คุณสมบัติของทูต

๑. รับฟัง

๒. ให้ผู้อื่นฟัง

๓. กำหนด

๔. ทรงจำ

๕. เข้าใจความ

๖. ให้ผู้อื่นเข้าใจความ

๗. ฉลาดต่อประโยชน์และมิใช่ประโยชน์

๘. ไม่ก่อความทะเลาะ

คือเมื่อเขาทำในใจซึ่งเมตตาเจโตวิมุตติโดยแยบคาย โทสะที่ยังไม่เกิดก็ไม่เกิดขึ้น และโทสะที่เกิดอยู่แล้วก็ละไป. อาวุโส! นี้คือเหตุ นี้คือปัจจัย.

ในสมัยนั้น จักมี สัตถันตรกัปป์(การใช้ศัสตราวุธติดต่อกันไม่หยุดหย่อน) ตลอดเวลา ๗ วัน สัตว์ทั้งหลายหล่านั้น จักมีความสำคัญแก่กันและกัน ราวกะว่าเนื้อ แต่ละคนมีศัสตราวุธในมือ ปลงชีวิตซึ่งกันและกันราวกะว่า ฆ่าปลา ฆ่าเนื้อ.

ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อมนุษย์ทั้งหลาย บริโภค

พืชพรรณข้าวทั้งหลายอันมีความแก่และสุกไม่สม่ำเสมอ

ก็กลายเป็นผู้มีอายุสั้น ผิวพรรณทราม ทุพพลภาพและ

มีโรคภัยไข้เจ็บมาก.

ภิกษุทั้งหลาย ! สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยง (อนิจจ).ภิกษุทั้งหลาย ! สังขารทั้งหลาย ไม่ยั่งยืน (อธุว).ภิกษุทั้งหลาย ! สังขารทั้งหลาย

เป็นสิ่งที่หวังอะไรไม่ได้ (อนสุสาสิก).

ภิกษุทั้งหลาย ! เพียงเท่านี้ก็พอแล้วเพื่อจะ

เบื่อหน่ายในสังขารทั้งปวง พอแล้วเพื่อจะคลายกำหนัด พอแล้วเพื่อจะปล่อยวาง.

เหตุให้ศาสนาเสื่อม

ย่อมปรารถความเพียร เพื่อถึงสิ่งที่ยังไม่ถึง เพื่อบรรลุ

สิ่งที่ยังไม่บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งสิ่งที่ยังไม่ทำให้แจ้ง.

ภิกษุทั้งหลาย ! นี่เป็น มูลกรณีที่สี่ ซึ่งทำให้

พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้ ไม่เลอะเลือนจนเสื่อมสูญไป.

(๑) อานนท์ ! พวกเจ้าวัชชีประชุมกันเนืองๆ

ประชุมกันโดยมาก...

(๒) อานนท์ ! พวกเจ้าวัชชีพร้อมเพรียงกัน

ประชุม พร้อมเพยงกันเลิกประชุม และพร้อมเพรียงกัน

ทำกิจที่พวกเจ้าวัชชี จะต้องทำ...

"ทุกข์ใด ๆ ที่เกิดขึ้นแล้วใน อดีต และอันที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ทุกข์ทั้งหมดนั้น มีฉันทะ (ความพอใจ) เป็นมูล มีฉันทะเป็นเหตุ เพราะว่า ฉันทะเป็นมูลเหตุแห่งทุกข์

จอมเทพ ! สิ่งเป็นที่รักและสิ่งไม่เป็นที่รักนั้น

มีฉันทะ (ความพอใจ) เป็นต้นเหตุ ...ฯลฯ...

เมื่อฉันทะ ไม่มีอยู่ สิ่งเป็นที่รักและสิ่งไม่เป็นที่รักก็ไม่มี...