برنامه شماره ۲۳۰ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۰۸۶من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زماندر پی تو همچو تیر در کف تو چون کمانتو مرا دستور ده تا بگویم حال دهگر چه ازرق پوش شد شیخ ما چون آسمانبرگشا این پرده را تازه کن پژمرده راتا رود خاکی به خاک تا روان گردد روانمن کجا بودم عجب غایب از سلطان خویشساعتی ترسان چو دزد ساعتی چون پاسبانگه اسیر چار و پنج گه میان گنج و رنجسود من بی‌روی تو بد زیان اندر زیانور تو ای استاسرا متهم داری مراروی زرد و چشم تر می‌دهد از دل نشانرحم را سیلاب برد یا نکوکاری بمردای زده تیر جفا ای کمان کرده نهانای همه کردی ولی برنگشت از تو دلیای جفا و جور تو به ز لطف دیگرانباری این دم رسته‌ام با تو درپیوسته‌امای سبک روح جهان درده آن رطل گرانواخرم یک بارگی از غم و بیچارگیسیرم از غمخوارگی منت غمخوارگانمست جام حق شوم فانی مطلق شومپر برآرم در عدم برپرم در لامکانجان بر جانان رود گوش و هوشم نشنودبینی هر قلتبوز و چربک هر قلتبانهمچو ذره مر مرا رقص باره کرده‌ایپای کوبان پای کوب جان دهم ای جان جانای عجب گویم دگر باقیات این خبرنی خمش کردم تو گوی مطرب شیرین زباناقتلونی یا ثقات ان فی قتلی حیاتوالحیات فی الممات فی صبابات الحسانقد هدانا ربنا من سقام طبناقد قضی ما فاتنا نعم هذا المستعاناقچلر در گزلری خوش نسا اول قشلریالدر ریز سواری کمدر اول الپ ارسلاننورکم فی ناظری حسنکم فی خاطریان ربی ناصری رب زد هذا القرآندب طیف فی الحشا نعم ماش قد مشاقد سقانا ما یشا فی کأس کالجفانارفضوا هذا الفراق و اکرموا بالاعتناقو ارغبوا فی الاتفاق و افتحوا باب الجنانوقت عشرت هر کسی گوشه خلوت رودعشرت و شرب مرا می‌نباید شد نهاناز کف این نیکبخت می‌خورم همچون درختور نه من سرسبز چون می‌روم مست و جوانچون سنان است این غزل در دل و جان دغلبیشتر شد عیب نیست این درازی در سنانفاعلاتن فاعلات فاعلاتن فاعلاتشمس تبریزی تویی هم شه و هم ترجمان