Iranshahr Art Gallery

‌ ‌با اعلام شیوع گسترده بیماری کووید ۱۹ و انتقال سریع ویروس در فضاهای عمومی، عمده مشاغل و فضاها از جمله نهادهای هنری و مراکز فرهنگی در سرتاسر جهان ناگزیر از فعالیت بازماندند و تاکنون تعطیل هستند. برنامه‌های متعدد هنری، نمایشگاه‌ها و رویدادهای گوناگونی چون بینال‌ها، حراجی‌ها و جشنواره‌ها به حالت تعلیق درآمده و تاریخ بازگشت به فعالیت آنها مشخص نیست. در این شرایط بسیاری از نهادها برای برقراری مجدد تعاملات خود به طرح راهکار و ایجاد سازو‌کارهای جدید و درخور شرایط و امکانات خود پرداخته‌اند. فعالیت‌های مجازی مختلف به طور مستقل یا با همکاری و در حمایت سایر نهادها برای مخاطبان هنر و عموم مردم اجرا شده و پیش برده می‌شود.

در سی و پنجمین اپیزود پادکست ایرانشهر آناهیتا رضااله معمار و کیوریتور دانش‌آموخته دکترای معماری از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان به بررسی برخی فعالیت‌های موزه‌ها و گالری‌های مختلف در جهانی درگیر قرنطینه سراسری پرداخته است.

با شیوع ویروس کرونا در سراسر جهان و تلاش برای پیشگیری از گسترش آن کشورها تصمیم تعطیلی بسیاری اصناف را اتخاذ کرده‌اند. آنچه در پی چنین شرایطی پیش‌روی همه قرار دارد خسارات متعدد اقتصادی به گروه‌ها و بخش‌های مختلف از جمله نهادهای هنری و هنرمندان است. گالری ایرانشهر در واکنش به وضعیت حاضر تمهیدی در قالب پروژه‌ای با عنوان 《آتلیه ۹۹》در نظر گرفته است که با هدف حمایت از هنرمندان شکل گرفته است.

در سی و چهارمین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و ساسان نصیری، مدیر افتخاری روابط عمومی این پروژه درباره علت شکل‌گیری این پروژه، چگونگی حمایت و اجرای آن توسط گالری ایرانشهر و سایر جزئیات به گفتگو پرداخته‌اند.

هنر شهری هنری شکل گرفته هم‌‌پای شهر و ادغام شده با آن است که به واسطه قابلیت‌‌های مختلف شهر حوزه‌‌ها و رسانه‌‌های مختلف را دخیل می‌‌کند؛ از این رو هنر شهری را می‌‌توان در عناصر مختلف معماری، نورپردازی‌‌ها، دیوارنگاره‌‌ها، مجسمه یا چیدمان‌‌ها یا حتی اجراهای خیابانی مشاهده کرد. با ظهور اولین نشانه‌‌های ساخت شهرها در تمدن‌‌های باستان ریشه‌‌های هنر شهری در معماری، ورودی‌‌ها، یادمان‌‌ها و... شکل می‌‌گیرد.

در اپیزود گذشته هنرهای شکل گرفته در شهرهای برخی تمدن‌‌های باستان با حضور کامبیز صبری مجسمه‌ساز و مدرس دانشگاه بررسی شد.

در سی و سومین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و کامبیز صبری موضوع هنرهای شکل گرفته در شهر را در دو بخش جداگانه دنبال خواهند کرد؛ تمدن‌‌های باستانی آسیای شرقی و ایرانِ ادوار مختلف.

هنر شهری هنری شکل گرفته هم‌‌پای شهر و ادغام شده با آن است که به واسطه قابلیت‌‌های مختلف شهر حوزه‌‌ها و رسانه‌‌های مختلف را دخیل می‌‌کند؛ از این رو هنر شهری را می‌‌توان در عناصر مختلف معماری، نورپردازی‌‌ها، دیوارنگاره‌‌ها، مجسمه یا چیدمان‌‌ها یا حتی اجراهای خیابانی مشاهده کرد. با ظهور اولین نشانه‌‌های ساخت شهرها در تمدن‌‌های باستان ریشه‌‌های هنر شهری در معماری، ورودی‌‌ها، یادمان‌‌ها و... شکل می‌‌گیرد.

در سی و دومین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و کامبیز صبری، مجسمه‌‌ساز و مدرس دانشگاه به بررسی موضوعاتی پیرامون اهمیت بررسی هنر شهری در دوران باستان، چرایی وجود آن و تفاوت موجود میان هنرهای شهری در تمدن‌‌های مختلف پرداخته‌‌اند. ادامه این بحث در پادکست بعدی با بررسی هنر شهری در تمدن‌‌های باستانی آسیای شرقی و هنر شهری ایران در ادوار مختلف منتشر خواهد شد.

هنر شهری هنری شکل گرفته هم‌‌پای شهر و ادغام شده با آن است که به واسطه قابلیت‌‌های مختلف شهر حوزه‌‌ها و رسانه‌‌های مختلف را دخیل می‌‌کند؛ از این رو هنر شهری را می‌‌توان در عناصر مختلف معماری، نورپردازی‌‌ها، دیوارنگاره‌‌ها، مجسمه یا چیدمان‌‌ها یا حتی اجراهای خیابانی مشاهده کرد. با ظهور اولین نشانه‌‌های ساخت شهرها در تمدن‌‌های باستان ریشه‌‌های هنر شهری در معماری، ورودی‌‌ها، یادمان‌‌ها و... شکل می‌‌گیرد.

در سی و دومین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و کامبیز صبری، مجسمه‌‌ساز و مدرس دانشگاه به بررسی موضوعاتی پیرامون اهمیت بررسی هنر شهری در دوران باستان، چرایی وجود آن و تفاوت موجود میان هنرهای شهری در تمدن‌‌های مختلف پرداخته‌‌اند. ادامه این بحث در پادکست بعدی با بررسی هنر شهری در تمدن‌‌های باستانی آسیای شرقی و هنر شهری ایران در ادوار مختلف منتشر خواهد شد.

فضاهای جایگزین هنر از اوایل دهه هفتاد میلادی در نیویورک در واکنش به فشارهای نهادهای هنری مانند موزه‌‌ها و محدودیت‌‌های موجود در بازار هنر توسط گروهی از هنرمندان آوانگارد یا پیشرو شکل گرفتند. ساختمان‌‌های عمومی متروک یا فضاهای شهری فرسوده اولین مکان‌‌هایی بودند که برای کار و نمایش آثار خلق شده مورد استفاده قرار گرفتند؛ به تدریج به تعداد این فضاها افزوده شد و به سبب ماهیت هر ساختمان قابلیت‌‌های تازه‌‌ای برای اجرا، نمایش و چیدمان در اختیار هنرمندان قرار گرفت. پس از گذشت چند سال برخی موزه‌‌ها و مدیران شهری به حمایت از هنرمندان و فعالیت‌‌های آنها در فضاهای جایگزین هنر پرداختند و امروزه شاهد برگزاری نمایشگاه‌‌های عمومی هنر، فستیوال‌‌ها و جشنواره‌‌های مختلف در چنین مکان‌‌هایی هستیم.

در سی و یکمین اپیزود پادکست ایرانشهر آناهیتا رضااله، معمار و کیوریتور دانش‌‌آموخته دکترای معماری از دانشگاه پلی‌‌تکنیک میلان به چرایی، چگونگی شکل‌‌گیری و انتخاب فضاهای جایگزین هنر در دهه هفتاد میلادی در نیویورک، نحوه دسته‌‌بندی آنها، واکنش نهادهای هنری، فعالیت هنرمندان و نمایشگاه‌‌های برگزارشده در این فضاها و چگونگی مدیریت آنها در هنر معاصر می‌‌پردازد.

همه ساله کشورهای مختلف در آستانه سال نو برنامه‌‌های فرهنگی-هنری گوناگونی در تعامل با شهر و مردم برگزار می‌‌کنند. «بهارستان» عنوان فراخوان سالانه هنرهای شهری تهران است که از سال 1394 در آستانه بهار و عید نوروز توسط سازمان زیباسازی شهر تهران مدیریت و اجرا می‌‌شود. آثار در سطح شهر تهران و در بخش‌‌های هنرهای محیطی، نقاشی دیواری و تخم‌‌مرغ‌‌های نوروزی در معرض نمایش عموم قرار می‌‌گیرند. در این فراخوان دیوارهای شهر، میادین، خیابان‌‌ها، برخی فضاهای سبز و حتی سطل‌‌های زباله، کافوهای مخابراتی، پست‌‌های برق و کف گذرگاه‌‌ها محل نصب و اجرای آثار هنری محسوب می‌‌شوند.

در سی‌‌امین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و کیانوش غریب‌‌پور، طراح گرافیک، مدیر هنری و از اعضای شورای سیاست‌‌گذاری و داوری بهارستان به گفتگو درباره مسائلی پیرامون این سالانه پرداخته‌‌اند و مواردی چون دغدغه شکل‌‌گیری، قابلیت‌‌ها، کاستی‌‌ها، نواقص و دستاوردهای آن را بررسی می‌‌کنند.

مرتضی خسروی متولد سال ۱۳۶۶ و فارغ‌‌التحصیل رشته نقاشی است. ویژگی‌‌های رسانه نقاشی را می‌‌توان دغدغه اصلی او دانست و اغلب چگونه نقاشی کردن پیش از موضوع، نقشی اساسی در خلق مجموعه‌‌های او دارد. طبیعت بی‌‌جان، نماهای شهری، پرتره و محیط‌‌های داخلی سوژه‌‌هایی تکرارشونده در آثار او هستند که بی‌‌پروا آزمودن تکنیک‌‌های گوناگون و تجربه‌‌های نقاش را نمایان می‌‌کنند. علاقه او به نقاشی محدود به ویژگی‌‌های رسانه نمی‌‌شود و بررسی متمرکز زندگی نقاشان و تجربیات آنها و مطالعه مستمر آثار مختلف را دربرمی‌‌گیرد. بنابراین در آثار مرتضی ارجاعات متفاوت تاریخ هنری را در پالت‌‌های رنگی، ترکیب‌‌بندی‌‌ها و حتی حالت فیگورها شاهدیم.

در بیست و نهمین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و مرتضی خسروی در گفتگویی به علاقه‌‌مندی او به نقاشی، شکل‌‌گیری مسیر فعالیت‌‌های هنری او در ایران و خارج از کشور و آغاز و نحوه همکاری او با گالری ایرانشهر پرداخته‌‌اند.

داوود زندیان در سال ۱۳۳۲ در تهران متولد شد و فراگیری نقاشی را از سال‌های کودکی آغاز کرد؛ در میانه سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ نقاشی به حرفه اصلی و محل درآمد او بدل شد و همزمان با برگزاری چندین نمایشگاه گروهی و انفرادی شیوه‌‌های گوناگون نقاشی را آزمود. داوود زندیان در سال ۱۳۶۵ از ایران مهاجرت کرد و تاکنون ساکن نروژ است. در اپیزود گذشته به بخش‌هایی از زندگی او در سال‌‌های پیش از مهاجرت پرداخته شد.

در بیست و هشتمین اپیزود پادکست ایرانشهر افسانه جوادپور و داوود زندیان در ادامه گفتگوی قبلی درباره فعالیت‌‌های زندیان پس از مهاجرت از ایران و تجربه‌هایش در فصل تازه‌ای از زندگی صحبت خواهند کرد. تاثیرات مهاجرت بر شیوه نقاشی او، آشنایی او با اُد نردروم و دغدغه شکل‌‌گیری مجموعه‌‌های او در سبک‌‌های مختلف نقاشی از موضوعات مورد بررسی در این شماره هستند؛ همچنین با توجه به برگزاری دومین نمایشگاه انفرادی او در گالری ایرانشهر به چگونگی آشنایی با گالری ایرانشهر، انگیزه نمایش دوباره آثارش در تهران و ویژگی مجموعه اخیر پرداخته شده است.

داوود زندیان متولد سال 1332 در تهران و ساکن شهر اسلو در نروژ است. نقاشی را از سال‌‌های کودکی با چنان پشتکاری آغاز کرده است که در نوجوانی بدل به شغل و حرفه‌‌ اصلی او شده است. در طول سال‌‌های فعالیت هنری‌‌اش سبک‌‌ها، شیوه‌‌ها و تکنیک‌‌های گوناگون نقاشی را به صورت حرفه‌‌ای دنبال کرده است که نشان تجربیات تمام این دوران در آثار مجموعه‌‌های مختلف او آشکارا مشهود است. او سال گذشته پس از حدود چهل سال برای نخستین بار در تهران و در گالری ایرانشهر آثار خود را به نمایش درآورد و نمایش تازه‌‌ترین آثار او در بهمن ماه 1398 در گالری ایرانشهر برپاست.

در بیست و هفتمین اپیزود پادکست «ایرانشهر» افسانه جوادپور و داوود زندیان درباره نخستین تجربه‌‌هایش در نقاشی‌‌، شکل‌‌گیری مسیر فعالیت‌‌های هنری او و دوره‌‌های مختلف کاری‌‌اش تا پیش از مهاجرت از ایران به گفتگو پرداخته‌‌اند. ادامه این گفتگو که به تجربیات و آثار هنری داوود زندیان در سالهای پس از مهاجرت از ایران، بازگشت به ایران و برپایی دو نمایشگاه انفرادی در گالری ایرانشهر می‌‌پردازد در پادکست بعدی منتشر خواهد شد.