Jacobin Greece

Τα πρώτα γκάλοπ δείχνουν τη «Νέα Αριστερά» στα όρια του 3%. Άλλα λίγο πάνω και άλλα λίγο κάτω. Γιατί όμως μια κοινοβουλευτική ομάδα με 11 βουλευτές, και υποστηρικτές εκατοντάδες μέλη τα οποία αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν καταφέρνει να εκφράσει κάποια αξιοσημείωτη δυναμική;

Το Jacobin Greece, συζητά με τον δημοσιογράφο Γιάννη Ανδρουλιδάκη, για τη φυσιογνωμία της «Νέας Αριστεράς» τα σημεία συνέχειας και τα (όποια) σημεία ασυνέχειας με τον μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ και την εμμονή του κυβερνητισμού. Επιπλέον, συζητούν για τις πιθανές συμμαχίες που μπορεί να τεθούν όπως η συμπόρευση με το «οικολογικό» σχήμα του Πέτρου Κόκκαλη ή ακόμα και με το ΠΑΣΟΚ.

Πώς όμως μπορεί να υπάρξει «πράσινη» φυσιογνωμία ενός κόμματος, δίχως αυτό να μιλήσει για την εξόρυξη χρυσού της El Dorado στη Χαλκιδική, τον αγωγό Eastmed και TAP;

Επιπλέον, συζητήσαμε για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και τις κατευθύνσεις του κόμματος υπό την ηγεσία του Στέφανου Κασσελάκη μετά την αποχώρηση των διαφωνούντων και τον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα στις εξελίξεις. Εκτός αυτών, με αφορμή τα Τέμπη και το αίτημα της κρατικοποίησης, η συζήτηση θίγει και τον σύγχρονο χαρακτήρα του ΚΚΕ, σε μια μικρή ανάλυση για το τι σηματοδοτεί η άνοδός του.

Επιπλέον, αναλύεται η «πατριωτική πολιτική» που αναφέρει ο Στέφανος Κασσελάκης και οι (όποιες) διαφορές αυτής της κατεύθυνσης με όσα θα υποστήριζαν η Έφη Αχτσιόγλου, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και γενικότερα η «Νέα Αριστερά» αναφορικά με τα λεγόμενα «Εθνικά ζητήματα». Τέλος, αναφέρεται ο παράγοντας κοινωνικά κινήματα και ο τρόπος που αυτά μπορούν να επηρεάσουν την κεντρική πολιτική συζήτηση και τους συσχετισμούς.

Μια συζήτηση του Χρήστου Αβραμίδη με τον Γιάννη Ανδρουλιδάκη

Αυτά είναι μονάχα μερικά από τα απίστευτα που ο ασφαλίτης συγγραφέας της δικογραφίας θεώρησε ως ενέργειες, οι οποίες αποδεικνύουν ότι κάποιος είναι εγκληματίας. Η ασφάλεια, δεν έμεινε, όμως, μονάχα εκεί. Μεταξύ άλλων, ο Ρουβίκωνας κατηγορείται ότι καλλιεργεί εγκληματική «νοοτροπία» γιατί μέλος του ανέφερε σε διεθνές ΜΜΕ πως η βία είναι «πολιτικό εργαλείο».

Μάλιστα, ανάμεσα στα πειστήρια του εγκλήματος συμπεριλαμβάνεται και ένα κείμενο με κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη το οποίο θεωρήθηκε απ’την ασφάλεια ότι «μετέρχεται εκφράσεις ακραίας ρητορικής και διχασμού (sic!)». Σα να μην έφταναν αυτά, για να αποδείξουν ότι ο ιθύνων νους της ασφάλειας έχει τόση σχέση με τη δημοκρατία, όση ο Πρέκας με την υποκριτική τέχνη, τα μέλη του Ρουβίκωνα κατηγορούνται και για το ότι οδηγούν νέους (και επομένως ευάλωτους) ανθρώπους στη «ριζοσπαστικοποίηση».

Ανάμεσα στα «εγκλήματα» που μπορεί να οδηγήσουν αυτούς τους ανθρώπους στη φυλακή είναι πως έγραψαν κείμενο με κριτική στον «πρωθυπουργό μας» Κυριάκο Μητσοτάκη, το οποίο με βάση τον ασφαλίτη συγγραφέα έχει «ακραία ρητορική» και σπέρνει τη «διχόνοια».

Ως κερασάκι στην τούρτα η ασφάλεια προσθέτει στα πειστήρια του εγκλήματος και μια παλιά γνωστή κατηγορία, που είχαμε, όμως να συναντήσουμε απ’την χούντα. Η συγκεκριμένη πολιτική συλλογικότητα κατηγορείται ούτε λίγο ούτε πολύ πως επιδιώκει «την απαλλοτρίωση των μέσων παραγωγής και τη «λειτουργία τους από τους εργαζόμενους».

Ως Jacobin Greece, δηλώνουμε κι εμείς ένοχοι για αυτό το «σκληρό» έγκλημα και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε έως την ολοκλήρωσή του.

Έως τότε, θα ρίξουμε φως σε αυτήν την πολύ σκοτεινή υπόθεση, καθώς η συγκεκριμένη δικογραφία αποτελεί μία τομή για τα δημοκρατικά δικαιώματα στην χώρα, καθώς πρώτον επιδιώκει να βγάλει παράνομη μια πολιτική συλλογικότητα ως «εγκληματική οργάνωση» μονάχα με πλημμελήματα και να φυλακίσει τα μέλη της. Δεύτερον, στο πρόσωπο του Ρουβίκωνα, η αστυνομία διώκει οποιοδήποτε αντικαπιταλιστικό αίτημα όπως η απαλλοτρίωση των μέσων παραγωγής. Διώκει κάποια υποτιθέμενη «νοοτροπία» βίας που καλλιεργείται με βάση τους ασφαλίτες συγγραφείς, όταν κάποιος δεν καταδικάζει την βία. Μάλιστα, ανάμεσα σε άλλα οι ασφαλίτες θεωρούν επιλήψιμη την ριζοσπαστικοποίηση των νέων.

Μιλήσαμε με τη συνήγορο υπεράσπισης, Άννυ Παπαρούσου, η οποία δήλωσε:

«Η απόπειρα εγκληματοποίησης της δράσης των μελών της πολιτικής συλλογικότητας του Ρουβίκωνα, σε συνδυασμό με τις επερχόμενες τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σηματοδοτεί την οπισθοδρόμηση προς ένα κράτος μετεμφυλιακού τύπου, όπου οι πολιτικές διώξεις αποτελούν μέσο άσκησης πολιτικής και εξουδετέρωσης με κάθε μέσο του πολιτικού αντιπάλου. Η εκτενής αναφορά του διαβιβαστικού της αστυνομίας σε ιδέες και έκφραση πολιτικής άποψης, στοχεύει στην ποινικοποίηση ιδεών που αξιολογούνται ως ανατρεπτικές, καταργώντας με αυτόν τον τρόπο στην πράξη τις αξιώσεις και τις βασικές δομές της αστικής δημοκρατίας, έτσι όπως διαμορφώθηκε από την αντιπολίτευση και μέχρι σήμερα.»

Όπως θα δείτε στο βίντεο, με αυτήν την δικογραφία γελάσαμε πολύ. Όμως, όσο γελοία και αν είναι όσα αναγράφονται, αυτό δεν είναι αστείο. Αν φυλακιστούν μέλη μιας πολιτικής συλλογικότητας με τέτοιες κατηγορίες, ανοίγει ο δρόμος για να βγει εκτός νόμου οποιαδήποτε αριστερή ή αντιεξουσιαστική συλλογικότητα δεν γίνεται αρεστή στην Ασφάλεια και στην κυβέρνηση. Καλό είναι να μην βλέπουμε αγωνίστριες και αγωνιστές στη φυλακή επειδή πετούν χαρτάκια και στοχεύουν στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Καλό είναι να το διαφυλάξουμε.

Το Jacobin Greece συνομίλησε με τον καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Περικλή Παυλίδη, ο οποίος έχει σπουδάσει στην Σοβιετική Ένωση και στη συνέχεια στη Ρώσικη Ομοσπονδία, μιλάει και διαβάζει στη Ρώσικη γλώσσα και είναι άριστος γνώστης του θέματος. Αρχικά αναλύθηκε η σημερινή κατάσταση στο πολεμικό μέτωπο και οι πιθανές εξελίξεις.

Στη συνέχεια ο Περικλής Παυλίδης, ανέλυσε τους λόγους που οδήγησαν τη Ρωσία να κηρύξει τον πόλεμο ενάντια στην Ουκρανία, ενώ πραγματεύεται τη δημοκρατική νομιμοποίηση της απόφασης της Ουκρανίας να μπει στο ΝΑΤΟ, καθώς και οι σημερινοί κοινωνικοί και πολιτικοί συσχετισμοί.

Ο Περικλής Παυλίδης αναλύει επίσης τον χαρακτήρα των κυβερνήσεων σε Ουκρανία και Ρωσία και τις εθνοτικές αντιθέσεις στην Ουκρανία. Εκτός αυτών η συζήτηση πραγματεύεται την πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση στις περιοχές που προσαρτήθηκαν πρόσφατα στην Ρωσία, ενώ δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην κατάσταση που βρίσκεται το λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα μετά την εξέγερση των «λαϊκών δημοκρατιών».

Μπορείτε να ακούσετε το πρώτο μέρος της συζήτησης εδώ.

Το podcast του Jacobin Greece