Kendine iyi bakmak, kendini sürekli denetlemek zorunda olduğun anlamına gelmez.

Bu bölümde içimizde susmayan o jüriye bakıyoruz: Bugün yeterince iyi beslendin mi, hareket ettin mi, üretken oldun mu, doğru dinlendin mi?...

Tüm bunların bazen nasıl bir performans alanına dönüşebildiğini konuşuyoruz.

Açlık bastırılması gereken bir arıza değil; bedenin “beni duy” deme biçimi olabilir.

Bu bölümde sürekli diyet halinin bedenle kurduğumuz ilişkiyi nasıl değiştirdiğini; açlığın bazen mide kazınması değil, odak düşmesi, sabırsızlık, tatlı isteği ya da akşam kontrol kaybı olarak görünebildiğini konuşuyoruz.

Sürekli diyette olmak açlığı büyütebilir mi? Diyette olmasan bile, diyet zihniyetiyle yaşamak düşündüğünün tam tersine işliyor olabilir mi?
Bu bölüm; sürekli kontrol etme, kısıtlama ve “doğru yeme” baskısının açlığı ve yiyecekle zihinsel meşguliyeti nasıl büyütebildiği hakkında.

Aç olmadığın halde aklının tekrar tekrar yemeğe gitmesi.
Ne yiyeceğini düşünmek. Yememeye çalıştığın şeyi düşünmek.
Bir sonraki öğünü planlamak. Evde duran şeyi aklından çıkaramamak...

Bu bölümde food noise’u, şeker ve karbonhidratla kurduğumuz ilişkiyi ve bu sesi nasıl susturabileceğimizi konuşuyorum.

Bazen mesele sadece açlık değil.
Bazen mesele, yemeğin zihninde kapladığı alan.

Bu bölümde food noise’u, şeker ve karbonhidratla kurduğumuz ilişkiyi ve yeme davranışının ne zaman daha bağımlı bir yere kayabildiğini konuşuyorum.

Bir davranış ne zaman sadece alışkanlık olmaktan çıkar?
Ve ne zaman daha bağımlı bir yere yaklaşır?

Bu bölümde alışkanlıkla bağımlılık arasındaki ince çizgiyi, özellikle şeker, yemek, egzersiz ve gündelik davranışlar üzerinden konuşuyoruz.

Bir alışkanlık kurmakla bir alışkanlığı bırakmak aynı şey değil. Biri hayatına yeni bir şey eklemek, diğeri zaten yer etmiş bir davranışı değiştirmeye çalışmak—ve bu ikisi farklı çalışır.

Çünkü alışkanlıklar tek başına var olmaz; küçük bir sistem kurar ve başka alışkanlıklarla beslenir. Bu yüzden tek bir zinciri kırmak sandığın kadar yeterli olmayabilir…

Bir davranışı bıraktığını sanabilirsin. Ama çoğu zaman o davranış gerçekten kaybolmaz sadece yer değiştirir. Çünkü o davranış sadece bir alışkanlık değildir. Aynı zamanda bizim için çalışan küçük bir duygusal araçtır. O araç ortadan kalktığında ise bir boşluk oluşur.

Ve zihin o boşluğu dolduracak başka bir davranış aramaya başlar.

Bu bölümde davranışların altında yatan görünmeyen mekanizmaları konuşuyoruz.

Uzman psikolog Aslı Özge Yaşargil ile serinin ikinci bölümündeyiz.

Değişim neden hâlâ daha fazla zorlamak sanılıyor?
Ve neden sürdüremediğimiz her davranışı hızla kişisel bir kusur gibi görüyoruz?

Bu bölümde iç sesin davranış üzerindeki etkisini, suçluluk ve utanç döngüsünü, performansa dayalı değişim anlayışını ve psikolojik sürdürülebilirliğin ne demek olduğunu konuşuyoruz.

Vazgeçmek ile uyarlamak arasındaki farkı açarken şunu hatırlatıyoruz: Sürdürülebilirlik bir eylemi her gün kusursuz yapmak değil, ona kopmadan devam edebilmektir.

Bu mesele tek bir yerden çözülmez — ama doğru yerden bakıldığında çok insani.

Durmaya ve yarım cümlelere alan açıyoruz.

Bu bölümde ev sahipliği yapıyorum; Uzman Psikolog Aslı Özge Yaşargil’i ağırlıyorum.

Neden değişim ilk günlerde harika giderken bir noktada sessizce dağılıyor?
Alışkanlıklar neden “ideal koşullarda” uygulanabilirken gerçek hayatta çözülüyor?

İlk hevesin psikolojisi, karar yorgunluğu ve kalıcı dönüşümün motivasyonla değil, kimlik üzerinden nasıl kurulduğu üzerine derin ama sade bir sohbet.