فرزندان نور

کودکانی که به‌شکل متعادل وابسته هستند، انسان‌هایی خودساخته، با اراده، مستقل و امیدوار خواهند شد. ما می‌توانیم با تمرین و پشتکار به افرادی منظم تبدیل شویم، تا بتوانیم به فرزندان‌مان نیز نظم را بیاموزیم.‏

والدین باید در همۀ شرایط احساس امنیت و آرامش و اعتماد را در کودکان ایجاد کنند. باید در کنار کاشتن بذر اعتماد در دل فرزندان، آنها را از خطراتی که در اجتماع وجود دارند آگاه سازند.‏

باید بچه‌ها را زمانی که کار و رفتاری درست انجام می‌دهند، تشویق کرد. تنبیه کودکان نیز باید در هر حالت با انگیزۀ محبت همراه باشد، زیرا هدف، اصلاح آنها می‌باشد.‏

کودک باید به‎شکلی پرورش یابد که تصویر درستی از خود داشته باشد. آنها نباید خود را بیشتر یا کمتر از آنچه که هستند تصور کنند. تشویق و تنبیه به‌موقع، باعث ایجاد اعتماد به‌نفس واقعی در کودک می‌شوند.‏

والدین باید در آرامش، نوزاد را در آغوش گرفته و با او صحبت کنند و شرایط مناسبی برای احساس امنیت او فراهم سازند. بهترین نوع محبت به کودکان، محبت مسیحی است که با انضباط همراه می‌باشد.‏

خیلی از خصوصیات شخصیتی انسان در شش سال اول زندگی شکل می‌گیرند. پس اگر در این دورۀ مهم، والدین اصول تربیتی درستی را به‌کار ببرند، بنیاد محکمی برای شخصیت فرزند خود ساخته‌اند.‏

مهم‌ترین اصل در تربیت کودک، محبت می‌باشد. همان‌گونه که خدا در مسیح، محبت فداکارانۀ خود را آشکار کرد، ما نیز باید فرزندان خود را محبت کنیم. تأدیب و انضباط نیز جزئی از محبت می‌باشند.‏

تمام شرایط روانی و جسمی مادر در دوران بارداری، تأثیر مستقیم بر شکل‌گیری شخصیت کودک دارد. والدین باید زمانی که از هر نظر آمادگی دارند، صاحب فرزند شوند.‏

فرزندان نه از سخنان ما، بلکه از رفتار ما الگو می‌گیرند. همۀ ما تحت تأثیر محیط خانواده و مدرسه و فرهنگ جامعۀ خود هستیم. کتاب مقدس توجه خاصی به مقام کودکان و تربیت آنها در خانواده دارد.‏

کلام خدا، معتبرترین منبعی‌ست که واقعیت وضعیت روحانی انسان را آشکار کرده است. انجیل، ما را مطلع می‌سازد که با تکیه بر فیض خدا و به‌وسیلۀ ایمان به مسیح، تمام گناهان‌مان آمرزیده و پاک می‌شود.‏