رنج یکی از نقطه اشتراکاتی است که بزرگان ادیان و پیروان آن به نحوی آن را تجربه می‌کنند. از مسیح مصلوب تا حسین مقتول. نکته حائز اهمیت خوانش این رنج و جایگاه آن در کنار دیگر عناصر دینی است. رنج مسیح در منظومه فکری مسیحیان متفاوت است با رنج یهودیان در طول تاریخ و هردو متفاوت است با رنج حسین بن علی(ع).
ما بر آن رنج و مصیبت عظیم می‌گرییم اما وقت آن رسیده که از خود بپرسیم به راستی جایگاه این «رنج» در منظومه فکر شیعه کجاست؟ این خون امتداد یافته در تاریخ و این «رنج خاتم» چه کارکردی برای شیعه دارد و چطور سال ۶۱ ه.ق را به سال ۱۱۴۲ ه.ق پیوند می‌دهد.