عباس عبدی را باید از شناخته‌شده‌ترین فعالان اصلاح طلب در فضای سیاسی ایران دانست. او از رهبران دانشجویان خط امام بود که آبان پنجاه و هشت با اشغال سفارت آمریکا در تهران برای چهارصد و چهل و چهار روز هم انقلاب و هم ایران را وارد فاز تاریخی جدیدی کردند. او از بهمن شصت ونه تا تیر هفتاد و هشت سردبیر روزنامه سلام تریبون اصلی جناح چپ و از تئوریسین‌های اصلی بازسازی و نوسازی فکری جناح خط امام و تبدیلش به جناح مدرن اصلاح‌طلب بود. عبدی را باید سیاستمداری پراگماتیست یا عملگرا دانست که در این سالها گاه خلاف جهت هم‌جناحی‌هایش شنا کرده. برای مثال او سال هشتاد و یک تز خروج اصلاح طلبان از حاکمیت را مطرح کرد و سال هشتاد و هشت معتقد بود براساس موازنه واقعی قوا فقط باید حضوری نمادین در انتخابات ریاست جمهوری داشت و به هیج وجه نباید به دنبال پیروزی بود. عبدی چند هفته پیش هم به روحانی پیشنهاد استعفاد داد.عبدی همچنین از نخستین افرادی بود که در نگاه خود درباره رابطه با آمریکا تجدیدنظر داد. او در سال هفتاد و هشت او با بری روزن، یکی از دیپلماتهای آمریکایی گروگان گرفته شده در تهران ملاقات کرد. ملاقاتی که نشانه تغییر جدی در تهران دانسته شد. سال هشتاد و یک هم درباره علاقه مردم ایران نسبت به برقراری رابطه با آمریکا نظرسنجی کرد که به دستگیری او انجامید.با عبدی درباره تاثیر انتخابات پیش روی آمریکا بر سیاست واقتصاد ایران، برجام و راه خروج از بن‌بست‌های داخلی گفتگو کردم. و او از مسئولیت رهبری در برجام، رابطه سرکوب و سیاست خارجی و تعلق حسن روحانی به بدنه اصلی قدرت در ایران گفت. و گمانم لابلای حرفهایش پیامی ظریف هم از سوی اصلاح‌طلبان به حاکمیت فرستاد: پیامی درباره انتخابات هزار و چهارصد.برخلاف انتظار از یک اصلاح‌طلب، عبدی چندان چشم ‌انتظار انتخابات آمریکا نبود و پیروزی بایدن را کلید حل همه چیز نمی‌دانست و معتقد بود پیش نیاز حل همه چیز از جمله حل و فصل مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی، مفاهمه در مسائل داخلی است. مفاهمه‌ای که او معتقد بود بعد از ایجاد شکاف هشتاد و هشت هرگز ممکن نشد. Patreon.com/jedaal

See acast.com/privacy for privacy and opt-out information.