Hefnendurnir

Hullsubrauðið og Ævahnúturinn smjatta yfir smávægilegum forgangsatriðum á borð við heilsuvandamál Don Kíkóta, svarta spegilmynd Camerons og Íslenska skrímslamenn í erlendum stiklum en það er aðeinsforrétturinn því í aðalrétt er NOOOOOOOOOOOO!!!!!!

Hulkleikur er á myndasöguráðstefnu í Noregi þannig að Ævorman sló á þráðinn til hans yfir heimshöfin til að rabba um skyggnar mangastelpur, koddablæti karatemeistara og skilnaðarkrísu geðþekka grínistans Peta Holmes, áður en þeir félagar flytja greinargóða gamanhrollvekjuhugvekju.

Hetjurnar okkar háfleygu sameinast á ný yfir spjalli um Batmanhlutfallið í Súperman mynd, reifa innanhússendurinnréttingar Marvelheima og Ævorman innhverfuprófar Hulkleik – áður en þeir setja upp eldingarvarana og fara að ræða um uppáhaldstrúarbrögðin sín.

Ævorman fór í helgarfrí þannig að Hulkleikur fékk gestahefnandann Lóbó (Lóu Hjálmtýs) til að gæða með sér á bláberjum og gaspra með sér um nördaleikfimi, ofurhetjuskriffinsku, þrívíddarklám og hvað það er erfitt að elska teiknimyndir eftir drullusokka.

Drengirnir úrræðagóðu hnakkrífast um árstíðir Westeros, skapbresti Bruce Willis, spænskar skopmyndir en bregða svo undir sig leiðari fætinum er þeir minnast látins hryllingsfrumkvöðuls.

Hulkleikur og Ævorman vígja nýja upptökugræju með mórölskum vangaveltum um kjúklinga, kynjakvóta og krúsarann. Ævorman reynir að útskýra metafýsikina á bakvið meta og Hulkleikur segir eitthvað vafasamt um nasista.

Ofurhetjurnar ódrepandi rísa skeinulausir úr gröfinni til að ræða Súperman með sítt að aftan og muninn á Jackson og Depp áður en þeir gera aðra atlögu að Fantastic Four. Því við vorum ekki búnir að klára að ræða Fantastic Four. Not by a long shot.

Í sínum nýjasta þætti reyna hetjurnar okkar að leysa leyndarmál tilvistarinnar, Ævorman opinberar uppljómun sína um lífið, tilveruna og allt og Hulkleikur fer að gráta er hann reynir að skilja ástina í þessum tilfinningaþrungnasta hefnKKZZZCCHHRRZZ … hvaða hljóð var þetta?

Félagarnir fræðast um mauramann yfir meðallagi, hin floppuðu fjögur og skeggsnyrtingar á tuttugustuogfjórðu öldinni áður en þeir afsaka hvað þessi þáttur kom seint.

Hulkleikur hringir til höfuðborgarinnar í þynnkuvímu eftir Eistnaflug þar sem hann skemmti sér við að skemmta öðrum og rabbar við Ævorman um ofbeldisleysi á þungarokkssveitaböllum, toppana á nýafstaðinni myndasöguhátíð San Diego og fallvaltleika frægðarinnar, áður en Ævorman lýsir yfir áhyggjum sínum varðandi líkindin milli Júraveraldarinnar og Stálmannsins.