“Komiser Muharrem Baltalı Hano’nun Peşinde” adlı romanıyla okuyucusuyla buluşan Mehmet Işık, Osmanlı’nın ilk kadın mafyasını anlattığı kitabı hakkında şunları söyledi:

İnsanların istekleri yerine inançlarını yaşadığını kaydeden Özlem Belen, şu ifadeleri kullandı:

“Hayat bir YOL ise bizler de bu yolda birer Yolcu'yuz” sözlerini dile getiren Özlem Belen, konuşmasına şöyle devam etti:

Son romanı "Dünyanın Bütün Fıstıkları’nda günümüzün çevre sorunlarına da değinen Başarır: “Tabiat ana eninde sonunda kendisinden çalınanları geri alır. Dere yatağına ev yapıyorsunuz fakat o dere, gelecek geri; alacak sizin evinizi, orası yine dere yatağı olacak” dedi.

Başarır, sözlerini şöyle sürdürdü: “Otoyolda giderken uzaktaki dağlara bakın. Eskiden görmediğimiz beyaz lekeler görmeye başladık son yıllarda. O beyaz leke, birisi taş ocağı işletiyor demek. Kepçeyle gelmişler, dağın bağrından o taşı çıkarmaya çalışıyorlar. Hemen her yerde var, bir taş ocağı çılgınlığı gidiyor. Ve bu, yer kabuğunun üstünü tahrip ettiği gibi, yer altı sularını da oradaki dengeyi de mahvediyor. Sonunda siz kuraklıkla ve iklim değişikliğiyle karşılaşıyorsunuz. Bazı yerlerde obruklar oluşmaya başlıyor. Bunun tek sebebi var: İnsanoğlu bir şeyleri düşünmeden hareket ediyor. Kısa vadeli, çok ufak paralar uğruna geleceği feda ederek yapıyor. Bundan da söz etmek edebiyatın işi değildir belki fakat ben, bunları görüp de dayanamıyorum. İnsanın gözünden yaş akıtacak bir şey bu. Okurlara ve dinleyicilere tavsiyemdir: Birgün yolları düşerse Bergama ve Ayvalık’ın ortasında Kozak Yaylasını gidip görsünler. Burası taş ocaklarının işgali altında. Hem evcil hayvanlar hem vahşi hayvanlar ve doğa büyük acı çekiyor. Dayanılacak gibi bir şey değil…”

Özbaş: “Her yeni bilgi bende heyecan yaratıyor, rutini sevmiyorum. Kitaplar sayesinde her gün yeni bir şey öğrenmek beni yaşatıyor. Edebiyat, varoluşumu anlamlandıran bir tür” diye konuştu.

“Babamın Çirkin Kadınları’na” ilişkin “Son romanımla kadın meselesine, kadınlar dahil herkesin tersten baktığını söylemek istedim” diyen Özbaş, şöyle devam etti: “Bu kitap isyankar bir kadın seferidir. Kadından başlayıp kadına giden ve sonra kadında biten. Şehirli bir kadın, babasının kadınlarını bulmak için kökenine, Orta Anadolu’ya yaptığı seferde hiç beklemediği olaylara sürüklenir. Bir köyde, erkek değirmenlerinin dişlilerinde taze dulluğunu hayat kadınlığına çeviren, yaşını başını almış güzel bir kadınla tanışır, bir konsomatrisin hayatını kurtarır, alemcilerin dünyasına girer ve sonunda abdallara erer.”

Son romanı için pavyona giden yazar Ece Özbaş: “Gezmeden yazmak olur mu? Kırşehir’e gittim, Ankara’da pavyona gittim. Orta sınıf bir pavyondu… Halı altına ne kadar süpürürseniz aşağıda o kadar çılgın bir karşılık bulur. Temizlenebildiği kadar her şey temizlensin ve daha insani bir hale getirelim bu düzeni derdindeyim. Feminist değilim, öncelikle onu söyleyeyim. Ben daha çok insan tarafında duruyorum… Orası eski bir lokantaydı. Bir erkeğin gidebileceği en iyi cennetlerden biri diyebilirim. Tamamen bir erkek cumhuriyeti. Orada kadın sadece bir figür, masanın üstündeki yapay çiçekten farkları yok. Garsonlar sürekli ortalarda dolaşıyor ve erkeklere kral muamelesi yapıyorlar” açıklamalarında bulundu.