یعقوب در انتهای رساله، دربارۀ بازگشت عیسی مسیح و پایان اين جهان صحبت می‌کند و ما را تشویق می‌نمايد که با صبر و استقامت، سختی‌ها را تحمل کنیم و منتظر آمدن خداوند باشیم.‏

یعقوب، دربارۀ رابطۀ ما با خدا و روابط و برخوردمان با دیگران به ما هشدار می‌دهد. ما نباید تهمت بزنیم و از کلمات توهین‌آمیزاستفاده نماييم، زیرا حکم خدا این است که یکدیگر را محبت کنیم.‏

حکمتی که از عالم بالا نيست، دنیوی، نفسانی و شیطانی می‌باشد. اما با فروتنی و اطاعت از خدا و کلام او، می‌توانید حکمت آسمانی خدا را دریافت کنید.‏

وقتی با روش‌های انسانی و تکیه بر قدرت و استعداد خود زندگی کنیم، شکست خواهیم خورد. اما زمانی که روش زندگی ما در اطاعت از خدا شکل گرفته باشد، زندگی مبارک و پُر‌ثمری خواهیم داشت.‏

چون قيام و برخاستن عيسی مسيح از مردگان، حقيقتی غير قابل انکار است، همۀ ايماندارانِ واقعی او نيز همانند او قيام خواهند کرد و برای هميشه در حضور خدا خوشبخت و سعادتمند خواهند زيست.‏

اگرچه، کفن عيسی که از پارچه‌های کتانی نوار مانند و آغشته به مواد مختلف تشکيل شده بود، سفت و محکم بر جسد او چسبيده بود و هرچند، سنگ بزرگ مهر و موم شده‌ای بر مقبرۀ عيسی قرار داشت و نگهبانان مقبره را نگهبانی می‌کردند، اما عيسی کفن و قبر را خالی گذاشت و از مردگان قيام نمود.‏

آدم و حوا وقتی گناه کردند، چشمانشان به روی برهنگی خود گشوده شد و خود را با پوششی کاذب و نابجا که خودشان ساخته بودند، پوشانیدند! امروز، در این جمعۀ صلیب، عیسی، برۀ واقعی خدا، برهنگی روحانی ما را با قربانی خود می‌پوشاند.‏

یکی از القاب عیسی، برۀ خداست که بیانگر این واقعیت است که او مانند بره‌ای به‌خاطر گناه بشر قربانی می‌شود. خدا در عهد عتیق تصاویر زیادی از برۀ قربانی یعنی عیسی مسيح را به انسان آشکار کرده‌ است.‏

عیسای بی‌گناه و عادل، به خاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و با مرگ خود بر صلیب جریمۀ گناهان ما را پرداخت کرد، و پس از سه روز از مردگان قیام نمود تا هر که به او ایمان آورد عادل محسوب شود.‏

کسی که به‌دنبال انسان گمشده است، خدای پُرمحبت می‌باشد. مسيح، مظهر خدا به جهان آمد تا ما را پيدا کند و نجات دهد. مسيح می‌خواهد به او ايمان آوريم و از او خوشی و آرامش و محبت دريافت کنيم.‏