Izvolite u salon

Da li automobili mogu biti umetnost? U novoj epizodi podcasta „Izvolite u salon“ razgovaramo o fascinaciji automobilima kroz istoriju umetnosti, od futurista koji su slavili brzinu i mašine kao novu religiju modernog doba, preko glamurozne estetike Tamare de Lempicke, pa sve do savremenih umetnika poput Ervina Vurma, Mrđana Bajića i Endija Vorhola koji automobil koriste kao simbol moći, identiteta, kapitalizma, destrukcije i društvenih promena.

Posebno mesto zauzima i čuvena BMW Art Collection, projekat koji je spojio vrhunski dizajn, trke i savremenu umetnost. Kroz ovu epizodu istražujemo zašto su kola mnogo više od prevoznog sredstva, kako su postala opsesija, statusni simbol, fetiš i ogledalo epohe u kojoj živimo.

Ovo je priča o brzini, luksuzu, nostalgiji i sudaru umetnosti sa modernim svetom.

Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: 🔗 https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

U novoj epizodi podkasta „Izvolite u salon” govorimo o Pop artu, umetničkom pokretu koji je promenio način na koji posmatramo slike, reklame, slavne ličnosti i samu ideju umetnosti. Kako su stripovi, bilbordi, televizija i proizvodi iz supermarketa postali deo galerijskog prostora? Da li je Pop art bio slavljenje potrošačkog društva ili njegova ironijska kritika? I zbog čega danas živimo u svetu koji vizuelno izgleda upravo onako kako su ga zamislili umetnici šezdesetih godina?Kroz priču o autorima kao što su Endi Vorhol, Roj Lihtenštajn i Ričard Hamilton, pokušavamo da razumemo kako je nastao jedan od najuticajnijih pravaca moderne umetnosti i zašto njegov uticaj danas osećamo svuda, od Instagrama, preko reklama , pa sve do muzike, mode i savremenog dizajna.U razgovoru se dotičemo i opsesije slavom, masovne reprodukcije slika, odnosa između „visoke” umetnosti i popularne kulture, ali i pitanja da li je Pop art možda prvi umetnički pravac koji je zaista predvideo svet društvenih mreža i neprekidne proizvodnje vizuelnih sadržaja.Ako vas zanimaju umetnost, istorija kulture i priče koje stoje iza slika koje su oblikovale savremeni svet, dobrodošli u salon.Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: 🔗 https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Sa umetnikom Selmanom Trtovcem govorimo o jednom od najznačajnijih fenomena iz umetničke istorije socijalističke Jugoslavije. Tokom sedamdesetih godina prošlog veka, zahvaljujući kustoskinji Biljani Tomić, koja je vodila radionice u SKC-u, uspostavljena je saradnja sa jednom od najznačajnijih institucija savremene umetnosti u Evropi, čuvenom dizeldorfskom akademijom.

Na čelu sa proslavljenim Jozefom Bojsom, ova institucija se etablirala kao jedna od vodećih ustanova za razvoj savremene umetnosti, a generacije umetnika sa ovih prostora su, po uzoru na velikane sa početka veka, odlazili u Dizeldorf da tamo predstave svoju umetnost, uspostavljaju saradnju i školuju se.

Počev od čuvene generacije Marine Abramović, Raše Todosijevića, Ere Milivojevića, Neše Paripovića i drugih, mladi umetnici iz svih delova Jugoslavije boravili su u Nemačkoj i po povratku formirali scenu koja je kao nikad u istoriji ovih prostora stvarala umetnost koja je išla u korak sa najsavremenijim umetničkim tendencijama.

Jedan od poslednjih jugoslovenskih đaka je i naš sagovornik Selman Trtovac, koji se usavršavao u klasi nedavno preminulog Klausa Rinkea, sarađivao iprijateljevao sa utemeljivačem italijanskog pokreta Arte povera, Janisom Kunelisom, i po uzoru na naše slavne pretke doneo metodologiju umetničke prakse u natrag u Beograd.

* Veliku zahvalnost dugujemo Selmanu Trtovcu, ne samo na inspirativnom na razgovoru, već i na ustupanju do sada neobjavljene fotografske dokumentacije o saradnji sa Dizeldorfskom akademijom, kao i na ustupanju prava za objavljivanje fotografija iz arhive velikog Klausa Rinkea, koje je Selman sačuvao uz dozvolu umetnika i njegove porodice.

U ovoj epizodi podkasta Izvolite u salon istražujemo jedan od najdugotrajnijih i najsloženijih motiva u istoriji umetnosti lik Svetog Đorđa. Od ranohrišćanskih predstava do savremenih reinterpretacija, Sveti Đorđe se neprestano pojavljuje kao figura borbe, žrtve i transformacije.Polazimo od legende o ubistvu aždaje, i anliziramo slojeve ovog mita u čijoj suštini stoje odnos čoveka i zla, prirode i herojstva, kao i simbolika tela u pokretu. Kroz dela umetnika poput Paula Učela, Rafaela, Ticijana, pa sve do savremenih autora kao što je Saldvador Dali, pratimo kako se ovaj motiv menja.Ova epizoda ne bavi se samo istorijom umetnosti, već i pitanjem zašto nas slika Svetog Đorđa i danas opseda. Da li je aždaja spoljašnji neprijatelj ili unutrašnja borba koju svako od nas vodi?

Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!

Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Ivan Šuković je umetnik koji se bavi fenomenom prošlosti, nostalgije, samoće i predelima koji u njemu izazivaju ova osećanja. Ivan kroz umetnost pokušava da pronađe odgovor na pitanje "kako živeti empatično i s poštovanjem u ovom pretećem, čak i perverznom vremenu, vremenu izgubljene bliskosti?"

Njegovo polje interesovanja obuhvata upotrebu arhivske građe i porodične dokumentacije, kao i mapiranje i topografiju predela koji su usko povezani sa ličnom i porodičnom istorijom. U okviru svoje interdisciplinarne prakse, Šuković realizuje projekte koji povezuju umetnost i nauku kroz saradnju sa relevantnim naučnim institucijama. Ove aktivnosti sprovodi kao umetnički direktor Re:People – Centra za društvo i tehnologiju iz Beograda, u okviru čijeg programa razvija projekte na preseku umetničkog istraživanja i naučnih metodologija. Plod ovih saradnji predstavljaju značajne inovacije u dobijanju bio-pigmenata i pametnih tekstila.

Ivan Šuković je vizuelni umetnik čija praksa obuhvata multimedijalnu umetnost, arhivsko istraživanje i site-specific instalacije. Sarađujući sa naučnim institutima, razvija projekte koji funkcionišu kao interdisciplinarne platforme, povezujući umetničko istraživanje i naučnu metodologiju. Doktorirao je na Univerzitetu umetnosti u Beogradu (Departman za Višemedijsku umetnost, 2019), a poseduje i master diplomu iz digitalne umetnosti i novih medija, kao i osnovne studije književnosti na Univerzitetu Crne Gore.

Šuković je predstavljao Crnu Goru na 59. Međunarodnoj izložbi umetnosti – Venecijanskom bijenalu (2022) i na 19. Međunarodnoj izložbi arhitekture – Venecijanskom bijenalu (2025). Njegovi radovi izlagani su na brojnim samostalnim i grupnim izložbama širom Evrope i Zapadnog Balkana. Učestvovao je u međunarodnim rezidencijalnim i profesionalnim programima u Španiji, Nemačkoj, Norveškoj i Italiji.

Njegova praksa nagrađivana je više puta, a njegovi radovi nalaze se u javnim muzejskim kolekcijama i privatnim zbirkama.

Zahvaljujemo se umetniku za ustupljene reprodukcije radova koji su prikazani.

Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!

Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode:

https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Kada je Rafaelo počeo da radi Atinsku škole, verovatno nije ni mogao da sluti da će stvoriti, ne samo remek-delo renesanse, nego i filozofsku mapu zapadne misli.

Jedna od najpoznatijih slika u istoriji smeštena je u ličnim odajama pape Julija II i okuplja najveće umove antičkog sveta: od Platona i Aristotela, preko Pitagore i Sokrata, pa do Euklida i Zaratustre.

U mnoštvu likova Rafaelo je utkao lica svojih slavnih savremenika - Leonarda da Vinčija, Bramantea, Mikelanđela ali i svoj autoportret.

Govorimo o tome kako Rafaelo spaja arhitekturu, perspektivu i simboliku u jednu savršeno izbalansiranu kompoziciju, koja ne samo da slavi znanje, već ga i dramatizuje.

Ko su stvarni modeli iza filozofa?

Ova epizoda nije samo analiza slike, već i razgovor o ideji znanja kao zajedničkog prostora, o napetosti između racionalnog i idealnog, o umetnosti kao mestu susreta epoha.

Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!

Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Kada je naslikao sahranu u rodnom mestu, Gustav Kurbe je započeo revoluciju u toma šta se može naći na jednoj slici. Do tada se očekivalo da platna opisuju teme iz antike i biblije, poput Tajne večere ili Parisovog suda, da se slike rade po unapred određenim standardima i da se nikako ne slika stvaran svet oko sebe. Grupa mladih ljudi je 1874. godine u Parizu otvorila izložbu upravo takvih slika, kršeći gotovo sve dotadašnje norme. Njihov ideal je bio da predstave stvarnost onakvom kako je oni doživljavaju, često u trenutku, dok se šetaju prirodom, sede u kafani ili posmatraju novorođenče. Taj utisak svakodnevice jedan kritičar je nazvao impresijom, pozivajući se na sliku Kloda Monea, a grupu ovih ljudi kojima su pripadali i Edgar Dega, Ogist Renoar, Kamij Pisaro, Berta Moriso i drugi nazvao Impresionistima. Tako je počela revolucija u slici i oslobađanje od strogih normi koje kao stav traje do danas. U ovoj epizodi podkasta Izvolite u salon govorimo o jednom od najvažnijih umetničkih pokreta koji danas uzimamo zdravo za gotovo, o tome zašto Eduar Mane nije želeo da bude deo impresionističkog pokreta, kako su na njih uticali Emil Zola i Šarl Bodler i zbog čega impresionizam predstavlja revoluciju koja traje. Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: 🔗 https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Razapinjanje Hrista trebalo je da bude surovi čin poniženja, ali je vremenom krst postao univerzalni simbol hrišćanske poruke ljubavi i žrtve za druge. Kako je predstava raspeća, od jednog omalovažavajućeg grafita u starom Rimu, postala sveprisutna slika mučeništva? Zbog čega je trebalo da prođe više od 400 godina da bi se ova predstava pojavila u hrišćanskoj umetnosti i kako se nakon toga razvijala kroz sliku i skulpturu? U ovoj epizodi podkasta Izvolite u salon govorimo o plejadi umetnika čije predstave Raspeća danas krase svaki pregled istorije umetnosti: Đoto, Mazačo, Mantenja, Mikelanđelo, Donatelo, Velaskez, Grinevald i El Greko, smao su. neki od majstora kroz čije radove pratimo kompoziciju ove predstave i njenu evoluciju. Kako su od kamerne scene, kojoj su prema Jevanđeljima prisustvovali Bogorodica i sv. Jovan, nastali prizori sa mnoštvom figura i likova koji čak nisu bili ni savremenici ovog stravičnog čina, saznajte u novoj epizodi. Izvolite u salon.Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: 🔗 https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!Velika nam je čast što smo sa kustosom Narodnog muzeja u Beogradu, Petrom Petrovićem, razgovorali o životu i delu velikog srpskog slikara Paje Jovanovića, jednog od najznačajnijih predstavnika akademskog realizma u srpskoj umetnosti. Analiziramo njegove najpoznatije istorijske kompozicije, orijentalne scene i portrete bečke aristokratije, kao i način na koji je spojio akademsko slikarstvo, istorijske teme i tržište umetnosti kraja 19. i početka 20. veka. Posebno se osvrćemo na slike poput "Mačevanja", "Seobe Srba, "Borbe petlova",ali i portreta iz bečkog perioda, kao i na njegovu ulogu u formiranju vizuelnog identiteta srpske istorije.Ova epizoda je namenjena svima koje zanima istorija umetnosti, srpsko slikarstvo, akademski realizam, orijentalizam i kulturna istorija Balkana.

Petar Petrović je rođen 1971. godine u Ćupriji. Završio je istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1997. Od 1998. radi u Narodnom muzeju u Beogradu, gde je muzejski savetnik i kustos Zbirke srpskog slikarstva 18. i 19. veka. Piše studije, kritike i članke o umetnosti 19. i 20. veka.

Ovim putem se zahvaljujemo gospodinu Petroviću na izdvojenom vremenu i sjajnom razgovoru.Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: 🔗 https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu

Posetite nas na izvoliteusalon.com i prijavite se na newsletter!U ovoj epizodi govorimo o Crnim slikama Fransiska Goje, ciklusu murala koje je slikar naslikao u poznoj starosti na zidovima svoje kuće, čuvene "kuče gluvog čoveka", između 1819. i 1823. godine. Ove slike, među kojima je i čuveni „Saturn koji proždire svoje dete“, predstavljaju mračnu viziju sveta, nastalu u periodu Gojine bolesti i razočaranja u društvo nakon Napoleonovih ratova i inkvizicije.Analiziramo simboliku, istorijski kontekst, psihološko stanje umetnika i zašto ove slike i danas deluju toliko uznemirujuće i moderno.

Ukoliko vam se dopada šta radimo, možete postati deo zajednice i pogledati dodatne epizode na našem Patreon kanalu, na kom možete predložiti teme za naredne epizode: 🔗 https://www.patreon.com/c/Izvoliteusalonu