برنامه شماره ۴۲۰ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره  ۳۱۷۱خشم مرو خواجه! پشیمان شویجمع نشین، ورنه پریشان شویطیره مشو خیره مرو زین چمنورنه چو جغدان سوی ویران شویگر بگریزی ز خراجات شهربارکش غول بیابان شویگر تو ز خورشید حمل سر کشیبفسری و برف زمستان شویروی به جنگ آر و به صف شیروارورنه چو گربه تو در انبان شویکم خور ازین پاچهٔ گاو، ای ملکسیر چریدی، خر شیطان شویکافر نفست چو زبون تو شدگر همه کفری همه ایمان شویروی مکن ترش ز تلخی یارتا ز عنایت گل خندان شویدست و دهان را چو بشویی ز حرصصاحب و همکاسهٔ سلطان شویای دل، یک لحظه تو دیوانه ایباز دمی خواجهٔ دیوان شویگاه بدزدی، ره ایران زنیگاه روی شحنهٔ توران شویگه ز (سپاهان) و (حجاز) و (عراق)مطرب آن ماه خراسان شویبوقلمونی چه شود گر چو عقلیک صفت و یک دل و یکسان شوی؟گر نکنی این همه خاموش باشتا به خموشی همگی جان شویروی به شمس الحق تبریز کنتا ملک ملک سلیمان شوی مولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر شماره  ۲۲۹۶این همه غمها که اندر سینه‌هاستاز بخار و گرد باد و بود ماست مولوی، مثنوی، دفتر ششم، سطر شماره  ۵۲چونک هر دم راه خود را می‌زنمبا دگر کس سازگاری چون کنم مولوی، مثنوی، دفتر دوم، سطر شماره  ۱۰۶زانک سرمهٔ نیستی در می‌کشدباده از تصویر شیطان می‌چشدچشمشان خانهٔ خیالست و عدمنیستها را هست بیند لاجرمچشم من چون سرمه دید از ذوالجلالخانهٔ هستیست نه خانهٔ خیال