عیسای نجات‌دهنده، مسیح و خداوند می‌باشد. مژدۀ نجات، خوش‌ترین خبر موجود برای انسان است و کسی که به مسیح ایمان می‌آورد، نجات و حیات جاويدان را دریافت می‌کند و تا ابد با خدا زندگی خواهد کرد.‏

قانون خدا این است که هرچه بکاریم، همان را درو خواهیم کرد. انسان، هزاران سال است بذر دشمنی و نفرت کاشته که از آن، جنگها را درو کرده است. در واقعۀ میلاد مسیح، خدا بذر محبت کاشت. من و شما در زندگی خود، برای آیندگان خود، چه می‌کاریم؟

برای درک صحيح زیبایی کریسمس، باید شناخت درستی از زشتی آن داشته باشیم. گناه انسان، زشتی کریسمس است و زیبایی آن در این‌است‌که گناه توسط مسیح و کار عظیم او بر صليب، برطرف شده است.‏

ابراهیم که سالخورده بود، خادمش را نزد خويشاوندان خود فرستاد تا همسری برای اسحاق انتخاب کند. خادم ابراهیم در کنار چشمۀ آب با رفقه ملاقات کرد و او را برای ازدواج با اسحاق به کنعان آورد.‏

خدا، به ابراهیم دستور داد اسحاق را قربانی کند تا ایمان ابراهیم در بوتۀ آزمایش، خالص‌تر و کامل‌تر شود. وقتی ابراهیم می‌خواست اسحاق را قربانی کند، خدا قوچی را به‌جهت قربانی مهیا ساخت.‏

ابراهیم، در جرار گناهی را که در مصر مرتکب گشته بود دوباره انجام داد و ساره را به‌عنوان خواهر خود معرفی کرد. اما خدا ابی‌ملک را از این موضوع مطلع ساخت و ساره و ابراهیم را نجات بخشید.‏

دو فرشته که برای نابودی شهر سدوم آمده بودند، در منزل لوط شب را به‌سر بردند. لوط و دو دختر او به لطف خدا زنده ماندند و شهرهای سدوم و غموره ویران شدند.‏

ابراهیم، به‌طرزی عالی از مهمانان پذیرایی کرد. یکی از آن سه مهمان، مسیحِ خداوند بود. خداوند ابراهیم را از نابودی و داوری شهر سدوم که مردمانی شریر و خطاکار داشت مطلع ساخت.‏

خدا، نام ابرام را به ابراهیم یعنی پدر امت‌های بسیار تغییر داد و انجام ختنه را به‌عنوان نشانۀ عهد خود با ابراهیم اعلام نمود. خدا حامله شدن ساره را از‌طریق سه ميهمان آسمانی به ابراهیم و ساره وعده داد.‏

ابرام، برخلاف ارادۀ خدا با هاجر ازدواج کرد. وقتی هاجر حامله بود به‌خاطر بد‌رفتاری سارای به بیابان گريخت، اما خدا با هاجر در بیابان ملاقات کرد و او را تسلی بخشید و فرمود که نزد سارای برگردد.‏