
Sign up to save your podcasts
Or


Rozważanie Chrztu Pańskiego jako objawienia logiki zbawienia: Syn umiłowany staje w postawie Sługi, rozpoczynając drogę uniżenia, przez którą Ojciec prowadzi świat ku odkupieniu.
Żyjemy w święcie, który przeciwstawia sobie wiarę i rozum, tak, jakby się one wykluczały. A to wcale nie jest takie prawdziwe.
O Prologu w duchu „ostatniej Ewangelii” i o tym, że z uczestnictwa w Eucharystii rodzi się zobowiązanie do świadectwa.
Świętość rodziny nie wynika z tego, że jest idealna. Rodzi się wskutek przyznania w niej miejsca Bogu.
Przykład św. Szczepana uzmysławia, że żłobek był „po coś”. On stał się przystankiem na drodze Bożego planu Odkupienia, który w dalszych etapach miał jeszcze krzyż i Zmartwychwstanie.
Bóg przyszedł ukryty w postaci, która wydobywa z nas dobro.
O tym co znaczy „nadać imię”; a w rezultacie o św. Józefie i o ojcostwie.
Czasem największym kłopotem jest to, że zamiast cierpliwie czekać na prawdziwe owoce, zadowalamy się pierwszym wrażeniem.
Nawrócenie wiąże się z cierpliwym współdziałaniem z łaską. Inaczej może się nie udać.
From the publisher's feed