بیست و چند میلیون نفر در ایران کارفروش و مزدبگیر هستند. از کارگر بدنی مثل کارگران صنعتی و کشاورزی و بخش معدن و خدمات تا کارگران فکری مثل معلمان و حسابداران و متخصصان کامپیوتر و گرافیک و بخشی از کارمندان. کارفروش همه انها هستند که برای امرار معاش مجبورند در استخدام یک کارفرمای دولتی یا خصوصی باشند. طبق قانون کار سال شصت و هشت همه این بیست و چند میلیون نفر از حقوق مشخصی برخوردارند و کارفرما حق ضایع کردن این حقوق مسلم را ندارد و دولت موظف است کنار کارگر و کارفروش بایستید و از حقوقشان مقابل کارفرما دفاع کند. اما روند سرمایه سالارانه و نیولیبرالی شدن سه دهه گذشته باعث شده هر سال حقوق بیشتری از این بیست و چند میلیون کارفروش که با خانواده‌هایشان میشوند چهل تا پنجاه میلیون ایرانی ضایع شود. شما هم که این متن را میخوانید شاید بخشی از این جامعه چهل تا پنجاه میلیون نفری کارفروش و کارگری باشید. اما احتمالا این موضوع را انکار کنید. شاید چون مدرک دانشگاهی دارید. شاید چون پشت میز کار می‌کنید. چون اسم کارگر در ایران امروز کسر شان دارد.به مناسبت روز کارگر با اسماعیل محمد ولی خبرنگار سابق ایلنا و ابولقاسم رحمانی خبرنگار فرهیختگان و چند نفر دیگر از فعالان حوزه کارگری صحبت کردیم و پرسیدیم کارفروشان ایران چه مطالباتی دارند؟ چه مطالباتی از دولت اینده باید داشته باشند؟ چه مطالباتی از قوه قضاییه و مجلس باید داشته باشند؟ نقش رسانه چیست؟و گفتیم نشنیده گرفتن مطالبات کارفروشان ایرانی به نفع ایران و نظام جمهوری اسلامی نیست. گفتیم که انباشته شدن این مطالبات باعث میشود بخشهایی از کارفروشان ایرانی هر از گاهی منفجر شوند. مثل آبان نود و هشت. و گفتیم کارفروشان و مزدبگیران ایرانی، چه از طبقه متوسط چه از طبقات محرومتر این مطالبات را باید به مطالبات مرکزی انتخابات پیش رو تبدیل کنند و نباید بگذارند انتخابات هزار و چهار صد هم یکبار دیگر با ادرس غلط زنانه مردانه کردن پیاده روها یا دوگانه کاذب مقاومت مذاکره اشغال شود. 
آیا شما خودتان را یک کارگر یا کارفروش میدانید؟ آیا مشمول قانون کار میشوید؟ آیا قرارداد کار دارید؟ تجربه‌ شما از حقوقتان به عنوان یک کارفروش و مزدبگیر چیست؟ Patreon.com/jedaal

See acast.com/privacy for privacy and opt-out information.