بشر گردید.‏

مقصود شیطان از سرکشی این بود که جای خدا را بگیرد و حتی از خدا برتر و بالاتر باشد! او می‌خواست آسمان را تصرف کند و بر فرشتگان فرمانروایی کرده و همچنین مالک آسمان و زمین باشد.‏

شیطان که کروبی مسح‌شدۀ سایه‌گستر خوانده شده، رهبری فرشتگان آسمان در عبادت خدا را برعهده داشت. اما وقتی مغرور شد و مجذوب زیبایی خود گشت، سقوط کرد و جایگاه خود را ازدست داد.‏

همان‌طور که خدا و فرشتگان روح هستند، انسان نیز دارای روح است و ازطریق روح خود قادر است با خدا در تماس باشد. فرشتگان موجوداتی روحانی و قوی و باهوش هستند و وارثان نجات را یاری می‌کنند.‏