با آمدن مسیح، تمام ایمانداران مسيحی به آسمان ربوده می‌شوند و برطبق اعمال‌ خود داوری شده و عده‌ای از مسیح پاداش خواهند گرفت. اما بی‌ایمانان دچار غضب الهی می‌شوند و سرنوشت شومی خواهند داشت.‏

ما ايمانداران مسیحی با امید زندگی می‌کنیم، زیرا مطمئن هستیم که درموقع بازگشت مسیح، تمام ایمانداران او با بدن‌های غیرفانی ربوده خواهند شد و در فضا با خداوند ملاقات خواهند کرد.‏

بازگشت مسیح به این جهان، امیدی پا‌برجا و از‌بین‌نرفتنی برای ما ایمانداران است. عیسی همان‌طور که قابل‌رؤيت، جسماً و شخصاً به آسمان صعود نمود، به‌همین‌شکل نیز به جهان بازگشت خواهد کرد.‏

کلیسا که به عروس عيسی مسیح تشبیه شده، به داماد یعنی مسيح تعلق دارد و در آسمان به مسیح می‌پيوندد و برای همیشه با او به‌‌سر خواهد برد. کلیسا در بازگشت مسیح، شریک قدرت و جلال او خواهد بود.‏

دو آیینی که عیسی مقرر فرمود و بايستی در هر جماعت مسیحی اجرا شود، یکی شام خداوند است که در آن مرگ مسيح اعلام می‌شود و دیگری تعمید در آب که نشانۀ مرگ، دفن و قیام ایماندار با مسیح است.‏

در عهد جدید، کلیسا به بدنی تشبیه شده که اعضای گوناگون دارد و مسیح سر این بدن است و روح خدا در آن سکونت دارد. تنها با توبه از گناه و ایمان به عیسی، اشخاص می‌توانند عضو کلیسای مسیح شوند.‏

وضعیت درونی نادرست، وجدان ناراحت، عدم هماهنگی با ارادۀ خدا، بی‌اعتنا بودن به راهنمایی‌های خدا و عدم‌ ترحم درمورد دیگران، از‌جمله دلایلی هستند که باعث بی‌پاسخ ماندن دعای ایماندار می‌شوند.‏

موارد مختلفی مانند وجود بت در دل، گناه دانسته در قلب، انگیزۀ نادرست، کینه‌توزی و نبخشیدن، مشکلات زناشویی و عدم ایمان، می‌توانند باعث بی‌پاسخ ماندن دعای ایماندار از‌جانب خدا شوند.‏

دعا، مزیت بزرگی برای ما ایمانداران مسيحی است، زیرا می‌توانیم به‌طور مستقیم هر تقاضایی را در نام عیسی مسيح با پدر آسمانی‌مان درمیان بگذاریم و خدا به سه صورت پاسخ دعای ما را می‌دهد.‏

تقدیس، که به‌معنی جداشدن برای خدا می‌باشد، از دو جنبۀ تقدیس وضعیتی و تقدیس تدریجی برخوردار است. در تقدیس تدریجی، سهم ما ایمانداران این‌است‌که از گناه دوری کنیم و مطیع ارادۀ خدا باشیم.‏